10 najczęstszych błędów w wymowie dla osób mówiących po chińsku i jak je poprawić

Jedną z dziwnych rzeczy w angielskim jest to, że słowa nie zawsze brzmią tak, jak są zapisane.

„Wednesday” brzmi jak Wenzdei. „Photo” jest w rzeczywistości wymawiane z F, a nie z P.

Zdarza się to tak często, że jest to raczej norma niż wyjątek. Z tego powodu wymowa angielska może czasem wydawać się skomplikowana, zwłaszcza że wcale nie przypomina wymowy chińskiej.

Każdy uczący się angielskiego popełnia po drodze błędy w wymowie, a jako osoba mówiąca po chińsku, istnieją konkretne błędy, które jesteś bardziej skłonny popełniać. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się o najczęstszych trudnościach dla osób mówiących po chińsku w zakresie wymowy angielskiej! Dodałyśmy również praktyczne wskazówki, które możesz od razu wypróbować, aby doskonalić swój mówiony angielski.

Nauka angielskiego dla osób mówiących po chińsku

Prawdopodobnie słyszałeś, że chiński jest jednym z najtrudniejszych języków do nauczenia się dla osób anglojęzycznych. Podobnie, osobom mówiącym po chińsku zajmuje co najmniej kilka lat opanowanie płynnej wymowy angielskiego. W rzeczywistości osoby mówiące po chińsku często szybciej opanowują czytanie i słuchanie, a wymowa może być dla nich najtrudniejszą częścią nauki angielskiego.

Wynika to głównie z faktu, że angielski nie ma wiele wspólnego z językami chińskimi. Nawet w wymowie jest kilka dźwięków w angielskim, których nie ma w chińskim (i na odwrót!). Chociaż osoby mówiące po chińsku mogą mieć różne języki ojczyste, takie jak mandaryński, kantoński i hokkien, to nadal popełniają podobne błędy w wymowie. Na przykład, możesz bez problemu wymówić T i B po angielsku, ale może na początku nie będziesz czuć się tak swobodnie z V (ponieważ tak naprawdę nie występuje ono w twoim języku ojczystym!).

Najczęstsze błędy w wymowie angielskiej dla osób mówiących po chińsku

1. Rozbijanie skupień spółgłosek (klastrów)

Wiele osób mówiących po chińsku ma trudności z grupami spółgłosek (klastrami) takimi jak SL, CL, TR, NT i SM. Chociaż grupy spółgłosek pojawiają się cały czas w angielskich słowach, są one rzadkie w językach chińskich. Gdy wciąż się do tego przystosowują, osoby mówiące po chińsku mogą albo wymówić tylko jedną spółgłoskę (zmieniając „lamp” w „lam”), albo dodać dodatkową samogłoskę („mask” staje się „mas-kuh”).

Wskazówka: Po pierwsze, upewnij się, że potrafisz wymówić obie spółgłoski osobno. Gdy już będziesz tego pewien, ćwicz powolne przejście od jednej spółgłoski do drugiej, aby wymówić całą grupę. Możesz to robić powoli, wyolbrzymiając ruchy ust. Na początku naturalne jest opóźnienie – gdy przyzwyczaisz się do nowych dźwięków, będziesz mógł mówić szybciej.

Przykładowe słowa: bread, click, smooth, truck, slow

2. Opuszczanie końcowych spółgłosek

Niektórzy mówiący po chińsku opuszczają końcową spółgłoskę słowa, nawet jeśli nie jest częścią grupy spółgłosek. Na przykład, mogą powiedzieć „gla” zamiast „glass” i „fa” zamiast „far”. Końcowe spółgłoski mogą na początku wydawać się niezgrabne do wymówienia, ponieważ w językach chińskich sylaby zwykle kończą się samogłoskami.

Alternatywnie, osoby mówiące po chińsku mogą zamiast tego dodać samogłoskę, szczególnie jeśli słowo kończy się na P, B, D, T i K. To zmienia słowa takie jak „tap” w „tap-uh”.

Wskazówka: Wybierz słowo, z którym masz trudności i wymów tylko dwie ostatnie litery – samogłoskę następującą po końcowej spółgłosce. Dla „tap” skupiłbyś się na „ap”. Zauważ, czy masz pokusę, aby dodać „uh” na końcu i spróbuj zatrzymać usta dokładnie na dźwięku P.

