Fonoloxía Xaponesa: 9 Aspectos Básicos para Recordar

Déixame contarche unha historia persoal e rápida que creo que subliña a importancia de aprender fonoloxía ou fonética xaponesa. Foi un día nevado durante a miña clase de xaponés nunha pequena universidade no medio de ningures. Como parte dun exercicio de gramática, a miña profesora fixome unha pregunta ao chou.

Dixo “サミさん！先生はかわいいと思いますか？( さみさん！せんせいは かわいいと おもいますか？ )”, que significa “Sami! Crees que son fermosa?”

Tentando non parecer demasiado aliviada polo feito de que era unha pregunta fácil, asenteín e respondín: “うん。とっても怖いです！ ( うん。とっても こわい です！ )”. Basicamente, dixen: “Si, es increiblemente asustada!”

Conmocionada, a miña profesora fixo o que soou como un ruído de afogamento. Algunhas persoas comezaron a rir, pero por sorte, a miña amiga interveu rapidamente na miña defensa, dicíndolle á profesora que non, que ela é fermosa, que é realmente fermosa: “いや！かわいいです！先生はかわいいですよ！ ( いや！かわいいです！せんせいは かわいい ですよ！ )”

Ese foi o momento no que aprendín o valor da fonética xaponesa e da pronunciación clara. Ao final, terás toda a información que necesitas para distinguir as diferenzas entre こわい ( asustada ) e かわいい ( fermosa )—e moito máis.

1. ん Conta como unha Morea

Se probaches a imitar a fala xaponesa, quizais notaches que cada unha das súas moreas (os bloques de construción das sílabas) leva un tempo e ten a mesma duración.

Noutras palabras, unha morea é basicamente un kana (excluíndo kanas pequenos como o ょ en ぎょ ). Así que se estás a practicar a pronunciación batendo palmas, o número de palmadas debe corresponderse co número de kana nunha palabra determinada.

Como a maioría dos sons xaponeses son parellas de "consoante + vogal", a propia lingua obrigache de certa forma a ter un ritmo relativamente constante. En xeral, esa é a regra.

E logo está ん .

Recorda que ん é unha morea e debe vocalizarse como tal. Por exemplo, a palabra para "agora" ou 今度 (こんど) debe ter tres tempos (KO-N-DO), non dous (KON-DO).

2. As Cinco Vogais Xaponesas Pronúncianse Igual

O xaponés ten cinco sons vocálicos:

Ademais do feito de que /i/ e /ɯ/ se volven xordos cando están rodeados de certas consoantes, estas cinco vogais pronúncianse sempre igual .

Cando digo "xordo" neste contexto, significa que as túas cordas vocais non vibran ao producir estes sons. Porén, é máis doado de entender cando o sentes. Pon os dedos no teu pescozo como se estiveses a comprobar o teu pulso. Di a frase “Who are you?” (inglés) en voz alta e logo susurra a mesma frase. Notas a diferenza?

Como só hai cinco sons, asegúrate de pronuncialos correctamente! E a mellor forma de facelo é practicar, practicar e practicar un pouco máis.

Velaquí o método recomendado para practicar sons se non tes un profesor de fala a quen consultar (como me pasou a min):

• Atopa un vídeo que inclúa un falante nativo de xaponés falando e teña subtítulos precisos.
• Lee unha frase dos subtítulos.
• Escoita ao falante nativo dicila.
• Vólveo ler a frase baseándote no que escoitaste.
• Senta diante dun espello e pon a rodar unha gravadora. Mira a túa boca mentres falas e escoita a gravación. Compáraa coa versión do falante nativo e nota calquera diferenza.
• Fai os cambios adecuados baseándote no que notaches e repite a frase de novo.
• Continúa ata perfeccionar a frase e logo pasa a outra.

Por sorte, podes atopar vídeos subtitulados con falantes nativos de xaponés nunha plataforma de aprendizaxe de idiomas como Lingflix .

A miúdo, simplemente escoitar a pronunciación correcta dun son determinado é suficiente para mellorar a túa propia pronunciación. Outras veces, quizais oigas o erro pero non esteas seguro de como corrixilo.

Se estás a lidar con este último problema, podes contratar a un titor especificamente para traballar as túas habilidades de pronunciación. Un profesor experto pode amosarte o que non es capaz de escoitar por ti mesmo.

