Twój prosty przewodnik po francuskiej wymowie

Wymowa francuska to najbardziej unikalnie wymagająca umiejętność do opanowania podczas nauki francuskiego. Ale na szczęście wiele problemów związanych z Twoim akcentem można łatwo rozwiązać.

W tym poście na blogu poznasz zasady i dźwięki wymawiania słów po francusku, otrzymasz przydatne wskazówki do nauki oraz dodatkowe wskazówki na drodze do tego, by Twoje francuskie słowa brzmiały idealnie.

Ogólne zasady francuskiej wymowy

Większość francuskich liter nie wymawia się tak samo jak ich angielskich odpowiedników

Podobnie jak angielski, francuski ma 26 liter, a większość francuskich spółgłosek brzmi tak samo jak w języku angielskim. To dobra wiadomość.

Zła wiadomość jest taka, że w języku francuskim istnieją dźwięki samogłoskowe i spółgłoskowe, których nie ma w języku angielskim. Co więcej, takie rzeczy jak znaki akcentowe i ligatury dodatkowo komplikują francuską wymowę. I nie chodzi tylko o opanowanie dźwięku każdej litery – trzeba także wziąć pod uwagę, jak zmieniają się dźwięki tych liter w zależności od innych liter lub słów, z którymi są połączone.

Na szczęście tabele fonetyczne mogą Ci w tym pomóc.

Akcentując zdania, używaj intonacji charakterystycznej dla francuskiego

W przeciwieństwie do angielskiego, który stosuje stosunkowo swobodny system intonacji i akcentu, francuski ma trzy główne zasady rytmu:

• Kontynuując zdanie, używaj lekkiej intonacji wznoszącej.
• Zdania oznajmujące wymawia się z intonacją opadającą.
• Pytania tak/nie można zadać, stosując prostą intonację wznoszącą na końcu zdania oznajmującego.

Bądź świadomy typowych błędów w wymowie

Jak można się domyślić, francuska wymowa jest nieco trudna do opanowania dla rodzimych użytkowników języka angielskiego. Możesz obejrzeć ten film Lingflix French na YouTube na temat typowych błędów w wymowie francuskiej i jak ich unikać:

Opanowanie najtrudniejszych aspektów francuskiej wymowy

Skoro omówiliśmy już podstawy, przejdźmy do bardziej skomplikowanych szczegółów!

Francuskie R

Dla mnie to chyba klasyczny francuski dźwięk. Jeśli opanujesz ten jeden (zwłaszcza że nie ma on odpowiednika w angielskim), jesteś już na dobrej drodze do brzmienia jak native speaker.

Aby go wymówić, udawaj, że próbujesz płukać gardło. Wydaj dźwięk "k", a następnie wymów to "k" z zamkniętym gardłem.

Oto kilka słów do przećwiczenia r:

Potrzebujesz więcej praktyki? Sprawdź ten szczegółowy post o wymawianiu francuskiego "R":

Francuskie U oraz Ou

Francuskie u ma wymowę, która nie istnieje w języku angielskim, co czyni je jednym z trudniejszych dźwięków do opanowania. Aby je wymówić, powiedz angielskie "ee" i przeciągnij je, a następnie zaokrąglij usta.

Oprócz francuskiej samogłoski u istnieje również dźwięk ou, który wymawia się nieco inaczej. Aby wymówić dźwięk ou, pomyśl "soup". Prawdopodobnie uznasz, że ten dźwięk jest łatwiejszy do wypowiedzenia na głos niż zwykłe u.

Najlepszym sposobem na rozróżnienie tych dwóch jest zapamiętanie, że przy u język będzie bardziej wysunięty do przodu niż przy ou.

Oto kilka słów do przećwiczenia u vs. ou:

Powinieneś usłyszeć różnicę między parami, a jeśli nie, wróć do ułożenia języka (ok, to zabrzmiało dziwnie). Możesz też sprawdzić poniższy post, aby uzyskać więcej informacji i możliwości przećwiczenia:

Francuskie litery nieme

Nieme litery, czyli lettres muettes, podobnie jak większość pojęć językowych we francuskim, mają swoje zasady i wyjątki.

Na przykład, niemie e po francusku podlega wielu tym samym zasadom co jego angielski odpowiednik. O ile nie ma na nim akcentu lub nie jest częścią dwuliterowego słowa takiego jak le (ten/ta/to) czy ce (to), to nie wymawiasz tego e.

