इटालियन मूडहरू: सम्पूर्ण पाठ

इटालियन भाषामा, मूड भनेको क्रियापदको त्यो रूप हो जसले कार्य कहिले भयो भनेर मात्र होइन, तर यसलाई कसरी अभिव्यक्त गरियो भनेर देखाउँछ।

उदाहरणको लागि, अङ्ग्रेजीमा चारवटा मूडहरू छन्: विधार्थक (indicative), आदेशात्मक (imperative), संभावनार्थक (subjunctive), र अनियत (infinitive)। इटालियनमा सातवटा छन्।

यद्यपि मूडहरूको यो प्रचुरतालाई कहिलेकाहीँ इटालियन व्याकरण सिक्ने एक कठिन भाग मानिन्छ, यस मार्गदर्शनले तपाईंलाई प्रत्येक मूड कहिले प्रयोग गर्ने भन्ने बारे राम्रो ज्ञान दिनेछ।

इटालियन मूडहरू के हुन्?

इटालियन मूडहरूले क्रियापदको अर्थमा बारीकियता थप्न क्रियाका कालहरूसँग मिलेर काम गर्छन्।

तिनीहरूले तपाईंलाई क्रियापद कसरी प्रयोग गरिँदैछ वा क्रियापदलाई कसरी बुझ्ने हो भन्ने कुरा बताउँछन्, केवल समयमा यसको स्थिति मात्र होइन।

यसैकारण, मूड र कालहरू प्रायः संयुक्त हुन्छन्।

इटालियन मूडहरू क्रियाका कालहरूभन्दा कसरी फरक छन्?

देख्नमा, इटालियन मूडहरू क्रियाका कालहरूजस्तै देखिन्छन्। वास्तवमा, धेरै इटालियन भाषा प्राध्यापकहरूले मूडहरूलाई कालहरूको मात्र विस्तारको रूपमा पढाउँछन्।

केहि मूल निवासी इटालियनहरू (मेरो स्वामी जस्तै) लाई त अङ्ग्रेजीमा तिनीहरूको लागि अलग शब्द छ भन्ने पनि थाहा थिएन!

यहाँ मूड र कालहरूबीचका प्रमुख भिन्नताहरू छन्:

कहिले बनाम कसरी

क्रियाका कालहरूले कार्य कहिले भयो भनेर बताउँछन्। उदाहरणको लागि, "Lui è al cinema" को अर्थ हुन्छ उहाँ अहिले सिनेमाघरमा छन्। यो presente (वर्तमान) काल हो।

मूडहरूले भने, वक्ता आफूले भनेको कुराको बारेमा कसरी महसुस गर्छन्, वा ती कुरामा उनीहरू कति निश्चित छन् भनेर बताउँछन्।

उदाहरणको लागि, congiuntivo (संभावनार्थक) मूडको "Credo che lui sia al cinema" को अर्थ "मलाई लाग्छ उहाँ सिनेमाघरमा छन्" तर यसले वक्ता पूर्ण रूपमा निश्चित छैनन् भन्ने संकेत गर्छ।

मूडहरूले कार्यको वास्तविकतामा स्थितिको बारेमा कुरा गर्न दिन्छन्

त्यो केहि जटिल लाग्छ, तर सरलताका साथ भन्दा, मूडहरूले केहि वास्तवमा भइरहेको छ कि भएन भनेर बताउँछन्।

"Spero che domani vada meglio" को अर्थ "मलाई आशा छ भोलि राम्रो हुनेछ," तर यो कुनै ग्यारेन्टी होइन। यो congiuntivo प्रयोग गरेर व्यक्त गरिएको आशा, सपना, सम्भावना, मत, वा इच्छा हो।

तर, यदि म indicativo (विधार्थक) मूडमा "Domani andrà meglio" भन्छु भने, म "भोलि राम्रो हुनेछ" भन्ने कुरामा निश्चित छु।

मूडहरूमा भावनाको तत्व हुन्छ

"मूड" शब्दले संकेत गरे जस्तै, मूडहरूले वक्ताको भावनाहरू पनि प्रतिबिम्बित गर्न सक्छन्।