Incluso se non tes acceso a un titor profesional, un falante nativo ou un compañeiro de intercambio lingüístico pode dicirche se a túa gravación soa correcta ou se algo soa raro incluso se non pode explicar exactamente por que.

Se non estás preparado para ese tipo de compromiso, tamén me gustaría compartir unha excelente serie de YouTube de Fluent Forever que examina as vogais xaponesas—incluíndo as diferenzas entre os sons u xaponés e inglés—en detalle:

3. Evita Converter Vogais Simples Xaponesas en Ditongos Ingleses

Se comparas as páxinas IPA do inglés e do xaponés que vinculei baixo "Por que estudar fonética xaponesa?", notarás unha diferenza abraiante entre os dous: a sección de vogais inglesas é enorme en comparación coa súa equivalente xaponesa.

Unha razón é que o inglés ten máis sons vocálicos que o xaponés. Tamén está o feito de que o inglés pode ser furtivo co ditongo, un son onde hai dúas vogais nunha soa sílaba.

Por exemplo, toma a palabra inglesa “no” (inglés). Día como o fagas normalmente, e logo dímoa amodo. Deberías notar que ten dous sons: un breve son /o/ seguido do son u /ʊ/ . Esencialmente, estás dicindo "nou".

Agora, aplica isto ao xaponés. O son no en の non é un ditongo. Aquí, dis o /o/, pero para antes de chegar ao /ʊ/.

Non quero dicir que o xaponés nunca poña dúas vogais xuntas. Por exemplo, a palabra 能力 ( のうりょく ) ou "habilidade" presenta o son /o/ en の e o son xaponés /ɯ/ う. O mesmo ocorre coa pronunciación do nome da capital do Xapón 東京 (とうきょう), onde os dous caracteres teñen os sons /o/ e /ɯ/ xuntos.

4. Comprende os Sons Palatalizados

Un concepto esencial para a pronunciación xaponesa é a palatalización. Pode que non esteas familiarizado con este termo, pero é algo que moitas veces fas sen decatarte.

Por exemplo, aquí hai un vídeo con exercicios que explican como facer os sons palatalizados do inglés:

E aquí hai outro vídeo que demostra os cambios de son no xaponés—é dicir, que cambios representan realmente os marcadores diacríticos en は → ば ・ ぱ:

Mentres estudabas hiragana e katakana , quizais aprendiches que os kanas "pequenos" poden engadirse a outros máis grandes para formar novos sons—como び e よ para facer びょ .

Cando engades un pequeno や , ゆ ou よ ás consoantes xaponesas, realmente estás representando un son palatalizado.

Por exemplo, o son g en ぎょ e ご non son o mesmo.

Probao vós mesmo: repite os sons amodo unha e outra vez. Pecha os ollos e concentra a túa atención na túa boca. De onde veñen os sons? Como sente a túa boca? Deberías sentir que o son en ぎょ parece vir dun lugar lixeiramente "máis alto" que o de ご.

Se tes dificultades, creo que axuda susurrar os sons. De novo, ぎょ presenta un /g/ palatalizado, mentres que o son en ご é un /g/ simple.

5. Diferenciar o /h/, /ç/ e /ɸ/ Xaponeses

Aínda que は, ひ , ふ , へ e ホ se transcriben todos como comezando coa letra h (como podes ver neste estudo ), en realidade hai tres consoantes iniciais diferentes aquí: /h/ , /ç/ e /ɸ/ .

Agora, volve a ご vs. ぎょ e atopa a diferenza na sensación unha vez máis, e logo proba de novo con ほ e ひょ . Deberías sentir unha diferenza de posición. E se colocas a man diante da boca, tamén deberías notar moito menos aire golpeando a túa man cando digas ひょ.

O son en ひ, /ç/, é unha variante palatalizada do son /h/, mentres que /ɸ/ é un son novo pero accesible que levará un pouco de xogar cos teus labios. Isto é importante porque ふ ten unha combinación de sons consonánticos e vocálicos que non existen en inglés: /ɸ/+/ɯ/.

Entón, cal é a diferenza entre o /f/ (como en "fan" - inglés) co que todos estamos familiarizados e o /ɸ/ como no monte 富士 (ふじ)?

Ben, cando miras esta táboa IPA visual , podes ver que o termo técnico para /f/ é "fricativa labiodental" mentres que /ɸ/ é "fricativa bilabial". Iso é unha forma rebuscada de dicir que un son implica que o teu labio toca os teus dentes e outro implica ambos os teus labios pero non os teus dentes.

