21 Franse Medeklinkers en Hoe Je Ze Uitspreekt

Franse medeklinkers zijn soms stil. Andere keren zijn ze hoorbaar. In sommige gevallen worden ze ‘zacht’ uitgesproken en in andere gevallen ‘hard’.

Zoals je ziet, zijn er enkele regels om je te helpen begrijpen hoe Franse medeklinkers zich gedragen. Laten we ernaar kijken.

Hoe Franse Medeklinkers Zich Gedragen in Woorden, van B tot Z

Probeer het Franse alfabet op te zeggen:

A , B , C , D , E, F , G , H , I, J , K , L , M , N , O, P , Q , R , S , T , U, V, W , X , Y , Z

Doe het daarna nog eens – maar laat deze keer alle klinkers behalve de Y weg. Voilà! Daar heb je het. Je hebt nu een lijst met de Franse medeklinkers:

B , C , D , F , G , H , J , K , L , M , N , P , Q , R , S , T , V, W , X , Y , Z

Hoewel het verleidelijk is om elk van deze medeklinkers in strikte alfabetische volgorde te bekijken, gedragen sommigen zich op zeer vergelijkbare manieren – ze veranderen nauwelijks, worden stil of worden opgeslokt door genasaliseerde klinkers. Daarom bekijken we enkele ervan in groepen, gebaseerd op hun gedrag. (Een paar komen meer dan één keer voor.)

Omdat verschillende van deze Franse medeklinkers meer dan één geluid kunnen maken, gebruiken we het Internationaal Fonetisch Alfabet om specifieke geluiden in bepaalde contexten vast te pinnen. De Franse IPA heeft een één-op-één correspondentie – slechts één geluid per letter.

Klik gewoon op een van de Franse voorbeeldwoorden om te horen hoe moedertaalsprekers de behandelde medeklinkers uitspreken.

Ondubbelzinnige Franse Medeklinkers

Deze medeklinkers doen meestal niets verraderlijks – in ieder geval niet aan het begin of in het midden van Franse woorden.

B en K kunnen stil zijn aan het einde van sommige woorden; dat zullen we later wat gedetailleerder bespreken.

• B – Vergelijkbaar uitgesproken als in het Engels, maar met een strakkere mondstand. Het klinkt consequent als [ b ] in belle (schoonheid), bête (beest) en honderden andere woorden.

• D – Deze medeklinker wordt bijna altijd uitgesproken als [ d ], zoals in d’accord (oké) of dinde (kalkoen). Een laatste D kan klinken als een [ t ] wanneer gevolgd door een woord dat met een klinkergeluid begint, zoals in le grand homme (de grote man).

• F – Deze letter klinkt simpelweg als [ f ], of hij nu alleen staat in woorden zoals frère (broer) of verdubbeld is in woorden zoals efficace (effectief).

• J – Meestal uitgesproken met een [ ʒ ]-klank, zoals in jupe (rok); uitgesproken als [ dʒ ] in sommige leenwoorden, zoals job (baan).

• K – Gebruikt voor leenwoorden zoals kiffer (leuk vinden), kimono en kiwi. Het wordt uitgesproken als [ k ], veel zoals in het Engels, maar opnieuw met een strakkere mond- en lipstand.

• V – Behoudt dezelfde simpele [ v ]-klank, of hij nu gebruikt wordt in woorden zoals vous (u/jullie), victoire (overwinning), savoir (weten) of vedette (beroemdheid).

Soms Stille Eindmedeklinkers

Frans staat bekend – en soms gevreesd – om zijn scala aan stille eindmedeklinkers.

Een fenomeen genaamd liaison bepaalt vaak of een eindmedeklinker stil is of hoorbaar wordt uitgesproken.

B, C, F, K zijn zelden stil, terwijl D , M , N , P , R , S , T , X en Z dat vaak wel zijn. We zullen enkele hiervan wat nader bekijken.

Medeklinker-kameleons

Deze letters veranderen hun klank op basis van verschillende factoren. In veel gevallen hangt de klank van deze medeklinkers af van de letters die erop volgen.

Franse klinkers hebben in het bijzonder invloed op de uitspraak van medeklinkers. Bepaalde medeklinkers worden ‘hard’ uitgesproken wanneer ze voor de klinkers A , O of U staan. Omgekeerd worden dezelfde medeklinkers ‘zacht’ uitgesproken wanneer ze voor de klinkers E , I , of Y staan.

