Ճապոնական հնչույթաբանություն. հիշելու 9 հիմունք

Թույլ տվեք պատմել մի կարճ, անձնական պատմություն, որը, կարծում եմ, ընդգծում է ճապոներեն հնչույթաբանություն կամ հնչույթագիտություն սովորելու կարևորությունը: Դա ձյունե մի օր էր ճապոներենի իմ դասի ժամանակ, որը տեղի էր ունենում ոչ մի տեղում գտնվող մի փոքրիկ համալսարանում: Որպես քերականական վարժության մաս, իմ ուսուցիչը ինձ պատահական հարց տվեց:

Նա ասաց. «Սամի-սան! Սենսէյվա կավաիի տո օմոյմասու կա? (サミさん！先生はかわいいと思いますか？)», ինչը նշանակում էր՝ «Սամի! Ի՞նչ ես կարծում, ես խելո՞ւթ եմ»:

Փորձելով շատ չբացահայտել իմ թեթևացած լինելը, որ հարցը հեշտ էր, ես գլխով անում եմ ու պատասխանում. «Ուն: Տոտտեմո կովայ դեսու! (うん。とっても怖いです！)»: Ըստ էության, ես ասացի. «Այո, դու աներևակայելի վախենալու ես»:

Աղջկա ցնցումից մի խեղդուկ ձայն հանեց: Մի քանի մարդ սկսեց ծիծաղել, բայց բարեբախտաբար, իմ ընկերը արագ բարձրաձայնեց իմ պաշտպանությունը՝ ասելով ուսուցչուհուն, որ ոչ, նա խելոք է, նա իսկապես խելոք է. «Իյա! Կավաիի դեսու! Սենսէյվա կավաիի դեսու յո! (いや！かわいいです！先生はかわいいですよ！)»:

Դա այն պահն էր, երբ ես իմացա ճապոներեն հնչույթագիտության և հստակ արտասանության արժեքի մասին: Վերջում դուք կունենաք բոլոր անհրաժեշտ տեղեկությունները՝ տարբերելու こわい (վախենալու) և かわいい (խելոք) բառերի տարբերությունները, և նույնիսկ ավելին:

1. ん-ը հաշվում է որպես մեկ մորա

Եթե դուք փորձել եք կրկնօրինակել ճապոներեն խոսքը, կարող եք տեսնել, որ դրա յուրաքանչյուր մորան (վանկային կառուցվածքի հիմնական բլոկը) ունի մեկ հարված և նույն երկարությունը:

Այլ կերպ ասած, մեկ մորան հիմնականում մեկ կանա է (բացառելով փոքր կանաները, ինչպիսին է ょ-ն ぎょ-ում): Այսպիսով, եթե դուք արտասանություն եք մարզում ծափահարելով, ծափահարությունների քանակը պետք է համապատասխանի տվյալ բառի կանաների քանակին:

Քանի որ ճապոներեն հնչյունների մեծ մասը «բաղաձայն + ձայնավոր» զույգեր են, լեզուն ինքնին մի տեսակ ստիպում է ձեզ ունենալ համեմատաբար կայուն ռիթմ: Ինչևէ, դա ընդհանուր կանոն է:

Եվ հետո կա ん-ը:

Հիշեք, որ ん-ը մեկ մորա է և պետք է այդպես էլ արտասանվի: Օրինակ՝ «հիմա» բառը կամ 今度 (こんど)-ը պետք է ունենա երեք հարված (KO-N-DO), ոչ թե երկու (KON-DO):

2. Ճապոներենի բոլոր հինգ ձայնավորները արտասանվում են նույն կերպ

Ճապոներենն ունի հինգ ձայնավոր հնչյուն.