Finge que estás a soprar unha candea e conxélate no medio do sople. Presta atención a como sente a túa boca, e logo mantén esa posición mentres dis ふ. Se non estás seguro, consulta esta ligazón de Wasabi Japanese e compara a túa pronunciación coa dun falante nativo.

6. A "R" Xaponesa É Moi Diferente da Inglesa

A miña profesora de xaponés (a que mencionei na introdución) díxome unha vez que a palabra inglesa máis difícil de pronunciar para os falantes de xaponés é "really". Iso é porque, en termos de posición da lingua, a /ɾ/ xaponesa está nalgún lugar entre a /r/ e a /l/ inglesas.

Aquí hai unha boa explicación do son r xaponés:

Finge que estás a cantar un villancico— "la la la la la, la la la la!" —e presta atención a onde está a túa lingua. Debería estar xusto enriba dos teus dentes superiores, case tocándoos. Agora, deixa o xersei feo e canta o comezo dunha porra non creativa— "ra ra ra!" —e de novo, presta atención a onde está a túa lingua.

Logo, di la , e sen parar o alento, di r, para obteres un tipo de son sen sentido la-err . Deberías notar que basicamente trazas unha liña diminuta cara atrás desde a túa posición de lingua l para chegar á túa posición de lingua r.

Agora que xa o entendiches, escollle unha posición no medio e di algunhas palabras xaponesas que comezan con este son r como ラーメン ("ramen"). Se o son non é un son l, nin é un son r pero tamén parece estar nalgún lugar no medio, vas polo bo camiño!

7. し Non Soa como "She" (E Tamén Pode que Teñas que Aprender Un Pouco de Chinés)

Ao contrario do que se che puido ensinar, し non soa igual que "she".

O son en "she" chámase "fricativa postalveolar xorda" e represéntase como /ʃ/ . Mentres tanto, o son en し (e a súa contrapartida en katakana シ ) é unha "fricativa alveolo-palatal xorda" e represéntase como /ɕ/ .

Son sons diferentes.

Desafortunadamente, non hai unha morea de bos recursos sobre como pronunciar し, así que vou dirixirche a algúns vídeos dirixidos a estudantes de chinés mandarín, xa que o son /ɕ/ existe en ambas linguas.

Outro son que escoitarás tanto en mandarín como en xaponés é /tɕ/. O xaponés representa este son cos caracteres つ en hiragana e ツ en katakana.

Podes comezar vendo un vídeo de OLS Mandarin, que compara varios sons consonánticos do mandarín. Presta moita atención ás etiquetas pinyin de x e j , que corresponden aproximadamente aos sons de し e つ, respectivamente:

Tenta escoitar a diferenza entre os dous sons, e logo busca algúns vídeos que falan dos sons de forma máis específica, como os de Yoyo Chinese ( para し e para ち ):

Se estás disposto a buscar unha explicación máis precisa e non che importa aprender un pouco máis sobre o sh e zh do mandarín, consulta os excelentes vídeos de Litao Chinese ( para し e para ち ):

Desafortunadamente, o son xaponés じ (variabelmente, /ʑ/ e /dʑ /) non existe no mandarín. A única diferenza entre し e じ é que し é xordo (as túas cordas vocais non vibran) mentres que じ é sonoro (as túas cordas vocais deberían vibrar).

8. Hai Cinco Sons "N" Diferentes en Xaponés

En concreto, son:

• O son n normal ou /n/. Por exemplo, está 海苔 ( のり ), a alga seca a miúdo utilizada na comida xaponesa.
• O /ɲ/ palatalizado. Este aparece antes de consoantes que non son い ou os sons pequenos よ, や e ゆ.
• O n que se converte en m. Se algunha vez te preguntaches por que 頑張る ( がんばる ) ou "boita sorte/dá o mellor de ti" parece escrito mal frecuentemente como gambaru nalgúns libros de texto ou guías de frases, probablemente esteas familiarizado coa regra de que /n/ se converte en /m/ (como en "mom" - inglés) antes de /b/ (como en boy - inglés) ou /p/ (como en pot - inglés).
• O son /ŋ/. Soa como o son ng de -ing en palabras como "going" ou "sing" (inglés). Ocorre cando ん aparece antes dun son /k/ ou /g/.
• O son /ɴ/. Este é o son de ん cando ocorre antes dunha pausa ou, como di Wikipedia, ao final dun enunciado como en すみません… ou "Síntoo/perdón…". Por certo, aquí hai un bo fío explicando como pronunciar すみません.

