Pimsleur Japans Beoordeling: Sterke Audio-lessen voor Beginners met Enige Halfbakken Functies

Ik begon jaren geleden met Pimsleur Japans toen ik een reis naar Japan aan het plannen was. Ik dacht dat de focus op gespreksvaardigheden me goed van pas zou komen – en dat deed het. Sindsdien heeft het programma functies toegevoegd om leerlingen aan te spreken die minder geïnteresseerd zijn in een puur audio-aanpak.

Nu ik op halfgevorderd niveau ben en mijn Japans wil opfrissen, besloot ik het programma opnieuw te bekijken. Ik dacht dat de vertrouwdheid ervan me zou kunnen helpen mijn geheugen voor de taal op te rakelen.

Over het algemeen vind ik dat het zeker standhoudt – het is een degelijk audioprogramma voor beginners in het Japans met duidelijk gestructureerde cursussen en voortgangsregistratie. De nieuwere functies, zoals Voice Coach, hebben er meer diepte aan gegeven. Mijn enige kritiekpunt is misschien dat sommige van deze functies nog steeds in ontwikkeling lijken. Ik ga hier in mijn beoordeling gedetailleerd op in.

Als je een video prefereert, kun je hier ook de beoordeling van mijn collega van Pimsleur bekijken:

Hoe het Pimsleur-systeem werkt

Voordat we in de details van Pimsleur Japans duiken, laten we eerst kijken hoe Pimsleur in het algemeen werkt.

Pimsleur gebruikt shadowing- en gespreide herhalingstechnieken om je te leren spreken in je doeltaal. In de praktijk werkt dat zo:

• Je luistert naar een fragment van een gesprek in je doeltaal.
• Dat gesprek wordt opgedeeld in behapbare brokken informatie over woordenschat, grammatica, context, etc.
• Je wordt gevraagd aandachtig te luisteren naar audio van moedertaalsprekers van de woorden of zinnen uit het gesprek, te beginnen bij de allereerste.
• Vervolgens wordt je gevraagd de audio van de moedertaalspreker zo nauwkeurig mogelijk hardop te herhalen.

Natuurlijk laat Pimsleur je niet alleen maar zinnen napraten in je doeltaal. Het herhaalt en verweeft deze zinnen ook tussen de andere die je leert binnen elke les, zodat je onthoudt wat ze betekenen en in welke context je ze moet gebruiken.

Het idee achter dit systeem is dat het nabootst hoe je je moedertaal oppikt tijdens het opgroeien. Denk aan hoe je woorden leerde op basis van hoe direct nuttig ze voor je waren – bijvoorbeeld, je leerde eerst "mama" en "papa" om je ouders aan te spreken, dan "melk" om aan te geven dat je honger had, enzovoort. Pimsleur werkt op ongeveer dezelfde manier, behalve dat (in tegenstelling tot toen je een baby of peuter was) je je veel bewuster bent van het proces dat plaatsvindt.

Pimsleur Japans: Cursusstructuur

De volledige Pimsleur Japans cursus bestaat uit vijf niveaus die elk in 30 lessen zijn onderverdeeld. Elke les heeft een audiobestand van 30 minuten als hoofdbestanddeel, met aanvullende functies bedoeld om wat je hebt geleerd aan te vullen.

Na de allereerste les begint elke volgende les met een korte opfrisser van de vorige en bouwt daar geleidelijk op voort.

Voor welk niveau het bedoeld is

De cursus lijkt gericht te zijn op beginners tot halfgevorderde leerlingen. Als ik door de lessen ga, zou ik zeggen dat als je je voorbereidt op het Japanese Language Proficiency Test (JLPT), het je helpt tot maximaal N4.

Welke onderwerpen het behandelt

Pimsleur Japans richt zich op gespreksoefening. Daarom staan onderwerpen zoals aanwijzingen, eten, reizen en activiteiten centraal gedurende de hele cursus.

