மொழிக்கும் வட்டார வழக்குக்கும் இடையே: என்ன வித்தியாசம்?

“ஒரு படை மற்றும் கப்பற்படை கொண்ட ஒரு வட்டார வழக்கே மொழி” — மொழியியலாளர் மேக்ஸ் வெய்ன்ரீச்

ஒரு மொழி என்றால் என்னவென்பது உங்களுக்குத் தெரியும், ஆனால் அது ஒரு வட்டார வழக்கிலிருந்து எப்படி வேறுபடுகிறது என்பதில் சிறிது குழப்பமாக இருக்கலாம்.

அடிப்படை யோசனை என்னவென்றால், ஒரு மொழி என்பது அதன் சொந்த தனித்துவமான இலக்கணம் மற்றும் சொல்லகராதியைக் கொண்ட ஒரு தகவல் தொடர்பு முறையைக் குறிக்கிறது, இது பெரும்பாலும் தனித்த கலாச்சார அல்லது தேசிய அடையாளமாக அங்கீகரிக்கப்படுகிறது; அதேநேரத்தில், ஒரு வட்டார வழக்கு என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட பிராந்தியத்தில் அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட சமூக குழுவினரால் பேசப்படும் ஒரு மொழியின் வேறுபாடாகும், இது முக்கியமாக உச்சரிப்பு, சொல்லகராதி மற்றும் இலக்கணத்தில் வேறுபடுகிறது, ஆனால் அது அந்தப் பகுதியில் பேசப்படும் முதன்மை மொழியுடன் இன்னும் பரஸ்பர புரிந்து கொள்ளக்கூடியதாக இருக்கும்.

சரி, அதைச் சொல்லிவிட்டு, ஒரு மொழிக்கும் வட்டார வழக்குக்கும் இடையிலான மூன்று முக்கிய வேறுபாடுகளுக்காக தொடர்ந்து படியுங்கள், மேலும் ஒரு வட்டார வழக்கு ஒரு உச்சரிப்பு முறையிலிருந்து எப்படி வேறுபடுகிறது என்பதையும் அறியுங்கள்.

மொழிக்கும் வட்டார வழக்குக்கும் இடையிலான முக்கிய வேறுபாடுகள்

நான் நேரடியாகச் சொல்கிறேன்: மேலே நாம் வேறுபாடுகளை வரையறுத்திருந்தாலும், மொழிக்கும் வட்டார வழக்குக்கும் இடையில் ஒப்புக் கொள்ளப்பட்ட வரையறை எதுவும் இல்லை. இரண்டும் தாய்மொழி பேசுபவர்கள் பயன்படுத்தும் தகவல் தொடர்பு முறைகளாகும், மேலும் ஒவ்வொன்றையும் முழுமையான மொழிகளாகக் கருதலாம்.

தெளிவான ஒப்பீடுகளுக்குத் தாவுவது கவர்ச்சிகரமாக இருக்கிறது, ஆனால் மொழியியலில், சில கருத்துக்கள் நாம் விரும்புவது போல நேரடியாக இல்லை.

1. மொழிகளுக்கு ஒரு நாடு உண்டு, வட்டார வழக்குகள் பிராந்தியமாக இருக்கும்

"மொழி" என்பதை மெர்ரியம்-வெப்ஸ்டர் அகராதி "ஒரு சமூகத்தால் பயன்படுத்தப்பட்டு புரிந்து கொள்ளப்படும் சொற்கள், அவற்றின் உச்சரிப்பு மற்றும் அவற்றை இணைக்கும் முறைகள்" என வரையறுக்கிறது.

மறுபுறம், "வட்டார வழக்கு" என்பது "சொல்லகராதி, இலக்கணம் மற்றும் உச்சரிப்பு அம்சங்களால் வேறுபடுத்தப்படும் ஒரு மொழியின் பிராந்திய வகை" என வரையறுக்கப்படுகிறது.

இந்த வரையறைகளுக்கு இடையே அதிக வேறுபாடு இல்லை என்பது உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்கலாம். ஆனால் மொழிகள் தேசியமானவை என்றும், வட்டார வழக்குகள் பிராந்தியமானவை என்றும், பெரும்பாலும் குறைவான மக்களால் பேசப்படுகின்றன என்றும் எப்போதும் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது.

