Hoe ik Frans leerde: Mijn reis in 8 stappen

Zou je het geloven als ik je vertelde dat Frans leren me een baan opleverde in het modemuseum van Parijs?

En dat het me mijn man deed ontmoeten? En dat het me in staat stelde om in een appartement te wonen met uitzicht op de Seine en de beroemde kathedraal Notre-Dame!

Ik heb het Frans te danken voor veel geweldige ervaringen in mijn leven.

Frans leren kan zoveel deuren voor je openen. Hier deel ik het verhaal van hoe ik Frans leerde en de onverwachte reis die het me opleverde. Ik geef je ook de tips en ideeën die ik in elke fase oppikte, niet alleen voor het leren van Frans maar ook voor het vinden van werk in Frankrijk.

Zelfs als jouw Franse leerreis niet exact hetzelfde pad volgt, kun je mijn successen imiteren om strategisch en snel Frans te leren, waar je ook bent.

1. Ik begon met Frans leren (dacht ik)

Ik had altijd al gedroomd om eens naar Parijs te gaan, en het was deze verliefdheid op de stad die me in de eerste plaats Frans wilde leren.

De kans—of soms de verplichting—om nog op school een andere taal te leren, is een voordeel dat je niet moet onderschatten, en ik heb er zeker gebruik van gemaakt.

Helaas, ondanks dat ik alleen maar tienen haalde, lid was van de French Honor Society en deelnam aan de Franse club op mijn middelbare school, studeerde ik af met bijna geen kennis van Frans. Plus, mijn accent was absoluut verschrikkelijk!

Hoe was dit mogelijk na vier jaar Frans? En wat zegt dit over het leerproces van Frans?

Ten eerste denk ik dat middelbare scholieren afgeleid kunnen worden door de vele emoties van de puberteit, door sociale druk op school en misschien zelfs door een gebrek aan motivatie. Het is moeilijk om niet onzeker te zijn in je tienerjaren, en een taal leren vereist de vrijheid en het zelfvertrouwen om fouten te maken.

Dus zelfs als je al lang van de middelbare school af bent, hoef je niet te denken dat je per se in het nadeel bent. Je hebt vast wel eens gehoord dat hoe eerder je een taal leert, hoe makkelijker het is—en dat is tot op zekere hoogte waar.

Maar als volwassen leerder ben je waarschijnlijk zelfverzekerder en meer bewust van je eigen leerbehoeften en -doelen. Bovendien heb je een interne drive om Frans te leren, niet een cijfer dat boven je hoofd hangt.

Een ander ding dat Frans leren op de middelbare school moeilijk maakt, is dat het makkelijk is om goede cijfers te halen met een beetje studie en memoriseren, maar het is veel moeilijker om wat je hebt geleerd buiten het klaslokaal toe te passen.

Uiteindelijk is het doel immers om Frans te *gebruiken*, niet alleen om een paar schooltoetsen te halen.

Terugkijkend is het grootste advies dat ik je kan geven: maak Frans vanaf het allereerste begin onderdeel van je dagelijks leven. Alleen vertrouwen op lessen en oefeningen is niet genoeg. Jezelf onderdompelen in het Frans is de enige manier om ooit vloeiend te worden en de vruchten te plukken van je harde werk.

Je kunt dit proces eigenlijk overal starten. Het enige dat nodig is, is jezelf omringen met echt Frans media, zoals televisie, radio en films.

2. Ik begon opnieuw op de universiteit

Na mijn middelbare school ging ik direct naar de universiteit voor een bachelor Engelse literatuur.

Ik wist dat ik aan de algemene onderwijsvereiste moest voldoen van ten minste een gemiddeld niveau in een tweede taal. Ik nam de tijd om te overwegen of ik de beginnerscursussen Frans wilde proberen over te sluiten en alleen de intermediate lessen wilde volgen om vroeg aan de vereiste te voldoen.

Ook al had ik Frans op de middelbare school gevolgd, ik besloot opnieuw te beginnen met de meest basale Franse cursus die mijn universiteit aanbood. Dit bleek een van de beste beslissingen die ik ooit heb gemaakt!

