Guía completa dos verbos separables alemáns

A lingua alemá ten moitas cousas marabillosas e complexas, pero os verbos separables adoitan causar moitos problemas a quen a está aprendendo.

Hoxe, imos aprender todo sobre os verbos separables, incluído como usalos, cando separalos e cando non facelo. Desglosei eses detalles en pasos sinxelos e reducin a información que necesitas memorizar.

Que son os verbos separables alemáns?

En alemán, algúns verbos sepáranse en dúas partes cando se usan no tempo presente. Aínda que isto poida soar raro –tomar unha palabra e desmontalaa incluso para o uso normal– nós facemos o mesmo en inglés. En inglés, chámanse "phrasal verbs" (verbos frasais).

Por exemplo, pensa no que fas cun libro da biblioteca: "check it"? Non. "Check it out". Tamén podes "check for" o libro da biblioteca mentres navegas polos pasillos (xa sabes, para asegurarte de que está alí). E cando o "bring back", asegúraste de que o "check back in" – unha vez que o bibliotecario o "check over" para asegurarse de que non escribiches nel con ceras ou derramaches cervexa na tapa.

Simplemente engadindo unha preposición (unha palabra que mostra a relación entre dúas cousas, como in, on, at, over, under, etc.), podemos cambiar o significado do verbo.

En alemán, moitos verbos están feitos dun prefixo (a miúdo unha preposición) e un verbo núcleo. Cando se engade un prefixo a un verbo núcleo, o significado cambia.

O mesmo ocorre en inglés – podemos cambiar o significado dalgúns verbos en inglés engadindo unha preposición, pero en inglés engadímola despois do verbo, e é unha palabra separada. Considera os phrasal verbs get along, get over e get down. Os tres teñen a palabra "get", pero cando cambias a preposición que segue, pasas de ter unha boa relación a recuperarte de algo a bailar na pista de baile. As preposicións (ou en alemán, os prefixos) fan unha diferenza enorme!

Agora, cando comezas cun verbo separable alemán, denominado en alemán trennbares verb (verbo separable), podes comezar a traballar con el na forma infinitiva. Ou polo menos deberías facelo se prefires manter a vida sinxela.

Por exemplo, aufstehen ("levantarse") é literalmente "upstand" ou "upget" xa que a preposición está pegada ao principio. Se queres falar da hora á que te levantas pola mañá, separarías ese auf- da parte dianteira do trennbares Verb (aufstehen), colocaríasno ao final da frase e conxugarías stehen como farías normalmente:

Ich stehe um sieben Uhr auf. (Levántome ás sete en punto.)

Fagamos outro co verbo zuhören (escoitar).

Se queres dicir "Eu escoitote", separa o zu- da parte dianteira e colócao ao final, conxugando de novo o verbo principal, hören, segundo o suxeito:

Ich höre dir zu. (Eu escoitote.)

Ademais, lembra que neste caso dicimos dir e non dich ou du porque estamos usando o caso dativo. Que lingua tan fermosa e sinxela!

Como exemplo final e común, se chamas á túa amiga, usa o verbo anrufen (chamar), que se converte en:

Ich rufe meine Freundin an. (Chamo á miña amiga.)

Como ocorre en inglés cos phrasal verbs, estes verbos separables poden confundir aos estudantes, pero úsanse en todo tipo de expresións comúns. Iso significa que realmente necesitas aprendelos se queres chegar a ser completamente competente na lingua.

Coidado cos prefixos – non todos son separables!

Hai moitos exemplos de prefixos que cambian o significado das palabras. Moitos deles son preposicións pero, igual que en inglés, algúns non son palabras independentes, senón simplemente prefixos.

Consideremos o verbo laufen (camiñar). Pois ben, sich verlaufen significa perderse. Entón poderías pensar: "Ahá! Aquí temos un prefixo, ver, pegado ao principio do verbo. Sei que facer se quero conxugalo. Poño o prefixo ao final da frase e conxugo o verbo núcleo como normal".

Por desgraza, iso non é correcto neste caso.

Se dixeses "Ich laufe mich ver", a túa frase sería incorrecta e confundirías ao teu interlocutor. Iso significa "Eu camiño me... ver" co prefixo ver- simplemente atascado no medio de ningures, sen un significado independente real.

É certo que ver- é un prefixo e tamén é certo que está pegado a un verbo núcleo (un verbo que estaría perfectamente ben sen ese prefixo), pero este non é un verbo separable. Este é un verbo inseparable. Neste caso, deixa ese prefixo onde está e conxuga o resto da palabra como normal:

Ich verlaufe mich. (Perdome.)

