Recenzja Pimsleur Japanese: Solidne lekcje audio dla początkujących z niedopracowanymi funkcjami

Sięgnąłem po Pimsleur Japanese lata temu, kiedy planowałem podróż do Japonii. Uznałem, że skupienie na umiejętnościach konwersacyjnych dobrze mi posłuży – i tak było. Od tamtej pory program dodał funkcje, aby przyciągnąć uczniów, którzy nie są zainteresowani wyłącznie podejściem audio.

Teraz, gdy jestem na poziomie średnio zaawansowanym i chcę odświeżyć swój japoński, postanowiłem wrócić do programu. Pomyślałem, że jego znajomość może pomóc mi przypomnieć sobie język.

Ogólnie rzecz biorąc, moim zdaniem program wciąż się trzyma – to solidny program audio dla początkujących uczących się japońskiego, z jasno ustrukturyzowanymi kursami i śledzeniem postępów. Nowsze funkcje, takie jak Voice Coach, dodały mu więcej wymiaru. Moja jedyna skarga jest taka, że niektóre z tych funkcji wydają się wciąż wymagać dopracowania. Omówię to wszystko szczegółowo w mojej recenzji.

Jeśli wolisz wideo, możesz również zobaczyć recenzję Pimsleur mojego kolegi tutaj:

Jak działa system Pimsleur

Zanim przejdziemy do szczegółów Pimsleur Japanese, przyjrzyjmy się, jak ogólnie działa Pimsleur.

Pimsleur używa technik shadowingu i powtórek w odstępach czasu, aby nauczyć cię mówić w docelowym języku. W praktyce wygląda to następująco:

• Słuchasz fragmentu rozmowy w docelowym języku.
• Ta rozmowa jest dzielona na przyswajalne części dotyczące słownictwa, gramatyki, kontekstu itp.
• Będziesz proszony o uważne słuchanie nagrania native speakera słów lub zwrotów użytych w rozmowie, zaczynając od pierwszego.
• Następnie poprosi cię o powtórzenie na głos nagrania native speakera tak dokładnie, jak potrafisz.

Oczywiście, Pimsleur nie każe ci tylko papugować zwrotów. Powtarza i przeplata te zwroty z innymi, których się uczysz w ramach każdej lekcji, zapewniając, że pamiętasz ich znaczenie i kontekst użycia.

Pomysł stojący za tym systemem polega na tym, że naśladuje on sposób, w jaki przyswajałeś swój język ojczysty w dzieciństwie. Pomyśl, jak uczyłeś się słów według ich natychmiastowej przydatności – np. najpierw nauczyłeś się „mama” i „tata”, aby zwracać się do rodziców, potem „mleko”, aby wskazać, że jesteś głodny itd. Pimsleur działa mniej więcej w ten sam sposób, z tym że (w przeciwieństwie do czasu, gdy byłeś niemowlęciem lub małym dzieckiem) jesteś znacznie bardziej świadomy tego procesu.

Pimsleur Japanese: Struktura kursu

Cały kurs Pimsleur Japanese składa się z pięciu poziomów podzielonych na 30 lekcji każdy. Głównym elementem każdej lekcji jest 30-minutowy plik audio, z dodatkowymi funkcjami mającymi uzupełniać poznany materiał.

Po pierwszej lekcji każda kolejna zaczyna się od szybkiego odświeżenia poprzedniej i stopniowo na niej buduje.

Dla kogo jest przeznaczony

Kurs wydaje się skierowany do osób na poziomie początkującym do średnio zaawansowanym. Przechodząc przez lekcje, powiedziałbym, że jeśli przygotowujesz się do Japanese Language Proficiency Test (JLPT), pomoże ci on najwyżej do poziomu N4.

Jakie tematy porusza

Pimsleur Japanese skupia się na praktyce konwersacji. W związku z tym tematy takie jak wskazywanie drogi, jedzenie, podróże i aktywności będą na pierwszym planie przez cały czas trwania kursu.

