80+ Najczęstsze Rzeczowniki w Hiszpańskim (Oraz Ich Różne Rodzaje)

Rzeczowniki są naszą siłą napędową podczas nauki hiszpańskiego. Bez nich nie bylibyśmy w stanie nazwać przedmiotów, miejsc, ludzi i idei, z którymi stykamy się na co dzień. W świecie bez rzeczowników wszystko byłoby „to”, a każda osoba „on”, „ona” lub „oni”.

W tym wpisie poznasz 80 częstych hiszpańskich rzeczowników i ich zastosowanie, a także zgłębisz dziewięć rodzajów rzeczowników.

Co to jest Rzeczownik w Hiszpańskim?

Rzeczowników używa się do nazywania obiektów fizycznych, ludzi, miejsc, zwierząt oraz pojęć niematerialnych, takich jak idee, cechy czy czynności.

Zazwyczaj pełnią one również funkcję podmiotu lub dopełnienia w zdaniu i mogą być dopełnieniem przyimka.

Spójrzmy na to w akcji:

María come helado en el parque. (María je lody w parku.)

Rozkładając to zdanie na części, widzimy, że:

• María to osoba i podmiot
• helado to rzecz i dopełnienie
• el parque to rzecz i miejsce, co czyni je dopełnieniem przyimkowym

Spróbujmy jeszcze raz:

Los perros no comen carne en Madrid. (Psy nie jedzą mięsa w Madrycie.)

W tym zdaniu:

• Los perros to liczba mnoga zwierzęcia i podmiot
• carne to rzecz i dopełnienie
• Madrid to miejsce i dopełnienie przyimkowe

Jak w każdym innym języku, rzeczowniki w hiszpańskim można sklasyfikować do różnych grup w zależności od ich natury.

W angielskim mamy rzeczowniki własne, abstrakcyjne, policzalne, zbiorowe itp. – w hiszpańskim jest bardzo podobnie. Sprawdźmy!

Zgodność Rzeczowników w Hiszpańskim

Wiesz już, że hiszpańskie rzeczowniki są albo rodzaju męskiego, albo żeńskiego. Ale rzeczowniki muszą również zgadzać się z przymiotnikami i określeniami ilości, które je poprzedzają lub po nich następują.

Na przykład, weźmy rzeczownik rodzaju żeńskiego la manzana (jabłko).

Jeśli chcesz powiedzieć „czerwone jabłko”, powiesz:

La manzana roja. (Czerwone jabłko.)

Ponieważ jabłko (manzana) jest rodzaju żeńskiego, czerwony (rojo/a) też musi być rodzaju żeńskiego.

Jeśli chcesz utworzyć liczbę mnogą, by powiedzieć „trzy czerwone jabłka”, powiesz:

Las tres manzanas rojas . (Trzy czerwone jabłka.)

Prawdopodobnie zauważyłeś też, że przymiotnik (rojo/a) stoi po rzeczowniku, a nie przed (jak w angielskim). To już temat na inną opowieść, więc jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o pozycji przymiotników w hiszpańskim, zajrzyj do naszego szczegółowego wpisu tutaj .

Częste Hiszpańskie Rzeczowniki, Które Warto Znać

Oto kilka często występujących rzeczowników w hiszpańskim:

1. El amor — miłość
2. El perro — pies
3. El gato — kot
4. La persona — osoba
5. El amigo — przyjaciel
6. El grupo — grupa
7. La gente — ludzie
8. La madre — matka
9. El padre — ojciec
10. El hermano — brat
11. La hermana — siostra
12. El primo / La prima — kuzyn / kuzynka
13. La familia — rodzina
14. La casa — dom
15. La ciudad — miasto
16. El país — kraj
17. El agua — woda
18. La carne — mięso
19. La comida — jedzenie
20. La bebida — napój
21. El tiempo — czas
22. La mujer — kobieta
23. El hombre — mężczyzna
24. El niño — chłopiec
25. La niña — dziewczynka
26. El animal — zwierzę
27. La vida — życie
28. El mundo — świat
29. El problema — problem
30. La pregunta — pytanie
31. La respuesta — odpowiedź
32. La mañana — ranek
33. La noche — noc
34. La tarde — popołudnie, wieczór
35. El número — liczba, numer
36. El teléfono — telefon
37. El trabajo — praca
38. El aeropuerto — lotnisko
39. El hotel — hotel
40. El restaurante — restauracja
41. El lugar — miejsce
42. La calle — ulica
43. El coche — samochód
44. La escuela — szkoła
45. La universidad — uniwersytet
46. El mes — miesiąc
47. El año — rok
48. El día — dzień
49. La semana — tydzień
50. El libro — książka
51. El bolígrafo — długopis
52. La lápiz — ołówek
53. El papel — papier
54. El cuaderno — zeszyt
55. La policía — policja
56. El doctor — lekarz
57. El ingeniero — inżynier
58. El taxista — taksówkarz
59. El casero — właściciel mieszkania
60. El negocio — biznes, interes
61. La empresa — firma
62. La salud — zdrowie
63. La palabra — słowo
64. El ejemplo — przykład
65. La fiesta — impreza
66. La música — muzyka
67. La llamada — (telefoniczna) rozmowa
68. La película — film
69. La tienda — sklep
70. El mercado — rynek, sklep
71. La biblioteca — biblioteka
72. El centro comercial — centrum handlowe
73. La esposa — żona
74. El esposo — mąż
75. El novio — chłopak, narzeczony
76. La novia — dziewczyna, narzeczona
77. La seguridad — bezpieczeństwo
78. La cámara — aparat fotograficzny, kamera
79. El cambio — zmiana, (wymiana) waluty
80. El equipaje — bagaż