Antes de que uses verbos separables en alemán, vas querer seguir lendo. Ich empfehle es. (Recoméndoo.) Ves como colei ese exemplo aí? Empfehlen (recomendar) ten o prefixo emp-, que non se separa do verbo núcleo, así que déixamoos exactamente aí e traballamos arredor del, conxugando o verbo núcleo como normal.

Como sabes se un prefixo ou verbo é separable?

Afortunadamente, non tes que pasar e memorizar cada verbo e se é separable ou non. Só podes memorizar que prefixos se desprenden e cales non. E se realmente queres manter os teus esforzos requiridos ao mínimo, só necesitas recordar que prefixos verbais non se separan; esa lista é máis curta e doada de lembrar.

Os seguintes son prefixos inseparables:

• be-
• ent-
• emp-
• er-
• ge-
• miss-
• ver-
• zer-

Xa está. Acabaches. Non, en serio, é así de simple. En serio!

Por exemplo:

Kaufen (comprar): Ich kaufe einen Apfel. (Compro unha mazá.) Sen prefixo. Doado.

Einkaufen (ir á compra ou mercar): Ich kaufe einen Apfel ein. (Mercou unha mazá.) Observa como ese prefixo non está na nosa lista de prefixos inseparables? Entón saca ese ein e pégao ao final.

Verkaufen (vender): Ich verkaufe einen Apfel. (Vendo unha mazá.) Aquí temos o prefixo ver-, que está na nosa lista de prefixos inseparables, así que déixamoos exactamente onde está.

Unha nota á marxe: a diferenza entre kaufen e einkaufen ás veces pode ser confusa, así que quizais queiras ler un pouco máis sobre iso.

E só por diversión, aquí tes outro exemplo:

Sprechen (falar): Wir sprechen Deutsch. (Falamos alemán.) Sen prefixo, sen problema.

Absprechen (acordar): Wir sprechen den Preis ab. (Acordamos o prezo.) Aquí temos un prefixo que non está na nosa lista de prefixos inseparables, ab, así que o quitamos do verbo e o pegamos ao final.

Versprechen (prometer): Wir versprechen, nur Deutsch zu sprechen. (Prometemos só falar alemán.) Ese ver- é un prefixo inseparable así que non o tocamos.

Todos os demais prefixos, dos que podes ler cos seus significados asociados, son prefixos separables.

Así que a non ser que sexa un deses poucos prefixos inseparables listados aquí enriba, podes estar seguro de que se separa e de que estás seguro conxugando o verbo núcleo e colocando o prefixo ao final. Aquí tes unha folla onde podes poñerte a proba sobre verbos separables e inseparables.

Hai, por suposto, excepcións a cada regra, e neste caso hai tres prefixos que ás veces se separan e ás veces non. Para máis información sobre iso, bótalle unha ollada a esta entrada sobre verbos separables no sitio web Deutsched.

Agora que sabes como recoñecer verbos con prefixos que se separan e verbos con prefixos que non se separan –e como podes practicalos en contexto–, exploremos cando realmente necesitas usar esta información.

Cando separar verbos separables

Aquí tes tres consellos que te guiarán na maioría dos casos. Comezaremos cunha ocasión na que non debes separar un verbo.

1. Non os separes cando se usan con verbos modais

Se usas un verbo separable na forma infinitiva, permanece xunto. Esa é a parte doada. Iso significa que se o estás a usar cun verbo modal, podes pegar o verbo separable enteiro ao final da cláusula e non prestar máis atención a el.

Por exemplo:

Ich will Geld ausgeben. (Quero gastar diñeiro.)

Claro, aus- é un prefixo separable. Ves como non está na nosa curta lista de prefixos inseparables de alí enriba? Pero neste caso usámolo na forma infinitiva porque segue ao verbo modal wollen (querer), conxugado en primeira persoa do singular en presente: will (quero). Así que ao final non o separamos.

Exemplo extra:

Ich werde es abgeben. (Vou renderme/entregalo.)

Ab- tamén é un prefixo separable, pero iso non importa neste caso porque se usa cun verbo modal así que o deixamos na súa forma infinitiva. Cando un verbo separable segue a un verbo modal, déixamoso estar. Simplemente trátao como tratarías calquera verbo infinitivo. Nada que ver aquí. Siga adiante.

2. Sepáraos cando se usan no imperativo

Se queres dar instrucións ou ordes, vas querer familiarizarte coa forma imperativa. Se queres dicirlle a alguén que lave as mans, wasche deine Hände ab é unha frase moi útil. Observa como abwaschen (lavar) ten un prefixo separable e cando se usa na forma imperativa, ese prefixo sácase de inmediato e vai ao final.

3. Sepáraos cando se usan como participios

Oh, participios, como vos queremos. Imos contar as formas. Ben, agora mesmo só temos tres formas de querervos: no pretérito perfecto, no pluscuamperfecto e cando se usan como adxectivo participial.

