21 franskir samhljóðar og hvernig á að bera fram þau

Frönsk samhljóð eru stundum þögul. Önnur sinnum láta þau til sín taka. Í sumum tilfellum eru þau borin fram „mjúklega“ og í öðrum tilfellum „harðlega“.

Eins og þú sérð eru til ákveðnar reglur til að hjálpa þér að skilja hegðun franskra samhljóða. Við skulum skoða þetta.

Hvernig franskir samhljóðar hegða sér í orðum, frá B til Z

Reyndu að lesa franska stafrófið upp:

A , B , C , D , E, F , G , H , I, J , K , L , M , N , O, P , Q , R , S , T , U, V, W , X , Y , Z

Gerðu svo það sama aftur—en í þetta sinn, slepptu öllum sérhljóðunum nema Y . Voilà! (Hana er komið.) Þú ert nú með lista yfir frönsk samhljóð:

B , C , D , F , G , H , J , K , L , M , N , P , Q , R , S , T , V, W , X , Y , Z

Þó að það sé aðlaðandi að skoða þessi samhljóð í strangri stafrófsröð, hegða sum þeirra sér á mjög svipaðan hátt—breytast varla, verða þögul eða gleypast af nasalvæddum sérhljóðum. Þess vegna skoðum við sum þeirra í hópum, byggt á hegðun þeirra. (Nokkur þeirra munu birtast oftar en einu sinni.)

Þar sem nokkur þessara frönsku samhljóða geta gefið frá sér fleiri en eitt hljóð, notum við alþjóðlega hljóðstafrófið til að festa sérstök hljóð sem birtast í ákveðnum samhengjum. Franska alþjóðlega hljóðstafrófið hefur eitt-fyrir-eitt samsvörun—eitt hljóð fyrir hvern staf.

Smelltu bara á eitthvert af frönsku dæmiorðunum til að heyra hvernig franskmæður bera fram viðkomandi samhljóð.

Einföld frönsk samhljóð

Þessi samhljóð gera yfirleitt ekkert undarlegt—að minnsta kosti ekki í upphafi eða miðjum fröskum orðum.

B og K geta verið þögul í lok sumra orða; við munum ræða það aðeins nánar síðar.

• B — Borið fram á svipaðan hátt og í ensku, en með þéttara munnstillingu. Það hljómar stöðugt eins og [ b ] í belle (fegurð), bête (skepna) og hundruðum annarra orða.

• D — Þetta samhljóð er næstum alltaf borið fram [ d ], eins og í d’accord (allt í lagi) eða dinde (kalkúnn). Lokaháttur D getur hljómað eins og [ t ] þegar eftir fylgir orð sem byrjar á sérhljóði, eins og í le grand homme (hið mikla mann).

• F — Þessi stafur hljómar einfaldlega eins og [ f ], hvort sem hann er einn í orðum eins og frère (bróðir) eða tvöfaldur í orðum eins og efficace (árangursríkur).

• J — Yfirleitt borið fram með [ ʒ ] hljóði, eins og í jupe (pils); borið fram [ dʒ ] í sumum tökuorðum, eins og job (starf).

• K — Notað fyrir tökuorð eins og kiffer (að líka við), kimono og kiwi. Það er borið fram [ k ] á mjög svipaðan hátt og í ensku, en aftur með þéttari munn- og varastillingu.

• V — Heldur sama einfalda [ v ] hljóðinu, hvort sem notað er í orðum eins og vous (þið [formlegt/fleirtala]), victoire (sigur), savoir (að vita) eða vedette (frægðarstjarna).

Stundum þögul lokhljóð

Franska er vel þekkt—og stundum óttuð—fyrir fjölbreytileika sína af þögulum lokhljóðum.

Fyrirbærið samhljóðun (liaison) ákvarðar oft hvort lokhljóð sé þagt eða borið fram hátt.

B, C, F, K eru sjaldan þögul, en D , M , N , P , R , S , T , X og Z eru það oft. Við skulum skoða sum þessara aðeins nánar.

Samhljóða kameljónar

Þessir stafir breyta hljóði sínu byggt á nokkrum mismunandi þáttum. Í mörgum tilfellum fer hljóð þessara samhljóða eftir stöfunum sem koma á eftir þeim.

Franskir sérhljóðar hafa sérstaklega áhrif á framburð samhljóða. Ákveðin samhljóð eru borin fram „harðlega“ þegar þau birtast fyrir sérhljóðunum A , O eða U . Andhverft, sama samhljóðin eru borin fram „mjúklega“ þegar notuð fyrir sérhljóðunum E , I , eða Y .

