8 trinn for å lære deg konversasjonsjapansk

Jeg hadde begått – nok en – sosial tabbe. Jeg brukte en frase som lød altfor formell og fikk det til å virke som om jeg skapte avstand mellom meg og vennen min.

De som lærer japansk, kan finne seg selv i å ubevisst begå den samme sosiale feilen, men dette er ingen grunn til å unngå en samtale. Ved å følge de sju trinnene nedenfor, kan du komme deg lett inn i en samtale og spare deg for litt flauhet ved å vite hvordan du skal snakke, lytte og svare som et menneske.

1. Dropp pronomen eller subjekt hvis det er tydelig hvem eller hva du refererer til

Det engelske språket elsker pronomen. Setningene er fulle av jeg, meg, du, deres og lignende tiltaleformer.

Japansk er det motsatte: ofte utelates pronomen helt hvis subjektet kan forstås av konteksten. Med andre ord, hvis subjektet tydelig er deg selv eller personen du snakker med, høres det mer naturlig ut hvis du dropper pronomen som «jeg» eller «du».

眠い！ (ねむい！) Jeg er søvnig! (Bokstavelig: Søvnig!)

お腹が空いたよ！お昼にしようね。 （おなかが すいたよ！おひるに しようね。） Jeg er så sulten! La oss spise lunsj. (Bokstavelig: Magen er tom! La oss gjøre lunsj, greit?)

お店に行くの？コーヒー買って来てくれない？ （おみせに いくの？こーひー かってきてくれない？） Skal du til butikken? Kan du kjøpe kaffe til meg? (Bokstavelig: Til butikken? Kan du være snill å kjøpe kaffe til meg?)

Legg merke til at det ikke er noen pronomen som 私 (わたし eller «jeg, meg») i eksempelet ovenfor. Når det ikke er noe subjekt fra starten av, snakker taleren vanligvis om seg selv eller en gruppe de tilhører.

Når en person kommenterer noe enkelt på japansk uten den stigende spørreintonasjonen på slutten, kan du automatisk anta at de sannsynligvis snakker om seg selv.

2. Bruk subjekt hvis du snakker om det for første gang, eller hvis det er uklart

Selv om du bør unngå å overbruke pronomen eller subjekt for å høres mer naturlig ut, vil det være tider når du kan føle deg forvirret over hvem eller hva noen refererer til.

Dette skjer faktisk ofte i samtaler, så ikke nøl med å be om avklaring:

A: 朝ご飯を食べましたか？ （あさごはんをたべましたか？) A: Spiste (du) frokost? B: 私ですか？ （わたしですか？) B: Meg? A: ええ。 A: Ja.

A: 厳し過ぎるよ。 （きびしすぎるよ。) A: Han/hun er for streng. B: 先生のこと？ （せんせいのこと？) B: Mener du (vår) lærer? A: ううん、校長。 （ううん、こうちょう。) A: Nei, rektoren.

Hvis du utelater subjektet når du faktisk snakker om noen andre, kan det høres ut som om du snakker om deg selv. Du kan mene å si «du er sulten», men ender opp med å si «jeg er sulten».

Når du kommer med en enkel påstand, ikke et spørsmål, bør du bruke et subjekt for å avklare eventuelle misforståelser.

は og が

En annen måte å holde styr på hva som snakkes om i en samtale er å følge med på は og が. Partikkelen は eller ガ på japansk indikerer samtaleemnemet. Alt som blir sagt etterpå refererer til det, helt til noen nevner et annet emne med は- eller が-markørene.

For eksempel, hvis du har en skål med forskjellige frukter og du vil peke ut hvilken som er eplet, kan du ta opp frukten og si:

これは林檎です。 (これはりんごです。） Dette er et eple.

Samtalen vil da fortsette med setninger i retning av:

あ、(林檎は)赤過ぎる！ （あ、（りんごは）あかすぎる！） Åh, (eplet er) så rødt!

Som du kan se, er det ikke nødvendig å nevne subjektet (eplet) siden det allerede tydelig er samtaleemnemet. Hvis subjektet endres, må du bruke は eller が igjen.