Jak długo trwa ukończenie całego kursu

Zakładając, że używasz tylko 30-minutowych lekcji audio, spędzisz na Pimsleur Japanese łącznie 4500 minut (30 minut x 30 lekcji x 5 poziomów) lub 75 godzin. Nawet jeśli zdecydujesz się poświęcać na program tylko godzinę dziennie, możesz go ukończyć w mniej niż trzy miesiące.

Co mi się podobało w Pimsleur Japanese

Intuicyjna progresja głównych lekcji

Pierwszy zwrot, którego się nauczysz, to すみません、英語がわかりますか？ (すみません、えいごがわかりますか？) — „Przepraszam, czy rozumie pan/pani angielski?”. To całkiem przydatne wyrażenie, jeśli podróżujesz do Japonii lub tam przebywasz, biorąc pod uwagę, że mniej niż dwa procent anglojęzycznych osób w Japonii płynnie posługuje się tym językiem.

Lekcja 1 kontynuuje budowanie na tym pierwszym zwrocie, pozwalając ćwiczyć wyrażenia takie jak 日本語が少しわかります (にほんごがすこしわかります) — „Rozumiem trochę po japońsku” i 日本語がわかりません (にほんごがわかりません) — „Nie rozumiem japońskiego”.

Kolejne lekcje przechodzą do powitań, takich jak おはよう — casualowa wersja „Dzień dobry rano”, pytań o drogę, takich jak 上野駅はどこですか？ (うえのえきはどこですか？) — „Gdzie jest stacja Ueno?” i innych niezbędnych zwrotów do radzenia sobie w codziennym życiu w Japonii jako obcokrajowiec.

Oczywiście, wraz z postępem lekcji rośnie również poziom trudności. Ale widać, że dużo przemyśleń włożono w kolejność nauczania zwrotów. Z Pimsleur proces przyswajania wydaje się całkiem naturalny – podobny do tego, czego mógłbyś doświadczyć, ucząc się podczas pobytu w Japonii.

Elastyczne preferencje językowe

Jeśli używasz nie-audio komponentów Pimsleur Japanese, masz trzy opcje językowe: romaji, romaji z japońskim lub tylko japoński. Wystarczy nacisnąć ikonę tłumaczenia w prawym górnym rogu ekranu, aby przełączać się między tymi opcjami.

Na wypadek, gdybyś nie zaczął jeszcze nauki trzech systemów pisma japońskiego ( hiragana , katakana i kanji ), romaji to przyzwoity punkt startowy. Składa się z japońskich słów zapisanych alfabetem łacińskim, co jest przydatne, gdy potrzebujesz tylko podstaw, aby poruszać się po kraju.

Ale jeśli jesteś zdeterminowany, aby płynnie opanować język i już dość dobrze radzisz sobie z jego formą pisaną, sugeruję używanie ustawień japońskich, gdy tylko możesz. Jak wspomniałem wcześniej, angielski nie jest szeroko używany w Japonii, nawet jeśli placówki w obszarach miejskich stają się coraz bardziej dwujęzyczne. Moim zdaniem im szybciej nauczysz się czytać po japońsku używając rodzimego systemu pisma, tym lepiej.

Możliwość śledzenia tego, czego się nauczyłeś

Problem ze starym, wyłącznie audio systemem Pimsleur polegał na tym, że chyba że robiłeś skrupulatne notatki podczas słuchania, nie było sposobu, aby rozłożyć przed sobą nowe zwroty i powiedzieć: „Aha, tak, tego się dziś nauczyłem”.

Na szczęście w obecnej iteracji Pimsleur możesz teraz przeglądać nowe zwroty za pomocą „Fiszek” (Flash Cards) i „Speak Easy”. Pierwsza to, zgodnie z nazwą, prosta talia wszystkich nowych słów w formie fiszek. Druga to w zasadzie transkrypcja głównej rozmowy, którą przerabiałeś w trakcie lekcji.

Zarówno „Fiszki”, jak i „Speak Easy” zawierają audio, więc możesz przejrzeć, jak słowa brzmią, a także jak wyglądają. Możesz również wybrać, jak słowa powinny być zapisane – w romaji, czystym japońskim lub obu.