Mjúk C

Þegar parað saman við E , I , eða Y, gefur franska C frá sér mjúkt hljóð [ s ], sem í raun hljómar eins og S í ensku. Til dæmis, í orðinu silence (þögn), hljómar C alveg eins og S í upphafi orðsins. Hugsaðu líka um orð eins og cible (skotmark), cendre (aska) og cyberattaque (netárás).

Harð C

Í orðum eins og sucre (sykur), facteur (póstburðarmaður), cri (hróp) og crypte (gröftur), muntu sjá að C sem fylgir beint samhljóði hljómar „harðlega“ eins og [ k ]—jafnvel ef næsta sérhljóð myndi venjulega gefa C mjúkt [ s ] hljóð.

Sérhljóðin A , O eða U , sett beint á eftir stafnum C , munu líka gefa því harða hljóð. Þú munt heyra þetta í orðum eins og café (kaffi), cou (háls) og cuvette (skál).

Ç ( C með sídelju)

Franska C er eina fulltíða franska samhljóðið sem stundum ber samhljóðamerki: cédille (sídelja).

Meira en smáskegg, það er eins og Van Dyke skegg eða fullþroska geitaþoka. Og það er öflugt, mildar franska C svo það hljómar eins og S í orðum þar sem það annars myndi hljóma eins og K : ça (það), français (franska tungumálið), garçon (strákur), commençons ([við] byrjum) og reçu (móttekið).

C + H

Hljóð C getur líka breyst þegar það er í samvinnu við H . CH samsetningin í frönsku framkallar venjulega „sh“ [ ʃ ] hljóð, eins og í orðum eins og château (kastali), charbon (kol), relâché (laus) eða revanche (hefnd).

Það er undantekning frá þessari reglu, og hún er mjög svipuð fyrirbæri í ensku: Í sumum tökuorðum úr grísku, mun CH—sem er yfirleitt í upphafi orðs—vera borið fram eins og [ k ]: chronomètre (rónónmælir), charisme (persónutöfrar), Christ (Kristur) og chlore (klór).

Hins vegar, í öðrum grískum tökuorðum—eins og chimie (efnafræði) og charité (góðverk) og chimérique (óraunhæfur)—er CH samsetningin borin fram sem [ ʃ ], eins og hún er í meirihluta franskra CH orða.

Harð G

Harð G hljóð [ g ] í fröskum orðum eins og gâteau (kaka), gonflé (bólginn) eða guerre (stríð) er framkallað þegar G er beint fylgt eftir af A , O eða U .

Það er mikið eins og harða G í enskum orðum eins og „golf“ og „gap“. Aftur, þú munt halda munni þínum í þéttari stöðu þegar þú berð fram harða G á frönsku.

Mjúk G

G fylgt eftir af E , I eða Y verður mjúkt, með [ ʒ ] hljóði sem er svipað og franska J . Hugsaðu um orð eins og gentil (ágætur), ange (engill), angine (kvefsár) og gym (þjálfunarrými).

G + N

GN samsetningin í frönsku er næstum alltaf að finna í miðju orða.

Í orðum eins og gagnable (vinningshæfur) og ignoble (ógeðslegur) og, auðvitað, champagne, framkallar GN pörun [ ɲ ] hljóð. Það hljómar mjög mikið eins og GN samsetningin í orðinu „lasa gn a“, sem enska tungumálið tók upp úr ítölsku.

Það eru nokkrar undantekningar frá þessari framburðarreglu. Til dæmis, í ignition (kveikja) og agnosticisme (agnostisismi), eru G og N borin fram sérstaklega, með G borið fram harðlega, eins og í [ g ].

H

Franska H er sérstaklega feimniskt samhljóð, verður aðeins heyranlegt í CH samsetningunni. Talin samhljóð þegar „andasamt“—þó það sé samt ekki raunverulega borið fram—er H meðhöndluð sem sérhljóð þegar „þagt“. H er oft andasamt í tökuorðum.

Hauteur (hæð) og haut (hár), til dæmis, byrja á andasömu H . Bæði þessi orð komu inn í frönskuna sem tökuorð frá frönkversku, germönsku tungumáli. Þar sem H var borið fram í frönkversku útgáfunni af þessum orðum, er H í frönsku útgáfunni—þó ekki raunverulega heyranlegt—meðhöndlað eins og hvað annað samhljóð sem er.

Þar af leiðandi er hauteur með ákveðna greininni la hauteur (og ekki „l’hauteur“). Berðu þetta saman við l’homme (maðurinn) eða l’hôtel (hótelið), nafnorð sem byrja á H muet (þögu).