Zachte C

Wanneer gecombineerd met een E , I , of Y , produceert de Franse C een zachte klank [ s ], die in wezen klinkt als een S in het Engels. Bijvoorbeeld, in het woord silence (stilte), klinkt de C precies zoals de S aan het begin van het woord. Denk ook aan woorden zoals cible (doelwit), cendre (as) en cyberattaque (cyberaanval).

Harde C

In woorden zoals sucre (suiker), facteur (postbode), cri (schreeuw) en crypte (crypte), zul je zien dat een C direct gevolgd door een medeklinker ‘hard’ klinkt als een [ k ] – zelfs als de volgende klinker normaal gesproken de C een zachte [ s ]-klank zou geven.

De klinkers A , O of U , direct na de letter C , geven hem ook een harde klank. Je hoort dit in woorden zoals café (koffie), cou (nek) en cuvette (wastafel).

Ç ( C met cedille)

De Franse C is de enige voltijdse Franse medeklinker die soms een diakritisch (accent)teken draagt: de cédille (cedille).

Meer dan een baardje, het is als een Van Dyke-baard of een volle sik. En het is krachtig, het maakt de Franse C milder zodat hij klinkt als een S in woorden waar hij anders als een K zou klinken: ça (dat), français (de Franse taal), garçon (jongen), commençons ([wij] beginnen) en reçu (ontvangen).

C + H

De klank van C kan ook veranderen wanneer hij wordt gecombineerd met een H . De CH-combinatie in het Frans produceert normaal een ‘sj’-klank [ ʃ ], zoals in woorden zoals château (kasteel), charbon (kool), relâché (los) of revanche (wraak).

Er is een uitzondering op deze regel, en die lijkt erg op een fenomeen in het Engels: In sommige leenwoorden uit het Grieks, zal de CH – meestal aan het begin van een woord – worden uitgesproken als een [ k ]: chronomètre (chronometer), charisme (charisma), Christ (Christus) en chlore (chloor).

In andere Griekse leenwoorden – zoals chimie (scheikunde), charité (liefdadigheid) en chimérique (fantasierijk) – wordt de CH-combinatie echter uitgesproken als [ ʃ ], net zoals in de meerderheid van de Franse CH-woorden.

Harde G

Een harde G-klank [ g ] in Franse woorden zoals gâteau (taart), gonflé (opgezwollen) of guerre (oorlog) wordt geproduceerd wanneer G direct gevolgd wordt door een A , O of U .

Het lijkt veel op de harde G in Engelse woorden zoals “golf” en “gap”. Opnieuw houd je je mond in een strakkere positie bij het uitspreken van de harde G in het Frans.

Zachte G

G gevolgd door E , I of Y zal zacht zijn, met een [ ʒ ]-klank die lijkt op de Franse J . Denk aan woorden zoals gentil (aardig), ange (engel), angine (keelpijn) en gym (sportschool).

G + N

De GN-combinatie in het Frans wordt bijna altijd in het midden van woorden aangetroffen.

In woorden zoals gagnable (winbaar), ignoble (verachtelijk) en, natuurlijk, champagne maakt het GN-paar een [ ɲ ]-klank. Het klinkt erg zoals de GN-combinatie in het woord “lasagna”, dat het Engels uit het Italiaans heeft overgenomen.

Er zijn een paar uitzonderingen op deze uitspraakregel. In bijvoorbeeld ignition (ontsteking) en agnosticisme (agnosticisme) worden de G en N apart uitgesproken, waarbij de G hard wordt uitgesproken, als in [ g ].

H

De Franse H is een bijzonder verlegen medeklinker, die alleen hoorbaar wordt in de CH-combinatie. Beschouwd als een medeklinker wanneer hij ‘geaspireerd’ is – hoewel hij nog steeds niet daadwerkelijk wordt uitgesproken – wordt H als een klinker behandeld wanneer hij ‘stom’ is. H is vaak geaspireerd in leenwoorden.

Hauteur (hoogte) en haut (hoog) beginnen bijvoorbeeld met een geaspireerde H . Beide woorden kwamen als leenwoorden uit het Frankisch, een Germaanse taal, in de Franse taal terecht. Omdat de H in de Frankische versie van deze woorden werd uitgesproken, wordt de H in de Franse versie – hoewel niet hoorbaar – behandeld als elke andere medeklinker.

Als gevolg hiervan is hauteur met zijn bepaald lidwoord la hauteur (en niet “l’hauteur”). Vergelijk dit met l’homme (de man) of l’hôtel (het hotel), zelfstandige naamwoorden die beginnen met H muet (stomme H).