Rodzaje Rzeczowników Hiszpańskich

Zagłębmy się teraz w gramatykę, przyglądając się różnym rodzajom hiszpańskich rzeczowników:

1. Rzeczowniki Własne

Rzeczownik własny odnosi się do konkretnego i unikalnego bytu. Przez byt rozumiem ludzi, zwierzęta, budynki, oceany, miasta itp.

Rzeczowniki własne zazwyczaj pisze się wielką literą. Oto kilka przykładów:

Roberto el Océano Atlántico (Ocean Atlantycki) Barcelona Real Madrid Francia (Francja)

Jednak w hiszpańskim nie zawsze tak jest.

Weźmy za przykład dni tygodnia. W angielskim zawsze pisze się je wielką literą (np. Tuesday, Thursday, Sunday itd.).

Ale w hiszpańskim się tego nie robi. Na przykład:

• martes (wtorek)
• jueves (czwartek)
• domingo (niedziela)

Są jednak pewne wyjątki, głównie związane ze świętami, jak Miércoles Santo (Wielka Środa) czy Domingo de Ramos (Niedziela Palmowa).

Miesiące roku również nie są pisane wielką literą w hiszpańskim.

Ale podobnie jak w przypadku dni tygodnia, istnieją wyjątki – np. kiedy miesiąc jest częścią ważnego wydarzenia historycznego. Tak jest w przypadku El Levantamiento del Dos de Mayo (Powstanie Drugiego Maja).

Poza tymi wyjątkami, głównie zobaczysz zdania takie jak następujące:

Mi cumpleaños es el 27 de agosto. (Moje urodziny są 27 sierpnia.)

Viviré aquí hasta marzo. (Będę tu mieszkać do marca.)

Wreszcie, nazwy języków w angielskim pisze się wielką literą, podczas gdy w hiszpańskim – małą:

Estamos aprendiendo español. (Uczymy się hiszpańskiego.)

El inglés es mi idioma favorito. (Angielski jest moim ulubionym językiem.)

Ważna uwaga! Niepisanie wielką literą dni tygodnia, miesięcy czy nazw języków w angielskim uważane jest za błąd ortograficzny. Podobnie, pisanie ich wielką literą w hiszpańskim jest równie błędne i zdecydowanie powinieneś tego unikać, zwłaszcza jeśli przygotowujesz się do egzaminu językowego.

2. Rzeczowniki Pospolite

Rzeczownika pospolitego używa się do nazywania ludzi, zwierząt, rzeczy, miejsc, idei abstrakcyjnych i uczuć itp.

Różnica w stosunku do rzeczowników własnych polega na tym, że rzeczownik pospolity nie jest nazwą konkretnego i unikalnego bytu.

Spójrz na poniższe przykłady:

Ludzie

• el hombre (mężczyzna)
• la hermana (siostra)
• el cartero (listonosz)
• el estudiante (student)
• el futbolista (piłkarz)

Zwierzęta

• el gato (kot)
• el perro (pies)
• el pájaro (ptak)
• el pez (ryba)
• la ardilla (wiewiórka)
• la serpiente (wąż)

Rzeczy

• el pan (chleb)
• el ordenador (komputer)
• el sofá (sofa)
• el libro (książka)
• la mesa (stół)
• la silla (krzesło)

Miejsca

• la tienda (sklep)
• el centro comercial (centrum handlowe)
• la escuela (szkoła)
• la iglesia (kościół)
• la casa (dom)

Idee abstrakcyjne i uczucia

• la amistad (przyjaźń)
• el amor (miłość)
• el odio (nienawiść)
• el alma (dusza)
• la felicidad (szczęście)

Pamiętaj o jednej bardzo ważnej rzeczy: rzeczownik pospolity zawsze pisze się małą literą (chyba że oczywiście jest to pierwsze słowo w zdaniu).

