របៀបស្ទាត់ជំនាញសំលេងភាសាចិន: មគ្គុទ្ទេសក៍ពេញលក្ខណៈ

ភាសាចិនគឺជាភាសាដែលមានសំលេង (tonal language) ដែលមានន័យថាសំលេង ឬកម្ពស់សំឡេងដែលអ្នកប្រើពេលនិយាយពាក្យមួយ កំណត់ន័យរបស់វា។ ខ្ញុំសូមសន្យាថា វាសាមញ្ញជាងការគិតរបស់អ្នក។ តាមពិតទៅយើងប្រើសំលេងក្នុងភាសាអង់គ្លេសជាប្រចាំ ដើម្បីបង្ហាញសំណួរ និងអារម្មណ៍។

នៅក្នុងអត្ថបទនេះ យើងនឹងរៀនពីសំលេងទាំងអស់នៃភាសាចិនម៉ាន់ដារីន កម្ពស់សំឡេង គូសំលេង និងច្រើនទៀត។

តើសំលេងភាសាចិនជាអ្វី?

រាល់ភាសាមានប្រព័ន្ធសំឡេងពិសេសផ្ទាល់ខ្លួន។ អ្នកភាសាវិទ្យាហៅការសិក្សាអំពីប្រព័ន្ធទាំងនេះថា phonology (សូរវិទ្យា)។

ភាសាចិនម៉ាន់ដារីនក៏មានប្រព័ន្ធសំឡេងផ្ទាល់ខ្លួនដែរ ហើយសំលេងគឺជាផ្នែកសំខាន់នៃវា។

ក្នុងភាសាចិន សំលេងរបស់ពាក្យគឺជាអ្វីដែលផ្តល់ឱ្យវានូវន័យ។ នៅពេលអ្នកផ្លាស់ប្តូរសំលេង — ឬប្រើសំលេងខុសដោយចៃដន្យ — អ្នកក៏ផ្លាស់ប្តូរន័យពាក្យដែរ។ ឧទាហរណ៍ សូមមើលពាក្យទាំងនេះ៖

妈 (mā) — ម៉ាក់

麻 (má) — កញ្ចុំបាយ ឬអំបែង

马 (mǎ) — សេះ

骂 (mà) — ដឹងក្តី ឬស្ដីបន្ទោស

吗 (ma) — ភាគីសំណួរ (question particle)

ខណៈពាក្យនីមួយៗនេះមើលទៅដូចជាមានសំឡេងដូចគ្នា តែពួកវាមានសំលេងខុសៗគ្នា — ដែលផ្តល់ន័យខុសៗគ្នា។

1. សំលេងទីមួយ (សំលេងស្មើ - flat tone)

សំលេងទីមួយត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅពេលដែលសំឡេងរបស់អ្នកកាន់តែខ្ពស់ និងស្មើរ។ កម្ពស់សំឡេងត្រូវបានលើកឡើង ហើយព្យាង្គត្រូវបានបញ្ចេញសំឡេងជាមួយនឹងសំលេងដែលមិនធ្លាក់ ឬឡើង។

នៅក្នុងពិនិយាន (pinyin) សំលេងទីមួយត្រូវបានសរសេរជាបន្ទាត់វែងនៅពីលើស្រៈ ឬជាលេខ 1 (ឧទាហរណ៍ ជំនួសឱ្យ mā អ្នកអាចឃើញ ma1 ជួនកាល)។ កំណែលេខមិនសូវជាទូទៅដូចសញ្ញាសំលេងពិតប្រាកដទេ ដូច្នេះអ្នកប្រហែលជាមិនឃើញវាញឹកញាប់ណាស់។

2. សំលេងទីពីរ (សំលេងឡើង - rising tone)

សំលេងទីពីរត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយសំឡេងដែលកំពុងឡើង។ កម្ពស់សំឡេងចាប់ផ្តើមទាប ហើយបន្ទាប់មកកាន់តែខ្ពស់។ នៅក្នុងពិនិយាន វាត្រូវបានសរសេរជាសញ្ញាខ្សែឡើងនៅពីលើស្រៈ ឬលេខ 2 (ឧទាហរណ៍ mang2)៖

