8 Stappen om Conversatie-Japans te Leren

Ik had opnieuw een sociale blunder begaan. Ik gebruikte een uitdrukking die veel te formeel klonk en daardoor leek ik afstand te creëren tussen mijn vriend en mij.

Japanse taalleerders maken misschien onbedoeld dezelfde sociale misstap, maar dat is geen reden om gesprekken te vermijden. Door de onderstaande zeven stappen te volgen, kun je soepeler een gesprek voeren en jezelf verlegenheid besparen door te leren praten, luisteren en reageren als een mens.

1. Laat Voornaamwoorden of Onderwerpen Weg als Duidelijk is Waar of Wie je Over Hebt

De Engelse taal is dol op voornaamwoorden. Zinnen zitten vol met ik, mij, jij, hun en andere soortgelijke aanspreekvormen.

Japans is het tegenovergestelde: vaak worden voornaamwoorden helemaal weggelaten als het onderwerp kan worden afgeleid. Met andere woorden, als het onderwerp duidelijk jijzelf of de persoon is waarmee je praat, klinkt het natuurlijker als je voornaamwoorden zoals "ik" of "jij" weglaat.

眠い！ (ねむい！) Ik ben slaperig! (Letterlijk: Slaperig!)

お腹が空いたよ！お昼にしようね。 （おなかが すいたよ！おひるに しようね。） Ik heb zo'n honger! Laten we lunchen. (Letterlijk: Maag is leeg! Lunchen doen, oké?)

お店に行くの？コーヒー買って来てくれない？ （おみせに いくの？こーひー かってきてくれない？） Ga je naar de winkel? Kan je een koffie voor me halen? (Letterlijk: Winkel gaan naar? Kan alsjeblieft koffie voor me kopen?)

Merk op dat er in het bovenstaande voorbeeld geen voornaamwoorden staan zoals 私 (わたし of "ik, mij"). Wanneer er helemaal geen onderwerp is, heeft de spreker het meestal over zichzelf of een groep waar hij/zij onderdeel van is.

Bovendien, wanneer iemand een simpele verklaring in het Japans geeft zonder de stijgende vraagintonatie aan het eind, kun je er automatisch vanuit gaan dat hij/zij waarschijnlijk over zichzelf praat.

2. Gebruik Onderwerpen als je er voor het Eerst Over Praat of als ze Onduidelijk Zijn

Hoewel je het overmatig gebruik van voornaamwoorden of onderwerpen moet vermijden om natuurlijker te klinken, zullen er momenten zijn waarop je in de war raakt over wie of wat iemand bedoelt.

Dit gebeurt eigenlijk vaak in gesprekken, dus vraag gerust om opheldering:

A: 朝ご飯を食べましたか？ （あさごはんをたべましたか？) A: Heb (je) ontbeten? B: 私ですか？ （わたしですか？) B: Ik? A: ええ。 A: Ja.

A: 厳し過ぎるよ。 （きびしすぎるよ。) A: Hij/Zij is te streng. B: 先生のこと？ （せんせいのこと？) B: Bedoel je (onze) leraar? A: ううん、校長。 （ううん、こうちょう。) A: Nee, de schoolhoofd.

Als je het onderwerp weglaat terwijl je het over iemand anders hebt, kan het klinken alsof je over jezelf praat. Je bedoelt misschien "jij hebt honger" te zeggen, maar zegt eigenlijk "ik heb honger".

Wanneer je een simpele verklaring geeft, geen vraag, moet je een onderwerp gebruiken om verwarring te voorkomen.

は en が

Een andere manier om te weten waar een gesprek over gaat, is om は en が in de gaten te houden. De は of が postpartikel in het Japans geeft het gespreksonderwerp aan. Alles wat daarna wordt gezegd, verwijst ernaar totdat iemand een ander onderwerp noemt met de は of が markeerders.