3. Rzeczowniki Konkretne

Pamiętanie o swoich pięciu zmysłach to najłatwiejszy sposób, by zrozumieć, czym są rzeczowniki konkretne: jeśli możesz coś lub kogoś zobaczyć, usłyszeć, powąchać, posmakować i/lub dotknąć, masz do czynienia z rzeczownikiem konkretnym. Podobnie, nie jest to rzeczownik konkretny, jeśli nie możesz tego zobaczyć, usłyszeć, powąchać, posmakować czy dotknąć.

W kategorii rzeczowników konkretnych znajdują się inne kategorie, takie jak rzeczowniki pospolite, własne, policzalne, niepoliczalne i zbiorowe.

Aby zobaczyć to wyraźniej, podam kilka przykładów rzeczowników konkretnych i różnych kategorii, do których należą:

La televisión (telewizor)

Rzeczownik konkretny (można go zobaczyć, usłyszeć i dotknąć) Rzeczownik pospolity (nie jest nazwą konkretnego bytu, jak telewizor Phillips) Policzalny (una televisión, dos televisiones)

Antonio

Rzeczownik konkretny (można tę osobę zobaczyć, usłyszeć i dotknąć) Rzeczownik własny (imię tej osoby to Antonio) Policzalny (Tak! Można liczyć imiona własne i powiedzieć „hay tres Antonios en esta clase”, co znaczy „są trzech Antonich w tej klasie”.)

El elefante (słoń)

Rzeczownik konkretny (o tak, zdecydowanie można zobaczyć i usłyszeć słonia, gdy jest w pobliżu) Rzeczownik pospolity (nie jest nazwą konkretnego i unikalnego bytu, jak Dumbo) Policzalny (un elefante, dos elefantes)

La sal (sól)

Rzeczownik konkretny (można ją zobaczyć, dotknąć i posmakować) Rzeczownik pospolity (nie jest nazwą konkretnego bytu) Niepoliczalny (una sal, dos sales – zajrzyj do opisu rzeczowników niepoliczalnych poniżej, aby lepiej je zrozumieć)

El amor (miłość)

Nie jest rzeczownikiem konkretnym (można czuć miłość, ale nie można fizycznie oddziaływać na abstrakcyjne pojęcie miłości)

Ten ostatni przykład to przypadek rzeczownika abstrakcyjnego, który omówimy teraz.

Jeśli czujesz się przytłoczony, nie martw się! Im bardziej będziesz obcować z hiszpańskim, tym bardziej naturalne staną się dla ciebie te zasady dotyczące rzeczowników.

Rozmowy z native speakerami, słuchanie hiszpańskiej muzyki, korzystanie z hiszpańskich mediów – wszystkie te metody są idealne, by wyczulić ucho na hiszpański i podłapać te „zasady” w naturalnym kontekście. Programy immersyjne, takie jak Lingflix, również są do tego idealne. Lingflix wykorzystuje autentyczne filmy – takie jak teledyski, zwiastuny filmowe, wiadomości i inspirujące przemówienia – i zamienia je w spersonalizowane lekcje językowe. Możesz wypróbować Lingflix za darmo przez 2 tygodnie. Sprawdź stronę internetową lub pobierz aplikację na iOS lub Androida. P.S. Kliknij tutaj, aby skorzystać z naszej obecnej wyprzedaży! (Ważna do końca tego miesiąca)

4. Rzeczowniki Abstrakcyjne

Po drugiej stronie medalu mamy rzeczowniki abstrakcyjne.

Nie możemy w żaden sposób z nimi oddziaływać. Nie możemy ich zobaczyć, usłyszeć, powąchać, posmakować ani dotknąć.

Możemy je jednak czuć i o nich myśleć, więc proszę, nie uważaj ich za bezużyteczne!

Oto przykłady rzeczowników abstrakcyjnych:

• el amor (miłość)
• el alma (dusza)
• la verdad (prawda)
• la amistad (przyjaźń)
• la felicidad (szczęście)
• la idea (pomysł)
• el pensamiento (myśl)
• la soledad (samotność)

5. Rzeczowniki Ożywione

Ta grupa jest prosta. Rzeczowniki ożywione odnoszą się do istot żywych (ludzi, zwierząt i innych stworzeń).