उदाहरणको लागि, imperativo (आदेशात्मक) मूडसँग, तपाईंले आधिपत्य वा कहिलेकाहीँ रिसाएको तरिकामा आदेश दिँदै हुनुहुन्छ। जस्तै "Dammi quella matita" ("त्यो सिसाकलम मलाई देउ")।

यसको विपरीत कम तीव्र condizionale (सशर्त) संस्करण: "Potresti darmi quella matita, per favore?" ("कृपया त्यो सिसाकलम मलाई दिन सक्नुहुन्छ?")।

मूडहरूले तपाईंलाई काल्पनिक रूपमा बोल्न अनुमति दिन्छन्

condizionale ले पूर्णतया काल्पनिक कुरा व्यक्त गर्न पनि मद्दत गर्न सक्छ।

यो प्रायः कारण र प्रभावको उदाहरण हुन्छ, जहाँ वक्ताले "यदि यो शर्त पूरा भएको भए, यो अर्को कुरा हुने थियो" भन्ने अर्थ राख्छन्।

उदाहरणको लागि: "Se tu fossi stato qui, mi avresti aiutato" ("यदि तपाईं यहाँ भएको भए, तपाईंले मलाई मद्दत गर्नु हुन्थ्यो")।

७ वटा इटालियन मूडहरू र तिनीहरूलाई कसरी छुट्याउने

कुलमा सातवटा इटालियन मूडहरू छन्, र तिनीहरूलाई दुई समूहमा विभाजन गरिएको छ: नियत (finite) र अनियत (indefinite)।

Modi finiti (नियत मूडहरू) त्यस्ता मूडहरू हुन् जसमा क्रियापदको रूपले कसले कार्य गर्दैछ भनेर बताउँछ। तिनीहरू वक्ताले कुरा गरिरहेको व्यक्ति र व्यक्तिको सङ्ख्याको आधारमा रूपान्तरण हुन्छन्। तिनीहरू चारवटा छन्, र प्रत्येकले एक वा बढी क्रियाका कालहरू समावेश गर्न शाखा फैलाउँछ।

Modi indefiniti (अनियत मूडहरू) ले भने, परिभाषित कर्ता हुँदैन त्यसैले तिनीहरूले कसले कार्य गर्दैछ भनेर बताउँदैनन्।

आउनुहोस्, हामी दुवै प्रकारहरूलाई गहिरिएर हेरौं ताकि तपाईंले मेरो मतलब बुझ्न सक्नुहुन्छ।

नियत मूडहरू

१. indicativo (विधार्थक)

indicativo सबैभन्दा बढी प्रयोग हुने मूड हो।

यो वास्तविकतामा भएका कुराहरू वर्णन गर्न प्रयोग गरिन्छ, र लगभग सबै वर्तमान, विगत, र भविष्यका कालहरूसँग प्रयोग गर्न सकिन्छ।

यहाँ तीनवटा नियमित वर्तमान कालका क्रियापदहरूको उदाहरण रूपान्तरणहरू छन्, मुख्य क्रियापद समूहहरू (-are, -ere, र -ire) प्रत्येकको लागि एक:

उदाहरणहरू:

Parlano italiano a casa. — तिनीहरू घरमा इटालियन बोल्छन्।

Leggo un libro ogni mese. — म हरेक महिना एउटा किताब पढ्छु।

La domenica, dormiamo fino a tardi. — आइतबार, हामी ढिलो सम्म सुत्छौं।

तपाईंले indicativo मूड निम्न कालहरूमा पनि प्रयोग गर्न सक्नुहुन्छ:

• Imperfetto (अपूर्ण भूत)
• Passato prossimo (नजिकको भूत)
• Passato remoto (टाढाको भूत)
• Trapassato prossimo (पूर्ण भूत)
• Trapassato remoto (पूर्ण टाढाको भूत)
• Futuro semplice (साधारण भविष्य)
• Futuro anteriore (पूर्ण भविष्य)

यी मानक कालहरू हुन् र मानक तरिकामा काम गर्छन्, त्यसैले हामी यहाँ तिनीहरूमा जानेछैनौं, तर यदि तपाईंलाई ताजा पार्न आवश्यक छ भने, यहाँ इटालियन क्रियाका कालहरूको हाम्रो पूर्ण मार्गदर्शन छ।