そして、これは桃です。 （そして、これはももです。） På samme måte, denne er en fersken.

3. Bruk «gi»-verb

Heldigvis for oss engelsktalende, som lider av et urimelig insisterende krav om at folk faktisk nevner tingene og personene de snakker om, finnes det grammatikalske markører som kan brukes for å indikere subjektet uten å si det direkte. Dette er «gi-verb» – verb du kan legge til slutten av en setning for å indikere at noe blir gitt.

あげる

Dette betyr «å gi», men det kan være nyttig for å bestemme subjektet og retningen i samtalen. あげる indikerer å gi noe bort fra taleren til noen andre.

Hvis du gir noen en gave, er dette formen du ville brukt. Med andre ord, når du fester あげる til et verb, betyr det at du – taleren – gjør det. Det fungerer som å legge til et usynlig subjekt i setningen. I praksis sier du «jeg».

お金をあげる。 （おかねをあげる。） Jeg gir (noen) penger.

プレゼントをあげました。 （ぷれせんとをあげました。） Jeg ga (noen) en gave.

Når du fester あげる til slutten av et verb, betyr det ikke å gi noe til noen, men å gjøre noe for noen. Husk at verbet du fester det til, vil bøyes i て-formen.

電話してあげる。 （でんわしてあげる。） Jeg ringer deg.

次のビールを奢ってあげる。 （つぎのびーるをおごってあげる。） Jeg spanderer neste øl på deg.

くれる

Dette er et annet vanlig brukt «gi»-verb som indikerer motsatt retning fra あげる. Når du bruker くれる, betyr det at noen gir noe til deg, taleren.

For eksempel:

おもちゃをくれた。 (Noen) ga meg et leketøy.

I likhet med あげる, kan du feste くれる til -て-formen av et verb, og det betyr at noen gjør noe for deg:

助けてくれてありがとう。 （たすけてくれてありがとう。） Takk for at du hjalp meg.

Dette gjør den andre personen til subjektet i setningen. Du er mottakeren av handlingen. Japanske talere bruker disse to verbene, あげる og くれる, på slutten av setninger for å indikere hvem som gjør hva for hvem.

明日、東京スカイツリーに連れて行ってくれる。 （あした、とうきょうすかいつりーにつれていってくれる。） I morgen tar (han/hun/du/de) meg med til Tokyo Sky Tree.

貰う (もらう)

Som くれる, handler dette om noe som blir gitt til taleren. Det har nyansen av at noe blir gjort for deg.

（私は）彼女にプレゼントをもらいました。 （（わたしは）かのじょにぷれぜんとをもらいました。） (Jeg) mottok en gave fra henne. (Bokstavelig: Jeg fra henne gave mottok.)

Som du kan se fra den bokstavelige oversettelsen, kan strukturen for en setning som bruker もらう virke litt komplisert på overflaten. Imidlertid følger den fortsatt «subjekt + objekt + verb»-strukturen: 彼女 (かのじょ eller «henne») er subjektet, プレゼント (ぷれぜんと eller «gave») er objektet og もらいました (もらいました eller fortidsformen av もらう) er verbet.

Så, hvis det er forstått at du er mottakeren, kan du også droppe 私は (わたしは) og oversette setningen som «Hun ga meg en gave».

I likhet med de andre gi-verbene, har もらう en -て-form. Når du sier – てもらう, betyr det at du får noen til å gjøre noe for deg.

お姉さんに来てもらう。 （おねーさんにきてもらう。） (Jeg vil) få min (eldre) søster til å komme.

頂く (いただく)

いただく er i hovedsak den mer høflige versjonen av くれる og もらう. Dette brukes ofte i 敬語 (けいご), den superhøflige varianten av japansk som brukes i kundeservice eller andre formelle situasjoner.

ご住所をいただけますか？ （ごじゅうしょをいただけますか？） Kan jeg få adressen din, vær så snill?

やる

Dette brukes for å indikere å gi bort fra taleren som あげる, men er å gi mye lengre nedover. Det brukes for barn, folk i en lavere sosial posisjon og dyr.

（私は）猫に餌をやります。 （（わたしは）ねこにえさをやります。） Katten mottok mat (fra meg).