Iedereen moet onthouden dat het oké is als je opnieuw moet beginnen.

Opnieuw beginnen versterkte de stof en verduidelijkte concepten die ik eerder verkeerd had begrepen. Bovendien was ik vastbesloten om mijn Frans deze keer te verbeteren.

Toen ik eenmaal aan de taalvereiste had voldaan, was ik al zo betrokken bij de taaldepartement dat ik besloot om een minor Frans te doen. Ik kon de gevorderde Franse lessen afmaken en beginnen met echt interessante cursussen over Franse literatuur en film. Deze lessen deden wonderen voor mijn luister- en leesvaardigheid.

Ik heb ook een zelfstandige studie gedaan waarbij ik onder toezicht van mijn professor een Franse les gaf in Savoie, een departement in Frankrijk, wat mijn spreekvaardigheid hielp.

Als je momenteel niet aan een universiteit studeert, bedenk dan dat de meeste universiteiten lokale bewoners tegen een kleine vergoeding toe laten staan om colleges te volgen. Je hoeft dus geen student te zijn om Franse lessen te volgen aan een lokale universiteit.

Niet alleen krijg je een gestructureerde, universitair niveau Franse opleiding, maar je kunt je ook richten op specifieke aspecten van Frans leren die algemenere lessen niet behandelen. Sterker nog, ik zou vooral aanraden om een Franse uitspraakles te zoeken, als je lokale universiteit die aanbiedt.

Dit was de meest nuttige Franse les die ik ooit heb gevolgd, omdat ik meer met uitspraak worstelde dan met wat dan ook. Het is ook een van die taalconcepten die veel makkelijker face-to-face met een docent te leren is, in tegenstelling tot online.

Mijn professor schroomde er niet voor om me grappige gezichten en geluiden te laten maken voor de hele klas om bepaalde woorden uit te spreken, en na een paar weken was mijn verlegenheid vanwege mijn accent volledig verdwenen.

Pas na het wegvegen van alle angst om dom te klinken, kon ik mijn accent verbeteren, en ik verliet die les met meer zelfvertrouwen dan ooit.

Al met al waren mijn universitaire Franse lessen moeilijk maar leuk, en mijn professoren waren zo kundig en geweldig dat ik ontzettend veel heb geleerd. Ik studeerde af met nuttige Franse vaardigheden en daar was ik trots op, al zou ik nog niet zeggen dat ik vloeiend was.

3. Ik kreeg een Frans visum en een baan

Snel een paar jaar vooruit naar kort nadat ik 24 jaar was geworden. Ik besloot mijn baan in de VS op te zeggen en de wereld rond te reizen, wat ik altijd al had willen doen. Ik begon eigenlijk niet met Frankrijk—ik begon met Italië—maar onvermijdelijk belandde ik waar ik altijd al van had gedroomd om te wonen: Parijs.

Ik arriveerde met een au pair-visum en gaf les aan kinderen die thuisonderwijs volgden. Hoewel mijn situatie uniek was—de meeste au pairs passen simpelweg op kinderen voor en na school—raad ik deze weg aan als je je afvraagt hoe je een Frans visum kunt krijgen.

Een paar maanden nadat ik in Frankrijk was, kreeg ik een geweldige baan bij Le Palais Galliera (het nationale modemuseum in Parijs). Ik weet zeker dat ik de baan kreeg omdat ik zowel Engels als Frans sprak en ervaring had met werken in musea.

Paris Musées (Parijse Musea) is een geweldige organisatie om voor te werken, en ze huren veel buitenlanders in, dus bekijk hun website als je geïnteresseerd bent.

Als museumwerk niets voor jou is, zijn er zoveel verschillende soorten kansen voor wie op zoek is naar een baan in Frankrijk, als je maar onderzoek wilt doen. Zoals ik hierboven al aangaf, geef je jezelf een voorsprong door duidelijk te maken dat je ook Engels kent.

