10 przykładów unikalnego języka ciała z różnych kultur

Język ciała to sposób komunikowania się za pomocą czegokolwiek innego niż słowa. Ludzie na całym świecie używają swoich ciał, by się wyrazić: witają się uściskiem lub uściskiem dłoni, wchodzą w przestrzeń osobistą innych lub się z niej oddalają, uśmiechają się, marszczą brwi, machają, wskazują, tańczą i wiele więcej.

Ale gesty, które w twojej części świata znaczą jedno, w innej mogą znaczyć dokładne przeciwieństwo. W tym poście przyjrzymy się 10 przykładom języka ciała w różnych krajach — małej próbce z ogromnego zbioru komunikacji niewerbalnej.

1. Ukłony w Korei

Podczas gdy w krajach zachodnich ukłony rezerwuje się na koniec występu scenicznego, w wielu krajach wschodnioazjatyckich — takich jak Korea, Japonia i Chiny — skłon jest częścią podstawowej etykiety, służącej okazaniu szacunku i/lub wdzięczności.

W Korei kłaniasz się podczas pierwszego spotkania z osobą, a także, aby powiedzieć „Cześć”, „Do widzenia”, „Dziękuję” i „Przepraszam”.

Ogólnie rzecz biorąc, im niżej się kłaniasz, tym większy okazujesz szacunek i uległość wobec drugiej osoby. Im dłużej utrzymujesz pochyloną głowę, tym większą sygnalizujesz powagę.

Oczywiście, w zależności od miejsca, zasady i etykieta dotycząca kłaniania się mogą się różnić; czasem różnią się nawet między pokoleniami!

2. „Jeden” w Niemczech

Prawdopodobnie używasz palców do liczenia, na przykład sygnalizując, ile kufli piwa chcesz w barze.

W USA liczbę „jeden” oznacza się palcem wskazującym. W Niemczech — i kilku innych krajach europejskich, jak Francja czy Włochy — liczenie zaczyna się od kciuka, a palec wskazujący oznacza więc „dwa”.

Pokaż kelnerowi palec wskazujący, a on może pomyśleć, że mówisz „dwa” i przyniesie ci parę tych ogromnych niemieckich kufli!

Właściwie, w scenie w barze z filmu o II wojnie światowej „Bękarty wojny”, amerykański oficer podsłuchu zdradza się, sygnalizując kelnerowi palcem wskazującym, środkowym i serdecznym. „Trzy”, w niemieckim sposobie liczenia, to kombinacja kciuk-palec wskazujący-palec środkowy!

3. Kręcenie głową w Indiach

W kulturach zachodnich, kiedy mówimy „tak”, kiwamy głową w górę i w dół. „Nie” wiąże się z poruszaniem głową z lewej na prawą.

Ludzie z Indii i innych krajów południowoazjatyckich używają jednak głów do wyrażenia o wiele więcej niż proste „tak” lub „nie”. W Indiach „tak” wyraża się, przechylając głowę z boku na bok w kierunku ramion — im szybsze kręcenie, tym pewniejsze „tak”.

Ten gest może być również używany podczas rozmowy, aby wskazać, że słuchacz uważa i jest skłonny do zgody. Może też być oznaką uprzejmości i szacunku. Może naprawdę znaczyć wiele rzeczy!

4. „Szyszka” we Włoszech

Włosi są znani z wyrazistego języka ciała. Jest pewnie setki rozpoznawalnych włoskich gestów dłoni, ale najbardziej kwintesencjonalnym z nich jest „szyszka” (il gesto a borsa).

Dłońmi do góry, włoską „szyszkę” tworzy się, zbliżając czubki wszystkich palców do jednego punktu. Poruszaj nadgarstkiem w przód i w tył, a otrzymasz najbardziej rozpoznawalny gest dłoni w włoskim świecie.

Pomyśl o tym jako o towarzyszącym geście do zadawania pytań — szczególnie, gdy jesteś kompletnie zdezorientowany lub zdesperowany o odpowiedź, jak na przykład „Co ty sobie myślałeś?!” lub „Co się dzieje?!”.

5. „Tak sobie” we Francji

Jako znawcy dobrego życia, Francuzi mają wysokie standardy w prawie wszystkim (nie tylko w jedzeniu i modzie), więc często możesz usłyszeć, jak mówią „Comme ci comme ça”, co odpowiada angielskiemu „tak sobie”.

Jeśli Francuz opowiada ci, jak minął mu dzień, a był po prostu w porządku — nic naprawdę pamiętnego lub godnego dyskusji — jego zwrotowi „comme ci comme ça” często będzie towarzyszyć dłoń skierowana w dół, kołysana z boku na bok, jak łódź na falach.

6. Wskazywanie na nos w Chinach

Jako najbardziej prominentna i centralna część twarzy, nos reprezentuje „ja” w kulturach chińskiej i innych wschodnioazjatyckich. W chińskiej astrologii nos symbolizuje poczucie własnej wartości, status i bogactwo.

