ការណែនាំអំពីរចនាសម្ព័ន្ធប្រយោគភាសាជប៉ុន

ដូច្នេះអ្នកបានរៀនពាក្យសំដីភាសាជប៉ុនមួយចំនួន។

ឥឡូវនេះ តើអ្នកភ្ជាប់វាជាប្រយោគស៊ីសង្វាក់គ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?

អ្នកនឹងត្រូវរៀនអំពីលំដាប់ពាក្យជប៉ុន ការប្រើភាគិកត្រឹមត្រូវ និង です (“desu”) ដែលមានគ្រប់ទីកន្លែង។

ការណែនាំរហ័សនេះនឹងជួយអ្នកយល់ពីរបៀបចាប់ផ្តើមជាមួយនឹងរចនាសម្ព័ន្ធប្រយោគភាសាជប៉ុន។

រចនាសម្ព័ន្ធ Subject-Object-Verb (SOV) របស់ភាសាជប៉ុន

ប្រយោគភាសាជប៉ុនធ្វើតាមទម្រង់ SOV។

SOV មានន័យថា “ប្រធាន-កម្មវត្ថុ-កិរិយាសព្ទ”។ នេះមានន័យថា ប្រធានមកជាមុនសិន តាមដោយកម្មវត្ថុ ហើយប្រយោគបញ្ចប់ដោយកិរិយាសព្ទ។ អ្នកនឹងឃើញឧទាហរណ៍ជាច្រើនអំពីរឿងនេះនៅក្នុងអត្ថបទនេះ។

តោះមើលឧទាហរណ៍មួយ៖

ジンボはリンゴを食べる。 じんぼはりんごをたべる。 ជីមបូ — ប៉ោម — ញ៉ាំ (ជីមបូញ៉ាំប៉ោម។)

“ជីមបូ” គឺជាប្រធាន “ញ៉ាំ” គឺជាកិរិយាសព្ទ ហើយ “ប៉ោម” គឺជាកម្មវត្ថុ។ ប្រយោគនេះធ្វើតាមរូបមន្ត SOV។

ពាក្យភ្ជាប់ です របស់ភាសាជប៉ុន

ប្រសិនបើអ្នកធ្លាប់លឺគេនិយាយភាសាជប៉ុន ទោះជាក្នុងជីវិតពិត ឬក្នុងទូរទស្សន៍ អ្នកស្ទើរតែប្រាកដជាបានជួបពាក្យភាសាជប៉ុន です ។

です គឺជាពាក្យមូលដ្ឋានបំផុតមួយក្នុងភាសាជប៉ុន មានន័យថា “ជា” ឬ “គឺ” តាមព្យញ្ជនៈ។ មនុស្សជាច្រើនគិតថាវាគ្រាន់តែជាសញ្ញាបូកសុពលភាពប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែវាបំពេញមុខងារគ្រប់បែបយ៉ាង។

です គឺជាពាក្យភ្ជាប់ មានន័យថា វាតភ្ជាប់ប្រធាននៃប្រយោគជាមួយនឹងបុព្វកថា ដូច្នេះបង្កើតប្រយោគពេញលេញ។ រចនាសម្ព័ន្ធប្រយោគភាសាជប៉ុនជាមូលដ្ឋានបំផុតគឺ “A は B です” (A គឺ B)។

ខ្ញុំឈ្មោះអាម៉ាន់ដា។ 私はアマンダ です 。 わたしはあまんだ です ।

គាត់ជាជនជាតិអាមេរិកាំង។ 彼はアメリカ人 です 。 かれはあめりかじん です 。

です ក៏ដើរតួសម្គាល់ការបញ្ចប់ប្រយោគដែរ ដោយយកកន្លែងរបស់កិរិយាសព្ទ។ ហើយ です មិនដែលមកនៅចុងប្រយោគដែលមានកិរិយាសព្ទបញ្ចប់ដោយ ます ឡើយ។

តម ចូលចិត្តតែ។ トムさんはお茶が好き です 。 とむさんはおちゃがすき です ।

តម ផឹកតែ។ トムさんはお茶を飲み ますです 。(មិនត្រឹមត្រូវ) トムさんはお茶を飲み ます 。(ត្រឹមត្រូវ) とむさんはおちゃをのみ ます