ஒவ்வொரு நாட்டிலும் குறைந்தபட்சம் ஒரு அதிகாரப்பூர்வ மொழி உள்ளது, அது அதிகாரப்பூர்வ ஆவணங்கள் மற்றும் அரசாங்க நடவடிக்கைகளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

பெரும்பாலான மக்கள் அங்கேயே நிற்கிறார்கள், ஆனால் நாம் கொஞ்சம் ஆழமாகச் செல்லலாம்—அதாவது, மொழியியல் ரீதியாக மேலும் துல்லியமாக இருக்க முடியும்.

ஒரு வட்டார வழக்கு, ஆணை அல்லது அறிவிப்பின் மூலம் ஒரு மொழியாகிறது—அரசு ஒரு பேசும் முறைக்கு அதிகாரப்பூர்வ மொழியாக சிறப்பு நிலையை வழங்குகிறது. வேறுவிதமாகக் கூறினால், ஒரு மொழி ஒரு மொழியாகக் கருதப்படுவது அரசால் அங்கீகரிக்கப்பட்டதால் தான்.

உதாரணமாக, பிலிப்பைன்ஸ் தனது எட்டு முக்கிய வட்டார வழக்குகளில் ஒன்றை அதிகாரப்பூர்வ மொழியாகத் தேர்ந்தெடுக்கும்போது, தகலாக் வென்றது என்பது தற்செயல் நிகழ்வு அல்ல.

அந்த நேரத்தில் நாட்டின் பெரும்பான்மையினர் தகலாக்/பிலிப்பினோவைப் பேசக் கூடியவர்களாக இல்லை என்றாலும், இது தலைநகரில் வசித்து சரளமாகத் தகலாக் பேசும் நாட்டு தலைவர்களை, அதை தேசிய மொழியாக ஏற்காமல் தடுக்கவில்லை.

மொழிகள் தொழில்நுட்ப ரீதியில் வட்டார வழக்குகள் என்பதால், வெவ்வேறு மொழிகள் பேசுபவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளக்கூடிய பல சூழ்நிலைகள் உள்ளன.

டென்மார்க், ஸ்வீடன் மற்றும் நார்வே ஆகிய நாடுகளின் அதிகாரப்பூர்வ மொழிகளின் பரஸ்பர புரிதலை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். இங்கே ஒரு நிலையான கதை அமைப்பு:

நகைச்சுவை: ஒரு டேனிஷ், ஸ்வீடிஷ் மற்றும் நார்வீஜியன் ஒரு பாரில் நுழைகிறார்கள்…

பஞ்ச்லைன்: அவர்கள் சாதாரணமாகப் பேசுகிறார்கள்

இது உண்மைதான். பெரும்பாலான ஸ்காண்டிநேவிய மக்கள் மொழிபெயர்ப்பாளர்களைப் பயன்படுத்தாமல் ஒருவருக்கொருவர் பேச முடியும்!

அதிகாரப்பூர்வமாக, அவர்கள் மூன்று வெவ்வேறு மொழிகளைப் (டேனிஷ், ஸ்வீடிஷ் மற்றும் நார்வீஜியன்) பேசுகிறார்கள், ஆனால் அவர்கள் உண்மையில் ஒரு பொதுவான தாய் மொழியிலிருந்து வந்ததாகக் கூறப்படும் மூன்று தொடர்புடைய வட்டார வழக்குகளைப் பயன்படுத்துகிறார்கள் என்று வாதிட முடியும்.

2. மொழிகளுக்கு நிலையான எழுத்து வடிவங்கள் உள்ளன, வட்டார வழக்குகள் பெரும்பாலும் வாய்மொழியாக இருக்கும்

மொழிகளுக்கு பெரும்பாலும் நிலையான இலக்கண விதிகள் மற்றும் ஏராளமான இலக்கிய விநியோகம் உள்ளன. அவை பேசப்படும் பாரம்பரியங்களாக மட்டுமின்றி, எழுதப்பட்ட பதிவுகளாகவும் உள்ளன.

மறுபுறம், வட்டார வழக்குகள் பொதுவாக எழுதப்படுவதை விடப் பேசப்படுகின்றன. அவை எழுதப்பட்டாலும், பொதுவாக அதிகாரப்பூர்வ அல்லது தேசிய ஆவணங்களில் இல்லை.

