იაპონური ფონოლოგია: 9 საბაზისო პრინციპი, რომელიც უნდა გახსოვდეთ

მოდით, მოგიყვებით მოკლე პირად ისტორიას, რომელიც, ვფიქრობ, ხაზს უსვამს იაპონური ფონოლოგიის ან ფონეტიკის სწავლის მნიშვნელობას. ეს თოვლიანი დღე იყო, მე ვსწავლობდი იაპონურს პატარა უნივერსიტეტში, სადღაც სულისკვეთებას. გრამატიკული სავარჯიშოს ნაწილად, ჩემმა მასწავლებელმა შემთხვევითი შეკითხვა დამისვა.

მან თქვა: “サミさん！先生はかわいいと思いますか？( さみさん！せんせいは かわいいと おもいますか？ )”, რაც ნიშნავდა: „სამი! როგორ ფიქრობ, მე მომხიბლავი ვარ?“

ვცდილობდი, რომ ზედმეტად არ მამხიარებინა იმ ფაქტმა, რომ შეკითხვა მარტივი იყო, მივანიძიე და ვუპასუხე: “うん。とっても怖いです！ ( うん。とっても こわい です！ )” ძირითადად, ვთქვი: „ჰო, შენ წარმოუდგენლად საშიში ხარ!“

შოკში, ჩემმა მასწავლებელმა რაღაც ხოხოლის მსგავსი ხმა გამოსცა. რამდენიმე ადამიანმა სიცილი დაიწყო, მაგრამ საბედნიეროდ, ჩემმა მეგობარმა სწრაფად ჩემი დაცვა დაიწყო და უთხრა მასწავლებელს, რომ არა, ის მომხიბლავია, ნამდვილად მომხიბლავია: “いや！かわいいです！先生はかわいいですよ！ ( いや！かわいいです！せんせいは かわいい ですよ！ )”

სწორედ ეს იყო მომენტი, როცა იაპონური ფონეტიკის და ნათელი გამოთქმის ღირებულება გავიგე. საბოლოოდ, თქვენ მიიღებთ ყველა ინფორმაციას, რაც გჭირდებათ, რომ გაარჩიოთ განსხვავება こわい (საშინელი) და かわいい (მომხიბლავი) შორის — და კიდევ ბევრ რამეს.

1. ん ითვლება ერთ მორად

თუ თქვენ ოდესმე გიცდიათ იაპონური მეტყველების შეკვრით მიბაძვა, შეიძლება შეგნიშნავთ, რომ მის თითოეულ მორას (მარცვლის შემადგენელ ერთეულს) ერთი ქულა აქვს და იგივე ხანგრძლივობა.

სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ერთი მორა არის, ძირითადად, ერთი კანა (გამოკლებით პატარა კანები, როგორიცაა ょ ぎょ-ში). ასე რომ, თუ თქვენ პრაქტიკაში ხმოვანებით მიიჩნევთ, ტაშების რაოდენობა უნდა შეესაბამებოდეს კანას რაოდენობას მოცემულ სიტყვაში.

რადგან იაპონური ხმების უმრავლესობა არის „თანხმოვანი + ხმოვანი“ წყვილი, თავად ენა გარკვეულწილად აიძულებს თქვენ გქონდეთ შედარებით თანმიმდევრული რიტმი. ეს არის ზოგადი წესი, ნებისმიერ შემთხვევაში.

და შემდეგ არის ん.

გახსოვდეთ, რომ ん არის ერთი მორა და მასში ხმა უნდა იყოს ასეთი. მაგალითად, სიტყვა „ახლა“ ან 今度 (こんど) უნდა მიიღოს სამი ქულა (KO-N-DO), არა ორი (KON-DO).

2. ხუთივე იაპონური ხმოვანი ერთნაირად გამოითქმის

იაპონურ ენას ხუთი ხმოვანი ბგერა აქვს:

გარდა იმისა, რომ /i/ და /ɯ/ ხდებიან უხმოები, როდესაც გარკვეული თანხმოვნების მიმდებარედ არიან, ეს ხუთი ხმოვანი ყოველთვის ერთნაირად გამოითქმის.

როცა ვამბობ „უხმოს“ ამ კონტექსტში, ვგულისხმობ, რომ თქვენი ხმოვანი თოკები არ ვიბრირებს ამ ბგერების წარმოქმნისას. ამის გაგება უფრო ადვილია, როცა გრძნობთ. დაადეთ თქვენი თითები კისერზე, თითქოს პულსს ამოწმებთ. წარმოთქვით ფრაზა „Who are you?“ ხმამაღლა და შემდეგ ესე ისე ჩურჩულით იგივე ფრაზა. შეამჩნევთ განსხვავებას?

რადგან მხოლოდ ხუთი ბგერაა, დარწმუნდით, რომ მათ სწორად წარმოთქვამთ! და ამის საუკეთესო გზაა პრაქტიკა, პრაქტიკა და კიდევ უფრო მეტი პრაქტიკა.

აქ არის რეკომენდებული მეთოდი ბგერების პრაქტიკისთვის, თუ არ გაქვთ საუბრის მასწავლებელი საკონსულტაციოდ (როგორც მე მქონდა):

• იპოვნეთ ვიდეო, რომელშიც ჩართულია მშობლიური იაპონელი მოსაუბრე და აქვს ზუსტი სუბტიტრები.
• წაიკითხეთ წინადადება სუბტიტრებიდან.
• მოისმინეთ, როგორ ამბობს მას მშობლიური მოსაუბრე.
• ხელახლა წაიკითხეთ წინადადება იმის მიხედვით, რასაც გესმით.
• დაჯექით სარკის წინ და ჩართეთ მაგნიტოფონი. დააკვირდით თქვენს პირს, როცა საუბრობთ და მოისმინეთ ჩანაწერი. შეადარეთ იგი მშობლიური მოსაუბრის ვერსიას და შეამჩნიეთ რაიმე განსხვავება.
• გააკეთეთ შესაბამისი ცვლილებები იმის მიხედვით, რაც შენიშნეთ, და კიდევ ერთხელ გაიმეორეთ წინადადება.
• გააგრძელეთ, სანამ არ დაასრულებთ წინადადებას, შემდეგ გადადით მეორეზე.

საბედნიეროდ, თქვენ შეგიძლიათ იპოვოთ სუბტიტრებიანი ვიდეოები მშობლიური იაპონელი მოსაუბრეებით ისეთ ენის სწავლის პლატფორმაზე, როგორიცაა Lingflix.

ხშირად, მხოლოდ მოცემული ბგერის სწორი გამოთქმის მოსმენა საკმარისია თქვენი საკუთარი გამოთქმის გასაუმჯობესებლად. სხვა დროს, შეიძლება შეცდომა ისმინოთ, მაგრამ არ იცოდეთ, როგორ გაასწოროთ იგი.

თუ ეს არის ეს უკანასკნელი პრობლემა, რომელსაც თქვენ გაქვთ, შეგიძლიათ დაიქირაოთ რეპეტიტორი კონკრეტულად თქვენი გამოთქმის უნარების გასაუმჯობესებლად. ნიჭიერმა მასწავლებელმა შეუძლია გიჩვენოთ ის, რაც საკუთარ თავს ვერ გესმით.

მაშინაც კი, თუ პროფესიონალ რეპეტიტორთან წვდომა არ გაქვთ, მშობლიურ მოსაუბრეს ან ენის გაცვლის პარტნიორს შეუძლია გითხრათ, ჟღერს თუ არა თქვენი ჩანაწერი სწორად ან რამე სასაცილოდ ჟღერს თუ არა, მაშინაც კი, თუ მათ ზუსტად ვერ ახსნიან, რატომ.