Poza e, następujące litery zazwyczaj nie są wymawiane na końcu słowa:

• p
• g
• n
• m
• s
• t
• d
• x
• z

Poza codziennymi wyjątkami (z których większość to nazwy własne lub słowa zapożyczone z innego języka), pomijasz tę ostatnią literę.

Dla przykładu, oto kilka słów, w których pomijasz końcówkę:

Oprócz wszystkiego, co wymieniono powyżej, zauważ, że prawie każda litera może być niema – z wyjątkiem j i v w pewnych okolicznościach.

Francuskie litery nie-nieme (na końcu słów)

Zgodnie z ogólną zasadą, gdy następujące litery znajdują się na końcu słowa, są wymawiane:

• b
• c
• f
• l
• q
• r
• k

Popularnym mnemotechnicznym sposobem na zapamiętanie, które ostatnie litery słowa są wymawiane, jest C a R e F u L – c, r, f, i l, podczas gdy b, k czy q nie są tak powszechnie spotykane na końcu francuskich słów.

Ponownie, nie jest to sztywna i szybka reguła. Podobnie jak angielski, francuski jest pełen wyjątków, które lubią pojawiać się z każdej strony. Z czasem nauczysz się powszechnych wyjątków – takich jak bezokoliczniki na -er czy blanc (biały), w których te spółgłoski nie są wymawiane.

Na razie skoncentruj się na wymawianiu końcówek słów takich jak te:

Samogłoski nosowe

Przy zwykłych samogłoskach ustnych dźwięk jest wymawiany tylko ustami. Przy nosowych, powietrze wydobywa się zarówno z nosa, jak i z ust.

Zgodnie z ogólną zasadą, jeśli po samogłosce występuje "m" lub "n", to ta samogłoska staje się nosowa. Jeśli jednak po "m" lub "n" występuje kolejna samogłoska, nie tworzy się dźwięku nosowego. Na przykład, un (jakiś/pewien – rodzaj męski) jest nosowe, ale une (jakaś/pewna – rodzaj żeński) już nie.

Spróbuj nucić z literą "m" ("mmmmmmmmmm"), a potem z literą "n" ("nnnnnnnnnn"). Powinieneś poczuć wibracje w nosie, jeśli go dotkniesz.

Oto kilka francuskich słów do przećwiczenia samogłosek nosowych:

Liaisons (Związki)

Nie, nie mówimy o relacjach zawodowych czy pikantnych. Liaisons to w zasadzie połączenie między dwoma słowami, które w innym przypadku brzmiałyby niezręcznie.

Powiedzmy, że chcesz powiedzieć:

J’ai deux ampoules. (Mam dwie żarówki.)

Normalnie zignorowałbyś to x na końcu deux i przeszedł do następnego słowa jak zwykle. Ale ponieważ następne słowo zaczyna się od dźwięku samogłoskowego, nie możesz tak po prostu pozostawić tego x.

Ogólnie rzecz biorąc, oto spółgłoski, które mogą wywołać liaison i jak wtedy brzmią:

Podobnie jak większość rzeczy w języku francuskim, istnieją wyjątki od tych reguł. Podsumujmy więc, kiedy należy, a kiedy nie należy dokonywać liaison:

Możesz również sprawdzić ten szczegółowy przewodnik po francuskich liaison:

H Muet i H Aspiré

Jeśli uczysz się francuskiego od jakiegoś czasu, powinieneś wiedzieć, że h jest nieme po francusku. Ale co się dzieje, gdy próbujesz postawić rodzajnik określony (le lub la) przed słowem na h, a co z liaison? Czy to samogłoska, czy spółgłoska?

Odpowiedź brzmi: i to, i to.

Prawdopodobnie wiesz, że w języku francuskim istnieją dwa różne rodzaje dźwięków "h": h muet (nieme "h") i h aspiré (przydechowe "h").

H muet traktowane jest jak samogłoska. Oznacza to, że dokonuje się elizji ze słowami takimi jak hôpital (szpital), dając l’hôpital (szpital) lub wymawia się liaison, jak w les hôpitaux (szpitale).

Oto przykłady słów z h muet:

Tymczasem h aspiré traktowane jest jak porządna spółgłoska. W związku z tym nie dokonuje się liaison i wymawia się le lub la w pełnej formie.

Oto przykłady słów z h aspiré:

Uwaga: To, że h aspiré jest traktowane jak spółgłoska, nie oznacza, że jest wymawiane.