२. imperativo (आदेशात्मक)

Imperativo को अर्थ आदेशात्मक हो, यस अर्थमा कि वक्ताले आदेश दिँदैछन्। यो केवल वर्तमान कालमा प्रयोग हुन्छ।

यो प्रायः tu, lui/lei, noi, र voi रूपहरूसँग मिल्छ किनभने वक्ताले अरूलाई केहि गर्न भन्दैछन्।

धेरै विरलै यसलाई loro सँग पनि प्रयोग गरिन्छ, तर त्यो एउटा विशेष केस हो जसलाई अहिले कसैले पनि प्रयोग गर्दैन।

उदाहरणहरू:

Parla! — (तिमी) बोल!

Leggete quel libro! — (तिमीहरू सबै) त्यो किताब पढ!

Dormiamo adesso! — आउनुहोस्, अहिले सुतौं!

सर्वनाम यहाँ विरलै प्रयोग गरिन्छ किनभने यो प्रायः प्रसङ्गबाट बुझिन्छ।

एउटा विशेष ढाँचा पनि प्रयोग गरिन्छ जब तपाईं कसैलाई केहि नगर्न भन्दै हुनुहुन्छ। रूपान्तरणको सट्टा क्रियापदको अनियत रूप (infinitive) प्रयोग गरिन्छ:

Non parlare così! — यसरी नबोल!

३. congiuntivo (संभावनार्थक)

congiuntivo वा संभावनार्थक काल मत, आशा, सपना, इच्छा, सम्भावना वा सम्भावनाहरू व्यक्त गर्न प्रयोग गरिन्छ।

यसको कार्य कहिले भयो भन्ने आधारमा चारवटा फरक रूपान्तरण समूहहरू छन्।

प्रत्येकको विवरण यहाँ छ:

congiuntivo presente (संभावनार्थक वर्तमान काल)

congiuntivo presente वर्तमान क्षणमा हुने आशा, विश्वास, इच्छा आदिसँग सम्बन्धित छ।

वर्तमान कालका एकवचन कर्ताहरू (I, you, he/she/it) का लागि रूपान्तरणहरू सबैको अन्त्य उस्तै हुन्छ, त्यसैले प्रायः कसको बारेमा वक्ता कुरा गर्दैछन् भनेर स्पष्ट पार्न क्रियापद भन्दा पहिले सर्वनाम प्रयोग गरिन्छ।

प्रायः, तपाईंले congiuntivo आवश्यक छ भनेर बुझ्न सक्नुहुन्छ वाक्यमा "che" (that) को उपस्थितिबाट।

उदाहरणहरू:

Credo che tu parli bene l’italiano. — मलाई लाग्छ कि तिमी राम्रो इटालियन बोल्छौ।

È meglio che io legga questo libro in fretta. — राम्रो हुन्छ कि म यो किताब चाँडै पढ्छु।

Pensi che lei non dorma abbastanza? — के तपाईंलाई लाग्छ कि उनी पर्याप्त सुत्दैनन्?

congiuntivo passato (संभावनार्थक भूत, अर्थात् संभावनार्थक वर्तमान पूर्ण काल)

तपाईंले congiuntivo मा क्रियापदहरूको passato prossimo वा वर्तमान पूर्ण काल पनि सिक्नुपर्छ।

भाग्यवश, तपाईंले संभावनार्थकमा avere र essere को सहायक (helping) क्रियापद ढाँचा मात्र महारत हासिल गर्नुपर्छ।

त्यसपछि तपाईंले भूत कृदन्त (past participle) लाई तपाईंले प्रयोग गर्नुभएको विधार्थक भूत कालको रूप जस्तै अगाडि बढाउनुहुन्छ।

यो रूप प्रायः sperare (आशा गर्नु), credere (विश्वास गर्नु) वा pensare (सोच्नु) जस्ता अर्को क्रियापदसँग वाक्यमा प्रयोग गरिन्छ, जुन प्रायः वर्तमान कालमा हुन्छ।

उदाहरणहरू:

Spero che vi abbiano parlato delle nuove regole. — मलाई आशा छ कि तिनीहरूले तिमीलाई नयाँ नियमहरूको बारेमा भनेका छन्।

Credi che io abbia letto quel libro? — के तिमीलाई विश्वास छ कि मैले त्यो किताब पढेको छु?