Hoe lang het duurt om de hele cursus af te ronden

Ervan uitgaande dat je alleen de audio-lessen van 30 minuten gebruikt, zou je in totaal 4.500 minuten (30 minuten x 30 lessen x 5 niveaus) of 75 uur aan Pimsleur Japans besteden. Zelfs als je besluit maar een uur per dag aan het programma te besteden, kun je het in minder dan drie maanden afronden.

Wat ik goed vond aan Pimsleur Japans

Intuïtieve progressie van kernlessen

De allereerste zin die je leert is すみません、英語がわかりますか？ (すみません、えいごがわかりますか？) — "Pardon, begrijpt u Engels?" Het is een behoorlijk nuttige uitdrukking als je naar Japan reist of er verblijft, aangezien minder dan twee procent van de Engelssprekenden in Japan zeer vloeiend is in de taal.

Les 1 bouwt verder voort op die eerste zin, zodat je uitdrukkingen kunt oefenen zoals 日本語が少しわかります (にほんごがすこしわかります) — "Ik begrijp een beetje Japans" en 日本語がわかりません (にほんごがわかりません) — "Ik begrijp geen Japans."

De volgende lessen gaan over naar begroetingen zoals おはよう — de informele versie van "Goedemorgen", vragen over aanwijzingen zoals 上野駅はどこですか？ (うえのえきはどこですか？) — "Waar is station Ueno?" en andere essentiële zinnen voor het navigeren door het dagelijks leven in Japan als buitenlander.

Natuurlijk neemt ook de moeilijkheidsgraad toe naarmate de lessen vorderen. Maar het is duidelijk dat er veel nagedacht is over de volgorde waarin de zinnen worden aangeleerd. Met Pimsleur voelt het verwervingsproces behoorlijk natuurlijk aan – vergelijkbaar met wat je zou kunnen ervaren als je in het buitenland in Japan aan het leren was.

Flexibele taalvoorkeuren

Als je de niet-audiocomponenten van Pimsleur Japans gebruikt, heb je drie taalopties: romaji, romaji met Japans of alleen Japans. Tik gewoon op het vertaalicoontje in de rechterbovenhoek van je scherm om tussen deze opties te schakelen.

Voor het geval je nog niet bent begonnen met het leren van de drie Japanse schrijfsystemen (hiragana, katakana en kanji), is romaji een redelijk startpunt. Het bestaat uit Japanse woorden geschreven in het Romeinse alfabet, wat handig is als je alleen de basis nodig hebt om door het land te komen.

Maar als je vastbesloten bent om de taal vloeiend te leren spreken en je al een behoorlijke grip hebt op de geschreven vorm, stel ik voor om zoveel mogelijk de Japanse instellingen te gebruiken. Zoals ik eerder al zei, wordt Engels niet algemeen gesproken of gebruikt in Japan, zelfs niet als instellingen in stedelijke gebieden steeds tweetaliger worden. Naar mijn mening geldt: hoe eerder je leert Japans te lezen met het native schrijfsysteem, hoe beter.

Mogelijkheid om bij te houden wat je hebt geleerd

Het probleem met het oude puur audio-systeem van Pimsleur is dat, tenzij je nauwgezet aantekeningen maakt terwijl je luistert, er geen manier is om die nieuwe zinnen voor je uit te leggen en te denken: "Oh ja, dit is wat ik vandaag heb geleerd."

Gelukkig kun je met de huidige iteratie van Pimsleur nu je nieuwe zinnen bekijken via "Flash Cards" en "Speak Easy". De eerste is, zoals de naam al zegt, een eenvoudige set van al je nieuwe woordenschat in flitskaartvorm. De laatste is eigenlijk een transcript van het hoofdgesprek dat je tijdens de les hebt bestudeerd.

Zowel "Flash Cards" als "Speak Easy" zijn voorzien van audio, zodat je kunt herhalen hoe de woorden klinken en hoe ze eruitzien. Je kunt ook kiezen hoe de woorden geschreven moeten worden – in romaji, puur Japans of beide.