កាលអតីតកាលជាមួយ でした

នៅពេលពិពណ៌នាអំពីអ្វីដែលបានកើតឡើងក្នុងអតីតកាល です ប្រែទៅជា でした ។

ការប្រឡងគឺងាយស្រួល។ 試験は簡単 でした 。 しけんはかんたん でした。

ម្សិលមិញគឺជាថ្ងៃកំណើតខ្ញុំ។ 昨日は私の誕生日 でした 。 きのうはわたしのたんじょうび でした。

កម្រិតភាពផ្លូវការនៃ です

ដូចជាពាក្យជាច្រើននៅក្នុងភាសាជប៉ុន です មានកម្រិតភាពផ្លូវការផ្សេងៗគ្នា៖ だ, です, である និង でございます៖

• です គឺជាទម្រង់គួរសមជាមូលដ្ឋាន ហើយនឹងមានប្រយោជន៍ជាងគេក្នុងការសន្ទនាប្រចាំថ្ងៃ។
• だ ត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុងការនិយាយសាមញ្ញក្នុងចំណោមមិត្តភក្តិ ឬគ្រួសារ។
• である ត្រូវបានប្រើក្នុងភាសាជប៉ុនដែលសរសេរយ៉ាងផ្លូវការ ដូចជាក្នុងព្រឹត្តិបត្រផ្សាយដំណឹង។
• でございます គឺជាទម្រង់ផ្លូវការបំផុត ដែលត្រូវបានប្រើនៅពេលនិយាយទៅកាន់ថ្នាក់លើឬនរណាម្នាក់ដ៏សំខាន់។

ប្រសិនបើអ្នកមិនដឹងថាត្រូវប្រើទម្រង់ណា សូមប្រើតែ ៩៉េ។ មនុស្សដែលអ្នកកំពុងនិយាយជាមួយនឹងដឹងថាអ្នកកំពុងព្យាយាមធ្វើឱ្យមានសុពលភាព!

ទីតាំងកិរិយាសព្ទភាសាជប៉ុន

ដូចដែលខ្ញុំទើបតែនិយាយ កិរិយាសព្ទភាសាជប៉ុនមានតែពេលវេលាពីរប៉ុណ្ណោះ៖ អតីតកាល និងមិនមែនអតីតកាល។

ដូចភាសាអង់គ្លេស អ្នកបង្កើតកាលអតីតកាលដោយការផ្លាស់ប្តូរចុងកិរិយាសព្ទ។

ខ្ញុំបានរត់ទៅហាង។ 私は店に走り ました 。 わたしはみせにはしり ました 。

ម៉ាយ៉ូបានរៀននៅយប់មិញ។ 昨日の夜、まゆさんは勉強 した 。 きのうのよる、まゆさんはべんきょう した 。

អាលីសបានធ្វើខូឃី។ アリスはクッキーを作 った 。 ありすはくっきーをつく った ।

ផ្ទុយពីភាសាអង់គ្លេស កិរិយាសព្ទភាសាជប៉ុនគឺទៀងទាត់ខ្លាំង។

ប្រភេទកិរិយាសព្ទភាសាជប៉ុន

កិរិយាសព្ទជាច្រើនអាចបែងចែកជាប្រភេទពីរ៖ កិរិយាសព្ទ う និងកិរិយាសព្ទ る ។ វាជាការសំខាន់ដែលត្រូវដឹងពីភាពខុសគ្នារវាងពីរនេះ ព្រោះពួកវាបំប្លែងខុសគ្នា។

កិរិយាសព្ទនីមួយៗក៏មានទម្រង់វចនានុក្រម និងទម្រង់គួរសមដែរ — ទម្រង់វចនានុក្រមត្រូវបានប្រើសម្រាប់ការនិយាយសាមញ្ញ ឬប្រសិនបើអ្នកកំពុងព្យាយាមស្វែងរកវានៅក្នុង វចនានុក្រម។

កិរិយាសព្ទ う គឺជាកិរិយាសព្ទដែលបញ្ចប់ដោយសំឡេង う, ある, うる ឬ おる នៅក្នុងទម្រង់វចនានុក្រមរបស់ពួកគេ។ ពួកគេក្លាយជាគួរសមនៅពេលអ្នកដក う ចេញ ហើយជំនួសវាដោយ います។