Stel je hebt een kom met verschillende soorten fruit en je wilt aanwijzen welke de appel is, dan kun je het fruit oppakken en zeggen:

これは林檎です。 (これはりんごです。) Dit is een appel.

Het gesprek gaat dan verder met zinnen in de trant van:

あ、(林檎は)赤過ぎる！ （あ、（りんごは）あかすぎる！） Ah, (de appel is) zo rood!

Zoals je ziet, is het niet nodig om het onderwerp (de appel) te noemen, omdat dit duidelijk het gespreksonderwerp is. Als het onderwerp verandert, moet je opnieuw は of が gebruiken.

そして、これは桃です。 （そして、これはももです。） Evenzo, deze is een perzik.

3. Gebruik "Geven"-Werkwoorden

Gelukkig voor ons Engelstaligen, die lijden onder een onredelijk vasthouden aan het noemen van de dingen en personen waarover wordt gesproken, zijn er grammaticale markeerders die het onderwerp kunnen aanduiden zonder het direct te zeggen. Dit zijn "geven-werkwoorden" – werkwoorden die je aan het eind van een zin kunt toevoegen om aan te geven dat er iets wordt gegeven.

あげる

Dit betekent "geven", maar het kan handig zijn bij het bepalen van het onderwerp en de richting van de handeling. あげる geeft aan dat iets van de spreker weg wordt gegeven aan iemand anders.

Als je iemand een cadeau geeft, is dit de vorm die je zou gebruiken. Met andere woorden, wanneer je あげる aan een werkwoord koppelt, betekent dit dat jij – de spreker – het doet. Het voegt een onzichtbaar onderwerp aan de zin toe. In feite zeg je "ik".

お金をあげる。 （おかねをあげる。） Ik geef (iemand) geld.

プレゼントをあげました。 （ぷれせんとをあげました。） Ik gaf (iemand) een cadeau.

Wanneer je あげる aan het eind van een werkwoord koppelt, betekent het niet iets aan iemand geven, maar iets voor iemand doen. Onthoud dat het werkwoord waaraan je het koppelt, wordt vervoegd in de て-vorm.

電話してあげる。 （でんわしてあげる。） Ik bel je.

次のビールを奢ってあげる。 （つぎのびーるをおごってあげる。） Ik trakteer je op het volgende biertje.

くれる

Dit is een ander veelgebruikt "geef"-werkwoord dat de tegenovergestelde richting aanduidt van あげる. Wanneer je くれる gebruikt, betekent dit dat iemand iets aan jou, de spreker, geeft.

Bijvoorbeeld:

おもちゃをくれた。 (Iemand) gaf me een speeltje.

Vergelijkbaar met あげる, kun je くれる koppelen aan de -て-vorm van een werkwoord, en het betekent dat iemand iets voor je doet:

助けてくれてありがとう。 （たすけてくれてありがとう。） Bedankt dat je me hebt geholpen.

Hierdoor wordt de andere persoon het onderwerp van de zin. Jij bent de ontvanger van de handeling. Japanstaligen gebruiken deze twee werkwoorden, あげる en くれる, aan het eind van zinnen om aan te geven wie wat voor wie doet.

明日、東京スカイツリーに連れて行ってくれる。 （あした、とうきょうすかいつりーにつれていってくれる。） Morgen neemt (hij/zij/jij/ze) me mee naar Tokyo Sky Tree.

貰う (もらう)

Net als くれる gaat dit over iets dat naar de spreker toe wordt gegeven. Het heeft de nuance dat er iets voor je wordt gedaan.

（私は）彼女にプレゼントをもらいました。 （（わたしは）かのじょにぷれぜんとをもらいました。） (Ik) kreeg een cadeau van haar. (Letterlijk: Ik van haar cadeau ontving.)

Zoals je kunt zien aan de letterlijke vertaling, lijkt de structuur van een zin die もらう gebruikt oppervlakkig wat ingewikkeld. Het volgt echter nog steeds de "onderwerp + voorwerp + werkwoord" structuur: 彼女 (かのじょ of "haar") is het onderwerp, プレゼント (ぷれぜんと of "cadeau") is het voorwerp en もらいました (もらいました of verleden tijd van もらう) is het werkwoord.

