តើអក្សរចិនមានចំនួនប៉ុន្មាន? ការពន្យល់ពេញលេញ និងមគ្គុទេសក៍សម្រាប់ភាពស្ទាត់ជំនាញ

បញ្ជីផ្លូវការខ្លះមានចាប់ពី ៨០,០០០ ទៅ ១០០,០០០+ ធាតុ។ សូម្បីតែវចនានុក្រមខ្លះក៏មានរហូតដល់ ២០,០០០ ធាតុផងដែរ។

នោះជាអក្សរចិនច្រើនណាស់។

ទោះយ៉ាងណា ចម្លើយសម្រាប់សំណួរ "តើអក្សរចិនមានចំនួនប៉ុន្មាន?" គឺខុសគ្នាឆ្ងាយពីចម្លើយសម្រាប់ "តើខ្ញុំត្រូវចេះអក្សរចិនប៉ុន្មាន?"

ខ្ញុំសូមដឹកនាំអ្នកតាមរយៈចំនួនអក្សរចិន តើអ្នកត្រូវចេះពួកវាប៉ុន្មានពិតប្រាកដ របៀបរៀនពួកវា និងមូលហេតុដែលអ្នកគួរធ្វើដូច្នោះ។

តើអក្សរចិនមានចំនួនប៉ុន្មាន?

ច្រើនណាស់ ដូចដែលអ្នកឥឡូវដឹងហើយ!

ប៉ុន្តែ ខណៈដែលមានអក្សរចិនសរុបច្រើនជាង ៨០,០០០ តួ អ្នកគ្រាន់តែត្រូវចេះប្រហែល ២,០០០ អក្សរចិន ដើម្បីអាចអានចេះសរសេរបាន។

នៅពេលដែលអ្នកចេះ ៣,៥០០ តួ អ្នកនឹងស្គាល់ជាង ៩៩,៥% នៃការសរសេរចិនទំនើប។ សូម្បីតែប្រជាជនចិនដែលមានការអប់រំកម្រិតឧត្តមសិក្សាក៏ដឹងត្រឹមតែប្រហែល ៨,០០០ តួប៉ុណ្ណោះ។

ដើម្បីយល់ពីប្រព័ន្ធសរសេរចិនពិតប្រាកដ និងមូលហេតុដែលលេខទាំងនេះខុសគ្នាយ៉ាងខ្លាំង ទោះយ៉ាងណា យើងត្រូវការពិនិត្យឱ្យបានច្បាស់អំពីអ្វីដែលត្រូវគេរាប់ចំនួន និងរបៀបដែលប្រព័ន្ធទាំងមូលដំណើរការ។

ប្រវត្តិនៃអក្សរចិន

អក្សរចិនពិតជាបានវិវត្តនៅពេលកន្លងមករាប់ពាន់ឆ្នាំ។ រូបរាងដំបូងរបស់វាក្នុងសម័យរាជវង្សស៊ីង ដែលគ្រប់គ្រងពីឆ្នាំ ១៦០០ មុន គ.ស. ដល់ឆ្នាំ ១០៤៦ មុន គ.ស.។

នៅពេលនោះ អក្សរចិនគឺជាចំណងជើងឆ្អឹងព្រាន (oracle bone inscriptions) ឬរូបសញ្ញាដើមដំបូង (ancestral pictograms) ដែលត្រូវបានឆ្លាក់លើសំបកអន្ទង់ និងឆ្អឹងសត្វ។

ការឆ្លាក់ទាំងនេះត្រូវបានតាមដោយនិមិត្តសញ្ញាដែលឆ្លាក់លើសំរិទ្ធ។ ចំណងជើងសំរិទ្ធបានបង្ហាញខ្លួននៅចុងសម័យរាជវង្សស៊ីង និងរីករាលដាលនៅក្នុងរាជវង្សចូវ ឬ "យុគសំរិទ្ធ" ដែលជាពីឆ្នាំ ១០៤៦ មុន គ.ស. ដល់ឆ្នាំ ៧៧១ មុន គ.ស.។

ចំណងជើងឆ្អឹង និងសំរិទ្ធគឺស្រដៀងគ្នាណាស់ ប៉ុន្តែអក្សរសំរិទ្ធមានរចនាសម្ព័ន្ធច្បាស់លាស់ជាង ហើយមានបន្ទាត់ក្រាស់ជាង។

ក្នុងអំឡុងសម័យសង្គ្រាមរដ្ឋ (Warring States Period) ពីឆ្នាំ ៤៧៥ មុន គ.ស. ដល់ឆ្នាំ ២២១ មុន គ.ស. គ្មានអក្សរចិនស្តង់ដារទេ។ ផ្នែកផ្សេងៗនៃចក្រភពមានអក្សរផ្ទាល់ខ្លួនផ្សេងៗគ្នា ប៉ុន្តែអ្វីៗទាំងអស់បានផ្លាស់ប្តូរនៅពេលដែលអធិរាជឈិនស៊ីហ៊្វង (Qin Shi Huang) បង្រួបបង្រួមចិន។

ភាសាសរសេរស្តង់ដារនៅក្នុងរាជវង្សឈិន (២២១ ដល់ ២០៦ មុន គ.ស.) បានប្រើតួអក្សរត្រាតូច (small seal characters) ។ ទាំងនេះមានលក្ខណៈជាចល័តសមាមាត្រ និងមានរាងប្រហែលពេជ្រ។ ពួកវាក៏ជាគ្រឹះនៃប្រព័ន្ធសរសេរសម័យទំនើបផងដែរ។