Non penso che abbiano dormito stanotte. — मलाई लाग्दैन कि तिनीहरू हिजो राती सुतेका छन्।

essere लाई सहायक क्रियापदको रूपमा लिने क्रियापदहरूका लागि, तपाईंले निर्माणको पहिलो भागको लागि तलको रूपान्तरणहरू प्रयोग गर्नुहुन्छ:

sia sia sia siamo siate siano

Penso che lui sia andato al supermercato. — मलाई लाग्छ उहाँ सुपरमार्केट गएका छन्।

congiuntivo imperfetto (संभावनार्थक अपूर्ण काल)

अन्तिम तर कमतौला होइन, हामीसँग अपूर्ण कालको संभावनार्थक रूप छ।

यो भूतमा भएको वा सशर्त परिस्थितिमा भएको निरन्तर इच्छा वा आशाको बारेमा कुरा गर्दा प्रयोग गरिन्छ।

यस कालको पहिचान सबै "s" हरू हुन्, जसले यसलाई सजिलै पहिचान गर्न सकिन्छ।

Speravo che tu parlassi di píu. — मलाई आशा थियो कि तिमी बढी बोल्थ्यौ।

Pensavo che lui leggesse tanti libri, ma non gli piacciono. — मैले सोचेको थिएँ कि उहाँ धेरै किताब पढ्नुहुन्छ, तर उहाँलाई मन पर्दैन।

Lana credeva che i bambini dormissero. — लानालाई विश्वास थियो कि केटाकेटीहरू सुतिरहेका थिए।

congiuntivo trapassato (संभावनार्थक भूत पूर्ण काल)

trapassato (भूत पूर्ण) काल सम्भावित कार्यहरूको लागि हो जुन (सिद्धान्तमा) अर्को कार्य पूर्ण भएको अघि पूर्ण भएको हुनेछ, जुन पनि पूर्ण भइसकेको हुन्छ।

यो सहायक क्रियापद avere वा essere को संभावनार्थक अपूर्ण रूप लिएर र मुख्य क्रियापदको भूत कृदन्त थपेर बनाइन्छ।

congiuntivo trapassato रूपको साथ, वाक्यको अर्को क्रियापद प्रायः अपूर्ण वा भूत कालको रूपमा हुन्छ।

उदाहरणहरू:

Speravo che ne avessero parlato prima dello spettacolo. — मलाई आशा थियो कि तिनीहरूले नाटक अघि यसको बारेमा कुरा गरेका थिए।

Pensavo che Anna avesse letto questo libro. — मैले सोचेको थिएँ कि अन्नाले यो किताब पढेकी थिईन्।

Temeva che i bambini avessero dormito troppo poco. — उनलाई डर थियो कि केटाकेटीहरूले धेरै कम सुतेका थिए।

यदि क्रियापदले essere लिन्छ भने, सहायक क्रियापद रूपको रूपमा निम्न प्रयोग गर्नुहोस्:

fossi fossi fosse fossimo foste fossero

Credevo che Andy fosse partito quella mattina. — मैले सोचेको थिएँ कि एन्डी त्यो बिहान गएका थिए।

४. condizionale (सशर्त)

condizionale मूड, नामले संकेत गरे जस्तै, सशर्त हो। यसलाई काल्पनिक कुराहरूको बारेमा कुरा गर्न प्रयोग गरिन्छ, र जुन केवल अर्को शर्त पूरा भएमा मात्र घट्नेछ।

यसको वर्तमान काल र भूत कालको रूप मात्र छ।

condizionale presente (सशर्त वर्तमान)

सशर्त मूडको वर्तमान काल रूपले अहिले घट्न सक्ने कुरा व्यक्त गर्छ यदि अर्को कुरा घटेको भए।

