Niemiecki alfabet

Alfabet to pierwszy krok do opanowania każdego języka, a początkujący uczący się niemieckiego mają szczęście. Na szczęście nie ma wielu drastycznych różnic między niemieckim alfabetem (zwany wygodnie das Alphabet) a alfabetem angielskim.

Oto prosty przewodnik po niemieckim alfabecie.

Litery niemieckiego alfabetu

Podobnie jak w alfabecie angielskim, w das Alphabet występuje 26 podstawowych liter. Są jednak cztery dodatkowe znaki – Ä, Ö, Ü i ß – które uważa się za unikalne litery. Omówimy je później.

Zacznijmy od pierwszych 26. Ogólnie będą ci wyglądać znajomo, ale zwróć uwagę na to, co może być inne!

Na szczęście, pod względem wymowy, większość niemieckich liter nie odbiega zbyt daleko od angielskich.

Wymawianie niemieckich liter jest pod wieloma względami nie tak "przesadzone" jak wymawianie angielskich liter. W wielu przypadkach przy wymawianiu angielskich liter twoje wargi rozciągają się w cienki, odsłaniający zęby uśmiech. Przy niemieckich literach twoje wargi będą zazwyczaj delikatnie rozchylone, miej to na uwadze podczas artykulacji.

Litery różniące się od angielskich

Skupmy się na kilku literach, które różnią się od swoich angielskich odpowiedników: J, U, V, W, Y i Z. Oto krótkie omówienie tego, co czyni te sześć liter wyjątkowymi:

• Niemieckie J wymawia się bardziej jak angielskie Y. Przykład: Jahr wymawia się "yahr".
• Niemieckie U wymawia się "ooh", a nie angielskie "yoo". Przykład: Uhr wymawia się "oohr".
• Niemieckie V wymawia się jak angielskie F. Przykład: Vogel wymawia się "fogel".
• Niemieckie W wymawia się jak angielskie V. Przykład: Wagen wymawia się "vahgen".
• Niemieckie Y wymawia się podobnie do angielskiego U. Jednak jego wymowa w słowach różni się w zależności od pochodzenia słowa i pozycji Y. Przykład: Yak wymawia się "yak", dynamisch wymawia się "doo-nah-mish", Psychologie wymawia się "psoo-koo-loo-gee".
• Niemieckie Z wymawia się bardziej jak angielskie S, z pewną intonacją. Przykład: Zimmer wymawia się "tsimmer". Upewnij się, że lekko syczysz na początku.

Ze wszystkich liter to właśnie Y może sprawić ci najwięcej kłopotów ze względu na swoją kapryśną naturę. Na szczęście nie ma zbyt wielu rodzimych niemieckich słów zawierających Y. Wiele słów z Y pochodzi z innych języków, co oznacza, że ich wymowa może być dość intuicyjna.

Najlepszym sposobem na ćwiczenie tych liter nie jest tylko recytowanie ich pojedynczo. Powinieneś często słuchać wypowiedzi rodzimych użytkowników języka (najlepiej z pisemnym transkryptem do śledzenia), aby przyzwyczaić się do tego, jak to powinno brzmieć.

Jednym ze sposobów jest korzystanie z programu językowego Lingflix, który wykorzystuje interaktywne napisy. Lingflix pobiera autentyczne filmy – takie jak teledyski, zwiastuny filmów, wiadomości i inspirujące przemówienia – i zamienia je w spersonalizowane lekcje do nauki języka. Możesz wypróbować Lingflix za darmo przez 2 tygodnie. Sprawdź stronę internetową lub pobierz aplikację na iOS lub Android. PS Kliknij tutaj, aby skorzystać z naszej obecnej wyprzedaży! (Oferta wygasa z końcem tego miesiąca.)

Samogłoski z umlautem

Istnieją trzy specjalne znaki powstałe przez dodanie do samogłosek A, O i U czegoś zwanego umlautem.

Umlaut jest reprezentowany przez dwie kropki nad literą. Jego etymologiczne znaczenie sugeruje, co robi: umlaut w tłumaczeniu zasadniczo oznacza "około/dookoła dźwięku". Nieznacznie rozciąga wymowę danej litery.