Pomyśl o tym w ten sposób: Powiedziałbyś "a hug", ale też "an hour". Jest to podobne do francuskiej reguły (z tym że w angielskim czasami wymawiamy "h"): Jeśli słowo ma dźwięk samogłoski, użyj "an", a jeśli ma dźwięk spółgłoski, użyj "a". Miej to na uwadze, jeśli kiedykolwiek poczujesz się zdezorientowany francuskimi zasadami.

Podwójne L

Czy wymawia się je jak "l", czy jak "y" (jak w hiszpańskim)? Ogólnie rzecz biorąc, wszystko zależy od tego, co znajduje się przed ll.

Litera O

Jeśli jesteś użytkownikiem języka angielskiego, powinieneś być świadomy, że francuski ma o zamknięte i o otwarte.

Przykładem o zamkniętego jest bon mot (dowcipna uwaga). Zauważysz, że przy o zamkniętym twoje usta będą bardziej zamknięte (stąd nazwa).

Z drugiej strony, o otwarte byłoby jak w słowie botte (but). Obserwuj swoje usta w lustrze i rzeczywiście zauważysz, że przy o otwartym twoje usta są bardziej otwarte.

Więc skąd wiedzieć, którego użyć dla o w danym francuskim słowie?

Akcent wyrazowy

Prawdopodobnie słyszałeś, że francuski jest językiem sylabicznym. Mówiąc prościej, oznacza to, że każda sylaba zajmuje tyle samo czasu, gdy jest wypowiadana na głos, więc akcent nie jest aż tak dużym problemem.

Mimo to istnieje kilka zasad dotyczących akcentu wyrazowego w języku francuskim, o których powinieneś wiedzieć:

Jak ćwiczyć francuską wymowę

• Nagrywaj się i ćwicz przed lustrem . Korzystając z telefonu lub dyktafonu, ćwicz głośne recytowanie artykułów prasowych , rozdziałów książek czy tekstów piosenek. Odsłuchaj, zwróć uwagę na błędy lub złe nawyki, które nieświadomie nabyłeś, i pracuj nad ich poprawieniem.
• Oglądaj autentyczne francuskie filmy. To wystawi Cię na wymowę native speakerów. Na szczęście istnieje mnóstwo francuskich filmów w miejscach takich jak Netflix , YouTube i Lingflix . Lingflix przekształca autentyczne filmy – takie jak teledyski, zwiastuny filmów, wiadomości i inspirujące prelekcje – w spersonalizowane lekcje języka. Możesz wypróbować Lingflix za darmo przez 2 tygodnie. Sprawdź stronę internetową lub pobierz aplikację na iOS lub Androida. P.S. Kliknij tutaj, aby skorzystać z naszej aktualnej wyprzedaży! (Ważne do końca tego miesiąca.)
• Słuchaj podcastów (i naśladuj mówców). Podcasty to fantastyczne źródło audio w języku francuskim i powinny stać się częścią Twojego repertuaru niezależnie od poziomu zaawansowania. Świetnym ćwiczeniem na poprawę wymowy jest naśladowanie (tzw. shadowing) audio w krótkich fragmentach.
• Znajdź partnera do wymiany językowej . Znajdź native speakera wirtualnie lub w rzeczywistości, który będzie regularnie z Tobą rozmawiał i delikatnie poprawiał Twoją wymowę.
• Korzystaj z narzędzi do francuskiej wymowy. Na szczęście większość z nich można znaleźć online .

Dlaczego właściwa francuska wymowa jest ważna?

• Pomaga uniknąć nieporozumień. Niewielkie różnice w wymowie mogą oznaczać zupełnie różne słowa i znaczenia, jak w przypadku dźwięków nosowych en , un i on .
• To przejaw szacunku. Poprawna wymowa francuskich słów pomaga okazać szacunek dla języka i kultury . Każda kultura i język jest piękny na swój sposób – ludzie wyczują, że Ci zależy, i będą wdzięczni i uprzejmi w zamian.
• To zmotywuje Cię do dalszej nauki. To jak zjawisko złotej gwiazdki : Kiedy czujesz, że dobrze Ci coś idzie i kiedy Twoje wysiłki zostaną docenione, chcesz robić to coraz lepiej, aby zdobywać więcej złotych gwiazdek.

To nie są wszystkie zasady wymowy, ale wystarczająco, aby dać radę tym trudnym miejscom.

Spójrzmy prawdzie w oczy: to trudna sprawa.

Początkujący w żadnym wypadku nie powinni się zniechęcać, jeśli ich akcent nie jest zbyt dobry.

Chodzi o budowanie pewności siebie, słuchanie poprawnie mówionego francuskiego i jak najczęstsze poruszanie ustami!