Przykładowe słowa: trap, bathtub, pulled, what, black

3. Słyszenie ciemnego L jako U

Prawdopodobnie nigdy nie miałeś problemu z wymawianiem L na początku słów („light” i „love”). Jednak L na końcu słów lub sylab może być trudniejsze, jak w „ball” i „tell”. Te dwa L to różne dźwięki i nazywane są w angielskim jasnym L i ciemnym L.

Osoby mówiące po chińsku nie są tak przyzwyczajone do słyszenia ciemnego L, który występuje na końcu słów. Mogą interpretować ciemne L jako U lub W, więc „ball” jest wymawiane jako „bau”.

Wskazówka: Porównaj ułożenie ust dla jasnego L i ciemnego L. Przy ciemnym L czubek języka nie dotyka wału dziąsłowego nad zębami. Twój język jest dalej z tyłu i ułożony jak miseczka, z czubkiem wygiętym do góry. Jest też napięcie w gardle, prawie tak jakbyś połykał.

Przykładowe słowa: always, real, ball, school, girl

4. Zastępowanie V przez W

Dźwięk V prawie nie pojawia się w językach chińskich. Kiedy się pojawia, jest raczej alofonem W. Oznacza to, że V i W są postrzegane jako warianty tego samego dźwięku, więc w wielu językach chińskich można między nimi przełączać. W rezultacie osoby mówiące po chińsku mogą na początku nie być w stanie ich odróżnić w angielskim.

Osoby mówiące po chińsku mogą też nieświadomie zastępować V przez W, tak że „very” i „voice” brzmią bardziej jak „wery” i „wois”.

Wskazówka: Weź lustro i przyjrzyj się swoim ustom, gdy próbujesz wymówić dźwięk V. Twoje usta nie powinny być zaokrąglone, ponieważ to byłby dźwięk U lub W! Zamiast tego twoje górne zęby powinny dotykać dolnej wargi.

Przykładowe słowa: value, very, vitamin, vane, vision

5. Błędna wymowa TH

Usłyszysz dźwięk TH praktycznie w co drugim zdaniu, ponieważ jest zawarty w najczęstszych słowach angielskich – „the”, „this”, „other” i wielu innych! Haczyk w tym, że jest to jeden z najtrudniejszych dźwięków nie tylko dla osób mówiących po chińsku, ale także dla większości uczących się angielskiego w ogóle. Ponieważ w chińskim nie ma dźwięku TH, niektórzy mówiący po chińsku zastępują go S lub Z.

Wskazówka: Aby wymówić dźwięk TH, musisz włożyć język między zęby, prawie jakbyś miał go ugryźć. Następnie trzymaj go tam i wypuść podmuch powietrza – to już bezdźwięczny dźwięk TH w „thanks” i „teeth”. Aby wymówić dźwięczny dźwięk TH w „the” i „this”, wydaj dźwięk, aby twoje struny głosowe wibrowały.

Przykładowe słowa: thank, mouth, that, father, thick

6. Zamiana krótkiego O w OU

Angielski ma więcej dźwięków samogłoskowych w porównaniu z językami chińskimi, dlatego osoby mówiące po chińsku mogą mylić angielskie samogłoski. Krótkie O w angielskich słowach takich jak „not” i „dog” nie istnieje w językach chińskich. Z tego powodu osoby mówiące po chińsku mogą wymawiać je jako A lub nadmiernie zaokrąglać usta i mówić OU, zamieniając „not” w „nat” lub „note”.

Wskazówka: Twoje usta powinny być delikatnie zaokrąglone przy krótkim dźwięku O. Pozostają w tej pozycji, gdy wymawiasz ten dźwięk, w przeciwieństwie do OU, gdzie twoje usta poruszają się, tworząc ciasne kółko, gdy przechodzisz od O do U.