Dlatego kiedy Chińczyk odnosi się do siebie, nie wskazuje na klatkę piersiową, jak robi to wiele innych kultur. Zamiast tego, używając palca wskazującego lub kciuka, wskazuje na nos.

Aby oznaczyć „mnie” lub „ja” w Chinach, wskaż na nos. I mam na myśli swój nos. Dotykanie nosa innych jest uważane za niezwykle niegrzeczne, choć pewnie nie ma wielu miejsc, gdzie społecznie akceptowalne jest boopnięcie czyjegoś nosa podczas rozmowy!

7. Całowanie w policzki w Szwajcarii

Wiele krajów w Europie i Ameryce Łacińskiej używa całowania w policzki jako sposobu powitania. W Szwajcarii są to trzy całusy w policzki — zaczynając od prawego policzka.

Szwajcarski pocałunek to powszechny sposób witania rodziny i bliskich przyjaciół, szczególnie w relacji kobieta-kobieta lub kobieta-mężczyzna. Między mężczyznami — nie za bardzo, zazwyczaj wystarczy im ciepły uścisk dłoni, chyba że są naprawdę blisko.

Nowych znajomych wita się uściskiem dłoni, ale w miarę pogłębiania się relacji, przechodzi się do całusów w policzki.

8. Kciuk w górę w Iranie

W wielu kulturach Bliskiego Wschodu, takich jak Iran, Irak i części Grecji, gest kciuka w górze jest w zasadzie odpowiednikiem pokazania komuś środkowego palca. Wyobraź sobie ten kciuk i siadanie na nim, bo właśnie to próbuje powiedzieć ten gest.

Jednak dzięki filmom Hollywood, Facebookowi i innym elementom kultury popularnej rozpowszechniającym się na Bliskim Wschodzie, gest kciuka w górę czasem może po prostu być szczerym kciukiem w górę!

Więc skąd wiesz, czy to pozytywne, czy negatywne? Może nigdy się nie dowiesz. Ale zawsze lepiej założyć, że to zachęta — po prostu obdarz uśmiechem i skinieniem głowy i ruszaj w swoją drogę. Wszyscy wygrywają!

9. Kontakt wzrokowy w Japonii

W wielu krajach utrzymywanie kontaktu wzrokowego podczas rozmowy z kimś oznacza, że uważasz. (Pomyśl o matce, która żąda: „Patrz na mnie, kiedy do ciebie mówię!”).

W Japonii (i kilku innych kulturach wschodnioazjatyckich) kontakt wzrokowy może jednak sygnalizować agresję i brak szacunku. W rzeczy samej, wielu Japończyków uczy się od wczesnego dzieciństwa, by patrzeć ludziom na szyję zamiast w oczy.

Obecnie w Japonii społecznie staje się coraz bardziej akceptowalne patrzenie ludziom w oczy, gdy się z nimi rozmawia, ale w pewnych sytuacjach (jak bardziej formalne spotkania czy rozmowy ze starszymi osobami) możesz spodziewać się pewnego niezręcznego momentu, jeśli zbyt długo utrzymasz kontakt wzrokowy!

10. Liczenie w Rosji

Jeśli liczysz na palcach od jednego do pięciu, prawdopodobnie zacząłeś od zaciśniętej pięści i stopniowo rozprostowywałeś każdy palec.

W Rosji ludzie też liczą na palcach, ale zamiast zaczynać od zamkniętej pięści, zaczynają od otwartej dłoni.

Aby policzyć do pięciu, Rosjanie najpierw otwierają dłoń, potem (czasem z pomocą palca wskazującego drugiej ręki) zagina się mały palec, następnie palec serdeczny i tak dalej. Przy „pięciu” mają zaciśniętą pięść.

Różne aspekty języka ciała

Wyrazy twarzy, ruchy głowy i kontakt wzrokowy

Sześć powszechnie akceptowanych emocji — szczęście, zaskoczenie, strach, obrzydzenie, złość i smutek — było kiedyś uważane za uniwersalne. Ale badania sugerują, że nie jest to tak oczywiste.

Na przykład, podczas gdy algorytm komputerowy był dość biegły w rozszyfrowywaniu sześciu emocji na twarzach zachodnich (kaukaskich), ten sam algorytm zastosowany do twarzy azjatyckich wypada nieco gorzej.

Okazuje się, że ludzie na całym świecie wyrażają emocje poprzez różny poziom intensywności i angażowanie różnych mięśni twarzy.

W konkretnym badaniu wspomnianym powyżej, twarze azjatyckie wykazywały niższą intensywność emocjonalną niż twarze zachodnie, a także duże nakładanie się przy rejestrowaniu zaskoczenia, strachu, obrzydzenia i złości — co może utrudnić osobie pochodzenia zachodniego rozpoznanie, kiedy osoba pochodzenia azjatyckiego jest zła lub przestraszona.