Niemiecki alfabet ma trzy litery z umlautem:

• Ä – wymawiane bardziej jak "eh"
• Ö – wymawiane bardziej jak "ouh" (wymów "eh", a następnie ułóż usta w okrąg)
• Ü – wymawiane bardziej jak "oo"/"uu" (wymów "ee", a następnie ułóż usta w okrąg)

Chociaż początkującym uczącym się zwykle łatwo jest odróżnić samogłoski z umlautem, gdy je słyszą, ich wymowa może stanowić wyzwanie. Musisz upewnić się, że nie wymawiasz po prostu A, O i U w ich normalnym brzmieniu.

Zmiana wymowy ma wpływ na znaczenie słowa. W niemieckich czasownikach może oznaczać całkowitą zmianę czasu. W rzeczownikach często sygnalizuje przejście z liczby pojedynczej na mnogą.

Na przykład Apfel odnosi się do jednego jabłka, ale Äpfel odnosi się do wielu jabłek – będziesz chciał o tym pamiętać następnym razem, gdy pójdziesz na niemiecki targ spożywczy!

Aby zacząć ćwiczyć wymowę samogłosek z umlautem, spróbuj tego:

1. Wymów samogłoskę tak, jak brzmi bez umlautu (wymów A jako "ah", O jako "oh" i U jako "ooh")
2. Podczas wydawania dźwięku uszczypnij i pociągnij skórę na policzkach na boki. Upewnij się, że twoje usta są rozciągane!
3. Zmodyfikowany dźwięk będzie bliskim przybliżeniem wersji samogłoski z umlautem.

Kolejna rzecz do zapamiętania podczas artykulacji: twoje usta powinny być w pozycji jak przy dąsaniu lub ściągnięciu. To będzie znak, że przesadzasz z samogłoskami, tak jak powinieneś.

Spróbuj poćwiczyć różnicę między zwykłymi samogłoskami a samogłoskami z umlautem na tych słowach:

• Bruder (brat) -> Brüder (bracia)
• Vogel (ptak) -> Vögel (ptaki)
• Hand (ręka) -> Hände (ręce)

Litera ß

Wygląda jak faliste B, ale zdecydowanie tak nie brzmi.

ß to w rzeczywistości specjalny znak znany jako Eszett i jest całkowicie unikalny dla niemieckiego alfabetu. Uważa się go za ligaturę językową, fantazyjny termin opisujący pojedynczą literę mającą reprezentować dwie lub więcej liter.

W słowie ß funkcjonuje jak podwójne S, brzmiąc jak syk. Z tego powodu ß jest również znane jako scharfes S (ostre S). Jako sztuczkę mnemotechniczną możesz wyobrazić sobie, że wygląda jak niezręczny wąż (lub wąż wykonujący intensywny trening mięśni core, najwyraźniej).

Oto kilka przykładów słów używających ß:

• Straße (ulica)
• heißen (nazywać się)
• Fuß (stopa)
• groß (duży)

Czasami zobaczysz ß zapisane po prostu jako "ss" w kontekstach nieformalnych, na przykład w poście na mediach społecznościowych. Na przykład weiß (biały) jest czasami zapisywane jako weiss. Ułatwia to sprawę osobom nieznającym niemieckiego alfabetu, którym ty z pewnością nie będziesz.

Pamiętaj jednak: to podstawienie nie zawsze działa dla niektórych słów! Może całkowicie zniekształcić znaczenie. Dobrym przykładem są słowa Busse (autobusy) versus Buße (pokuta). Z reguły ß jest zwykle używane, gdy występuje po "długiej samogłosce" lub dyftongu.

Chociaż ß jest używane w większości kontynentalnych Niemiec i Austrii, istnieje kilka niemieckojęzycznych regionów, które oficjalnie już nie używają eszett. Szwajcaria i Liechtenstein to dwa takie miejsca – zamiast ß używają ss. Miej to na uwadze, jeśli kiedykolwiek zechcesz skoczyć do tych dwóch krajów!

Jeśli potrzebujesz chwytliwej mnemotechniki, aby pomóc ci w ćwiczeniach, oto wpadająca w ucho piosenka o niemieckim alfabecie śpiewana przez Grovera (czyli Grobiego, jak się go nazywa po niemiecku) z Ulicy Sezamkowej.

Pamiętaj, że podobnie jak w języku angielskim, dźwięk litery samej w sobie niekoniecznie jest tym, jak brzmi w słowie. Przy stałej ekspozycji na autentyczne niemieckie słownictwo i mowę, te 30 liter i ich wymowa będą bułką z masłem do zapamiętania.