Przykłady rzeczowników ożywionych to:

• el hermano (brat)
• el perro (pies)
• Anthony
• el vecino (sąsiad)
• los amigos (przyjaciele)
• el dragón (smok)
• el elfo (elf)

Zdarzają się sytuacje, gdy uosabiamy przedmioty, nadając im życie. Taki rodzaj rzeczownika nazywamy rzeczownikiem nieożywionym ożywionym.

Przykłady takich rzeczowników można zobaczyć w prawie każdej kreskówce czy filmie Disneya, lub w książkach fantasy i o nadprzyrodzonym.

Na przykład, postacie z „Pięknej i Bestii” i nasz ukochany Pinokio to rzeczowniki nieożywione ożywione. Także każda zabawka, którą dziecko traktuje jak żywą istotę i której nadaje „głos”, jest dla niego równie ożywiona!

6. Rzeczowniki Nieożywione

Jak pewnie już zgadłeś, rzeczowniki nieożywione służą do określania rzeczy nieożywionych.

Może to być przedmiot, miejsce, myśl, idea, uczucie i tak dalej. Pamiętaj jednak, że rzeczowniki nieożywione mogą stać się ożywione! (Patrz poprzednia sekcja.)

Przykłady rzeczowników nieożywionych to:

• el tostador (toster)
• el libro (książka)
• el vaso (szklanka)
• la tristeza (smutek)
• el parque (park)
• el limón (cytryna)
• Madrid (Madryt)
• la ansiedad (lęk, niepokój)
• la pared (ściana)

Oto przykład rzeczownika nieożywionego, który został „ożywiony” przeze mnie:

Mi muñeca me dijo que tenía frío. (Moja lalka powiedziała mi, że jest jej zimno.)

7. Rzeczowniki Indywidualne vs Zbiorowe

Rzeczowniki indywidualne i zbiorowe łatwiej jest zrozumieć, gdy wyjaśnia się je razem.

Rzeczowniki indywidualne odnoszą się do pojedynczego bytu (osoby, zwierzęcia lub rzeczy).

Z drugiej strony, rzeczowniki zbiorowe odnoszą się do pojedynczej grupy złożonej z wielu bytów (ludzi, zwierząt lub rzeczy).

Zanim przejdziesz dalej, musisz zrozumieć jedną bardzo ważną rzecz.

Indywidualny/zbiorowy NIE oznacza liczby pojedynczej/mnogiej, ani nie oznacza niepoliczalny/policzalny! Będziesz miał nazwy zbiorowe zarówno w liczbie pojedynczej, jak i mnogiej, i paradoksalnie, będziesz miał rzeczowniki niepoliczalne!

Najlepszym sposobem, by to zrozumieć i zobaczyć, jest użycie kilku przykładów:

Jak widać, słowo abeja to pospolity, indywidualny rzeczownik mający liczbę mnogą, ponieważ jest policzalny.

Jeśli chcesz odnieść się do „grupy” utworzonej przez pszczoły, musisz użyć pospolitego, zbiorowego rzeczownika enjambre, który również jest policzalny – stąd forma mnoga enjambres.

Z drugiej strony, odnosząc się do instytucji „policji”, słowo policía jest niepoliczalne, więc jest to zbiorowy rzeczownik niepoliczalny.

8. Rzeczowniki Policzalne vs Niepoliczalne

Te dwa rodzaje naprawdę łatwo zrozumieć.

Rzeczowniki policzalne można policzyć. Ogromna liczba rzeczowników zarówno w hiszpańskim, jak i angielskim jest policzalna.

Jeśli masz rzeczownik w liczbie pojedynczej i możesz go policzyć, jak un árbol, dos árboles, tres árboles (jedno drzewo, dwa drzewa, trzy drzewa), to rzeczownik jest policzalny.

Przykłady hiszpańskich rzeczowników policzalnych to:

• coche (samochód) (un coche, dos coches, tres coches, itd.)
• lápiz (ołówek) (un lápiz, dos lápices, tres lápices, itd.)
• mesa (stół) (una mesa, dos mesas, tres mesas, itd.)

Nie tylko rzeczy mogą być policzalne. Ludzie i zwierzęta też mogą być policzalni!

• hermano (brat) (un hermano, dos hermanos, tres hermanos, itd.)
• gato (kot) (un gato, dos gatos, tres gatos, itd.)

Rzeczowniki niepoliczalne to te rzeczowniki, których nie można policzyć.