• 話す/話します (はなす/はなします, និយាយ)
• 行く/行きます (いく/いきます, ទៅ)
• 飲む/飲みます (のむ/のみます, ផឹក)
• 作る/作ります (つくる/つくります, ធ្វើ)

កិរិយាសព្ទបញ្ចប់ដោយសំឡេង いる និង える ជាកិរិយាសព្ទ る ជាស្ទើរតែជានិច្ច។ កិរិយាសព្ទ る ក្លាយជាគួរសមដោយដក る ចេញ ហើយជំនួសវាដោយ ます។

• 食べる/食べます (たべる/たべます, ញ៉ាំ)
• 見る/見ます (みる/みます, ឃើញ)
• 起きる/起きます (おきる/おきます, ក្រោក)

មានតែកិរិយាសព្ទមិនទៀងទាត់សំខាន់ពីរប៉ុណ្ណោះ គឺ する (ធ្វើ) និង くる (មក)។ ទម្រង់គួរសមរបស់ពួកគេគឺ します និង きます រៀងគ្នា។

ទម្រង់អវិជ្ជមាននៃកិរិយាសព្ទភាសាជប៉ុន

ទម្រង់អវិជ្ជមានក៏ត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយការផ្លាស់ប្តូរចុងកិរិយាសព្ទដែរ ដែលខុសគ្នាអាស្រ័យលើប្រភេទកិរិយាសព្ទ។ ឧទាហរណ៍៖

• សម្រាប់កិរិយាសព្ទ う ជំនួសសំឡេង う ជាមួយ あない។
• សម្រាប់កិរិយាសព្ទ る ដក る ចេញ ហើយជំនួសវាដោយ ない។ する ក្លាយជា しない ហើយ くる ក្លាយជា こない។

អ្នកអាចរៀនបន្ថែមទៀតអំពីការបង្កើតកិរិយាសព្ទជប៉ុនអវិជ្ជមាននៅទីនេះ ។

ការប្រើកិរិយាសព្ទដើម្បីបង្ហាញពីភាពខុសៗគ្នា

ទោះបីជាមានតែពេលវេលាពីរក៏ដោយ កិរិយាសព្ទជប៉ុនប្រែប្រួលដើម្បីបង្ហាញពីភាពខុសៗគ្នា។ រចនាសម្ព័ន្ធប្រយោគភាសាជប៉ុនគឺជាប្រភេទមួយដែលហៅថា agglutinative។

នេះជាពាក្យពេចន៍ដែលអ្នកភាសាសាស្ត្រប្រើ ដែលមានន័យថា “អ្នកបន្ថែមរបស់ជាច្រើនទៅចុងកិរិយាសព្ទ”។ កិរិយាសព្ទនីមួយៗមានទម្រង់ឫសដែលបញ្ចប់ដោយ て ឬ で។

អ្នកអាចបន្ថែមទៅលើការបញ្ចប់ទម្រង់ឫសទាំងនេះដើម្បីផ្តល់ន័យបន្ថែមទៀត។ ប៉ុន្តែនេះមិនមែនជាការចាំបាច់សម្រាប់ការបង្កើតប្រយោគភាសាជប៉ុនងាយស្រួលទេ ដូច្នេះយើងនឹងរំលងវាសម្រាប់ពេលនេះ។

ពាក្យបន្ទាប់ (Post-positions) ជប៉ុន

ខណៈពេលភាសាអង់គ្លេសមានពាក្យបទ (Prepositions) ភាសាជប៉ុនមានពាក្យបន្ទាប់ (Post-positions)។

ពាក្យបទគឺជាពាក្យដែលបង្ហាញពីទំនាក់ទំនងរវាងផ្នែកនៃប្រយោគ ដូចជា “ទៅ” “នៅ” “ក្នុង” “ចន្លោះ” “ពី” ជាដើម។

ពួកវាមកមុននាមក្នុងភាសាអង់គ្លេស។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងភាសាជប៉ុន ពួកគេតាមនាម។ へ មានន័យថា “ទៅ” ដូច្នេះប្រយោគបន្ទាប់នេះគឺតាមព្យញ្ជនៈថា “អេស្ប៉ាញ ទៅ បានទៅ”។