Dus, als het duidelijk is dat jij de ontvanger bent, kun je ook 私は (わたしは) weglaten en de zin vertalen als "Zij gaf me een cadeau".

Net als de andere geef-werkwoorden heeft もらう een -て-vorm. Wanneer je – てもらう zegt, betekent dit dat je iemand laat doen voor je.

お姉さんに来てもらう。 （おねーさんにきてもらう。） (Ik zal) mijn (oudere) zus laten komen.

頂く (いただく)

いただく is in wezen de beleefdere versie vanくれる en もらう. Dit wordt vaak gebruikt in 敬語 (けいご), het superbeleefde register van het Japans dat wordt gebruikt voor klantenservice of andere formele situaties.

ご住所をいただけますか？ （ごじゅうしょをいただけますか？） Mag ik alstublieft uw adres hebben?

やる

Dit wordt gebruikt om geven van de spreker weg aan te duiden zoals あげる, maar dan veel verder naar beneden. Het wordt gebruikt voor kinderen, mensen van een lagere sociale positie en dieren.

（私は）猫に餌をやります。 （（わたしは）ねこにえさをやります。） De kat kreeg eten (van mij).

Nogmaals, in het Japans is het het beste om onderwerpen spaarzaam te gebruiken. Probeer onderwerpen alleen te gebruiken wanneer het absoluut noodzakelijk is. Gebruik stemintonatie, geef-werkwoorden en andere middelen om aan te geven over wie je het hebt zonder hen direct te noemen.

Als je meer wilt leren over nuttige Japanse werkwoorden, zul je dit bericht geweldig vinden!

4. Rust jezelf uit voor Introducties

Denk eens na over de eerste dingen die je zegt wanneer je iemand nieuw ontmoet. Vertaal die nu naar het Japans en je hebt een volwaardige kickstart voor het gesprek.

Je geeft hen een beetje informatie over jezelf en, omdat je nu vertrouwd bent met de structuur van deze introductiezinnen, ben je klaar om te horen en begrijpen wat je gesprekspartner over zichzelf te vertellen heeft! Dus hier is een klein introductiepakket:

初めまして！ (はじめまして！) Letterlijk, "we ontmoeten elkaar voor het eerst", maar eigenlijk een eerste begroeting met de strekking van "Aangenaam kennis te maken!"

私は______です (わたしは ____ です ) "Ik ben…/Mijn naam is…" kan handig zijn als je elkaars namen nog niet kent.

今、______に住んでいます (いま、_____ にすんでいます) "Ik woon in …/Ik woon momenteel in…"

趣味は、ギターと海外旅行です (しゅみは、ぎたーと かいがいりょこう です) "Mijn hobby's zijn gitaar spelen en reizen in het buitenland."

私は大学生です ／ エンジニアです (わたしは だいがくせいです／えんじにあです) "Ik ben een universiteitsstudent/een ingenieur." Je zou van tevoren kunnen opzoeken hoe je je beroep in het Japans zegt, gewoon om iets anders te hebben om over te praten.

よろしくお願いします！ (よろしくおねがいします！) "Dank je wel!"/"Heel aangenaam kennis te maken!" Letterlijk, "behandel me alsjeblieft goed" is een van de belangrijkste, standaard begroetingszinnen in het Japans.

Deze laatste is een geweldige afsluiting van je introductie. Het betekent in feite dat je jezelf in elkaars handen hebt gegeven voor jullie taalverwervingsinspanningen. Het is een zin die aan het begin van elke soort wederzijds voordelige relatie kan worden gebruikt.

Als je gesprekspartner dit als eerste zegt, kun je het op dezelfde manier terugzeggen. Er is een geweldige uitleg van deze en andere conversatiezinnen in dit bericht.