3. សំលេងទីបី (សំលេងរលាក - dip tone)

សំលេងទីបីគឺជាសំលេងមួយដែលពិបាកបំផុតសម្រាប់អ្នករៀនភាសាចិនម៉ាន់ដារីន។ កម្ពស់សំឡេងធ្លាក់ទាបជាមុនសិន មុននឹងកើនឡើងខ្ពស់ម្តងទៀត។

នៅក្នុងពិនិយាន សំលេងទីបីត្រូវបានសរសេរជាសញ្ញារលាកនៅពីលើស្រៈ ឬលេខ 3 (ឧទាហរណ៍ wo3)៖

4. សំលេងទីបួន (សំលេងធ្លាក់ - falling tone)

ដើម្បីបញ្ចេញសំលេងទីបួនបានត្រឹមត្រូវ និយាយពាក្យដោយប្រើកម្លាំង ធ្វើឱ្យកម្ពស់សំឡេងរបស់អ្នកធ្លាក់។ នៅក្នុងពិនិយាន សំលេងទីបួនត្រូវបានសរសេរជាសញ្ញាបន្ទាត់ទេស ឬខ្សែធ្លាក់នៅពីលើស្រៈ ឬលេខ 4 (ឧទាហរណ៍ shi4)៖

5. សំលេងទីប្រាំ (សំលេងធម្មតា - neutral tone)

ថាតើសំលេងទីប្រាំត្រូវបានចាត់ទុកជាសំលេងពិតប្រាកដឬទេ គឺជាការជជែកដេញដោល។ ជំនួសឱ្យការធ្វើឱ្យសំឡេងរបស់អ្នកឡើង ឬចុះ សំលេងនេះគឺគ្រាន់តែធម្មតា — ដែលមានន័យថាពាក្យនេះគ្មានសំលេង។

ពិនិយានមិនសម្គាល់សំលេងទីប្រាំទេ ពីព្រោះគ្មានអ្វីដែលអ្នកត្រូវផ្លាស់ប្តូរ ឬបន្លាស់បន្ទាប់ទេ ទោះបីជាអ្នកជួនកាលនឹងឃើញវាត្រូវបានតំណាងដោយលេខ 5 (ឧទាហរណ៍ ma5) ។

ឧទាហរណ៍ ភាគីសំណួរ 吗 ដែលបានរៀបរាប់ពីមុន ប្តូរឃ្លាទៅជាសំណួរបាទ/អត់ ហើយត្រូវបានបញ្ចេញសំឡេងជាមួយសំលេងធម្មតា (ឬគ្មានសំលេង)។

ពាក្យដែលមានសំលេងធម្មតាផ្សេងទៀតរួមមាន៖

ឥឡូវអ្នកបានដឹងពីសំលេងទាំងប្រាំហើយ។ ខ្ញុំសូមណែនាំឱ្យចុចចំណាំមគ្គុទ្ទេសក៍នេះអំពីរបៀបអនុវត្តសំលេងភាសាចិន ដើម្បីឱ្យអ្នកអាចបន្តទៅវាបន្ទាប់ពីបញ្ចប់អត្ថបទនេះ៖

ហើយវិធីដ៏ច្បាស់លាស់បំផុតក្នុងការបង្កើនសមត្ថភាពសំលេងគឺត្រូវអនុវត្តវា — ស្តាប់ពួកវា និងនិយាយពួកវា។