Igjen, på japansk er det best å bruke subjekt sparsomt. Prøv å bare bruke subjekt når det er absolutt nødvendig. Bruk stemmeleie, gi-verb og andre virkemidler for å antyde hvem du snakker om uten å faktisk referere til dem direkte.

Hvis du vil lære mer om nyttige japanske verb, vil du elske dette innlegget!

4. Utstyr deg selv for introduksjoner

Tenk på de første tingene du sier når du møter noen nye. Oversett dem nå til japansk, og du har en fullstendig kickstart til samtalen.

Du gir dem litt informasjon om deg selv, og fordi du nå er kjent med strukturen til disse introduksjonsfrasene, vil du være klar til å høre og forstå hva partneren din har å si selv! Så her er et lite introduksjonssett:

初めまして！ (はじめまして！) Bokstavelig talt «vi møtes for første gang», men i bunn og grunn en førstegangshilsen i retning av «Hyggelig å møte deg!»

私は______です (わたしは ____ です ) «Jeg er.../Mitt navn er...» kan være nyttig hvis dere ikke har fått tak på hverandres navn ennå.

今、______に住んでいます (いま、_____ にすんでいます) «Jeg bor i .../Jeg bor for øyeblikket i...»

趣味は、ギターと海外旅行です (しゅみは、ぎたーと かいがいりょこう です) «Mine hobbyer er å spille gitar og reise utenlands.»

私は大学生です ／ エンジニアです (わたしは だいがくせいです／えんじにあです) «Jeg er en universitetsstudent/ingeniør.» Du vil kanskje slå opp hvordan du sier jobben din på japansk på forhånd, bare for å ha noe annet å snakke om.

よろしくお願いします！ (よろしくおねがいします！) «Takk!»/«Veldig hyggelig å møte deg!» Bokstavelig talt «vær så snill å behandle meg godt» er en av de viktigste, standard hilsenfrasene på japansk.

Denne siste er en flott avslutning på introduksjonen din. Den betyr i bunn og grunn at dere har satt dere i hverandres hender for deres språklæringsbestrebelser. Det er en frase som kan brukes i begynnelsen av ethvert slags gjensidig fordelaktig forhold.

Hvis partneren din sier dette først, kan du bare gjenta det tilbake til dem på samme måte. Det er en flott forklaring på dette og andre samtaleutrykk i dette innlegget.

Disse fraseene kan sies alle på en gang, men for å unngå å høres robotaktig ut, kan du bare bryte dem opp under en spørsmåls- og svar-runde, samtidig som du er forberedt på å produsere dem selvsikkert. Kulturelt tips: du kan oppdage at mange oppgir alderen sin med en gang, siden dette er ganske vanlig i Japan, men føl deg ikke tvunget til å gjengjelde hvis du ikke vil!

5. Avbryt alle sammen

En annen måte å høres mer naturlig ut i en samtale er å glemme hva du har blitt lært om hvor uhøflig det kan være å avbryte noen.

Innskyting av et «Mm-hmm» eller gispende «Det kan da umulig stemme!» sikrer at du fremstår som oppmerksom og interessert i hva noen har å si – selv om de gjengir den episoden av Sailor Moon. Ord for ord. Igjen.

En typisk samtale kan gå slik:

A: イタリアンレストランで食事をしてから。 (いたりあんれすとらんでしょくじをしてから。) A: Vi spiste middag på en italiensk restaurant. B: うん。 B: Mm-hmm. A: 映画を見たの。いい人だから。 （えいがをみたの。いいひとだから。) A: Så så vi en film. Han er en hyggelig fyr. B: うん。 B: Mm-hmm. A: 日曜日にコーヒーでも飲みに行かないって誘ったの。 （にちようびに こーひーでも のみにいかないって さそったの。) A: Så jeg inviterte ham på kaffe på søndag. B: いいね。 B: Høres bra ut.

Du skjønner poenget.

«Kunsten å avbryte» kalles 相槌 (あいづち – å gi respons). Når du ikke bruker aizuchi mens du samtaler, vil den andre parten tro du er uinteressert i det de har å si.