Deze zinnen kunnen allemaal in één keer worden gezegd, maar om niet robotachtig te klinken, kun je ze gewoon opsplitsen tijdens een vraag-en-antwoordsessie, terwijl je nog steeds voorbereid bent om ze vol vertrouwen te produceren. Culturele tip: je zult merken dat veel mensen meteen hun leeftijd noemen, want dat is vrij gebruikelijk in Japan, maar voel je niet verplicht dit te beantwoorden als je dat niet wilt!

5. Val Iedereen in de Rede

Een andere manier om natuurlijker te klinken in een gesprek, is om te vergeten wat je is geleerd over hoe onbeleefd het kan zijn om iemand te onderbreken.

Een "Uh-huh" ertussen gooien of verbaasd "Echt niet!" zeggen, zorgt ervoor dat je aandachtig en geïnteresseerd overkomt in wat iemand te zeggen heeft – zelfs als die persoon die aflevering van Sailor Moon opnieuw samenvat. Woord voor woord. Weer.

Een typisch gesprek kan zo verlopen:

A: イタリアンレストランで食事をしてから。 (いたりあんれすとらんでしょくじをしてから。) A: We hebben gegeten in een Italiaans restaurant. B: うん。 B: Uh-huh. A: 映画を見たの。いい人だから。 （えいがをみたの。いいひとだから。) A: Toen hebben we een film gekeken. Hij is een aardige jongen. B: うん。 B: Uh-huh. A: 日曜日にコーヒーでも飲みに行かないって誘ったの。 （にちようびに こーひーでも のみにいかないって さそったの。) A: Dus ik heb hem uitgenodigd voor een kopje koffie op zondag. B: いいね。 B: Klinkt goed.

Je snapt het punt.

De "kunst van onderbreken" wordt 相槌 (あいづち – het geven van reacties) genoemd. Wanneer je geen aizuchi gebruikt tijdens een gesprek, zal de andere partij denken dat je niet geïnteresseerd bent in wat hij/zij te zeggen heeft.

Als je constant wordt gevraagd: "Luister je wel naar me?" in een gesprek (ondanks je beleefde knikken en oogcontact), zorg er dan voor dat je aizuchi probeert. Het beheersen van aizuchi garandeert een soepeler, vloeiender klinkend gesprek!

Hier zijn nog wat snelle, aizuchi-achtige tussenwerpsels die je kunt gebruiken.

いいね

Op Facebook wordt いいね gebruikt om "like!" te zeggen. Afhankelijk van je toon, uitspraak en de situatie kan いいね meerdere betekenissen hebben.

Als je het met enthousiasme en vrolijkheid zegt, klinkt いいね als: "Dat is geweldig!" Als je いいね zou zuchten, zou de betekenis meer klinken als: "Dat moet geweldig zijn…"

A: 彼が「また、電話してもいい？」って言ったの。 （かれが「また、でんわしてもいい？」っていったの。) A: Hij zei: "Mag ik je weer bellen?" B: いいね！ B: Dat is geweldig!

A: さとみちゃんは私の携帯を借りておきながら、家に忘れて来ちゃったのよ！おまけに… （さとみちゃんは わたしのけいたいをかりておきながら、いえにわすれてきちゃったのよ！おまけに…) A: Satomi leende mijn mobiele telefoon en liet hem thuis liggen! Bovendien… B: いいねぇ… B: Dat is fijn…

A: 彼女、また海外に行ってるの？この間ヨーロッパへ行ったばかりじゃない。（かのじょ、またかいがいに いってるの？このあいだ よーろっぱへ いったばかりじゃない。) A: Zij reist weer naar het buitenland? Ze is net terug uit Europa, toch? B: うん。いいねぇ… B: Ja. Dat moet fijn zijn (om haar te zijn).

でしょう en だよね

でしょう en だよね zijn manieren om instemming te tonen. Dit klinkt als "Toch?" of "Is het niet?" Een meer mannelijke vorm van でしょう is だろう.