यो क्रियापदको अनियत रूप (infinitive) लिएर, अन्त्यबाट -e हटाएर, र नयाँ अन्त्य थपेर बनाइन्छ। तर हेर्नुहोस्: –are क्रियापदहरू यस मूडमा –ere मा परिवर्तन हुन्छन्।

उदाहरणहरू:

Parlerebbe di più se tu smettessi di parlare. — उहाँ बढी बोल्नुहुन्थ्यो यदि तपाईं बोल्न रोक्नुभएको भए।

Leggeresti il mio libro se te lo prestassi? — के तपाईं मेरो किताब पढ्नुहुन्थ्यो यदि मैले तपाईंलाई यो सापट दिएको भए?

Dormiremmo meglio se spegnessimo la luce. — हामी राम्रो सुत्थ्यौं यदि हामीले बत्ती बन्द गर्यौं भने।

प्रायः, यस मूडका वाक्यहरूमा प्रयोग गरिएका क्रियापदहरू दुवै सशर्त कालमा हुन्छन्, किनभने तिनीहरू दुवै काल्पनिक हुन्छन्।

condizionale passato (सशर्त भूत वा सशर्त वर्तमान पूर्ण)

Condizionale passato भनेको केवल passato prossimo को सशर्त रूप हो।

यसले काल्पनिक वा असम्भव पनि हुने परिस्थिति व्यक्त गर्छ जुन भूतमा घटेको हुनेथियो यदि अर्को कुराले यसलाई सम्भव बनाएको भए।

यो सहायक क्रियापद avere वा essere को सशर्त रूप प्रयोग गरेर र तपाईंले प्रयोग गर्दै हुनुभएको क्रियापदको भूत कृदन्त थपेर बनाइन्छ।

उदाहरणहरू:

Avrei parlato con lei se fosse stata qui. — म उनसँग कुरा गर्ने थिएँ यदि उहाँ यहाँ भएकी भए।

Avrebbe letto l’articolo se fosse stato scritto in inglese. — उहाँले लेख पढ्नुहुन्थ्यो यदि यो अङ्ग्रेजीमा लेखिएको भए।

Se non fosse stato così tardi, avremmo dormito di più. — यदि यो यति ढिलो भएको नभएको भए, हामीले बढी सुतेको हुनेथियो।

यदि तपाईंले प्रयोग गर्दै हुनुभएको क्रियापदले essere लिन्छ भने, सहायकको रूपमा यी रूपहरू प्रयोग गर्नुहोस्:

sarei saresti sarebbe saremmo sareste sarebbero

Sarei andata se me lo avesse chiesto. — म गएको हुनेथिएँ यदि उहाँले मलाई सोधेको भए।

अनियत मूडहरू

५. infinito (अनियत)

अनियत रूप (infinitive) क्रियापदको आधारभूत रूप हो, जुन तपाईंले शब्दकोशमा देख्नुहुनेछ।

यो केहि वाक्य रचनाहरूमा पनि प्रयोग गरिन्छ, विशेष गरी piacere वा modal क्रियापदहरूसँग।

उदाहरणहरू:

Sono felice di parlare con te. — म तिमीसँग कुरा गरेर खुसी छु।

Non mi piace leggere. — मलाई पढ्न मन पर्दैन।

Non posso dormire troppo tardi. — म धेरै ढिलो सुत्न सक्दिन।

६. participio (कृदन्त)

इटालियनमा दुईवटा कृदन्त रूपहरू छन्: वर्तमान कृदन्त र भूत कृदन्त।

participio presente वा वर्तमान कृदन्त क्रियापदलाई नाउँ, विशेषण, वा क्रियाविशेषणमा परिवर्तन गर्न प्रयोग गरिन्छ।

अधिकांश वर्तमान कृदन्तहरू अन्तिम -are लाई ante सँग वा -ere/-ire लाई –ente सँग प्रतिस्थापन गरेर बनाइन्छ (केहि ire क्रियापदहरूले -iente लिन्छन्)।

यद्यपि अपवादहरू छन्, त्यसैले केहि शोध गर्नु र अपवादहरू सम्झनु राम्रो हो।

उदाहरणहरू:

Scooby Doo è un cane parlante. — स्कूबी डु एउटा बोल्ने कुकुर हो।

Il Vesuvio è un vulcano dormiente molto pericoloso. — भेसुभियस एउटा धेरै खतरनाक सुतिरहेको ज्वालामुखी हो।

"Leggente" एउटा यस्तो क्रियापद हो जुन फेसनबाट बाहिरिएको छ, त्यसैले म यसको साथ वाक्य बनाउने छैन, तर तपाईंले अर्थ बुझ्नुभयो!