Բացի այն փաստից, որ /i/ և /ɯ/ հնչյունները դառնում են անձայն որոշակի բաղաձայնների շուրջ, այս հինգ ձայնավորները միշտ արտասանվում են նույն կերպ:

Երբ ես «անձայն» եմ ասում այս համատեքստում, նշանակում է, որ ձեր ձայնալարերը չեն թրթռում այդ հնչյունները արտադրելիս: Սակայն դա ավելի հեշտ է հասկանալ, երբ զգում եք այն: Դրեք ձեր մատները ձեր վզին, կարծես սրտի զարկ ստուգելու համար: Բարձրաձայն ասացեք «Who are you?» արտահայտությունը, ապա փսփսացեք նույն արտահայտությունը: Տարբերություննե՞լ եք նկատում:

Քանի որ կան ընդամենը հինգ հնչյուններ, համոզվեք, որ դրանք ճիշտ եք արտասանում: Եվ դա անելու լավագույն միջոցը պրակտիկան է, պրակտիկան և ևս մի քանի պրակտիկա:

Ահա առաջարկվող մեթոդը հնչյուններ մարզելու համար, եթե չունեք խոսքային ուսուցիչ, ում կարող եք խորհրդակցել (ինչպես ես ունեի).

• Գտեք մի տեսանյութ, որտեղ խոսում է ճապոնացի բնիկ խոսող և ունի ճշգրիտ ենթագրեր:
• Կարդացեք մի նախադասություն ենթագրերից:
• Լսեք, թե ինչպես է բնիկ խոսողն այն ասում:
• Կրկին կարդացեք նախադասությունը՝ ելնելով այն ամենից, ինչ լսում եք:
• Նստեք հայելու դիմաց և միացրեք ձայնագրիչը: Դիտեք ձեր բերանը, երբ խոսում եք, և լսեք ձայնագրությունը: Համեմատեք այն բնիկ խոսողի տարբերակի հետ և նկատեք ցանկացած տարբերություն:
• Կատարեք համապատասխան փոփոխություններ՝ ելնելով նկատածից և նորից կրկնեք նախադասությունը:
• Շարունակեք մինչև կատարելապես կրկնեք նախադասությունը, ապա անցեք մյուսին:

Բարեբախտաբար, դուք կարող եք գտնել ենթագրերով տեսանյութեր ճապոնացի բնիկ խոսողներով՝ Lingflix-ի նման լեզուներ սովորելու հարթակում:

Հաճախ պարզապես ճիշտ արտասանությունը լսելը բավական է ձեր սեփական արտասանությունը բարելավելու համար: Մյուս դեպքերում դուք կարող եք լսել սխալը, բայց անվստահ լինել, թե ինչպես շտկել այն:

Եթե գործ ունեք վերջին խնդրի հետ, կարող եք վարձել ուսուցիչ՝ հատկապես ձեր արտասանության հմտությունների վրա աշխատելու համար: Ունակ ուսուցիչը կարող է ցույց տալ այն, ինչ դուք ինքներդ չեք կարող լսել:

Նույնիսկ եթե չունեք մասնագետ ուսուցչի մուտք, բնիկ խոսողը կամ լեզվական փոխանակման գործընկերը կարող է ասել, թե ձեր ձայնագրությունը ճիշտ է հնչում, թե ինչ-որ բան ծիծաղելի է հնչում, նույնիսկ եթե նրանք չեն կարող բացատրել, թե ինչու:

Եթե դեռ պատրաստ չեք նման պարտավորության համար, ես կցանկանայի նաև կիսվել Fluent Forever-ի YouTube-ի գերազանց շարքով, որը մանրամասնորեն ուսումնասիրում է ճապոնական ձայնավորները, ներառյալ ճապոնական և անգլերեն u հնչյունների տարբերությունները.