Direct onder elke audio-les van 30 minuten kun je je nieuwe woordenschat vinden onder categorieën zoals "Ontmoeten + Begroeten", "Overlevingsvaardigheden", "Algemene Zinnen", enzovoort. Je kunt ook "x/y" numerieke indicatoren binnen elke categorie zien, waarbij x is hoeveel je beheerst en y hoeveel je zou moeten beheersen, wat je een overzicht geeft van hoe ver je bent in de cursus.

Optie om te testen wat je hebt geleerd

Een ander probleem met het oude Pimsleur-systeem is dat er geen snelle manier is om te meten hoeveel je van elke les hebt onthouden. Om dat te doen, moest je door naar de volgende les en wat je had geleerd opfrissen binnen de eerste paar minuten van de audio, wat een gedoe kan zijn als je weinig tijd hebt. Het programma lost dat op met "Quick Match" en "Speed Round".

"Quick Match" bestaat uit een korte meerkeuzequiz, die ik oké vond. Mijn enige (kleine) kritiekpunt is dat de beschrijving zegt: "Daag jezelf uit met een snelle quiz", maar ik voelde het "snelle" deel helemaal niet. Misschien verwijst "snel" naar de geschatte tijd die het zou kosten om de quiz te voltooien, omdat hij zo kort is?

"Speed Round" daarentegen doet zijn naam eer aan. Het spel bestaat uit Engelse zinnen die van bovenaf naar beneden vallen à la Tetris-blokken, en je moet ze matchen met hun corresponderende Japanse vertalingen voordat ze de grond raken. Als je van uitdagende spelletjes houdt waarbij je tegelijkertijd nieuwe dingen leert, denk ik dat je dit geweldig zult vinden (ik in ieder geval wel). En als de romaji-vertalingen te makkelijk zijn, kun je altijd de instellingen wijzigen naar de geschreven Japanse versie om de moeilijkheidsgraad wat op te schroeven.

Wat ik niet goed vond aan Pimsleur Japans

Enige halfbakken functies

Pimsleur is, en is altijd, ontworpen voor zelfstudie. Het nadeel van de meeste zelfstudie audioprogramma's is dat er geen feedback mogelijk is op je uitspraak, accent, etc.

Dat soort feedback is vooral belangrijk voor moedertaalsprekers van het Engels, omdat de Japanse uitspraak enkele eigenaardigheden heeft waar je even aan moet wennen – bijvoorbeeld, het uitspreken van de "r"-klank op een zeer specifieke manier. (Sommigen zeggen dat het zoals de Spaanse "r"-klank is, maar ik denk dat dat maar half waar is. Zoals je in deze video kunt horen, bevat de Japanse "r" ook subtiel "l"- en "d"-klanken.)

Pimsleur probeert dit aan te pakken met "Voice Coach", die is onderverdeeld in "Pronunciation Practice" en "Challenge". "Pronunciation Practice" is een zelf-gepaced geleide audiocursus over de zinnen die in de huidige les zijn besproken, terwijl "Challenge" in wezen een audioquiz is op basis van wat je hebt geleerd in "Pronunciation Practice".

In theorie had dit een goed idee moeten zijn: Luister naar een zin, neem deze op in de app en ontvang een score over hoe goed je die zin hebt uitgesproken (of, neem ik aan, geïmiteerd). Het zou ook een geweldige aanvulling moeten zijn voor leerlingen die een "Cliff's Notes"-versie van de hoofdles nodig hebben.

Hoewel beide secties in "Voice Coach" markeren wat je verkeerd hebt uitgesproken met kleurindicatoren, specificeren ze niet echt wat voor soort fout je hebt gemaakt of hoe je deze kunt verbeteren. Natuurlijk kun je proberen het probleem te isoleren door herhaaldelijk naar je opname te luisteren naast de audio van de moedertaalspreker, maar dat kun je ook altijd via andere middelen doen. Ook, hoe weet je of het probleem niet een klein (en mogelijk onhoorbaar) verschil in uitspraak is of misschien een technisch probleem?