A: 映画は本当に感動的だった。 （えいがは ほんとうに かんどうてきだった。) A: Die film was echt ontroerend. B: でしょう！私もそう思う。 （でしょう！わたしも そうおもう。) B: Toch? Ik denk het ook!

A: これはなかなかいい曲だよね。 （これは なかなか いいきょくだよね。) A: Dit is een best goed liedje, vind je niet? B: だよね！ B: Jazeker, dat is het!

あのね

あのね is een manier om een zin te beginnen. Het lijkt op de Engelse uitdrukking "Weet je". Afhankelijk van je toon kan あのね dienen als een kleine herinnering of nadenkertje: "Weet je, nu ik erover nadenk, was hij best onbeleefd." Of als je boos wordt: "Weet je – je bent veel te ondankbaar!"

あのね、ゆうきさんって かわいくない？ Weet je , vind je Yuuki niet schattig?

あのねぇ、結構大変だよ。 （あのねぇ、けっこう たいへんだよ。） Ik zeg het je , het is niet zo gemakkelijk.

あのね、このケーキ試してみて。 （あのね、このけーき ためしてみて。） Hé , probeer deze taart.

あのね…金のアイフォンを買いたかったんだけどね．．． （あのね…きんのあいふぉんをかいたかったんだけどね．．．） Weet je … ik wilde de gouden iPhone kopen…

気の毒 （きのどく）

気の毒 (きのどく) betekent "dat is jammer".

Net als in het Engels kan deze zin verschillende bijbetekenissen hebben, afhankelijk van de toon die je gebruikt. "Wat jammer", "Dat is vervelend" en "Wat een schande" kunnen allemaal empathisch klinken met een oprechte toon in het Engels, maar kunnen ook sarcastisch of met weinig medeleven worden gebruikt – net zoals 気の毒 in het Japans.

気の毒ですね。 （きのどくですね。） Dat is jammer.

それは本当に気の毒ですよ。 （それはほんとうに きのどくですよ。） Dat spijt me echt om te horen.

Je kunt 気の毒 ook in een informele context gebruiken als een manier om te zeggen: "Jammer," of "Pech gehad."

A: 携帯がトイレに落ちた！ （けいたいが といれに おちた！) A: Mijn telefoon is in het toilet gevallen! B: はっ！お気の毒にね！ （はっ！おきのどくにね！) B: Ha! Wat vervelend voor je!

信じられない （しんじられない）

信じられない (しんじられない of "Ongelofelijk!") is een manier om uit te drukken dat iets buiten het bevattingsvermogen ligt. Je kunt het gebruiken om je verbazing uit te drukken, zoals "Oh mijn god!" of zelfs zeggen dat iets te ongeloofwaardig is om waar te zijn.

そんなの信じられない！ （そんなの しんじられない！） Dat meen je niet / Echt niet!

しん君から今聞いたこと、信じられないんだけど！ （しんくんから いま きいたこと、しんじられないんだけど！） Je gelooft niet wat Shin me net heeft verteld!

信じられないよ！君は私にダイエットしろって言ったのに、それが今じゃ自分はガンガン食べるってわけか！ （しんじられないよ！きみはわたしに だいえっとしろっていったのに、それがいまじゃ じぶんは がんがん たべるってわけか！） Ik kan het niet geloven! Jij zei dat ik moest lijnen, en nu ben jij degene die zich volpropt?

Gebruik deze tussenwerpsels en je spraak zal automatisch soepeler en natuurlijker klinken in een gesprek.

6. Hou het Informeel met Conversatiezinspatronen

Tot nu toe hebben we besproken wat je niet moet doen in een gesprek (voornaamwoorden te veel gebruiken en een passieve luisteraar zijn). Nu is het tijd om op te houden te praten als een wandelend leerboek en echte Japanse zinnen en uitdrukkingen te gebruiken.