3. Խուսափեք մեկ ճապոնական ձայնավորները անգլերեն դիֆթոնգների վերածելուց

Եթե համեմատեք անգլերենի և ճապոներենի IPA էջերը, որոնք ես հղում եմ արել «Ինչու՞ ուսումնասիրել ճապոներենի հնչույթագիտությունը» բաժնում, դուք կնկատեք մի ցնցող տարբերություն երկուսի միջև. անգլերենի ձայնավորների բաժինը հսկայական է համեմատած իր ճապոնական հոմոլոգի հետ:

Մի պատճառն այն է, որ անգլերենն ավելի շատ ձայնավոր հնչյուններ ունի, քան ճապոներենը: Կա նաև այն փաստը, որ անգլերենը կարող է խորամանկ լինել դիֆթոնգի վերաբերյալ, որը հնչյուն է, որտեղ մեկ վանկում կան երկու ձայնավոր:

Օրինակ՝ վերցրեք անգլերեն «no» բառը: Ասացեք այն ինչպես միշտ, ապա ասացեք դանդաղ: Դուք պետք է նկատեք, որ այն ունի երկու հնչյուն՝ կարճ /o/ հնչյուն, որին հաջորդում է u հնչյունը /ʊ/: Ըստ էության, դուք ասում եք «nou»:

Այժմ կիրառեք սա ճապոներենի վրա: の-ի no հնչյունը դիֆթոնգ չէ: Այստեղ դուք ասում եք /o/, բայց կանգ առեք մինչև /ʊ/ հասնելը:

Ես չեմ ուզում ասել, որ ճապոներենը երբեք երկու ձայնավոր իրար կողքի չի դնում: Օրինակ՝ «ունակություն» բառը կամ 能力 (のうりょく) ունի /o/ հնչյունը の-ում և ճապոներեն /ɯ/ հնչյունը う-ում: Նույնը վերաբերում է Ճապոնիայի մայրաքաղաքի 東京 (とうきょう) անվան արտասանությանը, որտեղ երկու նիշերն էլ ունեն /o/ և /ɯ/ հնչյունները իրար կողքի:

4. Հասկացեք պալատալիզացված հնչյունները

Մեկ հայեցակարգ, որը կարևոր է ճապոներենի արտասանության համար, պալատալիզացիան է: Հավանաբար ծանոթ չեք այս տերմինին, բայց դա մի բան է, որը դուք հաճախ անում եք առանց իմանալու:

Օրինակ, ահա մի տեսանյութ վարժություններով, որը բացատրում է, թե ինչպես պատրաստել անգլերենի պալատալիզացված հնչյունները.

Եվ ահա ևս մեկ տեսանյութ, որը ցույց է տալիս հնչյունների փոփոխությունները ճապոներենում, այսինքն. ինչ փոփոխություններ են ներկայացնում は → ば ・ ぱ գծանշումները.

Մինչ դուք սովորում եք հիրագանան և կատականան, կարող եք սովորել, որ «փոքր» կանաները կարող են կցվել ավելի մեծերին՝ նոր հնչյուններ ստեղծելու համար, օրինակ՝ び-ին և よ-ին՝ びょ ստեղծելու համար:

Երբ դուք ավելացնում եք փոքր や, ゆ կամ よ ճապոներեն բաղաձայններին, դուք փաստորեն ներկայացնում եք պալատալիզացված հնչյուն:

Օրինակ՝ ぎょ-ի և ご-ի g հնչյունները նույնը չեն:

Փորձեք ինքներդ. դանդաղ կրկնեք հնչյունները: Փակեք աչքերը և կենտրոնացեք ձեր բերանին: Որտեղի՞ց են գալիս հնչյունները: Ինչպե՞ս է զգում ձեր բերանը: Դուք պետք է զգաք, որ ぎょ-ի հնչյունը կարծես մի փոքր «ավելի բարձր» տեղից է գալիս, քան ご-ինը:

Եթե դժվարանում եք, կարծում եմ, օգնում է փսփսալ հնչյունները: Կրկին, ぎょ-ն ունի պալատալիզացված /g/, մինչդեռ ご-ի հնչյունը պարզ /g/ է:

5. Տարբերակեք ճապոներենի /h/, /ç/ և /ɸ/ հնչյունները

Մինչդեռ は, ひ, ふ, へ և բոլորը տառանշվում են որպես սկսած h տառով (ինչպես տեսնում եք այս ուսումնասիրությունում), իրականում այստեղ կան երեք տարբեր սկզբնական բաղաձայններ. /h/, /ç/ և /ɸ/:

Այժմ վերադարձեք ご-ին և ぎょ-ին և ևս մեկ անգամ գտեք զգացողության տարբերությունը, ապա նորից փորձեք ほ-ի և ひょ-ի հետ: Դուք պետք է զգաք դիրքի տարբերություն: Եվ եթե ձեռքդ դնես բերանդ առջև, դուք նույնպես պետք է նկատես, որ շատ ավելի քիչ օդ է հասնում ձեռքիդ, երբ ասում ես ひょ:

/ç/ հնչյունը ひ-ում պալատալիզացված տարբերակ է /h/ հնչյունի, մինչդեռ /ɸ/-ը նոր, բայց հասանելի հնչյուն է, որը կպահանջի մի փոքր խաղալ շուրթերով: Սա կարևոր է, քանի որ ふ-ն ունի բաղաձայն և ձայնավոր հնչյունների համադրություն, որոնք գոյություն չունեն անգլերենում. /ɸ/+/ɯ/:

Այսպիսով, ո՞րն է տարբերությունը մեզ բոլորիս ծանոթ /f/ (ինչպես «fan»-ում) և /ɸ/ (ինչպես 富士 (ふじ) սարում) միջև:

Դե, երբ նայում եք այս տեսողական IPA աղյուսակին, կարող եք տեսնել, որ /f/-ի տեխնիկական տերմինը «labiodental fricative» է, մինչդեռ /ɸ/-ը «bilabial fricative» է: Սա գեղեցիկ խոսք է մի հնչյունի համար, որը ներառում է ձեր շրթունքի հպումը ձեր ատամներին, և մյուսը, որը ներառում է ձեր երկու շրթունքները, բայց ոչ ատամները:

Պատրաստվեք փչել մոմը և սառեցրեք փչելու ընթացքում: Ուշադրություն դարձրեք, թե ինչպես է զգում ձեր բերանը, այնուհետև պահպանեք այդ դիրքը՝ ասելով ふ: Եթե վստահ չեք, ստուգեք Wasabi Japanese-ի այս հղումը և համեմատեք ձեր արտասանությունը բնիկ խոսողի արտասանության հետ:

6. Ճապոնական «R»-ը շատ տարբեր է անգլերենից

Իմ ճապոներենի ուսուցիչը (նա, ում նշեցի ներածության մեջ) մի անգամ ասաց, որ անգլերենի ամենադժվար արտասանելի բառը ճապոնացի խոսողների համար «really»-ն է: Դա պայմանավորված է նրանով, որ լեզվի դիրքի առումով ճապոնական /ɾ/ հնչյունը ինչ-որ տեղ անգլերենի /r/ և /l/ հնչյունների միջև է:

Ահա լավ բացատրություն ճապոնական r հնչյունի մասին.

Պատրաստվեք երգել Սուրբ ծննդյան երգ՝ «լա լա լա լա լա, լա լա լա լա» և ուշադրություն դարձրեք, թե որտեղ է ձեր լեզուն: Այն պետք է լինի հենց ձեր վերին ատամների վերևում, գրեթե դիպչելով նրանց: Հիմա հանեք տգեղ սվիտրը և երգեք անստեղծագործ քրիչի սկիզբը՝ «ռա ռա ռա» և նորից ուշադրություն դարձրեք, թե որտեղ է ձեր լեզուն:

Այնուհետև ասացեք la, և առանց շունչը կտրելու, ասացեք r, այնպես որ դուք ստանում եք անիմաստ la-err հնչողություն: Դուք պետք է նկատեք, որ դուք հիմնականում հետք եք անում մի փոքրիկ գիծ ձեր l լեզվի դիրքից հետ՝ ձեր r լեզվի դիրքը ստանալու համար:

Այժմ, երբ դա պարզեցիք, ընտրեք մի դիրք մեջտեղում և ասացեք մի քանի ճապոնական բառեր, որոնք սկսվում են այս r հնչյունով, ինչպիսին է ラーメン-ը («ռամեն»): Եթե հնչյունը l հնչյուն չէ, ոչ միանգամայն r հնչյուն, բայց նաև կարծես ինչ-որ տեղ մեջտեղում է, դուք ճիշտ ուղու վրա եք:

7. し-ն չի հնչում «She»-ի պես (և նաև դուք կարող եք սովորել մի քիչ չինարեն)

Ի հակադրություն ձեր սովորածի, し-ն նույնը չի հնչում, ինչ «she»-ն:

«She»-ի հնչյունը կոչվում է «անձայն postalveolar fricative» և այն նման է /ʃ/-ի: Միևնույն ժամանակ, し-ի հնչյունը (և դրա կատականան համարժեք シ-ը) «անձայն alveolo-palatal fricative» է և նման է /ɕ/-ի:

Դրանք տարբեր հնչյուններ են:

Ցավոք, չկան շատ լավ ռեսուրսներ այն մասին, թե ինչպես արտասանել し-ը, ուստի ես ձեզ կուղղորդեմ մի քանի տեսանյութերի, որոնք ուղղված են մանդարին չինարեն սովորողներին, քանի որ /ɕ/ հնչյունը գոյություն ունի երկու լեզուներում էլ:

Մեկ այլ հնչյուն, որը դուք կլսեք և՛ մանդարինում, և՛ ճապոներենում, /tɕ/ է: Ճապոներենն այս հնչյունը ներկայացնում է つ նիշերով հիրագանայով և ツ-ով կատականայով:

Դուք կարող եք սկսել դիտելով OLS Mandarin-ի տեսանյութը, որը համեմատում է մանդարինի մի քանի բաղաձայն հնչյուններ: Ուշադիր ուշադրություն դարձրեք x-ի և j-ի պինյին պիտակներին, որոնք մոտավորապես համապատասխանում են համապատասխանաբար し-ի և つ-ի հնչյուններին.

Փորձեք լսել երկու հնչյունների տարբերությունը, այնուհետև ուսումնասիրեք մի քանի տեսանյութեր, որոնք ավելի մանրամասն խոսում են հնչյունների մասին, ինչպիսիք են Yoyo Chinese-ի տեսանյութերը (し-ի և ち-ի համար).

Եթե դուք պատրաստ եք ավելի ճշգրիտ բացատրության համար և չեք դեմ սովորել մի քիչ ավելին մանդարինի sh-ի և zh-ի մասին, ստուգեք Litao Chinese-ի գերազանց տեսանյութերը (し-ի և ち-ի համար).

Ցավոք, ճապոնական じ հնչյունը (/ʑ/ և /dʑ /) գոյություն չունի մանդարինում: し-ի և じ-ի միակ տարբերությունն այն է, որ し-ն անձայն է (ձեր ձայնալարերը չեն թրթռում), մինչդեռ じ-ն ձայնավորված է (ձեր ձայնալարերը պետք է թրթռան):

8. Ճապոներենում կան հինգ տարբեր «N» հնչյուններ

Այն է.