ដោយសារអ្នកនឹងមិនអាចយល់ឃើញពីសំលេងទាំងអស់ (ឬប្រហែលជាសំលេងភាគច្រើន) នៅក្នុងប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយភាសាចិនធម្មតាដូចជា podcasts ភ្លាមៗនោះទេ ខ្ញុំសូមណែនាំយ៉ាងខ្លាំងឱ្យប្រើកម្មវិធីដែលរួមបញ្ចូលវីដេអូពីអ្នកនិយាយពីម្តាយដ៏ពិតប្រាកដជាមួយនឹងអត្ថបទ ឬចំណងជើងរងដែលអ្នកអាចតាមដានបាន។ វានឹងឱ្យភ្នែក ត្រចៀក និងខួរក្បាលរបស់អ្នកធ្វើការជាមួយគ្នា ដើម្បីជួយអ្នកស្ទាត់ជំនាញពួកវា។ កម្មវិធីមួយដែលខ្ញុំអាចណែនាំសម្រាប់រឿងនេះគឺ Lingflix ។ Lingflix យកវីដេអូពិតប្រាកដ — ដូចជាវីដេអូតន្ត្រី ប្រតិទិនភាពយន្ត ព័ត៌មាន និងការប្រាស្រ័យទាក់ទងដែលជាការលើកទឹកចិត្ត — ហើយបំលែងវាទៅជាមេរៀនរៀនភាសាផ្ទាល់ខ្លួន។ អ្នកអាចសាកល្បង Lingflix ដោយឥតគិតថ្លៃរយៈពេល 2 សប្តាហ៍។ សូមពិនិត្យមើលគេហទំព័រ ឬទាញយកកម្មវិធី iOS app ឬកម្មវិធី Android app។ សូមចំណាំ៖ ចុចទីនេះដើម្បីទាញយកអត្ថប្រយោជន៍ពីការបញ្ចុះតម្លៃបច្ចុប្បន្នរបស់យើង! (ផុតកំណត់នៅចុងខែនេះ។)

តើការប្រែប្រួលសម្លេងភាសាចិន (Pitch Contour) ជាអ្វី?

ការដឹងពីកម្រិតប្រែប្រួលទាំងប្រាំគឺមានគោលបំណងជួយអ្នកកំណត់ពីកម្ពស់សំឡេងណាដែលត្រូវប្រើពេលបញ្ចេញសំលេងនីមួយៗ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើវាមិនជួយ (ឬធ្វើឱ្យអ្នកច្រឡំច្រើនជាងមុន) អ្នកអាចមិនអើពើវាបាន។

មានកម្រិតប្រែប្រួលសម្លេង (pitch contour) ចំនួនប្រាំ៖

5 = ខ្ពស់

4 = ខ្ពស់កណ្តាល

3 = កណ្តាល

2 = ទាបកណ្តាល

1 = ទាប

ចូរយើងមើលពីកម្រិតប្រែប្រួលសម្លេងនៃសំលេងនីមួយៗ៖

សំលេងទីមួយ = កម្រិត 5 ទៅ កម្រិត 5 (ឬ “កម្ពស់សំឡេងខ្ពស់” ទៅ “កម្ពស់សំឡេងខ្ពស់”)

សំលេងទីពីរ = កម្រិត 3 ទៅ កម្រិត 5 (ឬ “កម្ពស់សំឡេងកណ្តាល” ទៅ “កម្ពស់សំឡេងខ្ពស់”)

សំលេងទីបី = កម្រិត 2 ទៅ កម្រិត 1 ទៅ កម្រិត 4 (ឬ “កម្ពស់សំឡេងទាបកណ្តាល” ទៅ “កម្ពស់សំឡេងទាប” ទៅ “កម្ពស់សំឡេងខ្ពស់កណ្តាល”)

សំលេងទីបួន = កម្រិត 5 ទៅ កម្រិត 1 (ឬ “កម្ពស់សំឡេងខ្ពស់” ទៅ “កម្ពស់សំឡេងទាប”)

សំលេងទីប្រាំ = គ្មានកម្រិតសំឡេង

ការផ្លាស់ប្តូរសំលេងភាសាចិន

អ្នកគួរតែដឹងថា សំលេងភាសាចិនអាចផ្លាស់ប្តូរនៅពេលប្រើក្នុងលំដាប់ជាក់លាក់។

ម៉្យាងទៀត សំលេងជាក់លាក់ខ្លះក្លាយជាសំលេងផ្សេងគ្នានៅពេលដែលវាត្រូវបានផ្គូផ្គងជាមួយសំលេងផ្សេងទៀត។