Aðrar dæmi um H sem samhljóð eru la haine (hatrið) og la hâte (áföllun).

L

L er venjulega borið fram [ l ] þegar það er einangrað, eins og í orðunum liste (listi) eða laine (ull).

Tvöfalda L

Þegar tvöfalt og sett á milli I og E , eins og í orðum eins og billet (miði) eða fille (stelpa), hljómar LL eins og [ j ].

Hins vegar, þegar LL er sett á báða enda af E , eins og í elle (hún)—eða að minnsta kosti annars vegar af A eða O , eins og í ballet (ballett) og collaborateur (samstarfsmaður)—er LL borið fram [ l ].

Lokaháttur L

Í lok orða eins og bal (ball [dans]) og fil (þráður), er L almennt borið fram sem [ l ]. En í orðum með hálfsérhljóðum, eins og ail (hvítlaukur) og œil (auga), er L borið fram [ j ]—sem gæti verið mistókist fyrir þagt, ef sagt fljótt.

M og N

Samhljóðin M og N hegða sér svipað hvoru öðru á frönsku.

Upphaf M og N

Í upphafi orða er M borið fram eins og [ m ] og N er borið fram eins og [ n ]—óháð sérhljóðunum sem fylgja þeim. Nokkur dæmi eru ma (mín [kvenkyn]), mec (gaur), nature (náttúra) og nuage (ský).

Einangrað eða tvöfalt M eða N

Þegar tvöfalt í miðju orðs valda M og N ekki fyrri sérhljóðum þeirra að nasaldast. Í staðinn eru þau borin fram á svipaðan hátt og í ensku, eins og í comme (eins og) eða cannelle (kanill).

Það eru líka nokkur orð með einu M eða N í miðjunni, eins og camion (vörubíll) og canard (önd), þar sem nasalvætt sérhljóð kemur ekki fyrir og þessi samhljóð eru fullkomlega borin fram. Þetta er vegna þess að þau eru í aðskildum atkvæðum frá fyrri sérhljóðunum.

Samhljóð og nasaldir sérhljóð

M eða N á frönsku—eða jafnvel MP , NG eða NT —getur stundum valdið nasalvæddu (eða nasölu) sérhljóði. Þetta þýðir að lokahljóðið er borið fram sem titringur í nefinu þínu, frekar en með tungu, tönn eða gómi. Þetta gerist oft í lok orðs eða atkvæðis.

Orð fyrir M eða MP* eftir sérhljóði eru meðal annars parfum (ilmur), prénom (fornafn), champ (akur) og camp (tjaldstæði).

* Orð eins og compliqué (flókið) er undantekning, þar sem M er hluti af nasalvædda sérhljóðinu, en P er borið fram sem [ p ]. Í þessu tilfelli er það vegna þess að M og P eru í tveimur aðskildum atkvæðum, jafnvel þó að P fylgi beint M í orðinu.

Orð fyrir N eða NG* eða NT* eftir sérhljóði eru meðal annars bon (góður), bien (vel), concentration (einbeiting), long (langur), sang (blóð), shampooing (sjampó), tant (svo mikið) og comment (hvernig).

* Algeng undantekning frá nasaldun fyrir lokahátt NG sést oft í tökuorðum eins og camping (tjaldferð), shopping (verslun) og parking (bílastæði). Í þessum orðum er lokaháttur NG borið fram [ ŋ ], eins og hann væri í upprunalegu ensku orðunum.

Einnig, ef NG eða NT koma saman í miðju orðs, en í aðskildum atkvæðum, væri G eða T borið fram sérstaklega. Orðið congrégation (söfnuður) er gott dæmi um þessa hegðun, eins og cantique (sálmur).

P

Franska P er venjulega borið fram [ p ] eins og í ensku, eins og í orðunum patron (stjóri), peser (að vega) og pique-nique (útisetur).

Eins og í ensku, hljómar PH á frönsku eins og [ f ], eins og í orðum eins og phrase (setning, orðatiltæki).

Í ákveðnum orðum af grískum uppruna er P fyrir framan S létt borið fram. Þú munt heyra dauflega upphafs [ p ] hljóð í upphafi orða eins og psychologue (sálfræðingur), pseudonyme (höfundarnafn) og psaume (sálmur). (Í samsvarandi enskum orðum er P að framan í þessum grískum tökuorðum þagt.)

Franska P er stundum þagt sem lokaháttur, sérstaklega þegar notað eftir M . Það eru nokkrar undantekningar frá þessu, eins og cap (höfði [landafræðilegt]).