ខ្ញុំបានទៅអេស្ប៉ាញ។ スペイン へ 行きました。 すぺいん へ いきました。

នៅក្នុងឧទាហរណ៍បន្ទាប់ 彼女 មានន័យថា “នាង” ដូច្នេះអ្វីដែលអ្នកនិយាយគឺ “នាង ពី” ជាជាង “ពីនាង”។

តើអ្នកបានឮពីនាងទេ? 彼女 から 聞きましたか？ かのじょ から ききましたか？

ភាគិកភាសាជប៉ុន

ក្នុងបែបផែនដូចគ្នានឹងពាក្យបន្ទាប់ ភាសាជប៉ុនមានដុំតូចៗនៃវេយ្យាករណ៍ដែលហៅថា ភាគិក ។

ភាគិកជប៉ុនមកភ្លាមៗបន្ទាប់ពីនាម គុណនាម ឬប្រយោគដែលពួកវាកែសម្រួល ហើយមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់ក្នុងការយល់ពីអត្ថន័យនៃអ្វីដែលកំពុងផ្តល់។

មានភាគិកជាច្រើនជាភាសាជប៉ុន ប៉ុន្តែយើងនឹងគ្របដណ្តប់លើប្រាំបួនដែលសាមញ្ញ៖ は, が, を, の, に, へ, で, も និង と។

は (សញ្ញាបូកប្រធានបទ)

は សម្គាល់ប្រធានបទនៃប្រយោគ ហើយអាចបកប្រែជា “គឺ” “ជា” “គឺ” និង “ចំពោះ”។ សូមចំណាំថាទោះបីជាវាប្រើតួអក្សរ ha ក៏ដោយ វាត្រូវបានអានជា wa ។

ខ្ញុំជាសិស្ស។ 私 は 学生です。 わたし は がくせいです。

ប៊ិចមានពណ៌ខ្មៅ។ ペン は 黒いです。 ぺん は くろいです。

នៅក្នុងប្រយោគទាំងនេះ 私 (わたし, ខ្ញុំ) និង ペン (ប៊ិច) ត្រូវបានសម្គាល់ដោយ は ធ្វើឱ្យព័ត៌មានទាំងអស់ដែលតាមមកទាក់ទងដោយផ្ទាល់ទៅនឹង 私 និង ペン រៀងគ្នា។

が (សញ្ញាបូកប្រធាន)

が បង្ហាញក៏ដូចជាសង្កត់ធ្ងន់លើប្រធាននៃប្រយោគ អ្នកដែលធ្វើសកម្មភាព។ លើសពីនេះទៅទៀត វាអាចចូលរួមប្រយោគជា “ប៉ុន្តែ” ហើយដើរតួជាភាគិកលំនាំដើមសម្រាប់ប្រយោគសំណួរ។

សត្វបក្សីនោះកំពុងច្រៀង។ あの鳥 が 鳴いています。 あのとり が ないています。

នរណានឹងមក? 誰 が 来ますか？ だれ が きますか？

យូតាបានទៅសិក្សានៅប្រទេសចិន (សង្កត់ធ្ងន់លើយូតា) ゆうたさん が 中国に留学しました。 ゆうたさん が ちゅうごくにりゅうがくしました。

は និង が គឺជាភាគិកពីរដែលអាចងាយនឹងច្រឡំ ដូច្នេះនេះគឺជាការណែនាំមួយចំនួនសម្រាប់រក្សាវាឱ្យត្រឹមត្រូវ៖

は គឺជាប្រធានទូទៅ ខណៈពេល が គឺជាក់លាក់ជាង។ は ក៏ត្រូវបានប្រើជាសញ្ញាប្រៀបធៀបនៅក្នុងប្រយោគជាមួយ が ដើម្បីបង្ហាញថាមានភាពខុសប្លែកគ្នាមួយចំនួនរវាងប្រធានទាំងពីរ៖

ប្អូនស្រីខ្ញុំមិនចូលចិត្តឆ្មាទេ ប៉ុន្តែនាងចូលចិត្តឆ្កែ។ 妹は猫 が 嫌いだけど、犬 は 好きです。 いもうとはねこ が きらいだけど、いぬ は すきです。

を (សញ្ញាបូកកម្មវត្ថុ)

を បង្ហាញកម្មវត្ថុផ្ទាល់នៃប្រយោគ មានន័យថាវាបង្ហាញថាកិរិយាសព្ទកំពុងធ្វើអ្វីមួយ ឬកិរិយាសព្ទកំពុងធ្វើដល់កម្មវត្ថុ។ វាតាមនាម និងឃ្លានាម។

ខ្ញុំញ៉ាំបន្លែ។ 私は野菜 を 食べます。 わたしはやさい を たべます。

យប់នេះ គាត់នឹងធ្វើអាហារពេលល្ងាច។ 今夜、彼は夕食 を 作ります。 こんや、かれはゆうしょく を つくります。

នៅក្នុងប្រយោគទីមួយ “បន្លែ” គឺជាកម្មវត្ថុ ហើយ “ញ៉ាំ” គឺជាសកម្មភាពដែលកំពុងធ្វើចំពោះពួកវា។ ដូចគ្នានេះដែរចំពោះ “អាហារពេលល្ងាច” និង “ធ្វើ” នៅក្នុងប្រយោគទីពីរ។

の (សញ្ញាបូកកម្មសិទ្ធិ)

の ដើរតួជាភាគិកកម្មសិទ្ធិ ដែលសម្គាល់អ្វីមួយថាជាកម្មសិទ្ធិរបស់អ្វីមួយផ្សេងទៀត។ វាក៏ដើរតួជានាមទូទៅផងដែរ ដែលមានន័យថា “របស់នេះ”។

នោះគឺជាកាបូបរបស់គ្រូ ។ それは先生 の かばんです。 それはせんせい の かばんです。

ខ្ញុំចង់ទិញពណ៌លឿង ។ 黄色い の を買いたいです。 きいろい の をかいたいです。

に (សញ្ញាបូកពេលវេលា និងចលនា)

に គឺជាភាគិកចលនា និងពេលវេលា ដែលបង្ហាញកន្លែងដែលវត្ថុមួយផ្លាស់ទីទៅ នៅពេលដែលភ្ជាប់ជាមួយកិរិយាសព្ទផ្លាស់ទី។

វាក៏បង្ហាញពីគោលដៅ និងកន្លែងដែលអ្វីមួយមានវត្តមាននៅពេលដែលវាភ្ជាប់ជាមួយ いる/ある។ វាអាចបកប្រែជា “ទៅ” “នៅក្នុង/នៅ” ឬ “សម្រាប់”។

យូកាកូបានមករោងភាពយន្ត។ ゆかこさんは映画館 に 来ました。 ゆかこさんはえいがかん に きました。

មានកៅអីនៅក្នុងសួន។ 公園 に ベンチがあります。 こうえんにべんちがあります。

へ (សញ្ញាបូកទិសដៅ និងគោលដៅ)

へ គឺជាភាគិកទិសដៅស្រដៀងនឹង に ប៉ុន្តែត្រូវបានប្រើសម្រាប់សម្គាល់គោលដៅតែមួយគត់។ へ សង្កត់ធ្ងន់លើទិសដៅដែលអ្វីមួយកំពុងធ្វើដំណើរ។ វាក៏ត្រូវបានអានជា e ទោះបីជាវាសរសេរ he ។

ខ្ញុំបានទៅភោជនីយដ្ឋាន។ 私はレストラン へ 行きました。 わたしはれすとらん へ いきました。

នៅពេលបង្ហាញទិសដៅ に និង へ អាចប្តូរគ្នាបាន ខណៈពេល へ មិនដែលត្រូវបានប្រើជា “សម្រាប់/នៅ” ឡើយ។

で (សញ្ញាបូកទីតាំង និងមធ្យោបាយ)

で អាចមានន័យជាច្រើន អាស្រ័យលើបរិបទ។ វាអាចកំណត់ទីតាំងនៃសកម្មភាព បង្ហាញមធ្យោបាយដែលសកម្មភាពមួយត្រូវបានអនុវត្ត ឬភ្ជាប់ឃ្លានៅក្នុងប្រយោគ។

ស៊ីហ្គេអូបានទៅទិញឥវ៉ាន់នៅផ្សារ។ しげおさんはデパート で 買い物しました。 しげおさんはでぱーと で かいものしました。

ខ្ញុំបានមកប្រទេសកាណាដាដោយយន្តហោះ។ 私は飛行機 で カナダに来ました。 ひこうき で かなだにきました。

មនុស្សនោះល្បីល្បាញ និងចេះអាណិតស្រឡាញ់។ その人は有名 で 、優しいです。 そのひとはゆうめい で 、やさしいです。

も (សញ្ញាបូកភាពស្រដៀងគ្នា)

も ដែលបកប្រែជា “ក៏ដែរ/ផងដែរ” ត្រូវបានប្រើដើម្បីបង្ហាញពីភាពស្រដៀងគ្នារវាងការពិត។ វាមកបន្ទាប់ពីនាម ជំនួសភាគិក は និង が។

ទាំងបាយ និងនំប៉័ងឆ្ងាញ់។ パン も ごはん も おいしいです。 ぱん も ごはん も おいしいです。

ការកម្សាន្តរបស់អេរិកាគឺការឡើងភ្នំ។ ការកម្សាន្តរបស់ខ្ញុំក៏ជាការឡើងភ្នំដែរ។ エリカさんの趣味はハイキングです。私の趣味 も ハイキングです。 えりかさんのしゅみははいきんぐです。わたしのしゅみ も はいきんぐです。

ក្នុងបែបផែនដូចគ្នា ការនិយាយថា 私もです (わたしもです, ខ្ញុំផងដែរ) គឺគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីបង្ហាញថាអ្នកយល់ស្របនឹងអ្វីដែលគេបាននិយាយ។

と (ភ្ជាប់នាម)

と ត្រូវបានប្រើដើម្បីបង្កើតបញ្ជីនាមពេញលេញ។ វាត្រូវនឹង “និង”។

ហាងនោះលក់សាំងវិច និងកាហ្វេ។ あの店はサンドイッチ と コーヒーを売っています。 あのみせはさんどいっち と こーひーをうっています。

នាងបានទៅមើលភាពយន្តជាមួយប្រាក់ និងកូណ័រ។ 彼女はブラッドさん と コナーさん と 映画を見に行きました。 かのじょはぶらっどさん と こなーさん と えいがをみにいきました。

ទីតាំងគុណនាមភាសាជប៉ុន

ដូចក្នុងភាសាអង់គ្លេស គុណនាមមកមុននាមក្នុងភាសាជប៉ុន។ រថយន្តពណ៌ខៀវជាភាសាអង់គ្លេសនៅតែជារថយន្តពណ៌ខៀវក្នុងភាសាជប៉ុន ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញ អ្នកនឹងនិយាយថា 青い車 (あおいくるま)។

មានគុណនាមភាសាជប៉ុនពីរប្រភេទ៖ គុណនាម い និងគុណនាម な។ ភាពខុសគ្នាគឺនៅក្នុងការបំប្លែងរបស់ពួកគេ។

い adjectives បញ្ចប់ដោយតួអក្សរ い ដូចជា 面白い (おもしろい, គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍) និង 難しい (むずかしい, ពិបាក)។ ករណីលើកលែងគឺពាក្យបញ្ចប់ដោយ えい ដូចជា きれい (ស្អាត) ដែលជាគុណនាម な។

គុណនាម い

គុណនាម い មកភ្លាមមុននាមដែលពួកគេកែសម្រួល។

ឆ្មាគួរឱ្យស្រលាញ់ かわい い 猫 かわい い ねこ

ឡានក្រុងយឺត 遅 い バス おそ い ばす

“អាវពណ៌ថ្លាចំណុះ” 高 い シャツ たか い しゃつ

គុណនាម な

គុណនាម な ដោយមានករណីលើកលែងមួយចំនួនតូច ដូចជាការបញ្ចប់ えい ដែលបានរៀបរាប់ពីមុន មិនបញ្ចប់ដោយ い ។ ខណៈពួកគេទៅមុននាមដូចជាគុណនាម い តួអក្សរ な ត្រូវបានដាក់រវាងគុណនាម និងនាម។

គ្រូដែលចេះអាណិតស្រឡាញ់ 親切 な 先生 しんせつ な せんせい

កូនឆ្មើងឆ្មៃ 失礼 な 子供 しつれい な こども

ទីក្រុងមានសុវត្ថិភាព 安全 な 町 あんぜん な まち

ការកែសម្រួលគុណនាមភាសាជប៉ុន

របស់មួយដែលពិបាកបន្តិចនោះគឺថា គុណនាម い ប្រែប្រួលដើម្បីបង្ហាញពីអវិជ្ជមាន ឬអតីតកាល។ នេះត្រូវបានធ្វើដោយទម្លាក់ い ចុងក្រោយនៅក្នុងពាក្យ ហើយបន្ថែមឧបករណ៍កែសម្រួល។ ឧទាហរណ៍៖

ពាក្យសម្រាប់ត្រជាក់គឺ 寒い (さむい) ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកកំពុងនិយាយអំពីម្សិលមិញថាត្រជាក់ អ្នកនឹងនិយាយ 寒かった (さむかった)។ ប្រសិនបើវាមិនត្រជាក់ទេ អ្នកនឹងនិយាយ 寒くない (さむくない)។

គុណនាម な ត្រូវបានកែសម្រួលពិតប្រាកដដូចនាម ។ ឧទាហរណ៍៖

ពាក្យ 静か (しずか) មានន័យថាស្ងាត់។ ដើម្បីនិយាយថាអ្វីមួយស្ងាត់ អ្នកនឹងនិយាយ 静かだった (しずかだった) ហើយដើម្បីនិយាយថាវាមិនស្ងាត់ទេ អ្នកនឹងនិយាយ 静かではない (しずかではない) ឬ 静かじゃない (しずかじゃない)។

ដូចជាកិរិយាសព្ទ គុណនាមដែលអាចផ្លាស់ប្តូរទាំងនេះក៏ជា agglutinating ផងដែរ ដែលមានន័យថាអ្នកអាចបន្ថែមរបស់ទៅលើពួកវា។

រចនាសម្ព័ន្ធសំណួរភាសាជប៉ុន

ចុងក្រោយ សំណួរគឺងាយស្រួលក្នុងការបង្កើតជាភាសាជប៉ុនជាងភាសាអង់គ្លេស។ ដើម្បីសួរសំណួរបាទ/ចាស ឬទេ អ្នកគ្រាន់តែភ្ជាប់ か នៅចុងប្រយោគ។

តើគាត់ជាមនុស្សល្អទេ? 彼は優しい人です か ？ かれはやさしいひとです か ？

សម្រាប់អ្វីដែលយើងហៅថា “សំណួរ Wh-” ជាភាសាអង់គ្លេស អ្នកគ្រាន់តែជំនួសពាក្យសំណួរនៅក្នុងករណីភាគច្រើន៖

តើអ្នកបានញ៉ាំអ្វី? 何を食べましたか？ なにをたべましたか？

ខ្ញុំបានញ៉ាំត្រីមករា។ タコを食べました。 たこをたべました。

តើគាត់នៅឯណា? 彼はどこにいますか？ かれはどこにいますか？

គាត់នៅផ្ទះ។ 彼は家にいます。 かれはいえにいます。

ប្រធានដែលត្រូវបានសន្និដ្ឋានក្នុងភាសាជប៉ុន

តាមរយៈពេលនេះ អ្នកប្រាកដជាបានកត់សម្គាល់ឃើញថា ប្រធានបានបាត់ពីប្រយោគច្រើនជាងមុន។ នេះគឺជាលក្ខណៈពិសេសមួយនៃភាសាជប៉ុន ដែលប្រធានត្រូវបានសន្និដ្ឋានពេលណាដែលអាចធ្វើទៅបាន។

ប៉ុន្តែមានព័ត៌មានជំនួយដែលប្រាប់អ្នកថាអ្នកកំពុងនិយាយអំពីអ្វី ឬអ្នកណា ។ តាមពិតវាដំណើរការដូចគ្នានឹងសព្វនាមក្នុងភាសាអង់គ្លេស។ ឧទាហរណ៍៖

ឪពុកខ្ញុំជាគ្រូ។ គាត់បង្រៀននៅសាកលវិទ្យាល័យ។ នៅចុងសប្តាហ៍ គាត់ដុតសាច់ក្រក់ និងផឹកប៊ិច។ គាត់ចូលចិត្តបាល់ទាត់ ប៉ុន្តែគាត់មិនចូលចិត្តបេសបលទេ។

តាមវិធីដែលខ្ញុំឃើញ ភាសាជប៉ុនធ្វើរឿងដូចគ្នា ប៉ុន្តែឈានទៅមួយជំហានទៀត — ប្រធានបាត់ពីទីធ្លាទាំងស្រុង ។ នៅក្នុងឧទាហរណ៍បន្ទាប់នេះ វាត្រូវបានសន្និដ្ឋានថា វាគូកំពុងនិយាយពីខ្លួនឯង៖

私は先生です。英語を教えています。 わたしは せんせいです。えいごをおしえています។ ខ្ញុំជាគ្រូ។ បង្រៀនភាសាអង់គ្លេស។

ការល្មើសច្បាប់រចនាសម្ព័ន្ធប្រយោគភាសាជប៉ុន

ទោះបីជាតាមបច្ចេកទេស កិរិយាសព្ទតែងតែមកនៅចុងប្រយោគភាសាជប៉ុនក៏ដោយ ក៏មិនមែនជាការពិតទេ។ ផ្ទុយពីភាសាអង់គ្លេស រចនាសម្ព័ន្ធប្រយោគគឺសេរីណាស់។

នៅក្នុងការសរសេរ អ្នកនឹងជាប់នឹងច្បាប់វេយ្យាករណ៍ពិតប្រាកដ។ ក្នុងការនិយាយ មនុស្សជារឿយៗល្មើសច្បាប់ និងដាក់ផ្នែកនៃប្រយោគនៅកន្លែងណាក៏ដោយដែលពួកគេឃើញសមរម្យ។

ឧទាហរណ៍ ប្រសិនបើអ្នកចង់និយាយថា “ខ្ញុំបានញ៉ាំសាច់មាន់បំពង” ប្រយោគភាសាជប៉ុនដែលត្រឹមត្រូវតាមវេយ្យាករណ៍គឺ៖

私はフライドチキンを食べた。 わたしは ふらいどちきんをたべた។ ខ្ញុំ — សាច់មាន់បំពង — បានញ៉ាំ

ប៉ុន្តែនៅក្នុងការសន្ទនាប្រចាំថ្ងៃធម្មតា អ្នកអាចផ្លាស់ទីផ្នែកទៅជុំវិញ ហើយវាមិនមានបញ្ហាទេ៖

食べた、フライドチキン。 たべた、ふらいどちきん។ បានញ៉ាំ — សាច់មាន់បំពង

フライドチキン食べた、私。 ふらいどちきんたべた、わたし។ សាច់មាន់បំពង — បានញ៉ាំ — ខ្ញុំ

ប៉ុន្តែការសំដែងទាំងនេះនីមួយៗមានន័យដូចគ្នា។ ក្នុងភាសាអង់គ្លេស វាពិតជាចម្លែកបំផុត ប្រសិនបើអ្នកនិយាយរឿងនេះ។

សម្រាប់គោលបំណងនៃការរៀនរចនាសម្ព័ន្ធប្រយោគភាសាជប៉ុនមូលដ្ឋាន ទោះជាយ៉ាងណា សូមប្រកាន់ខ្ជាប់នឹង Subject-Object-Verb។ នោះជាភាសាជប៉ុនត្រឹមត្រូវ ហើយអ្នកអាចរៀនទម្រង់ការនិយាយដែលសាមញ្ញជាងនេះនៅពេលក្រោយ។

វិធីល្អមួយក្នុងការចងចាំរចនាសម្ព័ន្ធប្រយោគគឺតាមរយៈការបញ្ចេញខ្លួនអ្នកទៅនឹងភាសានេះឱ្យបានច្រើនតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន។

ឧទាហរណ៍ អ្នកអាចប្រើកម្មវិធីជ្រមុជទឹកដូចជា Lingflix ដើម្បីមើលវីដេអូពិតប្រាកដជប៉ុន។

ជាមួយនឹងសេចក្តីអត់ធ្មត់ និងការអនុវត្តបន្តិចបន្តួច អ្នកនឹងមកដល់ផ្លូវនិយាយភាសាជប៉ុនធម្មជាតិឆាប់ៗនេះ!