Do tej grupy należą płyny (agua — woda), proszki i przyprawy (azúcar — cukier, sal — sól), wiele rzeczowników abstrakcyjnych (inteligencia — inteligencja), uczucia i wrażenia (frío — zimno) oraz niektóre produkty spożywcze (queso — ser).

Inne przykłady rzeczowników niepoliczalnych to:

• vino (wino)
• café (kawa)
• harina (mąka)
• detergente (detergent)
• pimienta (pieprz)
• leche (mleko)
• ketchup (keczup)
• sangre (krew)
• política (polityka)

Jak widać w ostatnich przykładach, fakt, że rzeczownik jest niepoliczalny, nie oznacza, że nie może kończyć się na -s.

Zwykle rzeczownik niepoliczalny kończący się na -s w angielskim będzie również niepoliczalny w hiszpańskim, choć hiszpańskie tłumaczenie często będzie miało inne zakończenie:

• noticias (wiadomości)
• bolos (kręgle)
• billar (bilard)
• lingüística (lingwistyka)
• estadística (statystyka)

Co w takim razie robimy, jeśli chcemy „więcej” czegoś niepoliczalnego?

W tym przypadku będziemy musieli użyć w hiszpańskim jednostek (unidades).

Już używasz jednostek w codziennym życiu, więc to będzie łatwiejsze, niż może się wydawać.

Istnieją tysiące różnych jednostek, których możesz użyć. Oto niektóre z najczęstszych:

• un vaso (szklanka) (un vaso de agua — jedna szklanka wody, dos vasos de agua — dwie szklanki wody)
• una pizca (szczypta) (una pizca de sal — jedna szczypta soli, dos pizcas de sal — dwie szczypty soli)
• un kilo (kilo) (un kilo de harina — jeden kilogram mąki, dos kilos de harina — dwa kilogramy mąki)
• una botella (butelka) (una botella de vino — jedna butelka wina, dos botellas de vino — dwie butelki wina)
• una barra (kostka, bochenek) (una barra de jabón — jedna kostka mydła, dos barras de jabón — dwie kostki mydła)

Oto kilka innych przydatnych hiszpańskich jednostek:

• lata (puszka)
• paquete (opakowanie)
• rebanada (kromka, plaster)
• cucharada (łyżka stołowa)
• tonelada (tona)
• jarra (dzban)
• bolsa (torba)
• puñado (garść)
• tableta (tabletka)

9. Rzeczowniki Złożone

Rzeczowniki złożone składają się z dwóch lub więcej słów. Istnieją różne sposoby tworzenia rzeczowników złożonych, ale najczęstsze, zarówno w hiszpańskim, jak i angielskim, to połączenia:

rzeczownika + rzeczownika

rzeczownika + przymiotnika

czasownika + rzeczownika

Poniżej znajdziesz kilka częstych hiszpańskich rzeczowników złożonych, ale pamiętaj, że niekoniecznie będą one rzeczownikami złożonymi w angielskim.

• paraguas (parasol) — parar (czasownik) + aguas (rzeczownik)
• sacacorchos (korkociąg) — sacar (czasownik) + corchos (rzeczownik)
• pelirrojo (rudzielec) — pelo (rzeczownik) + rojo (przymiotnik)
• mapamundi (mapa świata) — mapa (rzeczownik) + mundo (rzeczownik)

Jedna różnica między hiszpańskimi i angielskimi rzeczownikami złożonymi zawsze zwracała moją uwagę: Większość z nich kończy się na -s w formie liczby pojedynczej!

Oto przykłady hiszpańskich rzeczowników złożonych kończących się na -s i ich form liczby mnogiej:

• el abrelatas / los abrelatas (otwieracz do puszek) — abrir + latas
• el cascanueces / los cascanueces (dziadek do orzechów) — cascar + nueces
• el pararrayos / los pararrayos (piorunochron) — parar + rayos
• el rompecabezas / los rompecabezas (układanka, puzzle) — romper + cabezas
• el salvavidas / los salvavidas (kamizelka ratunkowa) — salvar + vidas

Widzisz? Zarówno liczba pojedyncza, jak i mnoga są takie same. Pamiętaj tylko, aby używać właściwej formy przedimka.

Nasze istnienie byłoby nudne i pozbawione znaczenia bez rzeczowników, które nazywają ludzi, zwierzęta i rzeczy wokół nas!

Hiszpańskie rzeczowniki są bardzo podobne do angielskich. A z odrobiną praktyki posługiwanie się nimi może stać się równie łatwe.

Bądź bystry i ucz się dalej!