Q

Franska Q er næstum alltaf parað saman við U og borið fram sem [ k ], eins og í orðum eins og qualité (gæði), que (að), qui (hver) og quotidien (daglegur).

Stundum getur QU samsetningin verið borið fram sem [ kw ]. Quad (fjórhjól) er tökuorð úr ensku. Það vísar til „fjórhjóla“ og er borið fram [ kwad ] á frönsku—mikið eins og það væri á ensku.

Sjaldan, þegar Q finnst án U á frönsku, hljómar það samt eins og [ k ]. Algengustu dæmin um þetta eru cinq (fimm) og coq (hani).

R

Stafurinn R á frönsku er borið fram heyranlega í upphafi og miðjum franskra orða. Það eru þessi lokaháttar R sem verða aðeins compliqués (flókin).

Í nafnorðum, lýsingarorðum og samtengingum sem enda á – ER , er R almennt heyranlegt sem [ ʀ ]: hiver (vetur), plaisir (ánægja), cher (kæri), pur (hreinn) og car (vegna þess að).

Nafnháttar mismunandi sagnagerða fylgja mismunandi reglum, jafnvel þó þeir hafi svipaðar endingu.

Bæði -IR sagnir og -ER sagnir hafa nafnhátt sem endar á R . Lokaháttur R er borið fram í – IR sögnum eins og finir (að ljúka) og ouvrir (að opna), en ekki í – ER sögnum eins og aller (að fara) eða chanter (að syngja).

S

Í upphafi orðs hljómar franska S mikið eins og hið enska, hvort sem það er einangrað eða parað saman við annað samhljóð í orðum eins og stage (nám), sceptre (veltisproti) eða spacieux (rúmgóður). Sama á við þegar S er sett fyrir framan hvaða sérhljóð sem er.

Innan orða gefur franska S frá sér [ z ] hljóð þegar einangrað—eins og í poison (eitur)—og [ s ] hljóð þegar tvöfalt—eins og í poisson (fiskur). (Ég get sagt þér af vandræðalegri persónulegri reynslu að það er mikilvægt að gera rétta greinarmun á þessum tveimur hljóðum!)

Þögull lokaháttur S

S er oft þagt í lok franskra orða, þó að það séu tímar þar sem það er borið fram. Til dæmis er S í les (hinir [fleirtala]) sjálft þagt. Fyrir framan sérhljóð væri S hins vegar borið fram sem [ z ]. Þú getur heyrt þetta í les Invalides (minnisvarðinn í París sem hýsir graf Napóleons).

T

Framburður stafsins T á frönsku getur verið háður stöðu þess í orði, stöfunum sem umlykja það og jafnvel hvort það finnst í nafnorði eða sögn.

Það hljómar almennt eins og [ t ] í flestum orðum, eins og tarte (terta). Þetta á við jafnvel þegar það er parað saman við H í orðum eins og menthe (minta).

T fylgt eftir af I

Franska T , þegar fylgt beint eftir af I , getur hljómað eins og [ sj ] í sumum nafnorðum, eins og patience (þolinmæði) og natation (sund).

Þetta á hins vegar ekki við í beygðum -IR sögnum eins og sortions ([við] fórum út). Einnig, ef S kemur fyrir framan T , eins og í vestiaire (yfirhöfnarskápur), er T borið fram sem [ t ], aðskilið frá I sem fylgir eftir.

Þögull lokaháttur T

T er almennt þagt í enda fransks orðs, eins og í sortait ([hann/hún] fór) eða bout (enda).

Ef fylgt eftir orði sem byrjar á sérhljóði væri T borið fram. Til dæmis væri T í c’est (það er) sjálft þagt. Það væri borið fram sem [ t ] í setningunni c’est un… (það er…).

Lokaháttur T í sumum orðum, eins og but (markmið) er næstum alltaf borið fram—að minnsta kosti í Frakklandi. (Í Kanada getur það verið þagt.)

W

Þú munt ekki sjá W notað mikið á frönsku. Það kemur við sögu með tökuorðum og getur hljómað eins og annaðhvort [ v ] eða [ w ].

Í wagon (vagn), til dæmis, er það borið fram eins og [ v ] í Frakklandi og Kanada—en eins og [ w ] í Belgíu.

X

Franska X getur verið borið fram á einn af þremur vegu: [ ɡz ], [ ks ] eða [ s ].

Í exiger (að krefjast) og examen (próf), hljómar X eins og [ ɡz ] .