Andere voorbeelden van H als medeklinker zijn la haine (de haat) en la hâte (de haast).

L

L wordt normaal uitgesproken als [ l ] wanneer hij enkel staat, zoals in het woord liste (lijst) of laine (wol).

Dubbele L

Wanneer verdubbeld en ingeklemd tussen een I en een E , zoals in woorden zoals billet (kaartje) of fille (meisje), klinkt LL als [ j ].

Wanneer de LL echter aan beide zijden wordt geflankeerd door een E , zoals in elle (zij) – of aan ten minste één kant door een A of O , zoals in ballet (ballet) en collaborateur (medewerker) – wordt de LL uitgesproken als [ l ].

Eind-L

Aan het einde van woorden zoals bal (bal [dansfeest]) en fil (draad) wordt de L over het algemeen uitgesproken als [ l ]. Toch wordt in woorden met halfklinkers, zoals ail (knoflook) en œil (oog), de L uitgesproken als [ j ] – wat als stil zou kunnen worden aangezien, als het snel wordt gezegd.

M en N

De medeklinkers M en N gedragen zich vergelijkbaar in het Frans.

Begin-M en -N

Aan het begin van woorden wordt M uitgesproken als [ m ] en N als [ n ] – ongeacht de klinkers die erop volgen. Enkele voorbeelden zijn ma (mijn [vrouwelijk]), mec (kerel), nature (natuur) en nuage (wolk).

Enkel- of Dubbel-M of -N

Wanneer verdubbeld in het midden van een woord, zorgen M en N er niet voor dat de voorafgaande klinkers genasaliseerd worden. In plaats daarvan worden ze vergelijkbaar met het Engels uitgesproken, zoals in comme (zoals) of cannelle (kaneel).

Er zijn ook enkele woorden met een enkele M of N in het midden, zoals camion (vrachtwagen) en canard (eend), waarin een genasaliseerde klinker niet voorkomt en deze medeklinkers volledig worden uitgesproken. Dit komt omdat ze in aparte lettergrepen zitten van de voorafgaande klinkers.

Medeklinkers en Genasaliseerde Klinkers

Een M of N in het Frans – of zelfs een MP , NG of NT – kan soms een genasaliseerde (of neus)klinker veroorzaken. Dit betekent dat de eindmedeklinker wordt uitgesproken als een trilling in je neus, in plaats van met je tong, tanden of gehemelte. Dit gebeurt vaak aan het einde van een woord of lettergreep.

Voorbeelden voor M of MP* na een klinker zijn parfum (parfum), prénom (voornaam), champ (veld) en camp (kamp).

* Een woord zoals compliqué (ingewikkeld) is een uitzondering, omdat de M deel uitmaakt van de genasaliseerde klinker, maar de P wordt uitgesproken als [ p ]. In dit geval komt dat omdat de M en P in twee aparte lettergrepen zitten, ookal volgt de P direct op de M in het woord.

Voorbeelden voor N of NG* of NT* na een klinker zijn bon (goed), bien (goed), concentration (concentratie), long (lang), sang (bloed), shampooing (shampoo), tant (zo veel) en comment (hoe).

*Een veelvoorkomende uitzondering op de nasalering voor een eind-NG is vaak te zien in leenwoorden zoals camping, shopping en parking (parkeerterrein). In deze woorden wordt de eind-NG uitgesproken als [ ŋ ], zoals in de originele Engelse woorden.

Ook, als een NG of NT samen in het midden van een woord voorkomen, maar in aparte lettergrepen, zou de G of T apart worden uitgesproken. Het woord congrégation (gemeente) is een goed voorbeeld van dit gedrag, evenals cantique (gezang).

P

De Franse P wordt meestal uitgesproken als [ p ] zoals in het Engels, zoals in de woorden patron (baas), peser (wegen) en pique-nique (picknick).

Zoals in het Engels, klinkt PH in het Frans als [ f ], zoals in woorden zoals phrase (zin, uitdrukking).

In bepaalde woorden van Griekse oorsprong wordt de P voor een S licht uitgesproken. Je hoort een zwakke initiële [ p ]-klank aan het begin van woorden zoals psychologue (psycholoog), pseudonyme (pseudoniem) en psaume (psalm). (In de corresponderende Engelse woorden is de P aan de voorkant van deze Griekse leenwoorden stil.)