ការផ្លាស់ប្តូរសំលេងទីបី

សំលេងទីបី + សំលេងទីបី = សំលេងទីពីរ + សំលេងទីបី។

ប្រសិនបើពាក្យមួយដែលមានសំលេងទីបីត្រូវបានគេដាក់តាមដោយពាក្យមួយទៀតដែលមានសំលេងទីបី ពាក្យទីមួយនឹងក្លាយជាសំលេងទីពីរ។

ឧទាហរណ៍៖

我很忙 (wǒ hěn máng) — “ខ្ញុំរវល់” ក្លាយជា 我很忙 (wó hěn máng)

你好吗 (nǐ hǎo ma) — “អ្នកសុខសប្បាយជាទេ?” ក្លាយជា 你好吗 (ní hǎo ma)

ចំណាំថានៅក្នុងពិនិយាន ការផ្លាស់ប្តូរសំលេងមិនត្រូវបានសរសេរទេ។ អ្នកគ្រាន់តែត្រូវចងចាំថាអ្នកត្រូវផ្លាស់ប្តូរពាក្យទីមួយទៅជាសំលេងទីពីរ។

សំលេងទីបីអាចក្លាយជាសំលេងធម្មតា។

នៅពេលដែលវាត្រូវបានគេដាក់តាមដោយសំលេងមួយទៀត សំលេងទីបីអាចក្លាយជាសំលេងធម្មតា ឬបោះបង់។

ការធ្វើដូចនេះគឺជាជម្រើស ប៉ុន្តែអ្នកនិយាយភាសាចិនជាច្រើនធ្វើដូច្នេះ ពីព្រោះវាតម្រូវឱ្យមានការខិតខំតិច ហើយធ្វើឱ្យការនិយាយកាន់តែលឿន។

ទោះបីជាអ្នកមិនប្រើវាក៏ដោយ វាសំខាន់ណាស់ក្នុងការរៀបចំខ្លួនសម្រាប់ពេលដែលអ្នកនិយាយភាសាចិនធ្វើ។ ឧទាហរណ៍៖

考试 (kǎo shì) — “ការប្រលង” អាចក្លាយជា 考试 (kao shì)

喜欢 (xǐ huān) — “ចូលចិត្ត” អាចក្លាយជា 喜欢 (xi huān)

ជាថ្មីម្តងទៀត ការផ្លាស់ប្តូរសំលេងនេះមិនត្រូវបានសម្គាល់ដោយពិនិយានទេ។

ការផ្លាស់ប្តូរសំលេង 一 (yī)

一 (yī) + សំលេងទីបួន = 一 (yí) + សំលេងទីបួន។

នៅពេលពាក្យ 一 (yī) — “មួយ” ត្រូវបានគេដាក់តាមដោយសំលេងទីបួន វាផ្លាស់ប្តូរទៅជាសំលេងទីពីរ។

អ្នកប្រហែលជាបានឃើញរឿងនេះកើតឡើងដោយមិនដឹងខ្លួន។ ផ្ទុយពីការផ្លាស់ប្តូរសំលេងផ្សេងទៀតភាគច្រើន សៀវភៅណែនាំ និងវគ្គសិក្សាអនឡាញជាច្រើនសម្គាល់ការផ្លាស់ប្តូរសំលេងនេះសម្រាប់អ្នក។

ឧទាហរណ៍៖

一下 (yī xià) — “បន្តិច” ក្លាយជា 一下 (yí xià)

一定 (yī dìng) — “ប្រាកដណាស់” ក្លាយជា 一定 (yí dìng)

一 (yī) + សំលេងណាមួយ = 一 (yì) + សំលេងណាមួយ។

រាល់ពេលដែល 一 (yī) ត្រូវបានគេដាក់ផ្គូផ្គងជាមួយសំលេងផ្សេងទៀត វាផ្លាស់ប្តូរទៅជាសំលេងទីបួន៖ 一 (yì)។

ឧទាហរណ៍៖

一般 (yī bān) — “ជាធម្មតា” ក្លាយជា 一般 (yì bān)

一起 (yī qǐ) — “ជាមួយគ្នា” ក្លាយជា 一起 (yì qǐ)