ஏற்கனவே கிடைக்கும் இலக்கிய விநியோகம் நிச்சயமாக ஒரு “அதிகாரப்பூர்வ மொழியை” தேர்வு செய்வதற்கான அளவுகோலாகும், ஆனால் இது எதிர்மாறாகவும் செயல்படுகிறது.

ஒரு வட்டார வழக்கை அதிகாரப்பூர்வ மொழியாக அறிவிப்பது சுய-நிரந்தரமானது, அந்த மொழியில் படைப்புகளை உருவாக்க எழுத்தாளர்களை ஊக்குவிக்கிறது. அரசு ஒரு குறிப்பிட்ட மொழியை அதிகாரப்பூர்வ மொழியாக ஏற்றுக்கொண்டதால், அதன் அனைத்து அதிகாரப்பூர்வ விஷயங்களும் அதில் எழுதப்படும்.

இது ஒரு பனிப்பந்து விளைவை உருவாக்குகிறது, எனவே அந்த மொழியில் மேலும் மேலும் இலக்கியம் குவிந்து, அதை இன்னும் வலுப்படுத்துகிறது.

3. மொழிகள், வட்டார வழக்குகளிலிருந்து தரத்தால் வேறுபட்டவை

மொழிகள் வட்டார வழக்குகளை விட இயல்பாகவே அதிக நேர்த்தியானவை அல்லது சிக்கலானவை என்று பலர் கூறுகின்றனர்.

ஆனால் இந்த சிக்கலான தன்மையை மொழியின் உருவான சிரமம் அல்லது சிக்கலான தன்மையால் நீங்கள் தீர்ப்பதாக இருந்தால், ரஷ்யாவின் ஒரு மலைப்பகுதியில் பேசப்படும் ஒரு வட்டார வழக்கான ஆர்ச்சி (Archi) உங்கள் பிரெஞ்சு வீட்டுப் பாடத்தை ஒரு குழந்தை விளையாட்டாகத் தோற்றமளிக்கச் செய்யும்.

ஆர்ச்சியில் ஏராளமான ஒலியன்கள் (ஒலிகள்) மற்றும் பல இணைப்பு வடிவங்கள் உள்ளன, ஒரு ஒற்றை வினைச்சொல் சுமார் 1,502,839 வடிவங்களை உருவாக்கும்.

மறுபுறம், ஒரு மொழியின் நேர்த்தி அதன் எளிமையில் உள்ளது என்று நீங்கள் வாதிட விரும்பினால், மாண்டரின் சீனம், ஹங்கேரியன் அல்லது தாய் போன்ற கடினமான மொழிகளை அன்றாட பயன்பாட்டிற்காக ஏற்றுக்கொள்வதை நீங்கள் கடுமையாகத் தடுக்க நேரிடும்.

உதாரணமாக, சீன மொழியில் 50,000 க்கும் மேற்பட்ட எழுத்துக்கள் உள்ளன. இது ஒரு சுருதி மொழியும் கூட. இதன் பொருள், "மா" போன்ற ஒரு ஒற்றை அசை, நீங்கள் அதை எவ்வாறு உச்சரிக்கிறீர்கள் என்பதைப் பொறுத்து, "அம்மா", "குதிரை" அல்லது வேறு ஏதாவது ஒன்றைக் குறிக்கும்.

அப்படியென்றால், ஒரு அழகான மொழியை உருவாக்குவது யார்? அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட மொழிகளைப் போலவே தகுதியான வட்டார வழக்குகள் உள்ளன என்பதையும் மறந்துவிடக் கூடாது.

ஒரு வட்டார வழக்குக்கும், ஒரு உச்சரிப்பு முறைக்கும் (Accent) இடையே என்ன வித்தியாசம்?

இந்த விஷயத்தைப் பற்றி நாம் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, ஒரு வட்டார வழக்குக்கும், ஒரு உச்சரிப்பு முறைக்கும் (Accent) இடையே உள்ள வித்தியாசத்தை அறிந்து கொள்ள விரும்பலாம். பலர் இந்த இரண்டையும் குழப்புகிறார்கள் மற்றும் பெரும்பாலும் ஒன்றுக்கொன்று மாற்றாகப் பயன்படுத்துகிறார்கள். நல்ல செய்தி என்னவென்றால், இங்கே வித்தியாசம் மிகவும் தெளிவாக உள்ளது:

ஒரு உச்சரிப்பு முறை (Accent) என்பது ஒரு வட்டார வழக்கின் துணைக்குழுவாகும்.