Een ander ding waar ik moeite mee had is de "Mini"-sectie, die je kunt bereiken door op "Enrich" op het hoofdscherm te tikken.

"Mini", zoals de naam al aangeeft, bestaat uit kortere audiobestanden. De eerste paar minuten is de verteller die weetjes over het onderwerp vertelt, terwijl de rest een zeer gecomprimeerde, "speedrun"-versie is van de belangrijkste Pimsleur-lessen. Ik had het gevoel dat de "Mini's" te veel informatie probeerden te proppen in te weinig ruimte, en meer geschikt zijn voor halfgevorderde leerlingen die een opfrisser zoeken. Toegegeven, de verteller adviseert dat je de audio waarschijnlijk opnieuw zou moeten beluisteren – maar dan, zou Pimsleur het herhalingsdeel niet in de eerste plaats voor jou moeten doen?

Ook, hoewel ik de logica achter het scheiden van bepaalde onderwerpen (bijv. "Verbeter Je Japans Met Anime") van de hoofdlessen kan begrijpen, vind ik dat deze langere bonuslessen hadden moeten zijn. Ik ben bijvoorbeeld benieuwd naar welke andere anime-uitdrukkingen leerlingen (ten onrechte) in de dagelijkse taal opnemen, naast Naruto's iconische だってばよ (dattebayo).

Tot slot, hoewel er een "Lezen"-component is, kun je deze pas vanaf Les 11 toegang. Ik begrijp dat leesoefening niet de hoofdzetel van Pimsleur is, maar ik vind dat het programma een vreemde keuze maakte wat betreft de volgorde waarin leerlingen toegang tot deze functie krijgen. Zoals ik eerder al zei, geloof ik dat het belangrijk is dat leerlingen zo snel mogelijk worden blootgesteld aan het native Japanse schrijfsysteem, dus dit is waarschijnlijk het zwakste onderdeel van het programma voor mij.

Nuance gaat hier en daar verloren

Als iemand die ooit een complete beginner was in het Japans, kan ik begrijpen waarom Pimsleur de lessen vereenvoudigt tot op zekere hoogte. Het laatste wat je als beginner wilt, is vanaf het begin overladen worden met informatie, vooral wanneer je te maken hebt met een Categorie IV-taal zoals Japans. (Een Categorie IV-taal is er een die, in de woorden van het Foreign Service Institute van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, "uitzonderlijk moeilijk is voor moedertaalsprekers van het Engels [om te beheersen]".)

Ik vind het echter ook belangrijk dat Japanse leerlingen een solide basis hebben, zelfs als dat betekent dat ze in het begin wat ongemakkelijk zijn met de leer methoden die hen worden gepresenteerd. Als iemand die zich ergens tussen het beginner- en halfgevorderde niveau van het Japans bevindt, kon ik het niet helpen op te merken dat Pimsleur een paar hoeken heeft afgesneden om de lessen gemakkelijker te verteren te maken.

Bijvoorbeeld, in Les 1 wordt 英語が (えいごが) — English ga simpelweg uitgelegd als "Engels zoals gebruikt in een zin". In plaats van de ietwat vage "zoals gebruikt in een zin", had het programma kunnen zeggen "Engels als het onderwerp van de zin". Op die manier hebben leerlingen vanaf het begin al een goed begrip van hoe het Japanse partikel ga functioneert.

Ik merkte ook op dat het programma niet benadrukte dat こんにちは (goedemiddag) moet worden uitgesproken als kon-ni-chi-wa (waarbij de eerste lettergreep eindigt op een n-klank) in plaats van ko-ni-chi-wa. Het verschil is subtiel, maar het is toch een belangrijk verschil, aangezien het een veelvoorkomende Japanse uitdrukking is – en Pimsleur je verondersteld wordt te helpen je uitspraak te verbeteren.