一 (yī) អាចក្លាយជាសំលេងធម្មតា។

ស្រដៀងគ្នាទៅនឹងសំលេងទីបី 一 (yī) អាចបោះបង់សំលេងរបស់វា នៅពេលដែលវាត្រូវបានដាក់នៅចន្លោះពាក្យពីរ។

ការបោះបង់សំលេងគឺជាជម្រើស ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកមិនធ្វើដូច្នេះទេ ច្បាប់ដូចគ្នាក៏អនុវត្តផងដែរ។

ឧទាហរណ៍៖

休息一下 (xiūxi yī xià) — “សម្រាកបន្តិច” ក្លាយជាទាំង៖

休息一下 (xiūxi yí xià) ជាមួយសំលេងទីពីរ ឬ

休息一下 (xiūxi yi xià) ជាមួយសំលេងធម្មតា។

快一点 (kuài yī diǎn) ក្លាយជាទាំង៖

快一点 (kuài yì diǎn) ឬ

快一点 (kuài yi diǎn)

លេខ 一 (yī) នៅតែដដែល។

នៅពេលរាប់ លេខ 一 (yī) មិនផ្លាស់ប្តូរសំលេងរបស់វាទេ។

ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ លេខ 一 百二十六 (yī bǎi èr shí liù) — “១២៦” ក្លាយជា 一百二十六 (yì bǎi èr shí liù)។

នេះក៏ពិតសម្រាប់ពេលរាប់វត្ថុដែរ ដូចជា 一 个苹果 (yī gè píng guǒ) — “ផ្លែប៉ោមមួយ” ដែលផ្លាស់ប្តូរទៅជា 一个苹果 (yí gè píng guǒ)។

ការផ្លាស់ប្តូរសំលេង 不 (bù)

不 (bù) + សំលេងទីបួន = 不 (bú) + សំលេងទីបួន។

នៅពេលដែលពាក្យ 不 ( bù ) — “ទេ/មិន” ត្រូវបានគេដាក់តាមដោយសំលេងទីបួនមួយទៀត វាផ្លាស់ប្តូរទៅជាសំលេងទីពីរ។ ឧទាហរណ៍៖

不是 (bù shì) — “មិនមែន” ក្លាយជា 不是 (bú shì)

他不爱你 (tā bù ài nǐ) — “គាត់មិនស្រឡាញ់អ្នកទេ” ក្លាយជា 他不爱你 (tā bú ài nǐ)

វាអាចក្លាយជាសំលេងធម្មតានៅពេលស្ថិតនៅចន្លោះពាក្យពីរ។

នៅពេលដាក់ចន្លោះពាក្យពីរ ដើម្បីបង្កើតឃ្លា 不 ( bù ) អាចក្លាយជាសំលេងធម្មតា។ ទោះបីជានេះជាជម្រើសក៏ដោយ ក៏វាសំខាន់ណាស់ក្នុងការត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ពេលដែលអ្នកនិយាយពីម្តាយធ្វើដូច្នេះ។

ឧទាហរណ៍៖

吃不完 (chī bù wán) — “មិនអាចបញ្ចប់ការទទួលទាន” អាចក្លាយជា 吃不完 (chī bu wán)

差不多 (chà bù duō) — “ប្រហែលជា” អាចក្លាយជា 差不多 (chà bu duō)

去不去 (qù bù qù) — “តើអ្នកនឹងទៅទេ?” អាចក្លាយជា 去不去 (qù bu qù)

គូសំលេងភាសាចិន

អ្នកកម្រនឹងឃើញឃ្លាពេញនៅក្នុងភាសាចិនដែលប្រើសំលេងតែមួយប៉ុណ្ណោះ។

តាមពិតទៅ ពាក្យភាសាចិនជាច្រើនមានសំលេងពីរ។ នៅពេលដែលរឿងនេះកើតឡើង អ្នកបានជួបប្រទះគូសំលេង។

គូសំលេងទីមួយ

គូសំលេងទីពីរ

គូសំលេងទីបី

គូសំលេងទីបួន

ហើយនោះហើយគឺជាអ្វីដែលត្រូវដឹងអំពីសំលេងភាសាចិន!