Gebruik de Omgekeerde Zin

Veel Japanse leerboeken introduceren hun lezers aan het basiszinspatroon "onderwerp + voorwerp + werkwoord" om zinnen te construeren zoals 私はコーヒーを飲みました。 （わたしはこーひーをのみました。 – "Ik dronk koffie").

Dit soort structuur is erg nuttig en bestaat nog steeds in conversatie-Japans, maar het wordt minder gebruikt buiten formele contexten. Veel gesprekszinnen lijken "omgekeerd" vergeleken met de "onderwerp + voorwerp + werkwoord" structuur, dus in plaats van これは何ですか？ （これはなんですか？ – "(letterlijk) Dit is wat?"), zul je waarschijnlijk een vriend horen zeggen 何これ？ （なにこれ？ – "Wat is dit?")

Er zijn twee heel handige situaties waarin dit specifieke zinsstructuur wordt gebruikt:

1. Om een zin te verduidelijken, of iets als nadenkertje toe te voegen (wat erg nuttig is wanneer onderwerpen en voornaamwoorden worden weggelaten):

行ったこと [が] ありますか？パリに。 （いったこと [が] ありますか？ぱりに。) Ben je er eerder geweest? In Parijs.

2. Om twee zinnen te combineren:

それは何？ （それはなに？ – "Dat is wat?") wordt 何それ？ （なにそれ？ – "Wat is dat?").

Vervang Woorden door Onomatopeeën

Als je iets van dit bericht meeneemt, laat het dan onomatopeeën zijn! Japanse onomatopeeën zijn een geheime wapen voor taalleerders om als een moedertaalspreker te klinken in een gesprek.

Onomatopeeën zijn woorden die worden gebruikt om geluiden weer te geven (de onomatopee van een vogel die tjilpt is 'tweet tweet'). Onomatopeeën worden niet alleen gebruikt om bijvoeglijke naamwoorden te vervangen en werkwoorden te benadrukken in dagelijkse gesprekken, ze zijn ook supermakkelijk te onthouden.

Zelfs als je het niet gebruikt, moet je een aantal veelvoorkomende onomatopeeën kennen zoals ぺこぺこ (het geluid van een rommelende maag), わくわく (het geluid van opgewonden zijn) en ニコニコ (にこにこ of het veronderstelde geluid van iemand die breed glimlacht).

Een vriend of familielid zal af en toe wel eens お腹がぺこぺこ (おなかがぺこぺこ of "Mijn maag knort") zeggen in plaats van お腹が空いた ( おなかがすいた of "Ik heb honger").

Laat Geluiden Weg

In elke taal hebben we de neiging om geluiden in gesprekken te verslurpen of in te korten. In het Japans wordt het "r"-geluid (ら、り、る、れ、ろ) vaak gereduceerd tot het ん-geluid. Je hebt dit waarschijnlijk al gehoord in drama's, films en zelfs podcasts.

Een voorbeeld hiervan is wanneer 分からない (わか ら ない of "Ik weet het niet") verandert in 分かんない (わか ん ない):

何のことだかさっぱりわかんないよ。 （なんのことだか さっぱりわかんないよ。） Ik heb geen idee waar je het over hebt.

Een ander veelvoorkomend voorbeeld is して る (aan het doen), dat verandert in して ん:

何してんの？ （なにしてんの？） Waar ben je mee bezig?

まだ勉強してんの？ （まだ べんきょうしてんの？） Ben je nog aan het studeren?

Zie dit als het afkorten van de woorden "going to" en "want to" naar "gonna" en "wanna". Het is het beste om dit spreekpatroon niet te gebruiken in een formele context, maar het is nuttig om te weten – vooral als je een woord of zin moet opzoeken in een woordenboek.

7. Spreek als een Meisje of Jongen

Terwijl je conversatie-Japans leert, zul je merken dat mannen en vrouwen de neiging hebben verschillende spreekpatronen te gebruiken.