Bezpośrednio pod każdą 30-minutową lekcją audio możesz znaleźć swoje nowe słownictwo w kategoriach takich jak „Poznaj + Przywitaj”, „Umiejętności przetrwania”, „Zwroty ogólne” itp. Możesz również zobaczyć wskaźniki numeryczne „x/y” w każdej kategorii, gdzie x to liczba opanowanych przez ciebie punktów, a y to liczba punktów do opanowania, co daje ci ogólny widok na to, jak daleko zaszedłeś w kursie.

Możliwość sprawdzenia tego, czego się nauczyłeś

Kolejnym problemem ze starym systemem Pimsleur było to, że nie było szybkiego sposobu, aby ocenić, ile zapamiętałeś z każdej lekcji. Aby to zrobić, musiałeś przejść do następnej lekcji i odświeżyć materiał w ciągu pierwszych kilku minut nagrania, co może być uciążliwe, jeśli brakuje ci czasu. Program rozwiązuje to za pomocą „Quick Match” i „Speed Round”.

„Quick Match” to krótki quiz wielokrotnego wyboru, który uznałem za w porządku. Moja jedyna (drobna) wątpliwość dotyczy tego, że jego opis mówi „Sprawdź się z szybkim quizem”, ale tak naprawdę nie poczułem tej „szybkości”. Może „szybki” odnosi się do szacowanego czasu potrzebnego na ukończenie quizu, ponieważ jest tak krótki?

„Speed Round”, z drugiej strony, dorównuje swojej nazwie. Gra polega na spadających z góry angielskich zwrotach à la klocki Tetris, a ty musisz dopasować je do odpowiadających im japońskich tłumaczeń, zanim dotkną ziemi. Jeśli lubisz wymagające gry, w których jednocześnie uczysz się nowych rzeczy, myślę, że pokochasz tę (ja na pewno to zrobiłem). A jeśli tłumaczenia romaji są zbyt łatwe, zawsze możesz zmienić ustawienia na wersję pisaną po japońsku, aby nieco podnieść poziom trudności.

Co mi się nie podobało w Pimsleur Japanese

Niektóre niedopracowane funkcje

Pimsleur jest i zawsze był zaprojektowany do samodzielnej nauki. Wadą większości samodzielnych programów audio jest brak możliwości uzyskania informacji zwrotnej na temat wymowy, akcentu itp.

Taka informacja zwrotna jest szczególnie ważna dla rodzimych użytkowników języka angielskiego, ponieważ japońska wymowa ma pewne osobliwości, do których może trochę czasu przywyknąć – np. wymawianie dźwięku „r” w bardzo specyficzny sposób. (Niektórzy twierdzą, że jest to jak hiszpańskie „r”, ale myślę, że to tylko częściowo prawda. Jak słychać w tym filmie , japońskie „r” również subtelnie zawiera dźwięki „l” i „d”.)

Pimsleur próbuje rozwiązać ten problem za pomocą „Voice Coach”, który podzielony jest na „Ćwiczenie wymowy” (Pronunciation Practice) i „Wyzwanie” (Challenge). „Ćwiczenie wymowy” to samodzielnie prowadzony kurs audio dotyczący zwrotów omawianych w bieżącej lekcji, podczas gdy „Wyzwanie” to w zasadzie quiz audio oparty na tym, czego nauczyłeś się z „Ćwiczenia wymowy”.

W teorii powinien to być dobry pomysł: posłuchaj zwrotu, nagraj go w aplikacji i otrzymaj ocenę, jak dobrze wymówiłeś (lub, jak sądzę, naśladowałeś) ten zwrot. Powinno to również być świetnym uzupełnieniem dla uczniów, którzy potrzebują „skróconej” wersji głównej lekcji.