Se os teus ollos acaban de vidrarse, volve! E non te preocupes, aínda estamos no tema dos verbos separables. Cando un verbo separable se usa como participio de pretérito perfecto ou presente, o ge- que normalmente engades diante dunha palabra pégase despois do prefixo separable dun verbo separable.

Isto definitivamente require un exemplo ou dous:

Das Wasser ist gelaufen. (A auga correu.)

Das Wasser ist ausgelaufen. (A auga esgotouse.)

Outra nota gramatical á marxe: tamén recordarás que neste exemplo usamos ist en vez de hat para o noso verbo auxiliar porque este é un verbo intransitivo que indica un novo estado. Para máis sobre isto, consulta os verbos transitivos.

Aquí tes outro exemplo:

Ich bin gegangen. (Fun.)

Ich bin eingegangen. (Entrei.)

E se queres usar o participio como adxectivo, digamos, para describir as túas mans recentemente lavadas, podes referirte ás túas abgewaschenen Hände (mans lavadas). Observa como de novo, o ge- que normalmente vai diante do verbo neste caso vai entre ab- e waschenen porque abwaschen é un verbo separable. Ves ese prefixo?

Xa basta de participios.

Onde separar e colocar verbos separables

Neste punto, probablemente teñas unha idea bastante boa de onde vai a separación cando divides verbos separables, pero por se queres consultar unha lista detallada de prefixos e os seus significados asociados, saberás exactamente onde cortar o verbo ou onde inserir o ge-.

A regra é sempre separar entre o prefixo e o verbo núcleo.

Aquí tes un exemplo básico:

Ich habe es abgesprochen. (Combineino.)

Ves como o ge- vai entre o ab- e o gesprochen? Pero a estas alturas xa o sabías, non?

Por se queres estar dobremente seguro, proba con este:

Die Milch ist abgelaufen. (O leite caducou.)

Unha palabra sobre a negación: se queres negar verbos separables, coloca o nicht xusto antes do prefixo.

Zum Beispiel (por exemplo), diríamos "el lavou as súas mans" como:

Er wäscht sich seine Hände ab.

Se Herr Muster (Sr. Amostra) é un pouco porco, podemos dicir:

Er wäscht sich seine Hände nicht ab. (El non se lava as mans.) Ugh!

Consellos para aprender e usar verbos separables

É asombroso canto poder computacional moitos de nós levamos nos petos, bolsos ou mochilas hoxe en día. Cando queres aprender algo, o teu smartphone é un gran primeiro paso, e iso é certo tanto se queres buscar traducións en liña como se queres aproveitar as moitas aplicacións dispoñibles para axudar a memorizar listas de vocabulario ou entender regras lingüísticas.

Se queres dominar os verbos separables alemáns, probe unha aplicación como Quizlet e busca un conxunto de tarxetas de memoria sobre prefixos separables alemáns. Hai moitos entre os que escolher e se non atopas ningún que se adapte aos teus gustos exactos, sempre podes subir os teus propios.

Como os verbos separables adoitan ter verbos núcleo comúns, tamén é importante aprender eses verbos núcleo e os seus significados asociados. Iso é algo que vas querer facer de todos os xeitos cando aprendas unha nova lingua: aprender os verbos.

Podes usar programas de aprendizaxe de idiomas como Lingflix para atopar máis exemplos de como se usan estas palabras de forma natural con vídeos alemáns auténticos. Lingflix toma vídeos auténticos –como vídeos musicais, tráilers de películas, noticias e charlas inspiradoras– e convérteos en leccións de aprendizaxe de idiomas personalizadas. Podes probar Lingflix de balde durante 2 semanas. Visita o sitio web ou descarga a aplicación para iOS ou a aplicación para Android. P.D. Fai clic aquí para aproveitar a nosa oferta actual! (Caduca ao final deste mes.)

Lingflix tamén permite crear mazos de tarxetas de memoria multimedia para estudar estes verbos e revisalos máis adiante mediante probas personalizadas. Se non estás seguro de cando usar un verbo, podes buscarlo para ver exactamente como o usarían os falantes nativos en varias situacións.

Pero se queres centrarte máis especificamente nos verbos separables, estuda os significados dos prefixos e preposicións usados en verbos separables. Para unha lista, consulta esta gran entrada sobre os significados dos prefixos alemáns.

Aprender alemán non ten por que ser difícil. De feito, se o fas paso a paso volve case sen esforzo.

Os verbos separables alemáns vén con facilidade unha vez que dominas uns cantos verbos núcleo e sabes que prefixos se separan. Con ese coñecemento na túa man, deberías poder usar verbos separables con confianza. E antes de que te decates, a túa ansiedade pola separación verbal será cousa do pasado.