9. O Xaponés Ten Acentos Tonais (Igual que o Inglés!)

De forma similar ao inglés (onde a palabra "certain" pronúnciase como CER-tain e non cer-TAIN), as palabras en xaponés enfatízanse dunha forma específica.

Terás que lembrar que todas as palabras xaponesas se acentúan igual, mais seguen uns cantos patróns especiais de tons altos e baixos. 銀行 (ぎんこう) ou "banco", por exemplo, comeza cun ton baixo seguido de tres moreas de tons altos.

Aínda que hai uns cantos patróns principais que seguen as palabras xaponesas, estes patróns non son fixos e varían dependendo do que está a suceder nunha frase. Por exemplo, no dialecto de Tokyo/estándar do xaponés, hai dúas regras fundamentais:

1. As dúas primeiras moreas dunha palabra non terán o mesmo nivel de ton. Noutras palabras, se a primeira morea é alta, entón a segunda será baixa e viceversa.

2. Unha vez que o ton dunha palabra baixa, non volve subir. A diferenza do chinés mandarín, o xaponés estándar carece da entoación que baixa e logo sube de palabras como 买 ou "comprar".

Se todo isto che está a dar dor de cabeza, suxíroche que pases algún tempo aprendendo sobre como funciona o acento tonal. Tamén quererás aprender un puñado de palabras comúns para cada patrón para que te fagas unha idea de como se sente cada un. Logo, simplemente presta atención ao seu acento mentres consumes medios ou escoitas á xente falar.

No caso de que queiras examinar isto en profundidade, un tipo chamado Dogen publicou unha serie completa sobre o tema.

Por que Estudar Fonética Xaponesa?

Cando comecei a estudar xaponés, dixéronme que a pronunciación xaponesa era moi fácil. De feito, só dedicamos unha clase á pronunciación polas seguintes razóns:

• A lingua é átona. Non é como, por exemplo, o chinés mandarín, onde a forma en que pronuncias certas palabras cambia o seu significado e o carácter que usas para escribe-los. Por exemplo, os caracteres chineses para "comprar" e "vender" son 买 e 卖, respectivamente. Ambos soan como "mai", excepto que o primeiro ten unha entoación que baixa e logo sube, mentres que o segundo só ten unha entoación descendente.
• A ortografía é fonética e a pronunciación é consistente. Dito doutro xeito, as palabras soan como se veñen e véñense como soan. Mesmo alguén que nunca estudou xaponés antes podería ler un texto escrito en romaji e ser entendido sen moitos problemas (a diferenza de alguén que estudase francés, por exemplo).
• É relativamente fácil para falantes nativos de linguas como o español. Se pronuncias as vogais xaponesas do xeito que o fas en español, estarás ben.

Todo isto plantexa unha pregunta que probablemente estás a pensar agora, dado que decidiches ler un artigo enteiro sobre o tema: se a pronunciación xaponesa é tan fácil, por que dedicaría alguén tempo a estudar a fonética do xaponés— ou o que o Webster's English Language Learner Dictionary define como "o estudo dos sons da fala?"

A razón redúcese a isto: o xaponés ten sons que non existen en inglés e viceversa. Adica uns minutos a mirar as páxinas IPA do inglés e do xaponés, e descubrirás que as dúas linguas poden ter sons similares pero non son exactamente idénticos.

Uau, isto foi unha viaxe! Acabamos de cubrir unha morea de información sobre fonética xaponesa. Neste punto, probablemente estés preguntándote se vale a pena todo o esforzo para entender estas cousas—e honestamente, esa é unha pregunta que tes que responder ti.

Se pronuncias palabras xaponesas do xeito "incorrecto" (sexa o que iso signifique) e os falantes nativos aínda poden entenderche, está ben. Despois de todo, os falantes de inglés pensan que o acento francés soa romántico, e probablemente obtiñas un pase por ser estranxeiro de todas formas.

Pero se o teu obxectivo é chegar a falar xaponés con fluidez, aprender sobre a súa fonética levarache alí. Gambatte, ne!