Afhankelijk van waar je bent, gebruiken vrouwelijke sprekers vaak een beleefde vorm van een woord (zelfs in informele situaties) terwijl mannelijke sprekers vaker gewone vormen van woorden gebruiken. Zinsfinale partikels worden ook verschillend gebruikt tussen geslachten.

Je hoeft niet van een specifiek geslacht te zijn om vrouwelijke of mannelijke manieren van spreken te gebruiken. Het is echter belangrijk om je bewust te zijn van de kleine verschillen, want het zal je helpen je vrienden beter te begrijpen en nuances in je eigen spraak te herkennen.

でしょう vs. だろう

In dit geval worden でしょう en だろう beide gebruikt wanneer je iets vermoedt.

Als je wilt zeggen "Hiro's kamer is waarschijnlijk rommelig":

ひろくんの部屋は汚いでしょう 。（ひろくんのへやは きたないでしょう。） (vrouwelijk) ひろくんの部屋は汚いだろう。 （ひろくんのへやは きたないだろう。） (mannelijk)

Als het "Ik hoorde dat Yuki ziek is, dus ze komt waarschijnlijk vanavond niet" is:

ゆきちゃんは風邪引いたそうで、今夜来ないでしょう。 （ゆきちゃんは かぜ ひいたそうで、こんや こないでしょう。） (vrouwelijk) ゆきちゃんは体調悪いそうで、今夜来ないだろう 。（ゆきちゃんは たいちょう わるいそうで、こんや こないだろう。） (mannelijk)

Zoals je eerder zag, kun je でしょう en だろう ook gebruiken om instemming te tonen:

A: このケーキは美味しいよ！ （このけーきはおいしいよ！) A: Deze taart is heerlijk! (vrouwelijk) B: でしょう？ B: Is het niet?

A: 美味い、このケーキ！ （うまい、このけーき！) A: Deze taart is lekker! (mannelijk) B: だろう？ B: Toch?

Omdat でしょう formeler klinkt, wordt het als meer vrouwelijk beschouwd als het wordt gebruikt in informele gesprekken. In formele situaties is het echter genderneutraal en kan het de plaats innemen van でしょうか:

この色はいかがでしょうか？ （このいろは いかがでしょうか？） Wat vindt u van deze kleur?

三時でどうでしょうか？ （さんじで どうでしょうか？） Hoe klinkt drie uur?

ね vs. な

De partikels ね en zijn mannelijke tegenhanger な dienen vele doelen. Hun belangrijkste gebruik is om instemming van de luisteraar te zoeken (zoals "Toch?" of "Vind je niet?"), om een uitspraak of verzoek zachter te laten klinken of om iemands aandacht te trekken (zoals "Hé!").

Het partikel ね kan door beide geslachten worden gebruikt. Het heeft een zachte klank, waardoor je spraak zachter klinkt. Sterker nog, het klinkt soms vrouwelijker. Onder vrienden kunnen jongens な en だろう gebruiken in plaats van ね.

Als je om een gunst vraagt of een verzoek doet, gebruik dan gerust ね:

ここで待っててね。 （ここで まっててね。） Wacht hier alsjeblieft.

トムくんによろしくね。 （とむくんに よろしくね。） Doe de groeten aan Tom van me.

Als je wilt zeggen "Het is warm vandaag, vind je niet", kun je zeggen:

今日は暑いね。 （きょうはあついね。） (vrouwelijk/mannelijk) 今日、暑いな。 （きょう、あついな。） (mannelijk) 今日、暑いだろう。 （きょう、あついだろう。） (mannelijk)

Als je instemming wilt uitdrukken of "Dat klopt!" wilt zeggen, werken deze uitdrukkingen het best:

そうだね！ (vrouwelijk/mannelijk) そうだな！ (mannelijk)

Het " の " misverstand

Het partikel の dient vele doelen. Behalve dat het een bezittelijk partikel is, kan の aan het eind van een zin worden geplaatst om een vraag te creëren of een uitleg te geven.