Hvis du stadig blir spurt «Hører du etter?» i en samtale (til tross for høflig nikking og øyekontakt), sørg for at du prøver aizuchi. Å mestre aizuchi vil garantere at du har en jevnere, mer flytende samtale!

Her er noen flere raske, aizuchi-lignende innskudd du kan bruke.

いいね

På Facebook brukes いいね for å si «liker!» Avhengig av tonefall, uttale og situasjonen, kan いいね ha flere konnotasjoner.

Hvis du sier det med entusiasme og glede, høres いいね ut som «Det er flott!» Hvis du skulle sukke いいね i stedet, ville meningen høres mer ut som «Det må være flott...»

A: 彼が「また、電話してもいい？」って言ったの。 （かれが「また、でんわしてもいい？」っていったの。) A: Han sa «Kan jeg ringe deg igjen?» B: いいね！ B: Det er flott!

A: さとみちゃんは私の携帯を借りておきながら、家に忘れて来ちゃったのよ！おまけに… （さとみちゃんは わたしのけいたいをかりておきながら、いえにわすれてきちゃったのよ！おまけに...) A: Satomi lånte mobilen min og så glemte den hjemme! I tillegg... B: いいねぇ… B: Det var da hyggelig…

A: 彼女、また海外に行ってるの？この間ヨーロッパへ行ったばかりじゃない。（かのじょ、またかいがいに いってるの？このあいだ よーろっぱへ いったばかりじゃない。) A: Reiser hun utenlands igjen? Hun kom nettopp tilbake fra Europa, gjorde hun ikke det? B: うん。いいねぇ… B: Ja. Det må være deilig (å være henne).

でしょう og だよね

でしょう og だよね er måter å vise enighet på. Dette høres ut som «Ikke sant?» eller «Er det ikke?» En mer maskulin form av でしょう er だろう.

A: 映画は本当に感動的だった。 （えいがは ほんとうに かんどうてきだった。) A: Den filmen var veldig rørende. B: でしょう！私もそう思う。 （でしょう！わたしも そうおもう。) B: Var den ikke? Det synes jeg også!

A: これはなかなかいい曲だよね。 （これは なかなか いいきょくだよね。) A: Dette er en ganske bra låt, er den ikke? B: だよね！ B: Jammen visst er den det!

あのね

あのね er en måte å starte en setning på. Det ligner på den engelske frasen «Du vet». Avhengig av tonefallet ditt, kan あのね fungere som en liten påminnelse eller ettertanke: «Du vet, nå som jeg tenker på det, var han ganske uhøflig.» Eller hvis du blir sint: «Du vet – du er altfor utakknemlig!»

あのね、ゆうきさんって かわいくない？ Hør, synes du ikke Yuuki er søt?

あのねぇ、結構大変だよ。 （あのねぇ、けっこう たいへんだよ。） Altså, det er ikke så lett.

あのね、このケーキ試してみて。 （あのね、このけーき ためしてみて。） Hei, prøv denne kaken.

あのね…金のアイフォンを買いたかったんだけどね．．． （あのね…きんのあいふぉんをかいたかったんだけどね．．．） Du vet... Jeg hadde lyst til å kjøpe den gylne iPhonen…

気の毒 （きのどく）

気の毒 (きのどく) betyr «det var synd».

Akkurat som på engelsk, kan denne frasen ha forskjellige konnotasjoner avhengig av tonefallet du bruker. «For en skam», «Det var synd» og «Så leit» kan alle høres empatiske ut med en oppriktig tone på engelsk, men kan også brukes sarkastisk eller med liten medfølelse – akkurat som 気の毒 på japansk.

気の毒ですね。 （きのどくですね。） Det var synd.

それは本当に気の毒ですよ。 （それはほんとうに きのどくですよ。） Det er jeg virkelig lei meg for å høre.

Du kan også bruke 気の毒 i en uformell sammenheng som en måte å si «Synd for deg» eller «Uflaks».

A: 携帯がトイレに落ちた！ （けいたいが といれに おちた！) A: Mobilen min falt i toalettet! B: はっ！お気の毒にね！ （はっ！おきのどくにね！) B: Ha! Slemt å være deg!

