Jak wymawiać niemieckie Ch

Choć jest kluczowy, niemiecki dźwięk "ch" może być trudny do opanowania dla uczących się języka. Dzieje się tak dlatego, że sposób, w jaki wymawiasz "ch", zależy w dużej mierze od liter, które go otaczają.

Dwa główne sposoby wymowy "ch" znane są jako „miękkie ch” i „twarde ch”. Oto krótki przewodnik, jak działają oba.

Jak wymawiać miękkie Ch

Jak można się domyślić z nazwy, miękkie "ch" jest łagodniejszą z dwóch wymów. Znane jest również jako przednie "ch", ponieważ podczas wymawiania dźwięk skupia się głównie w przedniej części ust.

Użyjesz i usłyszysz miękkie "ch", gdy "ch" następuje po niemieckich samogłoskach i, e, ö, ä, ü lub eu, albo gdy "ch" następuje po dowolnej spółgłosce (w tym ß) z wyjątkiem s.

W terminologii lingwistycznej miękkie "ch" to bezdźwięczna spółgłoska szczelinowa podniebienna. Podniebienna oznacza, że podczas wymawiania tego dźwięku język powinien stykać się z podniebieniem. Szczelinowa oznacza, że wytworzysz w ustach wąski „tunel” powietrza (między podniebieniem a językiem). Bezdźwięczna oznacza, że nie używasz strun głosowych.

Ale jak wydobyć ten dźwięk? Jest bardzo podobny do dźwięku "h", który wydajemy w angielskim słowie „huge”. Prawie jak naśladowanie syczenia kota!

Wypróbuj te słowa, które używają miękkiego "ch":

• Ich – ja
• Milch – mleko
• Bücher – książki
• sprechen – mówić
• vielleicht – może
• Mädchen – dziewczyna
• gleich – taki sam, od razu

Pamiętaj, że w standardowym dialekcie niemieckim miękkie "ch" nie jest syczącym dźwiękiem "sh"! Wymawiasz "ch" w ten sposób tylko wtedy, gdy występuje bezpośrednio po "s", czyli w połączeniu "sch". Przykładem jest słowo Schokolade (czekolada).

Jednak w niektórych regionach, takich jak Nadrenia, miękkie "ch" jest często wymawiane jako "sh". I prawdę mówiąc, prawdopodobnie najczęściej by cię zrozumiano, gdybyś użył "sh" zamiast miękkiego "ch". Ale polecam najpierw opanować wersję standardowego dialektu, a regionalne dialekty możesz zgłębić później.

Jak wymawiać twarde Ch

Twardego "ch" używa się, gdy "ch" występuje po a, o, u lub au (znanych również jako „ciemne samogłoski”), a także gdy po "ch" bezpośrednio następuje "s" w słowie jednosylabowym.

W terminologii lingwistycznej twarde "ch" to bezdźwięczna spółgłoska szczelinowa języczkowa (welarna). Ponownie, nie używasz strun głosowych, a twój język powinien stykać się z podniebieniem. Języczkowa oznacza, że tył języka porusza się i zbliża do języczka (różowa wypustka z tyłu gardła).

Wymowa jest gardłowa i szorstka. Więcej artykulacji pochodzi z tylnej części gardła – wyobraź sobie, że je odchłaszczasz. Przód języka zazwyczaj znajduje się w „swobodnej” pozycji tuż za przednimi zębami. Ze względu na sposób wymowy twarde "ch" nazywane jest również tylnym "ch".

Twarde "ch" bywa porównywane do angielskiego dźwięku "kh", ale znowu, "ch" jest bardziej syczące i nie wymawiasz ostro dźwięku "k". Bliskim odpowiednikiem byłoby "ch" w szkockim słowie „loch”, oznaczającym zbiornik wodny.

Jednak jeśli po "ch" występuje pojedyncze "s", to brzmi to znacznie bardziej jak "k". Zauważysz to w dwóch ostatnich przykładach z poniższej listy.

Oto kilka słów wykorzystujących twarde "ch":

• nach – po
• Tochter – córka
• Buch – książka
• Rauch – dym
• lachen – śmiać się
• Bach – strumień
• sechs – sześć
• Fuchs – lis

Kiedy Ch jest na początku słowa

Możesz zauważyć, że w większości przypadków "ch" pojawia się w środku lub na końcu słowa. A co, gdy jest na samym początku?

Niewiele rodzimych niemieckich słów faktycznie zaczyna się od "ch". Zazwyczaj słowa, które tak mają, pochodzą z innych języków. Wymowa zależy od tego, co następuje bezpośrednio po "ch".

Jeśli po "ch" następuje a, o, r lub l, zazwyczaj używa się twardego dźwięku "k" (nie mylić z twardym "ch"), jak w tych słowach:

• Charakter – charakter
• Chronik – kronika
• Chor – chór

Jeśli po "ch" następuje e lub i, to zazwyczaj używa się miękkiego "ch".

• Chemie – chemia
• China – Chiny

Chociaż bardzo często można usłyszeć, że powyższe dwa słowa są również wymawiane z dźwiękiem "sh-" lub nawet "k-" na początku, w zależności od regionu. Czyli „shee-nah” lub „kee-na” dla China.

Ponadto kilka wybranych zapożyczeń może zachować w języku niemieckim wymowę zbliżoną do oryginalnej. Na przykład słowo Chef pochodzi z francuskiego i zarówno po francusku, jak i po niemiecku wymawia się je jako „scheff”.

Innym sposobem na ćwiczenie trudnych niemieckich dźwięków jest program do nauki języków, taki jak Lingflix. Lingflix wykorzystuje autentyczne filmy — takie jak teledyski, zwiastuny filmów, wiadomości i inspirujące przemówienia — i zamienia je w spersonalizowane lekcje języka. Możesz wypróbować Lingflix za darmo przez 2 tygodnie. Sprawdź stronę internetową lub pobierz aplikację na iOS lub Android. P.S. Kliknij tutaj, aby skorzystać z naszej obecnej wyprzedaży! (Ważne do końca tego miesiąca.)

Jako jeden z najbardziej wyjątkowych aspektów niemieckiej wymowy, niemieckie "ch" to coś, co powinieneś zacząć ćwiczyć jak najszybciej!