De Franse P is soms stil als eindklank, vooral wanneer gebruikt na een M . Er zijn enkele uitzonderingen op deze regel, zoals cap (kaap [geografisch]).

Q

De Franse Q wordt bijna altijd gecombineerd met U en uitgesproken als [ k ], zoals in woorden zoals qualité (kwaliteit), que (dat), qui (wie) en quotidien (dagelijks).

Soms kan de QU-combinatie worden uitgesproken als [ kw ]. Quad (terreinwagen) is een leenwoord uit het Engels. Het verwijst naar een “quad bike” en wordt in het Frans uitgesproken als [ kwad ] – ongeveer zoals in het Engels.

Zelden, wanneer Q zonder U wordt aangetroffen in het Frans, klinkt het nog steeds als [ k ]. De meest gebruikte voorbeelden hiervan zijn cinq (vijf) en coq (haan).

R

De letter R in het Frans wordt hoorbaar uitgesproken aan het begin en in het lichaam van Franse woorden. Het zijn die laatste R’s die een beetje compliqués (ingewikkeld) worden.

In zelfstandige naamwoorden, bijvoeglijke naamwoorden en voegwoorden die eindigen op – ER , is de R over het algemeen hoorbaar als [ ʀ ]: hiver (winter), plaisir (plezier), cher (duur), pur (puur) en car (omdat).

De infinitieven van verschillende werkwoordstypen volgen verschillende regels, ook al hebben ze vergelijkbare uitgangen.

Zowel -IR werkwoorden als -ER werkwoorden hebben infinitieven die eindigen op R . De eind-R wordt uitgesproken in – IR werkwoorden zoals finir (beëindigen) en ouvrir (openen), maar niet in – ER werkwoorden zoals aller (gaan) of chanter (zingen).

S

Aan het begin van een woord klinkt de Franse S erg zoals de Engelse, of hij nu alleen staat of gecombineerd is met een andere medeklinker in woorden zoals stage (stage), sceptre (scepter) of spacieux (ruim). Hetzelfde geldt wanneer S voor een klinker staat.

Binnen woorden maakt de Franse S een [ z ]-klank wanneer enkel – zoals in poison (gif) – en een [ s ]-klank wanneer verdubbeld – zoals in poisson (vis). (Uit gênante persoonlijke ervaring kan ik je vertellen dat het belangrijk is om het juiste onderscheid tussen deze twee klanken te maken!)

Stille Eind-S

S is vaak stil aan het einde van Franse woorden, hoewel er momenten zijn waarop hij wordt uitgesproken. Bijvoorbeeld, de S in les (de [meervoud]) op zich is stil. Voor een klinker zou de S echter worden uitgesproken als [ z ]. Je kunt dit horen in les Invalides (het Parijse herdenkingscomplex waar het graf van Napoleon zich bevindt).

T

De uitspraak van de letter T in het Frans kan afhangen van zijn positie in een woord, de letters eromheen en zelfs of hij voorkomt in een zelfstandig naamwoord of werkwoord.

Hij klinkt over het algemeen als [ t ] in de meeste woorden, zoals tarte (taart). Dit geldt zelfs wanneer hij gecombineerd is met een H in woorden zoals menthe (munt).

T gevolgd door I

De Franse T , wanneer direct gevolgd door een I , kan klinken als [ sj ] in sommige zelfstandige naamwoorden, zoals patience (geduld) en natation (zwemmen).

Dit is echter niet het geval in vervoegde -IR werkwoorden zoals sortions ([wij] gingen uit). Ook, als een S voor een T komt, zoals in vestiaire (garderobe), wordt de T uitgesproken als [ t ], apart van de I die erop volgt.

Stille Eind-T

De T is over het algemeen stil aan het einde van een Frans woord, zoals in sortait ([hij/zij] ging) of bout (einde).

Als gevolgd door een woord dat met een klinker begint, wordt de T uitgesproken. Bijvoorbeeld, de T in c’est (het is) op zich is stil. Hij zou worden uitgesproken als [ t ] in de zin c’est un… (het is een…).

De eind-T in sommige woorden, zoals but (doel), wordt bijna altijd uitgesproken – tenminste, in Frankrijk. (In Canada kan hij stil zijn.)

W

Je zult W niet vaak gebruikt zien in het Frans. Hij komt voor bij leenwoorden en kan klinken als een [ v ] of een [ w ].

In wagon, bijvoorbeeld, wordt hij uitgesproken als een [ v ] in Frankrijk en Canada – maar als een [ w ] in België.