信じられない （しんじられない）

信じられない (しんじられない eller «Utrolig!») er en måte å uttrykke at noe er utenfor all tro eller forståelse. Du kan bruke det til å uttrykke forbløffelse, som å utbryte «Herregud!» eller til og med si at noe er for utrolig til å være sant.

そんなの信じられない！ （そんなの しんじられない！） Ikke mulig! / Det må være løgn!

しん君から今聞いたこと、信じられないんだけど！ （しんくんから いま きいたこと、しんじられないんだけど！） Du kommer ikke til å tro hva Shin nettopp fortalte meg!

信じられないよ！君は私にダイエットしろって言ったのに、それが今じゃ自分はガンガン食べるってわけか！ （しんじられないよ！きみはわたしに だいえっとしろっていったのに、それがいまじゃ じぶんは がんがん たべるってわけか！） Jeg kan ikke tro det! Du sa jeg skulle slanke meg, og nå er det du som frosser i deg maten?

Bruk disse innskuddene, og talemåten din vil automatisk høres jevnere og mer naturlig ut i samtaler.

6. Hold det uformelt med samtalesetningsmønstre

Så langt har vi dekket hva du ikke skal gjøre i en samtale (overbruke pronomen og være en passiv lytter). Nå er det på tide å slutte å snakke som en levende lærebok og bruke ekte japanske setninger og uttrykk.

Bruk den baklengs setningen

Mange japanske lærebøker vil introdusere leserne til det grunnleggende setningsmønsteret «subjekt + objekt + verb» for å konstruere setninger som 私はコーヒーを飲みました。 （わたしはこーひーをのみました。 – «Jeg drakk kaffe»).

Denne typen struktur er veldig nyttig og eksisterer fortsatt i konversasjonsjapansk, men den brukes mindre utenfor formelle sammenhenger. Mange samtalesetninger vil virke «baklengs» sammenlignet med «subjekt + objekt + verb»-strukturen, så i stedet for これは何ですか？ （これはなんですか？ – «(bokstavelig) Dette er hva?»), vil du sannsynligvis høre en venn si 何これ？ （なにこれ？ – «Hva er dette?»)

Det er to veldig praktiske situasjoner hvor dette spesielle setningsmønsteret brukes:

1. For å avklare en setning, eller legge til noe som en ettertanke (noe som er veldig nyttig når subjekt og pronomen utelates):

行ったこと [が] ありますか？パリに。 （いったこと [が] ありますか？ぱりに。) Har du vært der før? I Paris.

2. For å kombinere to setninger:

それは何？ （それはなに？ – «Det er hva?») blir til 何それ？ （なにそれ？ – «Hva er det?»).

Erstatt ord med onomatopoetikon

Hvis du tar med deg noe fra dette innlegget, la det være onomatopoetikon! Japanske lydord er en språklæreres hemmelige våpen for å høres ut som en morsmålsbruker i en samtale.

Onomatopoetikon er ord som brukes til å representere lyder (onomatopoetikonen for en fugl som kvitrer er «pip pip»). Ikke bare brukes onomatopoetikon til å erstatte adjektiver og forsterke verb i daglig samtale, men det er superenkelt å huske.

Selv om du ikke bruker det, bør du kjenne til noen vanlige onomatopoetikon som ぺこぺこ (lyden av magen som knurrer), わくわく (lyden av å være spent) og ニコニコ (にこにこ eller den tenkte lyden av noen som smiler bredt).

En venn eller familiemedlem vil sannsynligvis si お腹がぺこぺこ (おなかがぺこぺこ eller «Magen min knurrer») av og til i stedet for お腹が空いた (おなかがすいた eller «Jeg er sulten»).

Utrett lyder

På alle språk har vi en tendens til å slurre eller forkorte lyder i samtaler. På japansk blir «r»-lyden (ら、り、る、れ、ろ) ofte redusert til ん-lyden. Du har sannsynligvis allerede hørt dette i dramaer, filmer og til og med podkaster.