En dat zijn slechts een paar voorbeelden die ik heb opgemerkt tijdens het gebruik van het programma. Voor de duidelijkheid, ik zeg niet dat de informatie op Pimsleur per se onnauwkeurig is. Ik zeg dat de belangrijke nuances, wanneer ze aanwezig zijn, moeten worden benadrukt en niet mogen worden opgeofferd voor het gemak van het leren.

Wie heeft baat bij Pimsleur Japans?

De manier waarop het programma nu is ontworpen, denk ik dat de mensen die het meeste uit Pimsleur Japans halen, zijn:

• Degenen die van plan zijn naar Japan te reizen en er slechts voor een tijdelijke periode te verblijven. Dit is echt de belangrijkste doelgroep van het programma, naar mijn mening. Ten eerste bestaan de basislessen uit reisgerelateerde/overlevingszinnen (in tegenstelling tot, bijvoorbeeld, de schrijfsystemen van Japan). Ook is er het feit dat elke audioles een willekeurig cultureel weetje over Japan bevat dat je kunt openen door over het hoofdscherm van de audioles te vegen.
• Complete beginners van de taal. Mijn eerdere zorgen over het gebrek aan nuance daargelaten, denk ik nog steeds dat dit een solide introductieprogramma is voor diegenen die gesproken Japans willen beginnen te leren.
• Halfgevorderde studenten die een opfrisser nodig hebben. Ik denk dat halfgevorderde Japanse leerlingen het met me eens zijn als ik zeg dat af en toe teruggaan naar de basis een goed idee is. Ik wist bijvoorbeeld dat 方 (かた) verwijst naar hoe iets wordt gedaan, maar ik wist niet dat het ook een beleefde manier was om naar een persoon te verwijzen!

Alternatieven voor Pimsleur Japans

Maar wat als je niet in een van de groepen zit die ik zojuist noemde? Overweeg dan misschien deze alternatieven:

JapanesePod101

JapanesePod101 is een vergelijkbaar solide programma gebaseerd op audio en podcasts, maar het aanbod is uitgebreider.

Ten eerste strekt het zich uit tot gevorderde niveaus van Japans. Onderweg, vanaf de beginfasen, kun je merken dat ze je volledig van het Engels proberen af te leiden. Dit is leuk als je meer uitdagend en meeslepend materiaal zoekt.

Ook heeft JapanesePod101 zeker meer te bieden op het gebied van leesoefening. Bekijk onze volledige beoordeling van JapanesePod101.

Lingflix

Lingflix bevat authentieke video's in je doeltaal die moedertaalsprekers daadwerkelijk kijken. Dat betekent dat, in tegenstelling tot een overwegend audiogebaseerd programma zoals Pimsleur, je wordt blootgesteld aan de taal zoals deze in het echte leven wordt gebruikt (in tegenstelling tot de stijve, standaardzinnen die taal leerprogramma's vaak gebruiken).

Je kunt ook zien hoe moedertaalsprekers van het Japans lichaamstaal incorporeren om uit te drukken of te benadrukken wat ze zeggen, wat een leuke bonus is!

Eindoordeel

Als ik deze huidige iteratie van Pimsleur zou vergelijken met die ik jaren geleden gebruikte, zou ik zeggen dat het over het algemeen een verbetering is.

Ten eerste waardeer ik de toevoegingen zoals flitskaarten en quizzen die me in staat stellen wat ik heb geleerd te versterken.

Aan de andere kant denk ik dat functies zoals "Voice Coach" en "Mini's" enige aanpassing kunnen gebruiken, vooral omdat ze in wezen aanvullende audio-lessen zijn – wat het hoofdproduct van Pimsleur is.

Voor degenen die naar Japan reizen, evenals voor beginners tot laag-halfgevorderde leerlingen, is dit een goede aanvulling op de andere Japanse leermaterialen die je mogelijk gebruikt.