4. Ik dompelde me onder in verschillende soorten Frans

Zowel mijn au pair- als museumbaan waren essentieel voor het uitbreiden van mijn communicatievaardigheden. En het goede nieuws is dat je hetzelfde type leren kunt nabootsen, zelfs als je je momenteel niet in een Franstalige omgeving bevindt of daar werkt.

Als au pair, hoewel ik de kinderen in het Engels lesgaf, was het luisteren naar hun Frans buiten de lestijd erg nuttig voor mij. De kinderen waren natuurlijk moedertaalsprekers, maar spraken Frans op een lager niveau vanwege hun leeftijd.

Daarom raad ik aan om naar Franse kinderliedjes te luisteren, kinderfilms in het Frans te kijken en Franse kinderboeken te lezen. Nagesynchroniseerde versies van jeugdfilms, zoals "Assepoester" en "Shrek", zijn altijd een goed begin:

Kortom, alle media voor kinderen is een geweldige manier om je begripsvaardigheden een niveau hoger te brengen zonder overweldigd of verloren te raken.

Werken in het museum is waar ik professioneel Frans leerde door te communiceren met mijn collega's en het publiek. Daarnaast moest ik Franse formulieren invullen, Franse borden lezen en Frans gebruiken elke keer dat ik het huis uitging.

Deze onderdompeling was onbetaalbaar en ik kreeg waardevolle cultuurlessen, werd blootgesteld aan verschillende accenten toen ik andere delen van Frankrijk bezocht en leerde straattaal en informeel taalgebruik.

Als je je niet kunt onderdompelen in een Franse baan of het dagelijkse Franse leven, overweeg dan manieren om die onderdompelingservaring na te bootsen, al is het maar een uur of twee per dag.

Probeer bijvoorbeeld lid te worden van een lokale Franse club, Franse films te kijken of zelfs een Franse roman te lezen.

En vergeet niet een van de belangrijkste dingen die ik ontdekte terwijl ik in Frankrijk woonde: over het algemeen was iedereen vriendelijk wanneer ik Frans sprak en fouten maakte, en mijn collega's en het publiek waren meer geïnteresseerd in waar ik vandaan kwam dan dat ze me veroordeelden om mijn imperfecte spraak.

Dus vermijd echte gesprekken met Franstaligen niet. Zie ze als een kans om je vaardigheden en je zelfvertrouwen op te bouwen.

5. Ik volgde nog een Franse cursus erbij

Als onderdeel van mijn visumvereiste moest ik me inschrijven voor een Franse cursus terwijl ik in Frankrijk woonde. Ik koos ELFE als mijn taalschool en raad het ten zeerste aan voor iedereen die naar Parijs gaat. Hun curriculum is fantastisch en mijn leraar was geweldig.

Een cursus volgen met andere niet-moedertaalsprekers van het Frans hielp opnieuw met oefenen zonder angst om fouten te maken, aangezien we allemaal in hetzelfde schuitje zaten.

Het was ook super nuttig om weer gestructureerde, progressieve lessen te hebben en een plek om al mijn vragen te stellen die opkwamen door mijn dagelijkse onderdompelingservaring.

Ik kon bijvoorbeeld mijn leraar vragen over een zin die ik op straat hoorde en niet begreep, of waarom mensen me soms verkeerd begrepen wanneer ik een bepaald woord gebruikte.

Zijn correcties en lessen waren van onschatbare waarde voor mij, en ze werden nog nuttiger omdat ik ze meteen kon toepassen zodra ik de klas verliet en weer op de straten van Parijs was.

Waar je ook woont, er zijn altijd mogelijkheden om waardevolle Franse lessen te volgen. In tegenstelling tot je eerste Franse lessen, moet je nu zoeken naar lessen die je helpen voortbouwen op de onderdompelingsmethoden die je hebt gebruikt. Hier komt alles samen en zou je moeten voelen dat je het upper-intermediate tot gevorderde niveau betreedt.