Et eksempel på dette er når 分からない (わからない eller «Jeg vet ikke») endres til 分かんない (わかんない):

何のことだかさっぱりわかんないよ。 （なんのことだか さっぱりわかんないよ。） Jeg aner ikke hva du snakker om.

Et annet vanlig eksempel er してる (gjør), som blir til してん:

何してんの？ （なにしてんの？） Hva holder du på med?

まだ勉強してんの？ （まだ べんきょうしてんの？） Studerer du fortsatt?

Tenk på dette som å forkorte ordene «going to» og «want to» til «gonna» og «wanna». Det er best ikke å bruke dette talemønsteret i en formell sammenheng, men det er nyttig å vite – spesielt hvis du trenger å slå opp et ord eller en frase i en ordbok.

7. Snakk som en jente eller fyr

Etter hvert som du lærer deg konversasjonsjapansk, vil du legge merke til at menn og kvinner har en tendens til å bruke distinkte talemønstre.

Avhengig av hvor du er, vil kvinnelige talere ofte bruke en høflig form av et ord (selv i uformelle situasjoner), mens mannlige talere bruker enklere former for ord oftere. Setningsavsluttende partikler brukes også forskjellig mellom kjønnene.

Du trenger ikke å være et spesifikt kjønn for å bruke feminine eller maskuline talemåter. Imidlertid er det viktig å være klar over de små forskjellene, da det vil hjelpe deg med å bedre forstå vennene dine og gjenkjenne eventuelle nyanser i din egen tale.

でしょう mot だろう

I dette tilfellet brukes både でしょう og だろう når du antar noe.

Hvis du vil si «Hiros rom er sannsynligvis rotete»:

ひろくんの部屋は汚いでしょう 。（ひろくんのへやは きたないでしょう。） (kvinnelig) ひろくんの部屋は汚いだろう。 （ひろくんのへやは きたないだろう。） (mannlig)

Hvis det er «Jeg hørte Yuki er syk, så hun kommer sannsynligvis ikke i kveld»:

ゆきちゃんは風邪引いたそうで、今夜来ないでしょう。 （ゆきちゃんは かぜ ひいたそうで、こんや こないでしょう。） (kvinnelig) ゆきちゃんは体調悪いそうで、今夜来ないだろう 。（ゆきちゃんは たいちょう わるいそうで、こんや こないだろう。） (mannlig)

Som du så tidligere, kan du også bruke でしょう og だろう for å vise enighet:

A: このケーキは美味しいよ！ （このけーきはおいしいよ！) A: Denne kaken er deilig!) (kvinnelig) B: でしょう？ B: Er den ikke?

A: 美味い、このケーキ！ （うまい、このけーき！) A: Denne kaken er deilig! (mannlig) B: だろう？ B: Ikke sant?

Siden でしょう høres mer formelt ut, anses det som mer feminint hvis det brukes i uformell samtale. I formelle situasjoner er det imidlertid kjønnsnøytralt og kan erstatte でしょうか:

この色はいかがでしょうか？ （このいろは いかがでしょうか？） Hva med denne fargen?

三時でどうでしょうか？ （さんじで どうでしょうか？） Hvordan høres klokken tre ut?

ね mot な

Partiklene ね og dens maskuline motpart な tjener mange formål. Hovedbruken deres er å søke enighet fra lytteren (som i «Ikke sant?» eller «Er det ikke?»), for å gjøre et utsagn eller en forespørsel mildere, eller for å få noens oppmerksomhet (som «Hei!»).

Partikkelen ね kan brukes av begge kjønn. Den har en mild klang, så den vil få talen din til å høres mykere ut. Faktisk høres den mer feminint ut til tider. Blant venner kan gutter bruke な og だろう i stedet for ね.

Hvis du ber om en tjeneste eller kommer med en forespørsel, kan du trygt bruke ね:

ここで待っててね。 （ここで まっててね。） Vent her, er du snill.

トムくんによろしくね。 （とむくんに よろしくね。） Hils Tom fra meg.

