Ponolohiyang Hapones: 9 Pangunahing Bagay na Dapat Tandaan

Hayaan mong ikwento ko ang isang mabilis at personal na kuwento na sa palagay ko ay nagpapakita ng kahalagahan ng pag-aaral ng ponolohiya o ponetika ng Hapones. Ito ay isang niyebeng araw noong klase ko sa Hapones sa isang maliit na unibersidad sa gitna ng kawalan. Bilang bahagi ng isang pagsasanay sa balarila, ang aking guro ay nagtanong sa akin ng isang random na tanong.

Sinabi niya, “サミさん！先生はかわいいと思いますか？( さみさん！せんせいは かわいいと おもいますか？ )” na ang ibig sabihin ay “Sami! Sa palagay mo ba ay cute ako?”

Sinikap kong huwag magmukhang masyadong naluwag sa katotohanang ito ay isang madaling tanong, tumango ako at sumagot: “うん。とっても怖いです！ ( うん。とっても こわい です！ )” Talagang, ang sinabi ko ay: “Oo, napakakilabot mo!”

Gulat na gulat, ang guro ko ay gumawa ng isang tunog na parang inaabuso. May ilang tao na nagsimulang tumawa, ngunit sa kabutihang palad, mabilis na nagsalita ang kaibigan ko para ipagtanggol ako, sinabi sa guro na hindi, cute siya, cute na cute siya talaga: “いや！かわいいです！先生はかわいいですよ！ ( いや！かわいいです！せんせいは かわいい ですよ！ )”

Iyon ang sandaling natutunan ko ang halaga ng ponetika at malinaw na pagbigkas sa Hapones. Sa pagtatapos, magkakaroon ka ng lahat ng impormasyong kailangan mo upang matukoy ang pagkakaiba sa pagitan ng こわい (nakakatakot) at かわいい (cute)—at marami pang iba.

1. Ang ん ay Binibilang Bilang Isang Mora

Kung sinubukan mo nang gayahin ang pagsasalita ng Hapones, maaaring napansin mo na ang bawat mora (ang mga bloke ng pantig) nito ay may iisang beat at pare-pareho ang haba.

Sa madaling salita, ang isang mora ay isang kana (hindi kasama ang maliliit na kana tulad ng ょ sa ぎょ). Kaya kung nagsasanay ka ng pagbigkas sa pamamagitan ng pagpalakpak, ang bilang ng palakpak ay dapat na katumbas ng bilang ng kana sa isang salita.

Dahil karamihan sa mga tunog sa Hapones ay mga pares na “katinig + patinig”, ang wika mismo ay parang nagpipilit sa iyo na magkaroon ng medyo tuloy-tuloy na ritmo. Iyon ang pangkalahatang tuntunin.

At pagkatapos ay mayroong ん.

Tandaan na ang ん ay isang mora at dapat itong bigkasin bilang ganoon. Halimbawa, ang salita para sa “ngayon” o 今度 (こんど) ay dapat magkaroon ng tatlong beat (KO-N-DO), hindi dalawa (KON-DO).

2. Lahat ng Limang Patinig ng Hapones ay Parehong Bigkas

Ang Hapones ay may limang tunog ng patinig:

Bukod sa katotohanang ang /i/ at /ɯ/ ay nagiging walang tinig kapag napaligiran ng ilang katinig, ang limang patinig na ito ay laging pareho ang bigkas.

Kapag sinabi kong “walang tinig” sa kontekstong ito, ibig sabihin ay hindi umuuga ang iyong mga vocal cord sa paggawa ng mga tunog na ito. Mas madali itong maunawaan kapag naramdaman mo. Ilagay ang iyong mga daliri sa iyong leeg na parang sinusuri mo ang iyong pulso. Sabihin nang malakas ang pariralang “Who are you?” at pagkatapos ay bumulong ng parehong parirala. Napansin mo ba ang pagkakaiba?

Dahil lima lamang ang mga tunog, siguraduhing tama ang pagbigkas mo sa mga ito! At ang pinakamahusay na paraan upang gawin ito ay ang magsanay, magsanay, at magsanay pa.

Narito ang inirerekomendang paraan upang magsanay ng mga tunog kung wala kang guro sa pagsasalita na makakonsulta (tulad ko):

• Humanap ng video na nagtatampok ng isang katutubong nagsasalita ng Hapones na nagsasalita at may tumpak na subtitle.
• Basahin ang isang pangungusap mula sa subtitle.
• Pakinggan kung paano ito sinabi ng katutubong nagsasalita.
• Basahin muli ang pangungusap batay sa iyong narinig.
• Umupo sa harap ng isang salamin at patakbuhin ang isang tape recorder. Panoorin ang iyong bibig habang nagsasalita at pakinggan ang recording. Ihambing ito sa bersyon ng katutubong nagsasalita at pansinin ang anumang pagkakaiba.
• Gumawa ng naaangkop na pagbabago batay sa iyong napansin at ulitin muli ang pangungusap.
• Magpatuloy hanggang sa maging perpekto mo ang pangungusap, pagkatapos ay lumipat sa isa pa.

Sa kabutihang palad, makakahanap ka ng mga video na may subtitle kasama ang mga katutubong nagsasalita ng Hapones sa isang platform ng pag-aaral ng wika tulad ng Lingflix.

Kadalasan, ang pagdinig lamang sa tamang pagbigkas ng isang tunog ay sapat na upang mapabuti ang iyong sariling pagbigkas. Minsan naman, maaaring marinig mo ang pagkakamali ngunit hindi ka sigurado kung paano ito itatama.

Kung ito ang problemang kinakaharap mo, maaari kang umarkila ng isang tutor partikular para magtrabaho sa iyong mga kasanayan sa pagbigkas. Ang isang bihasang guro ay maaaring magpakita sa iyo ng mga bagay na hindi mo naririnig para sa iyong sarili.

9. Ang Hapones ay May Accent sa Tono (Tulad ng Ingles!)

Katulad ng Ingles (kung saan ang salitang "certain" ay binibigkas bilang CER-tain at hindi cer-TAIN), ang mga salita sa Hapones ay binibigyang-diin sa isang tiyak na paraan.

Nais mong tandaan na ang lahat ng mga salita sa Hapones ay pantay-pantay ang diin, ngunit sumusunod ang mga ito sa ilang espesyal na pattern ng mataas at mababang tono. Ang 銀行 (ぎんこう) o "bangko," halimbawa, ay nagsisimula sa isang mababang tono na sinusundan ng tatlong mora na may mataas na tono.

Bagama't may ilang pangunahing pattern na sinusunod ng mga salitang Hapones, ang mga pattern na ito ay hindi fixed at nag-iiba depende sa nangyayari sa isang pangungusap. Halimbawa, sa Tokyo/standard na diyalekto ng Hapones, may dalawang pangunahing tuntunin:

1. Ang unang dalawang mora ng isang salita ay hindi magkakaroon ng parehong antas ng tono. Sa madaling salita, kung ang unang mora ay mataas, ang pangalawa ay mababa at vice versa.

2. Kapag bumaba na ang tono ng isang salita, hindi na ito babalik. Hindi tulad ng Mandarin Chinese, ang standard na Hapones ay walang falling-then-rising intonation ng mga salitang tulad ng 买 o "bumili."

Kung ang lahat ng ito ay nagbibigay sa iyo ng sakit ng ulo, iminumungkahi kong gumugol ng ilang oras sa pag-aaral kung paano gumagana ang pitch accent. Gagustuhin mo ring matutunan ang isang grupo ng mga karaniwang salita para sa bawat pattern upang magkaroon ka ng pakiramdam para sa bawat isa. Pagkatapos, bigyang-pansin lamang ang kanilang accent habang kumukonsumo ka ng media o nakikinig sa mga taong nagsasalita.

Kung sakaling gusto mong tingnan ito nang malalim, may isang lalaking nagngangalang Dogen na naglabas ng komprehensibong serye sa paksang ito.

Bakit Mag-aral ng Ponetika ng Hapones?

Nang simulan kong mag-aral ng Hapones, sinabihan ako na napakadali ng pagbigkas ng Hapones. Sa katunayan, isang klase lamang ang ginugol namin sa pagbigkas para sa mga sumusunod na dahilan:

• Ang wika ay atonal. Hindi ito tulad ng, halimbawa, Mandarin Chinese kung saan ang paraan ng pagbigkas mo sa ilang mga salita ay nagbabago sa kanilang kahulugan at sa karakter na ginagamit mo upang isulat ang mga ito. Halimbawa, ang mga Chinese character para sa "bumili" at "magbenta" ay 买 at 卖, ayon sa pagkakabanggit. Parehong tunog ng "mai," maliban na ang una ay may falling then rising intonation, habang ang huli ay may falling intonation lamang.
• Ang pagbaybay ay ponetiko at pare-pareho ang pagbigkas. Sa ibang salita, ang mga salita ay tunog ng kanilang hitsura at hitsura ng kanilang tunog. Kahit na ang isang taong hindi pa nag-aral ng Hapones ay maaaring bumasa ng isang teksto na nakasulat sa romaji at mauunawaan nang walang gaanong problema (hindi tulad ng isang nag-aaral ng Pranses, halimbawa).
• Ito ay medyo madali para sa mga katutubong nagsasalita ng mga wikang tulad ng Espanyol. Kung bibigkasin mo ang mga patinig ng Hapones sa paraang ginagawa mo sa Espanyol, magiging maayos ka.

Ang lahat ng ito ay nagbubunsod ng isang tanong na malamang na iniisip mo ngayon, dahil nagpasya kang magbasa ng isang buong artikulo tungkol sa paksa: kung napakadali ng pagbigkas ng Hapones, bakit mag-aalay ang isang tao ng oras sa pag-aaral ng ponetika ng Hapones— o kung ano ang tinukoy ng Webster's English Language Learner Dictionary bilang "ang pag-aaral ng mga tunog ng pagsasalita?"

Ang dahilan ay bumabalik sa ito: ang Hapones ay may mga tunog na hindi umiiral sa Ingles at vice versa. Pumunta at gumugol ng ilang minuto sa pagtingin sa mga pahina ng IPA para sa Ingles at Hapones, at makikita mo na ang dalawang wika ay maaaring magkaroon ng mga katulad na tunog ngunit ang mga ito ay hindi eksaktong magkapareho.

Wow, isang paglalakbay iyon! Sakop na namin ang toneladang impormasyon tungkol sa ponetika ng Hapones. Sa puntong ito, malamang na tinatanong mo sa iyong sarili kung sulit ba ang lahat ng pagsisikap na alamin ang mga bagay na ito—at totoo nga, isang tanong iyon para sa iyo na sagutin.

Kung bibigkasin mo ang mga salitang Hapones sa "maling" paraan (ano man ang ibig sabihin niyan) at nauunawaan ka pa rin ng mga katutubong nagsasalita, ayos lang iyon. Pagkatapos ng lahat, iniisip ng mga nagsasalita ng Ingles na ang accent ng Pranses ay romantiko, at malamang na makakalusot ka para sa pagiging dayuhan.

Ngunit kung ang iyong layunin ay upang maging bihasa sa sinasalitang Hapones, ang pag-aaral tungkol sa ponetika nito ay magdadala sa iyo doon. Gambatte, ne!