Chociaż obie sekcje w „Voice Coach” podświetlają to, co źle wymówiłeś, za pomocą wskaźników kolorów, tak naprawdę nie precyzują, jaki rodzaj błędu popełniłeś ani jak możesz go poprawić. Oczywiście, możesz próbować zlokalizować problem, wielokrotnie odsłuchując swoje nagranie w porównaniu z nagraniem native speakera, ale zawsze możesz to zrobić innymi środkami. Poza tym, skąd możesz wiedzieć, że problemem nie jest niewielka (i możliwie niesłyszalna) różnica w wymowie lub może problem techniczny?

Kolejną rzeczą, do której mam zastrzeżenia, jest sekcja „Mini”, do której możesz uzyskać dostęp, dotykając „Enrich” na głównym ekranie.

„Mini”, zgodnie z nazwą, składa się z krótszych plików audio. Pierwsze kilka minut to narrator przekazujący ciekawostki na dany temat, a reszta to bardzo skompresowana, „przyspieszona” wersja głównych lekcji Pimsleur. Czułem, że „Minis” próbują upchać zbyt wiele informacji w zbyt małej przestrzeni i są bardziej odpowiednie dla średnio zaawansowanych uczniów szukających odświeżenia. Co prawda narrator radzi, że prawdopodobnie powinieneś odsłuchać audio ponownie – ale w takim razie czy nie Pimsleur powinien robić za ciebie tę część z powtórkami?

Ponadto, choć rozumiem logikę stojącą za wydzieleniem pewnych tematów (np. „Ulepsz swój japoński za pomocą anime”) z głównych lekcji, uważam, że powinny one być dłuższymi lekcjami bonusowymi. Ja na przykład jestem ciekawy, jakie inne wyrażenia z anime uczniowie (błędnie) włączają do codziennego języka, poza ikonicznym だってばよ (dattebayo) Naruto.

Wreszcie, chociaż istnieje komponent „Czytanie” (Reading), nie możesz uzyskać do niego dostępu aż do Lekcji 11. Rozumiem, że ćwiczenie czytania nie jest głównym założeniem Pimsleur, ale uważam, że program dokonał dziwnego wyboru, jeśli chodzi o kolejność, w jakiej uczniowie mogą korzystać z tej funkcji. Jak wspomniałem wcześniej, uważam, że ważne jest, aby uczniowie byli jak najszybciej wystawieni na rodzimy system pisma japońskiego, więc to prawdopodobnie najsłabsza część programu dla mnie.

Brakuje niuansów w niektórych miejscach

Jako ktoś, kto był kompletnym początkującym w japońskim, rozumiem, dlaczego Pimsleur upraszcza lekcje w takim stopniu, w jakim to robi. Ostatnią rzeczą, jakiej chcesz jako początkujący, jest przeładowanie informacjami od samego początku, zwłaszcza gdy masz do czynienia z językiem kategorii IV, takim jak japoński. (Język kategorii IV to taki, który jest, słowami Foreign Service Institute amerykańskiego Departamentu Stanu, „wyjątkowo trudny dla rodzimych użytkowników języka angielskiego [do opanowania]”.)

Jednak uważam również, że ważne jest, aby uczniowie japońskiego mieli solidne podstawy, nawet jeśli oznacza to pewien dyskomfort związany z metodami nauki prezentowanymi im na początku. Jako ktoś, kto znajduje się gdzieś między poziomem początkującym a średnio zaawansowanym japońskiego, nie mogłem nie zauważyć, że Pimsleur skrócił kilka zakrętów, aby lekcje były łatwiejsze do strawienia.

Na przykład, w Lekcji 1, 英語が (えいごが) — English ga jest po prostu wyjaśnione jako „angielski używany w zdaniu”. Zamiast nieco mglistego „używany w zdaniu”, program mógł powiedzieć „angielski jako podmiot zdania”. W ten sposób uczniowie od początku mieliby dobre pojęcie o tym, jak funkcjonuje japońska partykuła ga.