Hvis du vil si «Det er varmt i dag, er det ikke», kan du si:

今日は暑いね。 （きょうはあついね。） (kvinnelig/mannlig) 今日、暑いな。 （きょう、あついな。） (mannlig) 今日、暑いだろう。 （きょう、あついだろう。） (mannlig)

Hvis du vil uttrykke enighet eller si «Det stemmer!», vil disse uttrykkene fungere best:

そうだね！ (kvinnelig/mannlig) そうだな！ (mannlig)

Misoppfatningen om «の»

Partikkelen の har mange formål. Bortsett fra å være en eiepartikkel, kan の plasseres på slutten av en setning for å lage et spørsmål eller gi en forklaring.

Det er en vanlig misforståelse at når の plasseres på slutten av en setning, høres det feminint ut. Det kan det til tider, men menn bruker denne setningsstrukturen ofte nok! Partikkelen の er kjønnsnøytral når du stiller et spørsmål og forventer en forklaring.

For eksempel:

A: 買うの？それ。 （かうの？それ。） A: Skal du kjøpe det der? B: かわいいでしょう？ B: Den er søt, er den ikke? (Jeg kjøper den fordi den er søt.)

A: 食べるの？ （たべるの？） A: Skal du spise? B: 朝ご飯を食べなかったの。 （あさごはんを たべなかったの。) B: Jeg spiste ikke frokost. (Jeg spiser fordi jeg ikke spiste frokost.)

Partikkelen の blir mer feminin når den brukes til å stille/besvare spørsmål som ikke krever en forklaring, eller når du kommer med et utsagn:

このかばんは高かったの。 （このかばんは たっかたの。) (kvinnelig) Denne vesken var dyr.

Den kan også være feminin når du kombinerer の med andre setningsavsluttende partikler:

彼は悔しいのね？ （かれは くやしいのね。） (kvinnelig) Han er ganske irriterende, er han ikke?

そうなのよ！ (kvinnelig) Det kan du si!

8. Lær å omfavne slang

Personlig pleier jeg å holde meg unna begrepet «slang». Jeg hører «slang» og tenker «gateuttrykk» eller «språk-jeg-bare-bør-bruke-med-virkelig-nære-venner».

Dessverre kan det være skadelig å unngå denne talemåten hvis du prøver å få «virkelig nære venner». Dette er fordi bruk av den formelle registreringen kan få deg til å føle deg distansert fra nære kolleger, venner og til og med vertsfamilier. Hvis noen prøver å ha en intim eller vennlig samtale med deg, kan det å svare dem på en formell måte høres upersonlig ut.

Du kan bruke de følgende to dialogene som et eksempel:

A: Hei, hva skjer? B: Jeg har det veldig bra, takk. Og med deg?

mot

A: Hei, hva skjer? B: Ikke mye. Du?

Det er det samme i e-poster eller tekstmeldinger. Hvilken melding ville du forvente fra en venn:

Har du lyst til å spise lunsj med meg klokka tolv?

mot

Har du lyst på en matbit senere?

Hvilken samtale høres mer vennlig og intim ut? Med andre ord, hvilken samtale får taleren til å høres mer flytende ut?

Selvfølgelig, jo mer vi hører disse samtaletriksene og dagligdagse uttrykkene, jo lettere blir det å faktisk bruke dem i din egen tale. Innhold på morsmål er nøkkelen, spesielt japanske filmer med undertekster og underholdningsprogrammer, ettersom teksten gjør det lettere å oppdage disse talemønstrene.

De interaktive undertekstene på Lingflix sine japanske mediefiler støtter også denne typen kontekstuell læring. Lingflix tar autentiske videoer – som musikkvideoer, filmtrailere, nyheter og inspirerende foredrag – og gjør dem om til personlige språklæringstimer. Du kan prøve Lingflix gratis i 2 uker. Sjekk ut nettsiden eller last ned iOS-appen eller Android-appen. P.S. Klikk her for å dra nytte av vårt nåværende salg! (Utløper ved slutten av denne måneden.)

Husk: vennene dine, familien din og den selgeren nede i gata vil alle tilgi deg hvis du gjør noen feil under en samtale. Det viktigste er å snakke, fortsette å snakke og snakke enda mer!

習うより慣れろだよ。 (ならうより なれろ だよ。) Øvelse gjør mester!