Ruchy głowy również mogą mieć różne znaczenia w różnych kulturach, więc kiwanie głową na „tak” może nie zawsze przynieść oczekiwaną reakcję!

Jeśli chcesz zobaczyć różne gesty i mimikę twarzy wraz z ich mówionym kontekstem, możesz sprawdzić program immersyjny, taki jak Lingflix, aby zobaczyć, jak naprawdę są one połączone.

Gesty palców, dłoni i ramion

Niezależnie od tego, skąd jesteś, przeciętny człowiek ma 10 palców równo podzielonych między dwie dłonie — ale różne kultury używają ich w bardzo różny sposób!

Na przykład, na Zachodzie kciuk w górę wyraża wsparcie lub „OK”, znak pokoju (palec wskazujący i środkowy w górę) wyraża pokój i miłość, a „pokazanie środkowego palca” wyraża obrazę dla odbiorcy. Ale te gesty mogą (i często tak jest) znaczyć coś zupełnie innego gdzie indziej na świecie!

Nawet gest tak pozornie uniwersalny jak wskazywanie na coś tak zwanym „palcem wskazującym” okazuje się wcale nie taki uniwersalny. Niektóre kultury wolą „wskazywać” głową lub nosem. Inne kultury używają kciuka, otwartej dłoni, a nawet warg.

Można śmiało powiedzieć, że dla każdego pozytywnego działania lub gestu, który znasz, są na świecie miejsca, gdzie jest on uważany za nieokrzesany, niegrzeczny lub obrzydliwy.

Bliskość, orientacja i kontakt fizyczny

Ilość kontaktu fizycznego, jaką dzielisz z inną osobą, jest w dużym stopniu zależna od kultury.

Niektóre kultury mają łatwą grację wobec mężczyzn całujących innych mężczyzn w policzek, podczas gdy inne kultury zadowalają się uściskiem dłoni lub męskim przybiciem piąstki. To po prostu różne sposoby wyrażania, tak jak jabłka to manzanas po hiszpańsku i pommes po francusku.

Co więcej, „Indeks Dotykalności” sklasyfikował Europejczyków pod względem tego, jak bardzo lubią być dotykani — Finowie prowadzą w rankingu, a Brytyjczycy zamykają listę, preferując więcej przestrzeni osobistej.

Rzeczywiście, wielkość twojej „bańki” przestrzeni osobistej jest uwarunkowana kulturowo — na przykład to badanie wykazało, że Południowi Amerykanie ogólnie potrzebują mniej przestrzeni osobistej niż większość Azjatów.

Nauka o języku ciała, podobnie jak nauka o samym języku, to bogata dziedzina!

Do tego momentu powinieneś zrozumieć, jak ważny (i różny) jest język ciała dla różnych kultur.

Nauka konkretnych gestów i ruchów dla konkretnego języka, którego się uczysz, jest dużą pomocą w komunikacji z jasnością i skutecznością.

I jeszcze jedno... Jeśli jesteś taki jak ja i kochasz uczyć się języków przez autentyczne treści, Lingflix to prawdziwa rewolucja. Dzięki Lingflix nie tylko zapamiętujesz słowa — uczysz się, jak naprawdę używają ich rodzimi użytkownicy. Dzięki naszej najnowszej funkcji możesz teraz przenieść interaktywne narzędzia Lingflix na dowolne treści z napisami na YouTube lub Netflix — a nawet importować filmy z YouTube bezpośrednio na swoje konto Lingflix! Otrzymasz również dostęp do ogromnej różnorodności treści w naszej starannie wyselekcjonowanej bibliotece wideo, od zwiastunów filmów po fragmenty wiadomości, teledyski i wiele więcej. Najlepsze? Lingflix sprawia, że te treści w języku natywnym są dostępne dla uczących się na wszystkich poziomach. Podczas oglądania możesz dotknąć dowolnego słowa w interaktywnych napisach, aby zobaczyć definicję, obraz, dźwięk i przydatne przykładowe zdania. Chcesz później poćwiczyć nowe słowa? Dodaj je do swoich fiszek jednym kliknięciem. Koniec z pauzowaniem, aby sprawdzić i zapisać nowe słowa! A Lingflix pomaga ci faktycznie zapamiętać to, czego się uczysz, dzięki spersonalizowanym quizom, mnóstwu przykładów zdań i dodatkowej praktyce ze słowami, które sprawiają ci trudność. Gotowy, aby zacząć uczyć się w bardziej naturalny, immersyjny sposób? Wypróbuj Lingflix na swoim komputerze lub tablecie lub pobierz aplikację Lingflix ze sklepu App Store lub Google Play. Kliknij tutaj, aby skorzystać z naszej obecnej wyprzedaży! (Oferta wygasa z końcem tego miesiąca.)