• Նորմալ n հնչյունը կամ /n/: Օրինակ, դուք ունեք 海苔 (のり), չորացված ջրիմուռը, որը հաճախ օգտագործվում է ճապոնական խոհանոցում:
• Պալատալիզացված /ɲ/: Սա գալիս է い-ից կամ փոքր よ, や և ゆ հնչյուններից բացի բաղաձայններից առաջ:
• n-ն, որը դառնում է m: Եթե դուք երբևէ զարմացել եք այն փաստի վրա, որ 頑張る (がんばる)-ը կամ «հաջողություն/աշխատիր լավագույնը» կարծես հաճախ սխալ գրված է որպես gambaru որոշ դասագրքերում կամ արտահայտությունների գրքերում, դուք հավանաբար ծանոթ եք այն կանոնին, որ /n/-ը դառնում է /m/ (ինչպես «mom»-ում) /b/-ից առաջ: (ինչպես boy-ում) կամ /p/ (ինչպես pot-ում):
• /ŋ/ հնչյունը: Սա հնչում է որպես -ing-ի ng հնչյուն՝ «going» կամ «sing» բառերի մեջ: Դա տեղի է ունենում, երբ ん-ը գալիս է /k/ կամ /g/ հնչյունից առաջ:
• /ɴ/ հնչյունը: Սա ん-ի հնչյունն է, երբ այն առաջանում է դադարից առաջ կամ, ինչպես Վիքիպեդիան է դնում, արտահայտության վերջում, ինչպիսին է すみません…-ը կամ «Ներողություն եմ խնդրում…»: Իմիջայլոց, ահա լավ թեմա, որը բացատրում է, թե ինչպես արտասանել すみません-ը:

9. Ճապոներենն ունի բարձրացման շեշտեր (ճիշտ ինչպես անգլերենը)

Նման անգլերենին (որտեղ «certain» բառն արտասանվում է որպես CER-tain և ոչ թե cer-TAIN), ճապոներեն բառերն ընդգծված են որոշակի ձևով:

Կցանկանայիք հիշել, որ ճապոներենի բոլոր բառերը շեշտված են հավասարապես, բայց դրանք հետևում են բարձր և ցածր բարձրությունների մի քանի հատուկ օրինաչափություններին: Օրինակ՝ 銀行 (ぎんこう)-ը կամ «բանկ»-ը սկսվում է ցածր բարձրությամբ, որին հաջորդում է երեք բարձր բարձրության մորա:

Չնայած կան մի քանի հիմնական օրինաչափություններ, որոնց հետևում են ճապոներեն բառերը, այդ օրինաչափությունները ֆիքսված չեն և տարբերվում են՝ կախված նրանից, թե ինչ է կատարվում նախադասության մեջ: Օրինակ՝ Տոկիոյի/ստանդարտ ճապոներեն բարբառում կան երկու հիմնական կանոններ.

1. Բառի առաջին երկու մորաները չեն ունենա բարձրության նույն մակարդակը: Այսինքն՝ եթե առաջին մորան բարձր է, ապա երկրորդը կլինի ցածր և հակառակը:

2. Երբ բառի բարձրությունը իջնում է, այն չի վերադառնա: Ի հակադրություն մանդարին չինարենի՝ ստանդարտ ճապոներենը չունի բառերի իջնող և աճող հնչերանգը, ինչպիսին է 买-ը կամ «գնել»-ը:

Եթե այս ամենը ձեզ գլխացավ է պատճառում, առաջարկում եմ որոշ ժամանակ անցկացնել՝ սովորելով, թե ինչպես է աշխատում բարձրացման շեշտը: Կցանկանաք նաև սովորել մի փունջ ընդհանուր բառեր յուրաքանչյուր օրինաչափության համար, որպեսզի հասկանաք, թե ինչպես է յուրաքանչյուրը զգում: Ապա պարզապես ուշադրություն դարձրեք նրանց շեշտադրությանը, երբ դուք սպառում եք լրատվամիջոցները կամ լսում եք մարդկանց խոսելը:

Եթե ցանկանում եք սա խորը ուսումնասիրել, Dogen անունով մի տղա թողարկել է թեմայի համապարփակ շարք:

Ինչու՞ ուսումնասիրել ճապոներենի հնչույթագիտությունը

Երբ ես սկսեցի սովորել ճապոներեն, ինձ ասացին, որ ճապոներենի արտասանությունը շատ հեշտ է: Փաստորեն, մենք ընդամենը մեկ դասի ժամանակ անցկացրեցինք արտասանության վրա հետևյալ պատճառներով.