រាជវង្សហាន (២០៦ មុន គ.ស. ដល់គ.ស. ២២០) បាននាំមកនូវអក្សរផ្លូវការ (official script) ។ នេះគឺជាកន្លែងដែលភាសាសរសេរមើលទៅដូចជារូបសញ្ញាតិចជាងមុន ហើយកាន់តែស្រដៀងនឹងអក្សរដូចដែលយើងស្គាល់ ដោយមានដាច់ និងកោង។

នៅចុងរាជវង្សហាន អក្សរផ្លូវការបានផ្លាស់ប្តូរទៅជាអក្សរធម្មតា (regular script) ប៉ុន្តែវាមានភាពពេញនិយមតែនៅអំឡុងរាជវង្សខាងជើង និងខាងត្បូងពីគ.ស. ៤២០ ដល់គ.ស. ៥៨៩។

ក្នុងសម័យនេះ អក្សរធម្មតាបានឆ្លងកាត់ការផ្លាស់ប្តូររចនាប័ទ្មយ៉ាងជាប់លាប់។ វាបានឈានដល់ទម្រង់ចុងក្រោយនៅក្នុងរាជវង្សថាំង ដែលគ្របដណ្តប់ពីគ.ស. ៦១៨ ដល់គ.ស. ៩០៧ ហើយវាគឺជាអ្វីដែលយើងបានស្គាល់ថាជាអក្សរចិនប្រពៃណី (traditional Chinese) ។

វាមិនទាន់ដល់ឆ្នាំ ១៩៥៤ ទេដែលរដ្ឋាភិបាលបានសម្រួលអក្សរប្រពៃណីសម្រាប់ការប្រើប្រាស់ក្នុងការបោះពុម្ព។ នេះគឺដើម្បីបង្កើនកម្រិតអក្ខរកម្មនៅទូទាំងប្រទេសចិន ដោយកាត់បន្ថយចំនួនលើកដែលត្រូវការដើម្បីសរសេរអក្សរទូទៅជាច្រើន។

អក្សរចិនប្រពៃណី ធៀបនឹង អក្សរចិនសម្រួល

អក្សរប្រពៃណីបង្កើតជាភាគច្រើននៃអក្សរចិនទាំងអស់។

រដ្ឋាភិបាលបានចាប់ផ្តើមសម្រួលអក្សរនៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៥០ ដើម្បីកែលម្អអត្រាអក្ខរកម្ម។ នៅឆ្នាំ ១៩៨៦ អក្សរច្រើនជាង ២,០០០ តួត្រូវបានសម្រួល។

យោងតាមតារាងអក្សរចិនស្តង់ដារទូទៅ (Table of General Standard Chinese Characters) បច្ចុប្បន្នមានអក្សរសម្រួល ៨,១០៥ តួ ទោះបីជាលេខនោះរួមបញ្ចូលអក្សរទូទៅដែលនៅតែដូចគ្នាក្នុងទម្រង់ទាំងពីរក៏ដោយ។

អ្នកអាចអានបន្ថែមអំពីភាពខុសគ្នារវាងទម្រង់នៅក្នុងអត្ថបទនេះអំពីអក្សរចិនសម្រួល និងប្រពៃណី។ ខាងក្រោមនេះជាវីដេអូដែលពន្យល់ពីភាពខុសគ្នារវាងអក្សរប្រពៃណី និងសម្រួល៖

ប្រសិនបើអ្នកមិនប្រាកដថាត្រូវរៀនទម្រង់ប្រពៃណី ឬសម្រួលនៃភាសានោះ សូមពិចារណាអំពីគោលបំណងរបស់អ្នកក្នុងការរៀនភាសាក្រិក។

អក្សរចិនប្រពៃណីត្រូវបានគេចូលចិត្តនៅហុងកុង ម៉ាកាវ និងតៃវ៉ាន់ ដូច្នេះប្រសិនបើអ្នកមានគម្រោងធ្វើដំណើរ ឬផ្លាស់ទៅកាន់កន្លែងមួយក្នុងចំណោមកន្លែងទាំងនោះ វាប្រសើរជាងសម្រាប់អ្នកក្នុងការសិក្សាទម្រង់ប្រពៃណី។

ប្រសិនបើអ្នកមកដល់ប្រទេសចិន សិង្ហបុរី ឬម៉ាឡេស៊ី អក្សរចិនសម្រួលគឺជាផ្លូវដែលត្រូវដើរ។ ហើយ ជាទូទៅ មានប្រភពរៀនសូត្រដែលមានសម្រាប់អក្សរសម្រួលបន្តិចបន្តួច។

តើមានអក្ខរក្រមចិនឬទេ?

ប្រសិនបើអ្នកចាប់អារម្មណ៍លើការរៀនអាន និងសរសេរអក្សរចិន អ្នកប្រហែលជាឆ្ងល់… តើធ្វើដូចម្តេច?

ការពិតគឺថាគ្មានអក្ខរក្រមចិនទេ។

មនុស្សខ្លះសំដៅលើប្រព័ន្ធភីងអ៊ិន (pinyin) ថាជាអក្ខរក្រមចិន ប៉ុន្តែនេះមិនត្រឹមត្រូវទេ។ ភីងអ៊ិនប្រើអក្ខរក្រមឡាតាំងដើម្បីពិពណ៌នាការបញ្ចេញសំឡេងអក្សរចិន ប៉ុន្តែវាមិនត្រូវបានប្រើជាក់ស្តែងសម្រាប់បង្កើតពាក្យទេ។

វាពិបាកយល់បន្តិច ហើយវាមិនអាចជួយបានទេដែលមាន ២៦ តួអក្សរទាំងក្នុងអក្ខរក្រមអង់គ្លេស និងប្រព័ន្ធភីងអ៊ិន។

គ្រាន់តែដឹងថា មិនដូចភាសាខាងលិច ភាសាចិនមិនពឹងផ្អែកលើអក្សរ (ភីងអ៊ិន ឬផ្សេងទៀត) ដើម្បីបង្កើតអក្សរ និងពាក្យទេ។

សូម្បីតែអ្នករៀនភាសាចិននៅតៃវ៉ាន់ ដែលមិនប្រើប្រព័ន្ធភីងអ៊ិន ក៏គ្មានអក្ខរក្រមដែរ។ ជំនួសឱ្យ (ឬក្រៅពី) ភីងអ៊ិន អ្នកនឹងរៀននិមិត្តសញ្ញាសូរសព្ទជូយិន (Zhuyin phonetic symbols) ប៉ុន្តែនោះនៅតែជាអ្វីដែលវាមាន — ជាមគ្គុទេសក៍បញ្ចេញសំឡេងសូរសព្ទ ហើយមិនមែនជាមូលដ្ឋាននៃពាក្យ ឬអក្សរនោះទេ។

បរិមាតិចិន និងធាតុផ្សំ

ជំនួសឱ្យអក្ខរក្រម អក្សរចិនត្រូវបានបង្កើតឡើងពីគ្រឹះដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាបរិមាតិ (radicals) និងធាតុផ្សំ (components) ។

បរិមាតិដាក់លេខសម្គាល់ និងចាត់ថ្នាក់អក្សរ។ ជាទូទៅ ពួកគេគឺដូចជាអក្សរដំបូងនៃពាក្យអង់គ្លេស។ ពួកគេគឺជាអ្វីដែលយើងប្រើដើម្បីស្វែងរកពួកវានៅក្នុងវចនានុក្រម។ ខណៈដែលអ្នកអាចស្វែងរកពាក្យអនឡាញដោយប្រើភីងអ៊ិន វានៅតែមានភាពងាយស្រួលក្នុងការរៀនការចាត់ថ្នាក់នេះសម្រាប់អក្សរចិន។

សូមមើលវីដេអូនេះ ដើម្បីស្វែងយល់បន្ថែមអំពីរបៀបដែលបរិមាតិដំណើរការ៖

ភាគច្រើន អក្សរមានបរិមាតិសំខាន់មួយ ដែលអ្នកអាចជាធម្មតារកឃើញនៅផ្នែកខាងឆ្វេង ឬផ្នែកខាងលើនៃអក្សរ។ មានបរិមាតិសរុប ២១៤។

ឧទាហរណ៍មួយគឺ 匚 (fāng) ដែលមានន័យថា "ប្រអប់" ហើយវាត្រូវបានរាប់បញ្ចូលក្នុងអក្សរដូចជា 区 (qū) ដែលមានន័យថា "តំបន់" និង 匠 (jiàng) ដែលមានន័យថា "ជាង"។

រឿងសំខាន់មួយទៀតដែលត្រូវដឹងគឺធាតុផ្សំ។ មានពីរប្រភេទ៖

• ធាតុផ្សំសូរសព្ទ (Phonetic components) គឺជាផ្នែកនៃអក្សរដែលផ្តល់គន្លឹះអំពីការបញ្ចេញសំឡេង
• ធាតុផ្សំន័យ (Semantic components) គឺជាផ្នែកនៃអក្សរដែលបញ្ជាក់ពីន័យមួយចំនួន

បរិមាតិក៏អាចដើរតួជាធាតុផ្សំសូរសព្ទ ឬន័យផងដែរ។ ពួកវាអាចត្រូវបានគេសំដៅទៅថាជា "បរិមាតិសូរសព្ទ" និង "បរិមាតិន័យ"។

ចូរយើងមើលអក្សរ 妈 (mā) សម្រាប់ពាក្យ "ម្តាយ"។ វាមានពីរផ្នែក៖

• 女 (nǚ) — ស្ត្រី
• 马 (mǎ) — សេះ

ដូចដែលអ្នកអាចឃើញ 女 នឹងជាធាតុផ្សំន័យ ឬបរិមាតិន័យ ដែលបង្ហាញថាអក្សរសំដៅទៅលើស្ត្រី ខណៈពេលដែល 马 នឹងជាធាតុផ្សំសូរសព្ទ ដែលចែករំលែកភីងអ៊ិនដូចគ្នានឹង 妈 គ្រាន់តែមានសំឡេងខុសគ្នា។

ម្តងទៀត ទោះបីជាបរិមាតិ និងធាតុផ្សំជួយអ្នកយល់ពីអក្សរចិនក៏ដោយ ពួកវាមិនដូចគ្នានឹងអក្ខរក្រមទេ។ បរិមាតិជាច្រើនក្នុងចំណោមបរិមាតិទាំង ២១៤ ក៏ជាពាក្យទូទៅដោយខ្លួនឯងផងដែរ។

អក្សរចិន ធៀបនឹង ពាក្យចិន

ភាពខុសគ្នាចុងក្រោយដែលត្រូវដឹងគឺភាពខុសគ្នារវាងអក្សរចិន និងពាក្យចិន។

ដូចដែលយើងទើបតែបាននិយាយ អក្សរចិនខ្លះអាចតំណាងឱ្យពាក្យដាច់ដោយឡែក។ ពួកវាក៏អាចតំណាងឱ្យធាតុផ្សំសម្រាប់បង្កើតពាក្យ គំនិត និងគោលគំនិតផ្សេងទៀតផងដែរ។ 女 និង 马 ពីខាងលើគឺជាឧទាហរណ៍ដ៏ល្អនៃអក្សរដែលជាពាក្យដាច់ដោយឡែក ព្រមទាំងជាធាតុផ្សំសម្រាប់កសាងអក្សរផ្សេងទៀត។

នោះមានន័យថាបន្សំនៃអក្សរដូចទាំងនោះបង្កើតជាពាក្យគ្រប់ប្រភេទ ដែលជាដំណឹងល្អសម្រាប់អ្នករៀនភាសាចិន។

សំខាន់គឺ អក្សរចិនមួយចំនួនអាចត្រូវបានផ្សំ និងរៀបចំឡើងវិញដើម្បីបង្ហាញពីគំនិតជាច្រើន — អ្នកមិនចាំបាច់រៀនអក្សរចិនថ្មីសម្រាប់វត្ថុ ឬសកម្មភាពថ្មីៗគ្រប់យ៉ាងដែលអ្នកជួបប្រទះទេ។

ឧទាហរណ៍ សូមមើលអក្សរទាំងនេះដែលសមមូលនឹងពាក្យអង់គ្លេសតែមួយ៖

• 吃 (chī) — ញ៉ាំ
• 山 (shān) — ភ្នំ
• 好 (hǎo) — ល្អ
• 火 (huǒ) — អណ្តាតភ្លើង
• 上 (shàng) — ឡើង
• 下 (xià) — ចុះ
• 头 (tóu) — ក្បាល
• 车 (chē) — រថយន្ត
• 人 (rén) — មនុស្ស

ឥឡូវនេះ ចូរយើងធ្វើលំហាត់មួយយ៉ាងឆាប់។ ដោយប្រើអក្សរទាំងប្រាំបួនក្នុងបញ្ជីខាងលើ តើអ្នកនឹងនិយាយពាក្យទាំងនេះដូចម្តេច?

• ភ្នំភ្លើង
• កំពូលភ្នំ
• ឡើងភ្នំ
• ចុះពីភ្នំ
• មនុស្សល្អ
• ការបំពាន/បង្ខិតបង្ខំ
• ក្នុងមួយនាក់
• ឆ្ងាញ់
• រថភ្លើង
• ផ្នែកខាងមុខរថយន្ត
• ឡើង (ដូចជាការឡើងឡានក្រុង)
• ចុះ (ដូចជាការចុះពីឡានក្រុង)

ខាងក្រោមនេះជាចម្លើយ៖

• 火山 (huǒ shān) — តាមព្យញ្ជនៈ "ភ្នំភ្លើង"
• 山头 (shān tóu) — តាមព្យញ្ជនៈ "ក្បាលភ្នំ"
• 上山 (shàng shān) — តាមព្យញ្ជនៈ "ឡើងភ្នំ"
• 下山 (xià shān) — តាមព្យញ្ជនៈ "ចុះភ្នំ"
• 好人 (hǎo rén) — តាមព្យញ្ជនៈ "មនុស្សល្អ"
• 吃人 (chī rén) — តាមព្យញ្ជនៈ "ស៊ីមនុស្ស" ដែលពិពណ៌នាអំពីអ្នកដែលយកគ្នានឹងអ្នកដទៃ
• 人头 (rén tóu) — តាមព្យញ្ជនៈ "ក្បាលមនុស្ស" ប្រហែលដូចជារបៀបដែលយើងនិយាយថា "ក្បាលរាប់"
• 好吃 (hǎo chī) — តាមព្យញ្ជនៈ "ល្អស៊ី"
• 火车 (huǒ chē) — តាមព្យញ្ជនៈ "រថភ្លើង" សំដៅលើភ្លើងឈើ និងកាបូនដែលនឹងផ្តល់ថាមពលដល់រថភ្លើងស្តង់ដារចាស់។
• 车头 (chē tóu) — តាមព្យញ្ជនៈ "ក្បាលរថយន្ត"
• 上车 (shàng chē) — តាមព្យញ្ជនៈ "ឡើងរថយន្ត" ពិពណ៌នាអំពីសកម្មភាពរបស់អ្នកនៅពេលឡើងឬចូលទៅក្នុងយានយន្ត
• 下车 (xià chē) — តាមព្យញ្ជនៈ "ចុះរថយន្ត" ពិពណ៌នាអំពីសកម្មភាពរបស់អ្នកនៅពេលចេញពីយានយន្ត

ដូច្នេះ ទោះបីជាចំនួនសរុបនៃអក្សរចិនគឺច្រើនណាស់ — ហើយសូម្បីតែចំនួនអក្សរដែលអ្នកផ្ទាល់ខ្លួនត្រូវរៀនដើម្បីឈានដល់កម្រិតមូលដ្ឋានហាក់ដូចជាច្រើនក៏ដោយ — ចូរចងចាំថាមានករណីជាច្រើនដែលអ្នកនឹងមានភាពរីកចម្រើនគ្រាន់តែដោយស្គាល់អក្សរមូលដ្ឋានបំផុតដែលមាន។

តើអ្នកត្រូវចេះអក្សរចិនប៉ុន្មាន?

អ្នកអាចស្ទាត់ភាសាអង់គ្លេស ទោះបីជាអ្នកមិនបានចេះពាក្យប៉ាន់ស្មាន ១,០០,០០០ ឬសូម្បីតែ ៤៧០,០០០ ដែលរួមបញ្ចូលក្នុងវចនានុក្រម Merriam-Webster ក៏ដោយ។

ភាសាចិនមិនខុសគ្នាក្នុងចំណុចនេះទេ។

ដូចដែលអ្នកទើបបានរៀន អក្សរគឺទាំងជាពាក្យដាច់ដោយឡែក និងជាធាតុផ្សំនៃពាក្យ និងគំនិតផ្សេងទៀត។ ដូច្នេះ តាមពិតទៅ មានសំណួរពីរដែលត្រូវការចម្លើយនៅទីនេះ៖

• តើគេត្រូវការអក្សរប៉ុន្មានសម្រាប់ភាពស្ទាត់ជំនាញ?
• តើគេត្រូវការពាក្យប៉ុន្មានសម្រាប់ភាពស្ទាត់ជំនាញ?

ជាការពិត មនុស្សជាមធ្យមគ្រាន់តែត្រូវចេះប្រហែល ២,០០០ អក្សរចិន ដើម្បីឱ្យស្ទាត់ជំនាញ។ អក្សរទាំងនោះតំណាងឱ្យកម្រិតអប់រំមូលដ្ឋានដែលអាចជួយអ្នកឱ្យរស់នៅប្រចាំថ្ងៃបាន។

ដោយសារភាពស្ទាត់ជំនាញភាសាចិនជាទូទៅត្រូវបានវាស់ដោយចំនួនអក្សរ វាត្រូវបានគេសន្មត់ថាអ្នកនឹងអាចដាក់អក្សរទាំងនោះទៅក្នុងពាក្យតាមរបៀបដែលយើងបានធ្វើនៅក្នុងលំហាត់ខាងលើ។ ទោះយ៉ាងណា នោះមានន័យថាចំនួនពាក្យ ទោះបីជាពិបាកក្នុងការវាស់វែងបន្តិចក៏ដោយ គឺជាកន្លែងដែលគោលដៅភាពស្ទាត់ជំនាញចិនរបស់អ្នកចាប់ផ្តើមមានតួនាទីពិតប្រាកដ។

ដើម្បីយល់ពីរបៀបដែលចំណេះដឹងពាក្យសំដីរបស់អ្នកប៉ះពាល់ដល់កម្រិតភាពស្ទាត់ជំនាញរបស់អ្នក ខ្ញុំសូមណែនាំឱ្យអ្នកធ្វើតាមស្តង់ដារដែលកំណត់ដោយការធ្វើតេស្តសមត្ថភាពចិន HSK ។

ការប្រឡង HSK 2.0 នៅតែកំពុងត្រូវបានធ្វើឡើងនៅកន្លែងជាច្រើន។ ខាងក្រោមនេះជាតម្រូវការសម្រាប់កំណែប្រឡងនោះ៖

កំណែថ្មីនៃការប្រឡង HSK 3.0 ត្រូវបានគ្រោងនឹងដាក់ឱ្យប្រើនៅទូទាំងពិភពលោកក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំខាងមុខ។ ខាងក្រោមនេះជាអ្វីដែលគេស្គាល់បច្ចុប្បន្�នអំពីតម្រូវការដែលបានធ្វើបច្ចុប្បន្នភាព៖

ចូរចងចាំថា ការស្គាល់ភាសាចិនដោយស្ទាត់ជំនាញក៏អាស្រ័យទៅលើបរិបទយ៉ាងច្រើនផងដែរ។ អ្នកប្រហែលជាស្ទាត់ភាសាអង់គ្លេស ប៉ុន្តែនោះមិនមែនមានន័យថាអ្នកអាចយល់ពាក្យសំដីច្បាប់នៅក្នុងកិច្ចសន្យា ឬអង្គុយនៅក្នុងការប្រជុំអាជីវកម្មដែលមិនស្គាល់ ហើយយល់ពីពាក្យពេចន៍ទាំងអស់នោះទេ។

ដាក់មូលដ្ឋានការសិក្សាអក្សររបស់អ្នកទៅលើអ្វីដែលអ្នកអាន និងប្រើប្រាស់ពិតប្រាកដនៅខាងក្រៅសៀវភៅណែនាំរបស់អ្នក។ និយាយម្យ៉ាងទៀត ត្រូវប្រាកដថាអ្នកកំពុងរៀនអក្សរចិនពាក់ព័ន្ធ។

ខ្លឹមសារ ប្រសិនបើអ្នកពិតជាចង់បានចំនួនអក្សរ គឺត្រូវចាប់ផ្តើមដោយធ្វើជាគោលដៅរៀនប្រហែល ២,០០០ អក្សរ។ នោះមានន័យថាអ្នកគួរអាចរៀនបានប្រហែល ៣,៥០០ ទៅ ៤,០០០ ពាក្យ។

នោះនឹងធ្វើឱ្យអ្នកមានភាពស្ទាត់ជំនាញមូលដ្ឋាន ប្រហែលកម្រិតទី ៤ នៃការធ្វើតេស្ត HSK 2.0។ កម្រិតទី ៦ នៃការប្រឡងនោះគឺនៅពេលដែលអ្នកអាចបង្ហាញខ្លួនឯងបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពនៅក្នុងភាសាចិននិយាយ ឬសរសេរ។

របៀបរៀនអក្សរចិន

មានវិធីជាច្រើនដែលអ្នកអាចរៀនអក្សរ ២,០០០ (ឬច្រើនប៉ុនណាក៏ដោយ) របស់អ្នក។ ខាងក្រោមនេះគ្រាន់តែជាមួយចំនួនតូចប៉ុណ្ណោះ។

អានសៀវភៅចិនពិតប្រាកដ

នៅសាលា អ្នករៀនមុខវិជ្ជា ហើយអ្នករៀនពាក្យថ្មីសម្រាប់មុខវិជ្ជានោះដែលពាក់ព័ន្ធនឹងគំនិតដែលពាក់ព័ន្ធ។ សំខាន់គឺអ្នករៀនភាសាដែលអ្នកកំពុងនិយាយនៅក្នុងថ្នាក់ដោយអកម្ម។

ស្វែងរកសៀវភៅណែនាំថ្នាក់បឋមសិក្សាចិនខ្លះអំពីប្រធានបទដែលអ្នកចាប់អារម្មណ៍ ហើយជីកជ្រៅ។ អ្នកប្រហែលជាដឹងរួចហើយអំពីគោលគំនិតដែលបានបង្រៀននៅក្នុងសៀវភៅទាំងនោះ ប៉ុន្តែអ្នកមិនដឹងពួកវាជាភាសាចិនទេ!

អ្នកក៏អាចអានសៀវភៅចិនពិតប្រាកដ — ទោះជាយ៉ាងណាខ្ញុំសូមណែនាំឱ្យចាប់ផ្តើមជាមួយសៀវភៅកុមារ ឬសៀវភៅអ្នកអានកម្រិត ប្រសិនបើអ្នកនៅតែនៅកម្រិតទាប។ ប្រហែលជាគោលដៅចុងក្រោយរបស់អ្នកអាចជាការអានរឿងនិទានចិនទាំងមូល។

កុំកំណត់ការរៀនរបស់អ្នកត្រឹមតែការទន្ទេញអក្សរ និងន័យរបស់វា។ ផ្តល់បរិបទអនុវត្តជាក់ស្តែងដល់អក្សរ។ ហើយរាល់ពេលដែលអ្នកអាច រួមបញ្ចូលពាក្យថ្មីរបស់អ្នកនៅក្នុងការសន្ទនា។

មើលវីដេអូចិនពិតប្រាកដ

ការអានគឺសំខាន់ ប៉ុន្តែអ្នកនឹងបាត់បង់ពិភពផ្សេងទៀតទាំងមូលនៃភាសា ប្រសិនបើអ្នកក៏មិនប្រើមាតិកាវីដេអូ ឬសម្លេងចិនដែរ។ មាតិកាពិតប្រាកដគឺជាអ្វីដែលអ្នកនិយាយភាសាចិនបង្កើតសម្រាប់អ្នកនិយាយភាសាចិនផ្សេងទៀត។ វាជាប្រភេទមេឌៀដែលអ្នកនិយាយភាសាដើមមើលនៅថ្ងៃឈប់សម្រាករបស់ពួកគេ។

នៅពេលអ្នកប្រើប្រភេទមាតិកានេះដើម្បីរៀនភាសាចិន អ្នកទទួលបានភាសាពិតប្រាកដ។ អ្នកទទួលបានស្តាប់ពាក្យនៅក្នុងបរិបទ និងរៀនពួកវាដោយធម្មជាតិ ដែលជួយបានច្រើនណាស់នៅពេលដែលវាដល់ពេលប្រើពួកវានៅក្នុងការសន្ទនា។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលវាសំខាន់ណាស់ក្នុងការជ្រមៀលខ្លួនអ្នកនៅក្នុងកម្មវិធីទូរទស្សន៍ចិនពិតប្រាកដ ប៉ុស្តិ៍ YouTube — សូម្បីតែពូក និងសៀវភៅសំឡេង។

កុំគិតថាការមើលមាតិកាពិតប្រាកដមិនមានអ្វីពាក់ព័ន្ធនឹងការរៀនអក្សរទេ! ជាធម្មតាមានអក្សររត់សម្រាប់មាតិកាវីដេអូ ហើយអ្នកអាចរកឃើញកំណត់ត្រាសម្រាប់សម្ភារៈសំឡេងតឹងរ៉ឹង ទោះបីជាគុណភាពទាំងពីរអាចមានបញ្ហាក៏ដោយ។

ក៏មានកម្មវិធីដែលរចនាឡើងដើម្បីជួយអ្នករៀនពីប្រភពពិតប្រាកដ ដូចជា Lingflix ដែលអ្នកក៏ត្រូវបានផ្តល់អក្សររត់ដែលបានផ្ទៀងផ្ទាត់ដោយអ្នកជំនាញ និងកំណត់ត្រាពេញលេញ។ Lingflix យកវីដេអូពិតប្រាកដ — ដូចជាវីដេអូភ្លេង ប្រតិវដ្តភាពយន្ត ព័ត៌មាន និងការសន្ទនាដែលបំផុសគំនិត — ហើយប្រែក្លាយពួកវាទៅជាមេរៀនរៀនភាសាផ្ទាល់ខ្លួន។អ្នកអាចសាកល្បង Lingflix ដោយឥតគិតថ្លៃរយៈពេល 2 សប្តាហ៍។ សូមមើលគេហទំព័រ ឬទាញយកកម្មវិធី iOS ឬកម្មវិធី Android ។P.S. ចុចទីនេះដើម្បីទាញយកអត្ថប្រយោជន៍ពីការបញ្ចុះតម្លៃបច្ចុប្បន្នរបស់យើង! (ផុតកំណត់នៅចុងខែនេះ។)

ធ្វើតាមកម្រិត HSK

ការធ្វើតេស្ត HSK គឺផ្អែកលើរបៀបដែលអ្នកប្រើអក្សរដែលអ្នកដឹងដើម្បីបង្កើតពាក្យ។ ការធ្វើតាមស្តង់ដារនៃការធ្វើតេស្តភាសានេះអាចនាំអ្នកទៅរកជោគជ័យជាក់ស្តែង។ អ្នកអាច៖

• ប្រើការធ្វើតេស្តយោង HSK ដើម្បីសិក្សា ទោះបីជាអ្នកមិនមានគម្រោងធ្វើតេស្តក៏ដោយ។ ពួកគេនឹងធ្វើឱ្យអ្នកអាន និងសរសេរជាមួយអក្សរចិនដ៏សំខាន់បំផុត។
• ប្រើកម្មវិធីដែលមានផ្នែកដែលបង្ហាញអ្នកពីរបៀបប្រើអក្សរ ដូចជាផ្នែក "ពាក្យ" នៃ Pleco ។ Pleco សូម្បីតែមានបញ្ជីសិក្សាពាក្យសំដី HSK ដែលបានបង្កើតជាមុន។ អ្នកដឹងអក្សរយ៉ាងស៊ីជម្រៅប៉ុនណា វានឹងកាន់តែមានប្រយោជន៍។

ប្រើ HSK ជាមគ្គុទេសក៍សម្រាប់ការរៀនអក្សរ ទោះបីជាអ្នកមានគម្រោងប្រឡង ឬអត់ក៏ដោយ ហើយការយល់ដឹងរបស់អ្នកអំពីអក្សរចិននឹងកើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័ស។

ហេតុអ្វីត្រូវរៀនអក្សរចិន?

ឧបសគ្គមួយក្នុងចំណោមឧបសគ្គជាច្រើនដែលសិស្សចិនជាច្រើនប្រឈមមុខគឺថាការរៀនប្រព័ន្ធសរសេរអាចហាក់ដូចជាពិបាកណាស់។ ប្រសិនបើអ្នកអាចរៀននិយាយភាសាចិនដោយស្ទាត់ជំនាញដោយមិនដឹងអក្សរ តើហេតុអ្វីត្រូវបង្ខិតបង្ខំ?

វាមិនមែនគ្រាន់តែអំពីការសរសេរ និងអានទេ។

ការសិក្សាអក្សរចិនអាចជួយអ្នក៖

• ទន្ទេញពាក្យថ្មី។
• កំណត់អត្ថន័យនៃពាក្យដែលមិនស្គាល់។
• យល់ពីភាសានៅក្នុងវិធីមួយដែលមានន័យច្រើនជាងមុន។
• ភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយវប្បធម៌យ៉ាងជ្រៅ។

ខាងក្រោមនេះជាឧទាហរណ៍ផ្ទាល់ខ្លួន៖ ខ្ញុំបានទិញទូទឹកកកមួយសម្រាប់ផ្ទះរបស់ខ្ញុំពីអ្នកលក់ក្នុងតំបន់។ អ្នកលក់បានជំរុញថាយើងត្រូវជិះរថភ្លើងដើម្បីយកវាទៅផ្ទះ — ឬយ៉ាងហោចណាស់ខ្ញុំបានឮ។

ប្រែថានាងបាននិយាយថា 货车 (huò chē) — "ឡានដឹកជញ្ជូន" ហើយមិនមែន 火车 (huǒ chē) — "រថភ្លើង" ទេ។ ប្រសិនបើខ្ញុំស្គាល់អក្សរ 货 (huò) ដែលសំដៅទៅលើការដឹកជញ្ជូន ឬទំនិញ ខ្ញុំនឹងមានឱកាសប្រសើរជាងក្នុងការបែងចែកពាក្យទាំងនោះសូម្បីតែនៅពេលនិយាយ។

អក្សរក៏ជួយអ្នកចងចាំពាក្យដោយផ្អែកលើធាតុផ្សំរបស់ពួកគេផងដែរ។ ឧទាហរណ៍មួយទៀត៖ មិត្តរួមថ្នាក់របស់ខ្ញុំម្នាក់ធ្លាប់មានការពិភាក្សាអំពីរបៀបដែល 安 (ān) — "សន្តិភាព" អាចត្រូវបានមើលថាជារើសអើងយេនឌ័រ ចាប់តាំងពីអក្សរនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយស្ត្រីម្នាក់ 女 (nǚ) ក្រោមដំបូលមួយ 宀 (mián) ។

ការសរសេរអក្សរដោយដៃក៏ជាវិធីសាស្រ្តសិក្សាដ៏ល្អប្រសើរផងដែរ។ វាជួយអ្នករៀនអក្សរដោយអនុវត្តរចនាសម្ព័ន្ធ និងលំដាប់លើក ហើយការទន្ទេញចាំអក្សររបស់អ្នកនឹងត្រូវបានកែលម្អ ប៉ុន្តែវាក៏ភ្ជាប់អ្នកទៅវប្បធម៌ផងដែរ។

ការសរសេរអក្សរដោយដៃចិនគឺជាទម្រង់សិល្បៈដែលគេគោរពខ្លាំងនៅក្នុងប្រទេសចិន ហើយដូច្នេះជាវិធីដ៏ល្អក្នុងការបង្ហាញការកោតសរសើរវប្បធម៌។ លើសពីនេះទៀត ការសរសេរ និងអានរចនាប័ទ្មអក្សរដោយដៃចិននេះនឹងជួយអ្នកនៅពេលក្រោយ នៅពេលអ្នកកំពុងព្យាយាមបកស្រាយអក្សរដែលសរសេរដោយដៃ។

ដូច្នេះ សូមធ្វើឱ្យអក្សរចិនទាំងនោះធ្វើការសម្រាប់អ្នក។ អក្សរនីមួយៗដែលត្រូវបានយកឈ្នះគឺជាជំហានមួយទៀតឆ្ពោះទៅរកភាពស្ទាត់ជំនាញភាសាចិន!

ហើយមានរឿងមួយទៀត... ប្រសិនបើអ្នកចង់បន្តរៀនភាសាចិនជាមួយមាតិកាចិនអន្តរកម្ម និងពិតប្រាកដ នោះអ្នកពិតជាស្រឡាញ់ Lingflix ។ Lingflix ជួយអ្នកឱ្យចាប់ផ្តើមរៀនភាសាចិនដោយស្រួល។ មាតិកាដើមចិនចូលមកដល់ក្នុងដៃរបស់អ្នក ហើយអ្នកនឹងរៀនភាសាចិនដូចដែលវាត្រូវបាននិយាយនៅក្នុងជីវិតពិត។ Lingflix មានជួរវីដេអូទំនើបជាច្រើន — ដូចជារឿងភាគ កម្មវិធីទូរទស្សន៍ ពាណិជ្ជកម្ម និងវីដេអូភ្លេង។អេក្រង់រុករកកម្មវិធី Lingflix Lingflix នាំយកវីដេអូដើមចិនទាំងនេះមកក្នុងដៃរបស់អ្នកតាមរយៈអក្សររត់អន្តរកម្ម។ អ្នកអាចចុចលើពាក្យណាមួយដើម្បីស្វែងរកវាភ្លាម។ ពាក្យទាំងអស់មាននិយមន័យ និងឧទាហរណ៍ដែលបានសរសេរដោយប្រុងប្រយ័ត្នដែលនឹងជួយអ្នកយល់ពីរបៀបប្រើពាក្យ។ ចុចដើម្បីបន្ថែមពាក្យដែលអ្នកចង់ពិនិត្យទៅក្នុងបញ្ជីពាក្យសំដី។កំណត់ត្រាអន្តរកម្មនៅលើ Lingflix របៀមរៀនរបស់ Lingflix ប្រែក្លាយវីដេអូគ្រប់មួយទៅជាមេរៀនរៀនភាសា។ អ្នកអាចបិទទៅខាងឆ្វេង ឬខាងស្តាំជានិច្ចដើម្បីមើលឧទាហរណ៍បន្ថែមសម្រាប់ពាក្យដែលអ្នកកំពុងរៀន។Lingflix មានការប្រលងសម្រាប់វីដេអូគ្រប់មួយ។ ផ្នែកដែលល្អបំផុតគឺ Lingflix តែងតែដាក់បញ្ចូលបញ្ជីពាក្យសំដីរបស់អ្នក។ វាប្ដូរការប្រឡងដើម្បីផ្តោតលើតំបន់ដែលត្រូវការការយកចិត្តទុកដាក់ និងរំលឹកអ្នកនៅពេលដែលវាដល់ពេលត្រូវពិនិត្យឡើងវិញនូវអ្វីដែលអ្នកបានរៀន។ អ្នកមានបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ខ្លួន ១០០%។ ចាប់ផ្តើមប្រើគេហទំព័រ Lingflix នៅលើកុំព្យូទ័រ ឬថេប្លេតរបស់អ្នក ឬ ល្អប្រសើរជាងនេះទៀត ទាញយកកម្មវិធី Lingflix ពីហាង iTunes ឬ Google Play ។ ចុចទីនេះដើម្បីទាញយកអត្ថប្រយោជន៍ពីការបញ្ចុះតម្លៃបច្ចុប្បន្នរបស់យើង! (ផុតកំណត់នៅចុងខែនេះ។)