வட்டார வழக்குகள் மொழியின் அனைத்து அம்சங்களையும்—இலக்கணம், சொல்லகராதி மற்றும் உச்சரிப்பு—உள்ளடக்கியிருக்கும்போது, ஒரு உச்சரிப்பு முறை மூன்றாவது பகுதியை மட்டுமே கவனிக்கிறது.

மெர்ரியம்-வெப்ஸ்டர் அகராதியின்படி, ஒரு உச்சரிப்பு முறை என்பது "ஒரு குறிப்பிட்ட குழுவினர், குறிப்பாக ஒரு பிராந்தியத்தின் சொந்தக் குடிமக்கள் அல்லது குடியிருப்பாளர்கள் பேசும் விதம்" ஆகும்.

உச்சரிப்பு முறைகள் சுவாரஸ்யமான ஆய்வுகள், ஏனெனில் அவை பேசுபவர்களை அவர்களுடைய புவியியலுக்கு ஏற்றார் போல் ஒழுங்கமைக்கின்றன. ஒரே மாதிரியாகத் தோன்றும் சொற்கள் மற்றும் வாக்கியங்கள் இரண்டு வெவ்வேறு பிராந்தியங்களைச் சேர்ந்த மக்கள் பேசும்போது மிகவும் வித்தியாசமாக வெளிவரலாம்.

ஆங்கிலம் மட்டும் உங்களிடம் உள்ளபோது, உங்களிடம் ஏற்கனவே பல உச்சரிப்பு முறைகள் உள்ளன. உதாரணமாக, ஒரு அமெரிக்கர் ஒரு ஸ்காட்டைக் கடினமாகப் புரிந்து கொள்ள முடியும், அதே மொழியைப் பேசினாலும் கூட.

இவை ஒவ்வொன்றிற்கும், தங்களுடைய சொந்த பிராந்திய மாறுபாடுகள் உள்ளன. உதாரணமாக, அமெரிக்க உச்சரிப்பு முறைகள் டீப் சவுதர்ன், டெக்சான், நியூயார்க், பாஸ்டன், கலிபோர்னியா மற்றும் இன்னும் பல.

சுவாரஸ்யமான விஷயம் என்னவென்றால், பெரும்பாலான பேச்சாளர்கள் தங்கள் உச்சரிப்பு முறையே சொற்களை உச்சரிப்பதற்கான "சரியான" வழி என்று கூறுகின்றனர். நாம் மனிதர்கள் அப்படித்தான்.

ஒருவரின் உச்சரிப்பு முறைக்கு சில சமூக, பொருளாதார அல்லது புவியியல்-அரசியல் விளைவுகள் இருக்கலாம் என்றாலும், அனைத்து உச்சரிப்பு முறைகளும் சமமானவை. அனைவருக்கும் ஒரு உச்சரிப்பு முறை உண்டு. அவை அனைத்தும் அழகாகவே ஒலிக்கின்றன.

தாய்மொழி பேசுபவர்கள் உருவாக்கும் ஊடகங்களைப் பார்த்து நீங்கள் நிறைய சூழலையும் பல்வேறு உச்சரிப்பு முறைகளையும் கேட்க முடியும். இதைச் செய்ய ஒரு சிறந்த வழி, Lingflix போன்ற ஒரு மொழி நிரலைப் பயன்படுத்துவது.

மொழிகள் மற்றும் வட்டார வழக்குகளைப் பற்றி ஆழமாக அறிய ஆர்வமாக இருந்தால், இந்த தகவல்மிக்க TED பேச்சைக் கேட்பதைக் கவனியுங்கள்:

எனவே இப்போது நமக்குத் தெரியும்: மொழிகளுக்கும் வட்டார வழக்குகளுக்கும் இடையே கறுப்பு-வெள்ளை என்று எந்த வித்தியாசமும் இல்லை, மேலும் ஒரு உச்சரிப்பு முறை உண்மையில் ஒரு வட்டார வழக்கின் துணைக்குழு ஆகும்.

இப்போது இன்னும் இருளில் உள்ள மக்களுக்கு வித்தியாசத்தை விளக்க நீங்கள் தயாராக உள்ளீர்கள்—மேலும் அனுபவம் வாய்ந்த மொழியியலாளர்களின் விவாதங்களில் கூட சேரலாம்!