Í orðum eins og fax (bréfsími), maximum (hámark) og laxiste (slappur), þar sem A er rétt fyrir framan X , er X borið fram eins og [ ks ].

X í tveimur mjög algengum orðum, dix (tíu) og six (sex), hljómar eins og [ s ].

Y

Eins og í ensku getur Y á frönsku verið annaðhvort samhljóð eða sérhljóð.

Y sjálft er forsetning sem þýðir „þar“. Sem slíkt er það borið fram eins og sérhljóð, eins og í setningunum on y va (förum [þangað]) og il y a (það er).

Í upphafi orða eins og yeux (augu), yaourt (jógúrt) og yoga (jóga), er franska Y meðhöndluð sem samhljóð og borið fram sem [ ˈj ].

Z

Z í upphafi fransks orðs hljómar eins og [ z ], mikið eins og það væri borið fram á ensku. Til dæmis byrja zèbre (sebrahestur) og zéro (núll) bæði á [ z ] hljóði.

Í lok orða er Z hins vegar oft þagt. Hugsaðu um þig (þið [fleirtala/formlegt]) form margra boðháttar sagna eins og allez (farðu), avez (hafið) eða écoutez (hlustið). Eða atviksorð eins og assez (nóg).

Hvernig á að æfa frönsk samhljóð

Til að æfa frönsk samhljóð svo þau verði sjálfsögð fyrir þig, geturðu nýtt þér nokkrar mismunandi myndir af fjölmiðlum og námstilvikum.

Æfa hlustun

Að byrja með hlustunaræfingu á frönsku án myndar mun hjálpa þér að þjálfa eyrun til að þekkja hljóð franskra samhljóða. Frönsk tónlist í öllum hugsanlegum stefnum býður upp á fjölbreytta hlustunaræfingu.

Ef mælaborðsútvarp er meira í þínu lagi getur fjölbreytileiki franskra hlaðvarpa gefið þér svipaða reynslu sem mun einnig halda eyrunu þínu stillt á frönsk samhljóðahljóð.

Hlusta með myndbandstexta

Myndband með texta gefur þér tækifæri til að sameina hljóð við lestur, auk sjónrænna vísbendinga.

Þegar þú horfir á franskt myndband með texta geturðu lesið orðin á meðan þú heyrir þau boren fram í samhengi. Horfðu á andlit og munnstillingu talanda til að sjá hvernig þeir framkalla hljóðin sem þú heyrir.

Lingflix er góð auðlind fyrir þetta. Lingflix gerir raunverulegt efni—eins og tónlistarmyndbönd, kvikmyndasteinar, fréttir og hvetjandi ræður—aðgengilegt nemendum. Þú getur prófað Lingflix ókeypis í 2 vikur. Kíktu á vefsíðuna eða sæktu iOS forritið eða Android forritið. P.S. Smelltu hér til að nýta þér núverandi útsölu okkar! (Rennur út í lok þessa mánaðar.)

Lestu með hljóðbókum

Þú getur líka reynt að hlusta á franskar hljóðbækur. Auk þess, með því að nota auðlindir eins og Spotify og LibriVox ásamt skrifuðum textum, geturðu fengið frönsk frumhjóð af samhljóðum fyrir ótal orð.

Með gríðarlegu safni af ókeypis fröskum bókum frá síðum eins og Project Gutenberg , munt þú hafa klukkutíma af lestrar- og hlustunaræfingu með frönskum samhljóðum.

Taka niður

Síður eins og Kwiziq og Speechling bjóða upp á franska texta til að skrifa niður þegar þú hlýðir. Þegar þú ert búin/n með hvern æfingu, notaðu gefna svarslóðina til að meta skilning þinn á framburði franskra samhljóða.

Æfa tal

Eftir að þú hefur heyrt hljóð franskra samhljóða frá ýmsum fjölmiðlum, geturðu sett þekkingu þína í raunverulega notkun á nokkra vegu. Frönsk samtalaæfing mun leyfa þér að bera fram frönsk samhljóð í samhengi, með samtalsfélaga sem getur gefið þér viðbrögð.

Enþá aðeins of feimin til að halda uppi umræðu á frönsku? Prófaðu frönsk skuggæfingu (shadowing), mjög sérstaka aðferð til að endurspegla franskt hljóð sem neyðir þig til að herma eftir frumhljóðunum sem þú heyrir.

Ça y est (þarna er það): samhljóðin frá B til Z . Með þessum leiðbeiningum um að temja frönsk samhljóð geturðu borið fram frönsk orð með meiri öryggi og ekki villst í villtum samhljóðarrugli.