X

De Franse X kan op drie manieren worden uitgesproken: [ ɡz ], [ ks ] of [ s ].

In exiger (eisen) en examen (examen) klinkt X als [ ɡz ].

In woorden zoals fax, maximum en laxiste (lakse), waar een A direct voor de X staat, wordt de X uitgesproken als [ ks ].

De X in twee zeer gangbare woorden, dix (tien) en six (zes), klinkt als [ s ].

Y

Net als in het Engels kan Y in het Frans zowel een medeklinker als een klinker zijn.

Y op zich is een voorzetsel dat ‘daar’ betekent. Als zodanig wordt het uitgesproken als een klinker, zoals in de zinnen on y va (we gaan [daar] heen) en il y a (er is).

Aan het begin van woorden zoals yeux (ogen), yaourt (yoghurt) en yoga wordt de Franse Y als een medeklinker behandeld en uitgesproken als [ ˈj ].

Z

Z aan het begin van een Frans woord klinkt als [ z ], ongeveer zoals in het Engels. Bijvoorbeeld, zèbre (zebra) en zéro (nul) beginnen beide met een [ z ]-klank.

Aan het einde van woorden is Z echter vaak stil. Denk aan de vous (u/jullie) vorm van veel gebiedende wijs werkwoorden zoals allez (ga), avez (hebt) of écoutez (luister). Of bijwoorden zoals assez (genoeg).

Hoe Franse Medeklinkers te Oefenen

Om Franse medeklinkers te oefenen zodat ze je tweede natuur worden, kun je gebruikmaken van verschillende vormen van media en leerstijlen.

Luisteren oefenen

Beginnen met alleen-audio Franse luisteroefening zal je helpen je oor te trainen om de klanken van Franse medeklinkers te herkennen. Franse muziek in elk denkbaar genre biedt diverse luisteroefening.

Als praatradio meer je ding is, kan een reeks Franse podcasts je een vergelijkbare ervaring geven die ook je oor afgestemd houdt op Franse medeklinkerklanken.

Luisteren met ondertitelde video

Ondertitelde video geeft je de mogelijkheid om audio te combineren met lezen, evenals visuele aanwijzingen.

Terwijl je naar een ondertitelde Franse video kijkt, kun je de woorden lezen terwijl je ze in context hoort uitspreken. Kijk naar de gezichten en mondstanden van sprekers om te zien hoe ze de klanken produceren die je hoort.

Lingflix is een goede bron hiervoor. Lingflix neemt authentieke video’s – zoals muziekvideo’s, filmtrailers, nieuws en inspirerende praatjes – en verandert ze in gepersonaliseerde taallessen. Je kunt Lingflix 2 weken gratis proberen. Bekijk de website of download de iOS app of Android app. P.S. Klik hier om gebruik te maken van onze huidige actie! (Verloopt aan het einde van deze maand.)

Meelezen met audioboeken

Je kunt ook proberen te luisteren naar Franse audioboeken. Bovendien kun je, bij gebruik van bronnen zoals Spotify en LibriVox in combinatie met geschreven teksten, de uitspraak van medeklinkers voor een veelvoud aan woorden van moedertaalsprekers krijgen.

Met een enorme catalogus van gratis Franse boeken van sites zoals Project Gutenberg, heb je uren lees- en luisteroefening met Franse medeklinkers.

Dictee nemen

Sites zoals Kwiziq en Speechling bieden Franse teksten aan om uit te schrijven terwijl je luistert. Wanneer je elke oefening afrondt, gebruik je de meegeleverde antwoordsleutel om je begrip van de Franse medeklinkeruitspraak te beoordelen.

Spreken oefenen

Nadat je de klanken van Franse medeklinkers uit verschillende multimediale bronnen hebt gehoord, kun je je kennis op een paar manieren in de praktijk brengen. Franse conversatieoefening laat je Franse medeklinkers in context uitspreken, met een gesprekspartner die je feedback kan geven.

Nog een beetje te verlegen om een gesprek in het Frans te voeren? Probeer Franse shadowing, een zeer specifieke methode om Franse audio na te zeggen die je dwingt de moedertaalklanken die je hoort te imiteren.

Ça y est (daar is het): de medeklinkers van B tot Z . Met deze richtlijnen om Franse medeklinkers te temmen, kun je Franse woorden zelfverzekerder uitspreken en niet verdwalen in de wildernis van medeklinkerverwarring.