Het is een wijdverbreid misverstand dat wanneer の aan het eind van een zin wordt geplaatst, het vrouwelijk klinkt. Het kan soms zo klinken, maar mannen gebruiken deze zinsstructuur vaak genoeg! Het partikel の is genderneutraal wanneer je een vraag stelt en een uitleg verwacht.

Bijvoorbeeld:

A: 買うの？それ。 （かうの？それ。） A: Koop je dat? B: かわいいでしょう？ B: Het is schattig, vind je niet? (Ik koop het omdat het schattig is.)

A: 食べるの？ （たべるの？） A: Ben je aan het eten? B: 朝ご飯を食べなかったの。 （あさごはんを たべなかったの。) B: Ik heb niet ontbeten. (Ik eet omdat ik niet heb ontbeten,)

Het partikel の wordt vrouwelijker wanneer het wordt gebruikt om vragen te stellen/beantwoorden die geen uitleg vereisen, of bij het maken van een uitspraak:

このかばんは高かったの。 （このかばんは たっかたの。) (vrouwelijk) Deze tas was duur.

Het kan ook vrouwelijk zijn wanneer je の combineert met andere zinsfinale partikels:

彼は悔しいのね？ （かれは くやしいのね。） (vrouwelijk) Hij is best vervelend, vind je niet?

そうなのよ！ (vrouwelijk) Zeg dat wel!

8. Leer om Straattaal te Omarmen

Persoonlijk heb ik de neiging om de term "straattaal" te vermijden. Ik hoor "straattaal" en denk "straattermen" of "taal-die-ik-alleen-met-heel-goede-vrienden-moet-gebruiken".

Helaas kan het vermijden van dit deel van de spraak nadelig zijn als je "heel goede vrienden" probeert te maken. Dit komt omdat het gebruik van het formele register je vervreemd kan laten voelen van hechte collega's, vrienden en zelfs gastgezinnen. Als iemand een intiem of vriendschappelijk gesprek met je probeert te voeren, kan het onpersoonlijk klinken om in een formele stijl te antwoorden.

Je kunt de volgende twee dialogen als voorbeeld gebruiken:

A: Hé, hoe gaat het? B: Heel goed, dank u. En met u?

vs.

A: Hé, hoe gaat het? B: Niet veel bijzonders. Met jou?

Hetzelfde geldt voor e-mails of sms'jes. Welk bericht zou je van een vriend verwachten:

Zou je om twaalf uur met mij willen lunchen?

vs .

Zin om straks wat te eten te pakken?

Welk gesprek klinkt vriendelijker en intiemer? Met andere woorden, welk gesprek laat de spreker vloeiender klinken?

Natuurlijk, hoe meer we deze conversatietrucs en spreektaal horen, hoe gemakkelijker het wordt om ze daadwerkelijk in je eigen spraak te gebruiken. Inheemse content is essentieel, vooral ondertitelde Japanse films en variétéshows, omdat de tekst het gemakkelijker maakt om deze spreekpatronen te spotten.

De interactieve ondertiteling bij de Japanse mediaclipjes van Lingflix ondersteunt ook dit soort contextueel leren. Lingflix neemt authentieke video's – zoals muziekvideo's, filmtrailers, nieuws en inspirerende praatjes – en verandert ze in gepersonaliseerde taallessen. Je kunt Lingflix 2 weken gratis uitproberen. Bekijk de website of download de iOS-app of Android-app. P.S. Klik hier om gebruik te maken van onze huidige aanbieding! (Verloopt aan het eind van deze maand.)

Onthoud: je vrienden, familie en die verkoper verderop zullen het je allemaal vergeven als je een paar fouten maakt tijdens een gesprek. Het belangrijkste is om te praten, te blijven praten en nog meer te praten!

習うより慣れろだよ。 (ならうより なれろ だよ。) Oefening baart kunst!