6. Ik werd verliefd in het Frans

Ergens tijdens mijn Parijse avontuur ontmoette ik mijn huidige man, Javier, een Franse kok (die eigenlijk Colombiaan is maar in Parijs geboren is—een verhaal voor een andere keer). We dateten ongeveer een jaar en trouwden in de stad van de liefde, een sprookje dat uitkwam.

Mijn Frans verbeterde enorm nadat ik met hem ging daten, omdat ik eindelijk iemand dichtbij me had die me elke dag kon corrigeren en helpen met mijn taalvaardigheden.

Mijn man spreekt echter ook Engels, dus we moesten aan het begin van onze relatie moeite doen om vaak Frans te gebruiken zodat ik kon oefenen.

Ik weet hoe ongelooflijk veel geluk ik had—niet iedereen belandt in een Franse romance. Maar iedereen is in staat om een moedertaalspreker te vinden om mee te oefenen.

Waar je ook woont, er zijn genoeg online chatforums, plekken om penvrienden te vinden of lokale Meetup-evenementen waar je een Franse maatje kunt vinden.

Op deze manier oefenen met een moedertaalspreker is essentieel als je je Franse fouten wilt opvangen en natuurlijk klinkende spraak wilt ontwikkelen.

7. Ik vond vlotheid waar ik het het minst verwachtte

Niet al te lang nadat we getrouwd waren, verhuisden mijn man en ik naar Colombia omdat ik problemen had met het vernieuwen van mijn Franse visum.

Ondat hij in Frankrijk geboren is, heeft mijn man namelijk niet de Franse nationaliteit, wat, zoals ik eerder zei, een verhaal voor een andere keer is. Daardoor kon ik geen Frans huwelijksvisum krijgen.

We dachten dat ik wat van de Colombiaanse cultuur kon ervaren, mijn nieuwe schoonfamilie kon leren kennen en wat Spaans kon leren, dus pakten we onze koffers en vertrokken we naar Zuid-Amerika.

Terwijl we zochten naar de juiste stad waar mijn man zijn restaurant kon openen, logeerden we twee maanden bij mijn schoonouders. Zij spreken geen Engels, en ik sprak geen woord Spaans toen ik voor het eerst naar Colombia verhuisde, maar we spraken allemaal Frans.

Het grappige is: na twee maanden samenwonen was mijn Frans in Colombia beter dan het ooit in Parijs was geweest! Ik sprak het letterlijk 24/7 gedurende die twee maanden, wat precies het duwtje was dat ik nodig had om vloeiend te worden.

Tussen het Skypen met mijn vrienden terug in Frankrijk en het regelmatig zien van mijn schoonfamilie, oefen ik nog steeds vaak Frans, en dat heeft het verschil gemaakt in het behouden van mijn niveau.

Ik kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijk het is om manieren te vinden om je Frans te oefenen zodat je het niet kwijtraakt.

Uiteindelijk heb ik geleerd dat waar je ook Frans leert, er altijd dingen zijn die je kunt verbeteren en dat voortdurende oefening de enige manier is om dat te doen. Het maakt niet uit waar ter wereld je bent, hoe meer je Frans spreekt, hoe beter je Frans zal zijn.

8. Ik stop nooit met leren (en opnieuw leren van Frans)

Ik weet zeker dat je na het lezen van deze eerste zeven stappen denkt dat ik volledig vloeiend Frans spreek en niemand zou ooit vermoeden dat ik niet Frans ben. En je zou het mis hebben.

Het lijkt alsof het zoveel makkelijker is om Franse woorden en zinnen te vergeten dan om ze te leren, dus ik moet altijd blijven oefenen.

Een manier waarop ik dat graag doe, is door authentieke Franse video's te kijken zoals op YouTube en filmtrailers. Ik doe dit persoonlijk op Lingflix:

Er is niet één pad naar Franse vlotheid. Het verhaal van hoe ik Frans leerde kan er heel anders uitzien dan jouw verhaal. Maar de algemene lessen zouden je moeten helpen je weg te vinden, en de reis zou je leven op manieren kunnen veranderen die je je niet kunt voorstellen.