अर्कोतर्फ, भूत कृदन्त (past participle) अन्य क्रियाका कालहरू बनाउन प्रयोग गरिन्छ।

तपाईंले यसलाई भूत कालको एउटा भागको रूपमा चिन्न सक्नुहुन्छ, तर यो धेरै अन्य कालहरू (र मूडहरू!) मा पनि प्रयोग हुन्छ।

प्रायः, -are -ato मा परिवर्तन हुन्छ, -ere -uto मा परिवर्तन हुन्छ र -ire –ito मा परिवर्तन हुन्छ।

यी क्रियापदहरू सधैं उपयुक्त सहायक क्रियापदसँग प्रयोग गरिन्छन्।

उदाहरणहरू:

Ho parlato con lei ieri. — मैले हिजो उनसँग कुरा गरेँ।

Hai letto il giornale oggi? — के तिमीले आज पत्रिका पढ्यौ?

Non ho dormito per tre giorni. — म तीन दिनसम्म सुतेँ।

Leggere यस रूपमा एउटा अनियमित क्रियापद हो, तर अरू नियमित -ere क्रियापदहरू जस्तै credere ले creduto बनाउँछ।

फेरि, अपवादहरू सिक्ने उत्तम तरिका तिनीहरूलाई सम्झनु हो, किनभने यहाँ सजिलै व्याख्या गर्न सकिने कुनै नियम छैन।

७. gerundio (क्रियार्थक संज्ञा)

इटालियनमा, क्रियार्थक संज्ञा (gerund) निरन्तर कालहरू बनाउन प्रयोग गरिन्छ। यो अङ्ग्रेजीका -ing अन्त्य हुने शब्दहरूसँग बराबर हुन्छ।

-are अन्त्य हुने क्रियापदहरूले अन्त्यलाई –ando सँग प्रतिस्थापन गर्छन्, र -ere र -ire क्रियापदहरूले आफ्नो अन्त्यलाई –endo सँग प्रतिस्थापन गर्छन्।

पूर्ण विचार बनाउन प्रायः वर्तमान वा अनियत रूपमा एउटा सहायक क्रियापद आवश्यक हुन्छ।

उदाहरणहरू:

Sto parlando con mia madre. — म आमासँग कुरा गर्दैछु।

Stavo leggendo un libro quando sei arrivato. — म किताब पढ्दै थिएँ जब तपाईं आउनुभयो।

Il gatto sta dormendo sul letto. — बिरालो ओछ्यानमा सुत्दैछ।

ध्यान दिनुहोस् कि क्रियार्थक संज्ञाको साथ प्रायः प्रयोग गरिने सहायक क्रियापद stare हो, essere होइन।

यसको अर्थ "हुनु" पनि हुन्छ, तर अवस्थाको आधारमा भन्दा पनि स्थितिको आधारमा अलि फरक अर्थ राख्छ।

ठिक छ, यो धेरै सिक्नुपर्ने थियो, तर मलाई आशा छ मैले तपाईंलाई नराम्रो मूडमा पारेको छैन! एकपटक तपाईंले यी सातवटा इटालियन मूडहरूमा महारत हासिल गर्नुभयो भने, तपाईंले आफूलाई कसरी महसुस गर्नुभएको भए पनि आफूलाई अभिव्यक्त गर्ने उचित तरिका थाहा पाउनुहुनेछ।

यी मूडहरू प्रसङ्गमा कसरी प्रयोग गरिन्छन् भनेर हेर्ने राम्रो तरिका Lingflix जस्तो भाषा सिक्ने कार्यक्रम प्रयोग गर्नु हो।