Przykładowe słowa: not vs. note, sock vs. soak, ton vs. tone, rod vs. rode, cot vs. coat

7. Zastępowanie I przez EE

To jeden z subtelnych aspektów wymowy, który wielu uczących się angielskiego – w tym osób mówiących po chińsku – może przeoczyć. Osoby mówiące po chińsku mogą zamieniać dźwięk I na EE. Mogą błędnie powiedzieć „feel” zamiast „fill” i „heem” zamiast „him”. Dźwięk EE jest bardziej rozciągnięty niż dźwięk I. W rzeczywistości te dwa dźwięki nawet nie wykorzystują tego samego ułożenia ust!

Wskazówka: Być może znasz wyrażenie „say cheese”, które jest wykrzykiwane, gdy ludzie mają być fotografowani. Jeśli wydobędziesz dźwięk EE w „cheese”, wygląda to, jakbyś się uśmiechał, ponieważ twoje usta są rozciągnięte na boki. Z drugiej strony, przy dźwięku I nie rozciągasz ust tak bardzo.

Przykładowe słowa: sheep vs. ship, leap vs. lip, peel vs. pill, seek vs. sick, these vs. this

8. Mówienie NG zamiast N

Osoby mówiące po chińsku mogą zastępować N na końcu sylab przez NG. Na przykład „sun” i „window” kończą brzmieć jak „sung” i „wingdow”. Osoby mówiące po chińsku mają tendencję do opuszczania czubka języka, gdy próbują wymówić N, co daje dźwięk NG. Zauważysz to szczególnie u osób pochodzących z północnych Chin.

Wskazówka: Spróbuj wymówić dźwięk NG tak, jak zwykle to robisz. Następnie unieś język do góry i do przodu, tak aby czubek dotykał tuż za przednimi zębami. To już jest pozycja języka dla dźwięku N! Na początku wymówienie N zamiast NG może wymagać wysiłku, ale w końcu się tego nauczysz.

Przykładowe słowa: candle, chicken, fan, sun, education

9. Akcentowanie zbyt wielu sylab

Nieprawidłowe akcentowanie wyrazów jest najczęstszym błędem wymowy wśród osób mówiących po chińsku, nawet na zaawansowanym poziomie. Języki chińskie, takie jak mandaryński i kantoński, kładą równy nacisk na każdą sylabę, a słowa są rozróżniane przez ton, a nie przez akcent. Ponieważ akcent wyrazowy nie jest silną cechą ich języka, osoby mówiące po chińsku mogą być zbyt ostrożne w mówieniu po angielsku, akcentując każdą sylabę równo.

Wskazówka: Akcent wyrazowy jest niezwykle ważny, ponieważ wpływa na to, jak dobrze inni ludzie cię rozumieją. Możesz najpierw wytrenować umiejętności słuchania, zwracając uwagę na wznoszenie się i opadanie głosu ludzi, gdy mówią po angielsku. Gdy będziesz w stanie konsekwentnie rozpoznawać uchem, gdzie w słowach jest akcentowana sylaba, możesz przejść do naśladowania tego i stosowania prawidłowego akcentu we własnej wymowie.

Przykładowe słowa: index, mistake, banana, celebrate, another

10. Urywany sposób mówienia

Osoby mówiące po chińsku mogą stosować intonację swojego języka ojczystego do angielskiego. Ponieważ języki chińskie mają bardzo różny rytm od angielskiego, niektórzy mówiący po chińsku brzmią urywanie, gdy przechodzą na angielski, stawiając małe przerwy między każdym słowem i sylabą zamiast je łączyć. Mogą też nieświadomie mówić po angielsku z tonami, co wpływa na klarowność ich wypowiedzi.

Wskazówka: Mimo że między każdym słowem jest spacja, osoby mówiące po angielsku czasami łączą słowa, tak że brzmią one jak jedno słowo. Na przykład „give up” brzmi jak „givup”. Sprawdź zasady mowy łączonej (connected speech)! Jedną z głównych zasad jest łączenie dwóch słów, jeśli pierwsze słowo kończy się spółgłoską, a następne zaczyna samogłoską.

Przykładowe słowa: this apple, she ordered, real life, difficult exam, he is

Podsumowanie

Poszczególne dźwięki stanowią fundament wymowy angielskiej, więc warto zwolnić i poświęcić im trochę czasu, nawet jeśli mogą wydawać się naprawdę podstawowe! Gdy opanujesz konkretny dźwięk, na pewno usłyszysz poprawę w swoich umiejętnościach mówienia po angielsku.