• Լեզուն անտոնալ է: Դա այնպիսին չէ, ինչպիսին է, օրինակ, մանդարին չինարենը, որտեղ որոշ բառերի արտասանելու եղանակը փոխում է դրանց իմաստը և նիշը, որն օգտագործում եք դրանք գրելու համար: Օրինակ՝ չինարեն նիշերը «գնել» և «վաճառել» համար 买 և 卖 են: Նրանք երկուսն էլ հնչում են որպես «mai», բացառությամբ, որ առաջինն ունի իջնող, ապա բարձրացող հնչերանգ, իսկ երկրորդը միայն իջնող հնչերանգ ունի:
• Ուղղագրությունը հնչյունական է, և արտասանությունը կայուն է: Այլ կերպ ասած, բառերը հնչում են այնպես, ինչպես թվում են, և թվում են այնպես, ինչպես հնչում են: Նույնիսկ ինչ-որ մեկը, ով երբեք չի ուսումնասիրել ճապոներենը, կարող էր կարդալ ռոմաջիով գրված տեքստ և հասկանալ առանց մեծ դժվարության (օրինակ՝ ի տարբերություն ֆրանսերեն սովորողի):
• Դա համեմատաբար հեշտ է իսպաներենի նման լեզուների բնիկ խոսողների համար: Եթե ձայնավորները արտասանում եք իսպաներենի նման, ամեն ինչ կլինի:

Այս ամենը հարց է առաջացնում, որ հավանաբար հիմա մտածում եք, հաշվի առնելով, որ որոշել եք կարդալ մի ամբողջ հոդված այս թեմայի վերաբերյալ. եթե ճապոներենի արտասանությունն այդքան հեշտ է, ինչու՞ մեկը ժամանակ կնվիրեր ճապոներենի հնչույթագիտության ուսումնասիրությանը, կամ այն, ինչ Webster's English Language Learner Dictionary-ը սահմանում է որպես «խոսքի հնչյունների ուսումնասիրություն»:

Պատճառը հանգում է հետևյալին. ճապոներենն ունի հնչյուններ, որոնք գոյություն չունեն անգլերենում և հակառակը: Գնացեք մի քանի րոպե անցկացրեք անգլերենի և ճապոներենի IPA էջերը նայելով, և կգտնեք, որ երկու լեզուները կարող են ունենալ նմանատիպ հնչյուններ, բայց դրանք ճիշտ նույնը չեն:

Վայ, սա ճանապարհորդություն էր: Մենք հենց նոր անցանք տոննաներով տեղեկություն ճապոնական հնչույթագիտության մասին: Այս պահին դուք հավանաբար ինքներդ ձեզ հարցնում եք, արդյոք արժե այդքան ջանք գործադրել այս բաները հասկանալու համար, և անկեղծ ասած, դա հարց է, որին դուք պետք է պատասխանեք:

Եթե դուք ճապոներեն բառերն արտասանում եք «սխալ» ձևով (ինչ էլ որ դա նշանակի), և բնիկ խոսողները դեռ կարողանում են հասկանալ ձեզ, դա լավ է: Ի վերջո, անգլիախոսները կարծում են, որ ֆրանսիական առոգանությունը ռոմանտիկ է հնչում, և դուք հավանաբար անձնագիր կստանաք՝ օտարերկրացի լինելու համար:

Բայց եթե ձեր նպատակը տիրապետել ճապոներեն խոսքին է, ապա դրա հնչույթագիտության մասին սովորելը ձեզ կտանի այնտեղ: Գամբատե, նե: