Hvernig ég lærði frönsku: 8 þrepa ferðalagið mitt

Myndirðu trúa því ef ég segði þér að frönskunámið hafi fengið mér vinnu í fata-safni Parísar?

Og að það hafi leitt til þess að ég kynntist eiginmanni mínum? Og að það hafi leyft mér að búa í íbúð sem leit út á Signu og frægu Dómkirkjunni í Notre-Dame!

Ég þakka frönskunni fyrir margar dásamlegar upplifanir í lífi mínu.

Frönskunám getur opnað svo margar tækifæri fyrir þig. Hér mun ég deila sögunni um hvernig ég lærði frönsku og óvænta ferðalagið sem það varð fyrir mig. Ég mun einnig gefa þér ráð og hugmyndir sem ég tók til mín á hverjum stigi, ekki aðeins fyrir frönskunámið heldur einnig fyrir að finna vinnutækifæri í Frakklandi.

Jafnvel þótt frönskunámsferðalag þitt fylgi ekki nákvæmlega sömu brautinni, geturðu hermt eftir árangri mínum til að læra frönsku á skipulagðan og fljótlegan hátt hvar sem þú ert.

1. Ég Byrjaði að Læra Frönsku (Eða Svo Ég Hélt)

Ég hafði alltaf dreymt um að fara til Parísar einhvern daginn, og þessi ástfangni var það sem fékk mig til að vilja læra frönsku til að byrja með.

Það að hafa tækifærið—og stundum kröfuna—til að læra annað tungumál meðan maður er í skóla er eign sem ekki ætti að vanmeta, og ég nýtti það örugglega.

Því miður, þrátt fyrir að ég fékk beinan A-einkun, var meðlimur í frönsku heiðursfélaginu og tók þátt í frönskuklúbbnum í menntaskólanum, útskrifaðist ég með næstum enga frönskukunnáttu. Að auki var framburður minn alveg hræðilegur!

Hvernig var þetta mögulegt eftir fjögurra ára nám í frönsku? Og hvað getur það sagt okkur um frönskunámsferlið?

Í fyrsta lagi held ég að menntaskólanemar geti verið annars hugar vegna margvíslegra tilfinninga í gelgjuskeiði, félagslegs þrýstings í skóla og jafnvel skorts á áhuga. Það er erfitt að vera ekki sjálfmeðvituð/ur á unglingaárum, og tungumálanám krefst þess frelsis og sjálfstrausts að mega gera mistök.

Svo jafnvel ef þú ert löngu úr menntaskóla, líttu ekki á þig sem óhagstæðan/lega. Þú hefur líklega heyrt að því fyrr sem maður byrjar að læra annað tungumál, því auðveldara er það—og það er að vissu leyti satt.

En sem fullorðinn nemandi ertu líklega meira sjálfstraustur og meðvitaður/ur um þín eigin námsþarfir og markmið. Að auki hefur þú innri hvata til að læra frönsku, ekki bara einkunn sem hangir yfir höfði þér.

Annað sem gerir frönskunám í menntaskóla erfitt er að það er auðvelt að fá góðar einkunnir með smá námi og minningu, en mun erfiðara er að beita því sem þú hefur lært fyrir utan kennslustofuna.

Í lokin er fullkomið markmiðið að nota frönskuna fremur en bara að standast nokkra skólapróf.

Séð í baksýn er mikilvægasta ráðið sem ég get gefið þér að gera frönskuna að hluta af daglegu lífi þínu frá upphafi. Það nægir ekki að treysta eingöngu á kennslustundir og æfingar. Það að sökkva sér í frönskuna er eina leiðin til að verða fær og njóta ávinningsins af erfiða vinnunni.

Þú getur raunverulega hafið þetta ferli hvar sem þú ert. Það tekur eingöngu að umkringja sjálfan þig með raunverulegum frönskum fjölmiðlum, eins og sjónvarpi, útvarpi og kvikmyndum.

2. Ég Byrjaði Upp Á Nýtt í Háskóla

Eftir útskrift úr menntaskóla fór ég beint í háskóla til að stunda gráðu í enskri bókmenntafræði.

Ég vissi að ég þurfti að uppfylla almennu menntunarkröfuna um að hafa að minnsta kosti millistig í öðru tungumáli. Ég tók mér tíma í að íhuga hvort ég ætti að reyna að prófa mig upp úr byrjendafrönsku og einfaldlega taka millistigsnámið til að uppfylla kröfuna snemma.

Jafnvel þó ég hefði tekið frönsku í menntaskóla, ákvað ég að byrja upp á nýtt með grunnfrönskunáminu sem háskólinn minn bauð upp á. Þetta reyndist vera ein besta ákvörðun sem ég hef nokkurn tíma tekið!

Allir ættu að muna að það er í lagi ef þú þarft að byrja upp á nýtt.

Það að byrja upp á nýtt styrkti efnið og skýrði hugtök sem ég hafði áður misskilið. Að auki var ég ákveðin í að bæta frönskufærni mína í þetta sinn.

Þegar ég hafði uppfyllt tungumálakröfuna, var ég þegar svo dýpt í tungumáladeildina að ég ákvað að taka frönsku sem aukagrein. Ég fékk að ljúka hástigs frönskunáminu og byrja á mjög áhugaverðum námskeiðum í frönskum bókmenntum og kvikmyndum. Þessi námskeið gerðu kraftaverk fyrir hlustunar- og lesfærni mína.

Ég endaði líka á að gera sjálfstætt nám þar sem ég kenndi frönskunámskeið í Savoie, héruðum í Frakklandi, undir stjórn kennarans míns, sem hjálpaði við tal-færni mína.

Ef þú ert ekki í háskólanámi í augnablikinu, mundu að flestir háskólar leyfa íbúum að sitja í námskeiðum sem áheyrnarnemar fyrir lág gjald, svo þú þarft ekki að vera nemandi til að mæta í frönskutíma við staðbundinn háskóla.

Ekki aðeins færðu skipulagt frönskunám á háskólastigi, heldur færðu einnig að einbeita þér að sérstökum sviðum frönskunáms sem almennari námskeið fjalla ekki um. Í raun myndi ég sérstaklega mæla með því að leita að námskeiði í frönskri framburðarfræði, ef staðbundinn háskólinn þinn býður upp á slíkt.

Þetta var hagstæðasta frönskunámskeiðið sem ég hef nokkurn tíma tekið, þar sem ég átti erfiðara með framburðinn en nokkuð annað. Það er líka eitt af þeim tungumálahugtökum sem er miklu auðveldara að læra andlit við andlit með kennara, öfugt við á netinu.

Kennarinn minn hikaði ekki við að láta mig gera fyndnar grímur og hljóð fyrir framan alla bekkinn til að læra hvernig á að bera fram ákveðin orð, og eftir nokkrar vikur af þessu var feimnin mín vegna framburðarins alveg horfin.

Aðeins eftir að ég varð alveg óhrædd við að hljóma kjánalega gat ég bætt framburðinn minn, og ég fór úr þeim tíma með meira sjálfstraust en nokkurn tíma áður.

Í heildina voru frönskunámskeiðin mín í háskóla erfið en skemmtileg, og kennararnir mínir voru svo vel að sér og dásamlegir að ég lærði ógrynni. Ég útskrifaðist með gagnlega frönskukunnáttu og ég var stolt af því, en ég myndi samt ekki segja að ég væri fær á þeim tíma.

3. Ég Fékk Frönsku Vegabréfsseðil og Vinnu

Flýttum okkur nokkur ár fram í tímann, skömmu eftir að ég varð 24 ára, og ég tók ákvörðun um að hætta í vinnunni minni í Bandaríkjunum og ferðast um heiminn, sem ég hafði alltaf viljað gera. Ég byrjaði reyndar ekki í Frakklandi—ég byrjaði í Ítalíu—en óhjákvæmilega endaði ég þar sem ég hafði alltaf dreymt um að búa: í París.

Ég kom með au pair vegabréfsseðil og kenndi börnum sem voru í heimakennslu. Þó að ástandið mitt væri einstakt—flestir au pair taka einfaldlega þátt í að sjá um börn fyrir og eftir skóla—mæli ég með þessari leið ef þú ert að velta fyrir þér hvernig á að fá franskan vegabréfsseðil.

Nokkrum mánuðum eftir að hafa verið í Frakklandi fékk ég frábæra vinnu á Le Palais Galliera (þjóðarsafninu fyrir fataiðnað í París). Ég er viss um að ég fékk vinnuna af því að ég talaði bæði ensku og frönsku og hafði reynslu af vinnu í söfnum.

Paris Musées (Söfn Parísar) er frábær samtök til að vinna fyrir, og þau ráða marga útlendinga, svo kíktu á vefsíðu þeirra ef þú hefur áhuga.

Ef vinnan á söfnum er ekki fyrir þig, þá eru svo margar mismunandi tegundir tækifæra fyrir þá sem leita að franskri vinnu, ef þú ert tilbúin(n) að kanna málið. Eins og ég gef til kynna hér að ofan, gefðu þér forskot með því að gera ljóst að þú kannt einnig ensku.

4. Ég Sökti Mér í Margvíslega Frönsku

Bæði au pair vinnan og vinnan á safninu voru ómissandi til að auka samskiptahæfni mína. Og góðu fréttirnar eru að þú getur hermt eftir sömu tegund náms, jafnvel þótt þú sért ekki í frönskumælandi umhverfi í augnablikinu.

Sem au pair, jafnvel þó ég væri að kenna börnunum á ensku, var það mjög gagnlegt fyrir mig að hlusta á frönskuna þeirra utan kennslustunda. Börnin voru að sjálfsögðu móðurmálshafar, en töluðu lægri stigs frönsku vegna aldurs þeirra.

Af þessum sökum mæli ég með því að hlusta á franskan barnatónlist, horfa á barnamyndir á frönsku og lesa franskar barnabækur. Franskar talsettar útgáfur af barnamyndum, svo sem "Öskubuska" og "Shrek", eru alltaf góður byrjunarpunktur:

Í grundvallaratriðum er hvaða fjölmiðill sem er fyrir börn frábær leið til að auka skilningsfærni þína án þess að verða yfirþyrmd(ur) eða týnast.

Við vinnuna á safninu lærði ég faglega frönsku með því að eiga samskipti við samstarfsfólk mitt og almenning. Ofan á það var ég að fylla út franskar eyðublöð, lesa franskar skilti og nota frönsku í hvert skipti sem ég fór út.

Þessi sökkvun í tungumálið var ómetanleg og ég öðlaðist dýrmætar menningarlegar lexíur, var kynnt margvíslegum framburði eins og ég heimsótti aðra hluta Frakklands og lærði slæng og daglegu talmál.

Ef þú getur ekki sökkvað þér í frönsku vinnu eða daglegt franskt líf, skoðaðu leiðir til að líkja eftir þeirri sökkvunarreynslu, jafnvel þó aðeins fyrir klukkutíma eða tvo á dag.

Til dæmis, reyndu að ganga í staðbundinn frönskuklúbb, horfa á franskar kvikmyndir eða jafnvel lesa franska skáldsögu.

Og ekki gleyma einu mikilvægasta sem ég uppgötvaði meðan ég bjó í Frakklandi: að mestu leyti voru allir góðir þegar ég talaði frönsku og gerði mistök, og samstarfsfólkið mitt og almenningur hafði áhuga á því hvaðan ég var komin fremur en að dæma mig fyrir ófullkomnu talmálið mitt.

Svo forðastu ekki raunveruleg samræður við frönskumælandi fólk. Hugsaðu til þeirra sem tækifæris til að byggja upp færni og sjálfstraust þitt.

5. Ég Bætti Við Öðru Frönskunámskeiði

Sem hluti af kröfum vegabréfsseðilsins þurfti ég að skrá mig í frönskunámskeið meðan ég bjó í Frakklandi. Ég valdi ELFE sem tungumálaskólann minn og mæli eindregið með honum fyrir alla sem fara til Parísar. Námsáætlun þeirra er frábær og kennarinn minn var ótrúlegur.

Það að taka námskeið með öðrum sem voru ekki frönskumælandi hjálpaði enn og aftur með æfingar án þess að vera hrædd(ur) við að gera mistök, þar sem við vorum öll í sömu bátnum.

Það var einnig afar gagnlegt að hafa skipulagðar, stigvaxandi kennslustundir og stað til að spyrja allar þær spurningar sem vaknaðu út frá daglegri sökkvunarreynslu minni.

Til dæmis gat ég spurt kennarann minn um setningu sem ég heyrði á götunni og skildi ekki, eða af hverju fólk skildi mig stundum ekki þegar ég notaði ákveðið orð.

Leiðréttingar og kennsla hans var ómetanleg fyrir mig, og hún varð enn gagnlegri þar sem ég gat beitt henni um leið og ég fór úr kennslustofunni og var aftur á götum Parísar.

Hvar sem þú býrð, eru alltaf tækifæri til að taka gagnleg frönskunámskeið. Ólíkt fyrstu frönskunámskeiðunum þínum, ættirðu nú að leita að þeim sem hjálpa þér að byggja á sökkvunaraðferðunum sem þú hefur notað. Hér byrjar allt að falla saman og þú ættir að finna að þú ert að fara inn í efri millistigs til hástigs.

6. Ég Féllst Ást í Frönsku

Einhversstaðar á leiðinni í Parísarupplifun minni kynntist ég núverandi eiginmanni mínum, Javier, franskum matreiðslumeistari (sem er reyndar Kólumbíumaður en fæddur í París—saga fyrir annað sinn). Við stundum ástarsamband í um eitt ár og giftumst í ástarborginni, eins og í ævintýri.

Frönskan mín batnaði mikið eftir að ég byrjaði með honum, því að lokum var einhver nálægt mér sem gat leiðrétt mig og hjálpað mér með tungumálakunnáttu mína á hverjum degi.

Hins vegar talar eiginmaður minn einnig ensku, svo við þurftum að leggja okkur fram í byrjun sambandsins okkar til að nota frönsku oft svo ég gæti æft.

Ég veit hversu ótrúlega heppin ég var—ekki endar allur í franskri ástarsögu. En hver sem er er fær um að finna móðurmálshafa sem hann getur æft með.

Hvar sem þú býrð, eru nóg af spjallrásum á netinu, stöðum til að finna pennavini eða staðbundnum Meetup viðburðum þar sem þú getur fundið franskan félaga.

Það er ómissandi að æfa með móðurmálshafa á þennan hátt ef þú vilt grípa frönskumistök þín og þróa náttúrulega hljóðandi talmál.

7. Ég Fann Tölu-færni Þar Sem Ég Síst Vænti Hennar

Ekki of lengi eftir að við giftumst fluttum ég og eiginmaður minn til Kólumbíu vegna þess að ég átti í vandræðum með að endurnýja frönsku vegabréfsseðilinn minn.

Þið sjáið, þrátt fyrir að hafa fæðst í Frakklandi, er eiginmaður minn ekki franskur ríkisborgari, sem er, eins og ég sagði áður, saga fyrir annað sinn. Því gat ég ekki fengið franskan maka-vegabréfsseðil.

Við héldum að ég gæti upplifað hluta af menningu Kólumbíu, kynnst nýju tengdafólkinu og lært spænsku, svo við pökuðum töskurnar og stefndum til Suður-Ameríku.

Á meðan við leitum að réttu borginni þar sem eiginmaður minn gæti opnað veitingastað sinn, dvöldum við hjá tengdafólkinu í tvo mánuði. Þau tala ekki ensku, og ég kunni enga spænsku þegar ég flutti til Kólumbíu, en við tölum öll frönsku.

Hér er hlægilega parturinn: eftir tvo mánuði samlifa var frönskan mín betri í Kólumbíu en hún hafði nokkurn tíma verið í París! Ég talaði hana bókstaflega 24/7 í þessa tvo mánuði, sem var bara þessi auka spark sem ég þurfti inn í tölu-færni.

Á milli þess að Skype-símtala við vini mína til baka í Frakklandi og sjá tengdafólkið oft, æfi ég frönsku enn reglulega, og þetta hefur gert öllu breytileika í því að viðhalda stigi mínu.

Ég get ekki nógu mikið stressað hversu mikilvægt það er að finna leiðir til að æfa frönskuna þína svo þú tapir henni ekki.

Í lokin hef ég lært að hvar sem þú lærir frönsku, þá eru alltaf hlutar sem þú getur bætt og að stöðug æfing er eina leiðin til þess. Það skiptir engu máli hvar í heiminum þú ert, því meira sem þú talar frönsku, því betri verður frönskan þín.

8. Ég Hætti Aldrei að Læra (og Endurlæra Frönsku)

Ég er viss um að við lesningu á þessum fyrstu sjö þrepum myndirðu halda að ég væri alveg fær í frönsku og að enginn myndi nokkurn tíma gruna mig um að vera ekki fransk. Og þú myndir hafa rangt fyrir þér.

Það virðist vera svo miklu auðveldara að gleyma frönskum orðum og setningum en að læra þau, svo ég verð að halda áfram að æfa alltaf.

Ein leið sem mér finnst gaman að gera það á er að horfa á raunverulegar franskar myndskeið eins og á YouTube og í kvikmyndatriðum. Ég geri þetta persónulega á Lingflix:

Það er engin ein braut til tölu-færni í frönsku. Sagan um hvernig ég lærði frönsku gæti líkt mjög lítið á söguna þína. En heildar lexíurnar ættu að hjálpa þér að finna þína leið, og ferðalagið gæti bara breytt lífi þínu á þann hátt sem þú gátir ekki ímyndað þér.