Zauważyłem również, że program nie podkreślił, że こんにちは (dzień dobry po południu) powinno być wymawiane jako kon-ni-chi-wa (z pierwszą sylabą kończącą się dźwiękiem n), a nie ko-ni-chi-wa. Różnica jest subtelna, ale wciąż ważna, biorąc pod uwagę, że jest to powszechne japońskie wyrażenie – i że Pimsleur ma pomóc ci poprawić wymowę.

A to tylko kilka przykładów, które zauważyłem podczas korzystania z programu. Dla jasności, nie twierdzę, że informacje w Pimsleur są koniecznie nieścisłe. Mówię, że ważne niuanse, gdy tylko są obecne, powinny być podkreślone, a nie poświęcane dla łatwości nauki.

Komu przydałby się Pimsleur Japanese?

Biorąc pod uwagę obecny design programu, myślę, że najwięcej skorzystaliby na nim:

• Osoby, które zamierzają podróżować do Japonii i przebywać tam tylko przez ograniczony czas. To, moim zdaniem, główna grupa docelowa programu. Po pierwsze, podstawowe lekcje składają się ze zwrotów związanych z podróżowaniem/przetrwaniem (w przeciwieństwie do, powiedzmy, systemów pisma Japonii). Jest też fakt, że każda lekcja audio zawiera losową ciekawostkę kulturową o Japonii, do której możesz uzyskać dostęp, przesuwając ekran głównej lekcji audio.
• Całkowici początkujący w języku. Pomimo moich wcześniejszych zastrzeżeń dotyczących braku niuansów, nadal uważam, że to solidny program wprowadzający dla tych, którzy chcą zacząć naukę mówionego japońskiego.
• Średnio zaawansowani uczniowie, którzy potrzebują odświeżenia. Myślę, że średnio zaawansowani uczniowie japońskiego zgodzą się ze mną, że powrót do podstaw od czasu do czasu to dobry pomysł. Na przykład wiedziałem, że 方 (かた) odnosi się do sposobu wykonania czegoś, ale nie wiedziałem, że to także grzeczny sposób na odniesienie się do osoby!

Alternatywy dla Pimsleur Japanese

A co, jeśli nie należysz do żadnej z wymienionych przeze mnie grup? Rozważ te alternatywy:

JapanesePod101

JapanesePod101 to podobnie solidny program oparty na audio i podcastach, ale jego oferta jest bardziej wszechstronna.

Po pierwsze, sięga on do zaawansowanych poziomów japońskiego. Po drodze, już na etapie początkowym, widać, że próbują cię całkowicie odzwyczaić od angielskiego. To fajne, jeśli szukasz bardziej wymagającego i immersyjnego materiału.

Ponadto, JapanesePod101 zdecydowanie ma więcej do zaoferowania pod względem ćwiczeń czytania. Sprawdź naszą pełną recenzję JapanesePod101.

Lingflix

Lingflix oferuje autentyczne filmy w twoim docelowym języku, które faktycznie oglądają native speakerzy. Oznacza to, że w przeciwieństwie do głównie audio programów, takich jak Pimsleur, jesteś wystawiony na język używany w prawdziwym życiu (w przeciwieństwie do sztucznych, szablonowych zwrotów często używanych w programach do nauki języków).

Możesz również zobaczyć, jak rodzimi użytkownicy języka japońskiego włączają język ciała do wyrażania lub podkreślania tego, co mówią, co jest miłym bonusem!

Ostateczny werdykt

Gdybym mógł porównać obecną iterację Pimsleur z tą, której używałem lata temu, powiedziałbym, że ogólnie jest to ulepszenie.

Po pierwsze, doceniam dodatki, takie jak fiszki i quizy, które pozwalają mi utrwalić to, czego się nauczyłem.

Z drugiej strony, myślę, że funkcje takie jak „Voice Coach” i „Minis” mogłyby użyć pewnych poprawek, zwłaszcza że są one w zasadzie uzupełniającymi lekcjami audio – a to główny produkt Pimsleur.

Dla osób podróżujących do Japonii, a także dla początkujących i niższych średnio zaawansowanych uczniów, jest to dobre uzupełnienie innych materiałów do nauki japońskiego, z których możesz korzystać.