თუ თქვენ არ ხართ მზად ასეთი ვალდებულებისთვის, ასევე მინდა გაგიზიაროთ Fluent Forever-ის შესანიშნავი YouTube სერიები, რომელიც დეტალურად იკვლევს იაპონურ ხმოვნებს — მათ შორის განსხვავებებს იაპონურ და ინგლისურ u ბგერებს შორის:

3. თავიდან აიცილეთ ერთი იაპონური ხმოვნების ინგლისურ დიფთონგებად გადაქცევა

თუ შეადარებთ ინგლისურისა და იაპონურის IPA გვერდებს, რომლებსაც მე დავუკავშირდი „რატომ ვსწავლოთ იაპონური ფონეტიკა?“, თქვენ შეამჩნევთ ერთ შემაძრწუნებელ განსხვავებას მათ შორის: ინგლისური ხმოვნების განყოფილება უზარმაზარია მისი იაპონური ვერსიისთან შედარებით.

ერთ-ერთი მიზეზი არის ის, რომ ინგლისურს მეტი ხმოვანი ბგერა აქვს, ვიდრე იაპონურს. ასევე არის ის ფაქტი, რომ ინგლისურს შეუძლია ფარულად იყოს დიფთონგის შესახებ, ბგერა, სადაც ერთ მარცვალში ორი ხმოვანია.

მაგალითად, აიღეთ ინგლისური სიტყვა „no“. თქვით ის, როგორც ჩვეულებრივ, შემდეგ კი ნელა თქვით. თქვენ უნდა შეამჩნიოთ, რომ მას ორი ბგერა აქვს: მოკლე /o/ ბგერა, რასაც მოსდევს u ბგერა /ʊ/. არსებითად, თქვენ ამბობთ „nou“.

ახლა გამოიყენეთ ეს იაპონურ ენაზე. ბგერა no の-ში არ არის დიფთონგი. აქ თქვენ ამბობთ /o/-ს, მაგრამ ჩერდებით იმის გამოც, რომ /ʊ/-ს მიაღწევთ.

არ ვგულისხმობ, რომ იაპონური ენა არასოდეს ათავსებს ორ ხმოვანს ერთად. მაგალითად, სიტყვა 能力 ( のうりょく ) ან „უნარი“ მოიცავს /o/ ბგერას の-ში და იაპონურ /ɯ/ ბგერას う-ში. იგივე ეხება იაპონიის დედაქალაქის 東京 (とうきょう) სახელის გამოთქმას, სადაც ორივე ხასიათს აქვს /o/ და /ɯ/ ბგერები ერთმანეთის გვერდით.

4. გაიგეთ პალატალიზებული ბგერები

ერთი კონცეფცია, რომელიც აუცილებელია იაპონური გამოთქმისთვის, არის პალატალიზაცია. შესაძლოა, არ იყოთ ამ ტერმინთან იმედოვნება, მაგრამ ეს არის რაღაც, რასაც ხშირად აკეთებთ ამის გარეშე.

მაგალითად, აქ არის ვიდეო სავარჯიშოებით, რომელიც განმარტავს, თუ როგორ უნდა გააკეთოთ ინგლისური ენის პალატალიზებული ბგერები:

და აქ არის კიდევ ერთი ვიდეო, რომელიც აჩვენებს ბგერების ცვლილებებს იაპონურ ენაში — ანუ რას წარმოადგენს დიაკრიტიკული მარკერები は → ば ・ ぱ-ში:

ჰირაგანასა და კატაკანას შესწავლისას შეიძლება შეიტყოთ, რომ „პატარა“ კანები შეიძლება დაემატოს უფრო დიდებს ახალი ბგერების შესაქმნელად — როგორიცაა び და よ びょ-ს შესაქმნელად.

როდესაც პატარა や, ゆ ან よ-ს დაამატებთ იაპონურ თანხმოვნებს, თქვენ რეალურად წარმოადგენთ პალატალიზებულ ბგერას.

მაგალითად, g ბგერა ぎょ-სა და ご-ში არ არის იგივე.

სცადეთ თავად: ნელა გაიმეორეთ ბგერები წინ და უკან. დაიხუჭეთ თვალები და კონცენტრირება მოახდინეთ თქვენს პირზე. საიდან მოდის ბგერები? როგორ გრძნობთ თქვენს პირს? თქვენ უნდა იგრძნოთ, რომ ბგერა ぎょ-ში ოდნავ „უფრო მაღალი“ ადგილიდან ჩანს, ვიდრე ご-ში.

თუ გიჭირთ, ვფიქრობ, ეს გვეხმარება ბგერების ჩურჩულით წარმოთქმაში. კიდევ ერთხელ, ぎょ მოიცავს პალატალიზებულ /g/-ს, ხოლო ბგერა ご-ში არის ჩვეულებრივი /g/.

5. განასხვავეთ იაპონური /h/, /ç/ და /ɸ/

მიუხედავად იმისა, რომ は, ひ, ふ, へ და ჰო ყველა გადაყვანილია ასო h-ით დაწყებული (როგორც ხედავთ ამ კვლევაში), აქ სინამდვილეში სამი განსხვავებული თავდაპირველი თანხმოვანია: /h/, /ç/ და /ɸ/.

ახლა დაუბრუნდით ご vs. ぎょ-ს და კიდევ ერთხელ იპოვნეთ განსხვავება გრძნობაში, შემდეგ კი სცადეთ ほ და ひょ-თან. თქვენ უნდა იგრძნოთ განსხვავება პოზიციაში. და თუ ხელს დაიჭერთ პირთან, ასევე უნდა შეამჩნიოთ, რომ გაცილებით ნაკლები ჰაერი მოხვდება თქვენს ხელზე, როდესაც ამბობთ ひょ.

ბგერა ひ-ში, /ç/, არის /h/ ბგერის პალატალიზებული ვარიანტი, ხოლო /ɸ/ არის ახალი, მაგრამ ხელმისაწვდომი ბგერა, რომელიც მოითხოვს ოდნავ თამაშს თქვენს ტუჩებთან. ეს მნიშვნელოვანია, რადგან ふ აქვს თანხმოვანი და ხმოვანი ბგერების კომბინაცია, რომელიც არ არსებობს ინგლისურში: /ɸ/+/ɯ/.

მაშ, რა განსხვავებაა /f/-ს (როგორც „fan“-ში) შორის, რომელიც ყველამ ვიცით და /ɸ/-ს შორის, როგორც მთა 富士 (ふじ)-ში?

კარგად, როდესაც ამ ვიზუალურ IPA ცხრილს უყურებთ, ხედავთ, რომ /f/-ის ტექნიკური ტერმინი არის „labiodental fricative“, ხოლო /ɸ/ არის „bilabial fricative“. ეს არის ლამაზი საუბარი ერთი ბგერის შესახებ, რომელიც მოიცავს თქვენი ტუჩის კბილებთან შეხებას და მეორე, რომელიც მოიცავს თქვენს ორივე ტუჩს, მაგრამ არა კბილებს.

ჩათვალეთ, რომ სანთელს უბერავთ და გააყინეთ ჩაბერის შუაში. ყურადღება მიაქციეთ, როგორ გრძნობთ თქვენს პირს და შემდეგ შეინარჩუნეთ ეს პოზიცია ふ-ს თქმისას. თუ დარწმუნებული არ ხართ, გადახედეთ ამ ბმულს Wasabi Japanese-დან და შეადარეთ თქვენი გამოთქმა მშობლიური მოსაუბრისას.

6. იაპონური „R“ ძალიან განსხვავდება ინგლისურისგან

ჩემმა იაპონურმა მასწავლებელმა (ის, ვინც შესავალში ვახსენე) ერთხელ თქვა, რომ ყველაზე რთული ინგლისური სიტყვა იაპონელებისთვის წარმოთქმისთვის არის „really“. ეს იმიტომ, რომ ენის პოზიციის თვალსაზრისით, იაპონური /ɾ/ სადღაც არის ინგლისურ /r/ და /l/ შორის.

აქ არის კარგი ახსნა იაპონური r ბგერის შესახებ:

ჩათვალეთ, რომ საშობაო საგალობელს გალობთ — „la la la la la, la la la la!“ — და ყურადღება მიაქციეთ, სად არის თქვენი ენა. ის უნდა იყოს თქვენი ზედა კბილების ზემოთ, თითქმის შეხება მათ. ახლა, გააგდეთ მახინჯი სვიტერი და იმღერეთ არაკრეატიული ხალხის სიხარულის დასაწყისი — „ra ra ra!“ — და ისევ, ყურადღება მიაქციეთ, სად არის თქვენი ენა.

შემდეგ, თქვით la, და შეჩერების გარეშე, თქვით r, ასე რომ თქვენ მიიღებთ უაზრო la-err ტიპის ბგერას. თქვენ უნდა შეამჩნიოთ, რომ თქვენ ძირითადად აკვირდებით პატარა ხაზს უკან თქვენი l ენის პოზიციიდან, რომ მიიღოთ თქვენი r ენის პოზიცია.

ახლა, როცა ეს გაარკვიეთ, აირჩიეთ პოზიცია შუაში და თქვით რამდენიმე იაპონური სიტყვა, რომელიც იწყება ამ r ბგერით, როგორიცაა ラーメン („რამენი“). თუ ბგერა არ არის l ბგერა, არც თითქმის r ბგერა, მაგრამ ასევე ჩანს, რომ სადღაც შუაშია, თქვენ სწორ გზაზე ხართ!

7. し არ ჟღერს როგორც „She“ (და ასევე შეიძლება მოგიწიოთ ჩინურის გარკვეული გაცნობა)

იმის საწინააღმდეგოდ, რაც შეიძლება გასწავლოთ, し არ ჟღერს ისე, როგორც „she“.

ბგერა „she“-ში ეწოდება „voiceless postalveolar fricative“ და ჰგავს /ʃ/-ს. ამასობაში, ბგერა し-ში (და მისი კატაკანა კოლეგა シ) არის „voiceless alveolo-palatal fricative“ და ჰგავს /ɕ/-ს.

ეს განსხვავებული ბგერებია.

სამწუხაროდ, არ არის ბევრი კარგი რესურსი იმის შესახებ, თუ როგორ უნდა წარმოვთქვათ し, ამიტომ მე ვაპირებ რამდენიმე ვიდეოს მიმართვას, რომელიც მიზნად ისახავს მანდარინ ჩინურის მოსწავლეებს, რადგან /ɕ/ ბგერა არსებობს ორივე ენაში.

კიდევ ერთი ბგერა, რომელსაც მოისმენთ როგორც მანდარინში, ასევე იაპონურად, არის /tɕ/. იაპონური წარმოადგენს ამ ბგერას ჰირაგანაში つ და კატაკანაში ツ.

შეგიძლიათ დაიწყოთ OLS Mandarin-ის ვიდეოს ყურებით, რომელიც ადარებს რამდენიმე მანდარინულ თანხმოვან ბგერას. ახლოს მიაქციეთ ყურადღება x და j-ის პინინის ჭდეებს, რომლებიც უხეშად შეესაბამება し და つ ბგერებს:

შეეცადეთ მოისმინოთ განსხვავება ორ ბგერას შორის, შემდეგ კი გადახედოთ რამდენიმე ვიდეოს, რომელიც უფრო კონკრეტულად საუბრობს ბგერებზე, როგორიცაა Yoyo Chinese-ს მიერ ( し-სთვის და ち-სთვის):

თუ მზად ხართ უფრო ზუსტი ახსნისთვის და არ გაწუხებთ ცოტა მეტი შესწავლა მანდარინული sh და zh-ის შესახებ, გადახედეთ Litao Chinese-ის შესანიშნავ ვიდეოებს ( し-სთვის და ち-სთვის):

სამწუხაროდ, იაპონური じ ბგერა (ცვალებადი, /ʑ/ და /dʑ /) არ არსებობს მანდარინულში. ერთადერთი განსხვავება し-სა და じ-ს შორის არის ის, რომ し არის უხმო (თქვენი ხმოვანი თოკები არ ვიბრირებს), ხოლო じ არის ხმოვანი (თქვენი ხმოვანი თოკები უნდა ვიბრირებდეს).

8. იაპონურ ენაში ხუთი განსხვავებული „N“ ბგერაა

კერძოდ, ისინი არიან:

• ნორმალური n ბგერა ან /n/. მაგალითად, გაქვთ 海苔 ( のり ), გამხმარი წყალმცენარე, რომელიც ხშირად გამოიყენება იაპონურ საკვებში.
• პალატალიზებული /ɲ/. ეს ჩნდება い-ს გარდა სხვა თანხმოვნებამდე ან პატარა よ, や და ゆ ბგერებამდე.
• ის n, რომელიც ხდება m. თუ ოდესმე გიფიქრიათ იმ ფაქტზე, რომ 頑張る ( がんばる ) ან „წარმატებები/გააკეთე შენი საუკეთესო“ ხშირად არასწორად არის დაწერილი, როგორც gambaru ზოგიერთ სახელმძღვანელოში ან ფრაზებში, თქვენ ალბათ იცნობთ წესს, რომ /n/ ხდება /m/ (როგორც „mom“-ში) /b/ (როგორც boy-ში) ან /p/ (როგორც pot-ში) წინ.
• /ŋ/ ბგერა. ეს ჟღერს როგორც ng ბგერა -ing სიტყვებში, როგორიცაა „going“ ან „sing“. ეს ხდება მაშინ, როდესაც ん მოდის /k/ ან /g/ ბგერამდე.
• /ɴ/ ბგერა. ეს არის ん-ის ბგერა, როდესაც ის ხდება პაუზის წინ ან, როგორც Wikipedia ამბობს, გამოთქმის ბოლოს, როგორიცაა すみません… ან „ბოდიში/პატიება მოიხადეთ…“ სხვათა შორის, აქ არის კარგი თემა, რომელიც განმარტავს, თუ როგორ უნდა წარმოვთქვათ すみません.

9. იაპონურ ენას აქვს ტონალური აქცენტი (ისევე, როგორც ინგლისურს!)

ინგლისურის მსგავსად (სადაც სიტყვა „certain“ გამოითქმება როგორც CER-tain და არა cer-TAIN), სიტყვები იაპონურ ენაში ხაზგასმულია კონკრეტული გზით.

თქვენ დაგავიწყდებათ, რომ იაპონური სიტყვები ყველა თანაბრად არის შტრიხებული, მაგრამ ისინი მიჰყვებიან რამდენიმე სპეციალურ ნიმუშს მაღალი და დაბალი ტონების. 銀行 (ぎんこう) ან „ბანკი“, მაგალითად, იწყება დაბალი ტონით, რასაც მოსდევს სამი მაღალი ტონის მორა.

მიუხედავად იმისა, რომ არსებობს რამდენიმე ძირითადი ნიმუში, რომელსაც იაპონური სიტყვები მიჰყვებიან, ეს ნიმუშები არ არის ფიქსირებული და იცვლება იმის მიხედვით, თუ რა ხდება წინადადებაში. მაგალითად, იაპონურის ტოკიო/სტანდარტულ დიალექტში, არსებობს ორი ფუნდამენტური წესი:

1. სიტყვის პირველ ორ მორას არ ექნება ტონის იგივე დონე. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, თუ პირველი მორა მაღალია, მაშინ მეორე იქნება დაბალი და პირიქით.

2. მას შემდეგ რაც სიტყვის ტონი ეცემა, ის აღარ დაბრუნდება. ინგლისური მანდარინულისგან განსხვავებით, სტანდარტულ იაპონურს აკლია ვარდნის შემდეგ აღმავალი ინტონაცია სიტყვების, როგორიცაა 买 ან „ყიდვა“.

თუ ეს ყველაფერი გაგიხარდებათ, მე გირჩევთ, გაატაროთ გარკვეული დრო იმის შესწავლაზე, თუ როგორ მუშაობს ტონალური აქცენტი. თქვენ ასევე მოგინდებათ ისწავლოთ რამდენიმე საერთო სიტყვა თითოეული ნიმუშისთვის, რათა მიიღოთ გრძნობა, თუ როგორ გრძნობს თითოეული მათგანი. შემდეგ, უბრალოდ ყურადღება მიაქციეთ მათ აქცენტს, როგორც მედიას მოიხმართ ან ადამიანების საუბარს უსმენთ.

იმ შემთხვევაში, თუ გსურთ ამის სიღრმისეულად განხილვა, კაცმა სახელად Dogen-მა გამოაქვეყნა ყოვლისმომცველი სერია ამ თემაზე.

რატომ ვსწავლოთ იაპონური ფონეტიკა?

როდესაც დავიწყე იაპონურის შესწავლა, მითხრეს, რომ იაპონური გამოთქმა ძალიან მარტივი იყო. ფაქტობრივად, ჩვენ გამოთქმაზე მხოლოდ ერთი საკლასო პერიოდი გავატარეთ შემდეგი მიზეზების გამო:

• ენა ატონალურია. ეს არ არის ისეთი, როგორც, ვთქვათ, მანდარინული ჩინური, სადაც გარკვეული სიტყვების წარმოთქმის გზა ცვლის მათ მნიშვნელობას და ხასიათს, რომლითაც წერთ მათ. მაგალითად, ჩინური ხასიათები „ყიდვისთვის“ და „გაყიდვისთვის“ არის 买 და 卖, შესაბამისად. ისინი ორივე ჟღერს როგორც „mai“, გარდა იმისა, რომ პირველს აქვს დაცემის შემდეგ აღმავალი ინტონაცია, ხოლო მეორეს მხოლოდ დაცემის ინტონაცია აქვს.
• მართლწერა ფონეტიკურია და გამოთქმა თანმიმდევრულია. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, სიტყვები ჟღერს ისე, როგორც გამოიყურებიან და გამოიყურებიან ისე, როგორც ჟღერს. ვინც არ უნახავს იაპონური, შეიძლება წაიკითხოს ტექსტი რომაჯიში დაწერილი და გაგებული იყოს დიდი პრობლემის გარეშე (განსხვავებით, მაგალითად, ვინც ფრანგულს სწავლობს).
• ეს შედარებით ადვილია ესპანურის მშობლიური მოსაუბრეებისთვის. თუ იაპონურ ხმოვნებს ისე გამოთქვამთ, როგორც ესპანურად, კარგად იქნებით.

ეს ყველაფერი ეჭვქვეშ აყენებს კითხვას, რომელსაც ალბათ ახლა ფიქრობთ, იმის გათვალისწინებით, რომ გადაწყვიტეთ მთელი სტატია წაკითხოთ ამ თემაზე: თუ იაპონური გამოთქმა ასე მარტივია, რატომ დაუთმობდა ვინმე დროს იაპონური ფონეტიკის — ან რასაც Webster's English Language Learner Dictionary განსაზღვრავს როგორც „საუბრის ბგერების შესწავლას“?

მიზეზი ყველაფერი ამაზე მოდის: იაპონურს აქვს ბგერები, რომლებიც არ არსებობს ინგლისურში და პირიქით. გადადით რამდენიმე წუთის განმავლობაში, შეხედეთ ინგლისურისა და იაპონურის IPA გვერდებს და აღმოაჩენთ, რომ ორ ენას შეიძლება ჰქონდეს მსგავსი ბგერები, მაგრამ ისინი ზუსტად იდენტური არ არის.

ვაუ, ეს მოგზაურობა იყო! ჩვენ ახლახანს დავფარეთ ტონა ინფორმაცია იაპონური ფონეტიკის შესახებ. ამ ეტაპზე, თქვენ ალბათ საკუთარ თავს ეკითხებით, ღირს თუ არა ყველა ეს ძალისხმევა ამ ყველაფრის გარკვევა — და გულწრფელად, ეს კითხვა თქვენ უნდა უპასუხოთ.

თუ იაპონურ სიტყვებს „არასწორად“ წარმოთქვამთ (რასაც არ უნდა ნიშნავდეს ეს) და მშობლიურ მოსაუბრეებს მაინც შეუძლიათ გაგება, ეს არაფერია. ყოველივე ამის შემდეგ, ინგლისელები ფიქრობენ, რომ ფრანგული აქცენტი რომანტიკულად ჟღერს და თქვენ ალბათ მაინც მიიღებთ გამართლებას უცხოელობისთვის.

მაგრამ თუ თქვენი მიზანია გახდეთ იაპონური ენის სწავლაში, მისი ფონეტიკის შესწავლა მოგიყვანთ იქ. გამბატე, ნე!