A túa guía fácil para a pronunciación francesa

A pronunciación francesa é a habilidade máis singularmente difícil de dominar cando se aprende francés. Pero por sorte, moitos dos problemas relacionados co acento poden solucionarse facilmente.

Nesta entrada do blog, aprenderás as regras e sons para pronunciar palabras en francés, obterás consellos de aprendizaxe útiles e atoparás orientación adicional na túa viaxe para facer que as túas palabras francesas soen perfectas.

Regras Xerais de Pronunciación Francesa

A maioría das letras francesas non se pronuncian igual que as súas equivalentes en inglés

Como o inglés, o francés ten 26 letras, e a maioría das consoantes francesas soan igual que en inglés. Esa é a boa nova.

A mala nova é que existen sons vocálicos e consonantais en francés que non existen en inglés. Ademais, cousas como os acentos gráficos e as ligaduras fan a pronunciación francesa especialmente complicada. E non se trata só de acertar o son de cada letra, tamén hai que ter en conta como cambian os sons destas letras en relación ás outras letras ou palabras que as acompañan.

Por sorte, as táboas fonéticas poden axudarche con iso.

Cando acentúes frases, usa inflexións propias do francés

A diferenza do inglés, que usa un sistema relativamente libre de entoación e acento, o francés ten tres regras rítmicas principais:

• Cando continues unha frase, usa unha lixeira inflexión ascendente.
• As frases declarativas dícense cunha inflexión descendente.
• As preguntas de si/non poden facerse usando unha simple inflexión ascendente ao final dunha frase declarativa.

Estea atento aos erros de pronunciación comúns

Como podes imaxinar, a pronunciación francesa é un pouco complicada de dominar para os falantes nativos de inglés. Podes botarlle unha ollada a este vídeo de Lingflix en YouTube sobre os erros de pronunciación comúns en francés e como evitalos:

Dominando as Partes Máis Difíciles da Pronunciación Francesa

Agora que cubrimos algúns conceptos básicos, imos ás cousas máis enleadas!

A R francesa

Para min, este é probablemente o son francés clásico. Se acertas este (sobre todo porque non ten un equivalente en inglés), xa vas polo bo camiño para soar como un nativo.

Para pronuncialo, fai como se trataras de gargarexar. Fai un son de "k", e logo pronuncia esa "k" coa gorxa pechada.

Aquí tes algunhas palabras para practicar a r:

¿Precisas máis práctica? Consulta esta publicación detallada sobre como pronunciar a “R” francesa:

A U e a Ou francesas

A u francesa ten unha pronunciación que non existe en inglés, o que a converte nun dos sons máis difíciles de acertar. Para pronunciala, di a "ee" en inglés e mantena, e logo arredonda os beizos.

Ademais da vogal francesa u, está o son ou, que se pronuncia lixeiramente diferente. Para pronunciar o son ou, pensa en "soup". Probablemente che resulte máis doado dicir este son en voz alta que a simple u.

A mellor forma de distinguilas é recordar que coa u, a túa lingua estará máis fóra ca coa ou.

Aquí tes algunhas palabras para practicar a u fronte á ou:

Deberías escoitar unha diferenza entre os pares, e se non, revisa onde poñeches a lingua (vai, iso soou raro). Tamén podes consultar a publicación de abaixo para obter máis información e oportunidades de práctica:

As Letras Mudas Francesas

As letras mudas, ou *lettres muettes*, como a maioría dos conceptos lingüísticos en francés, teñen regras e excepcións.

Por exemplo, a e muda en francés segue moitas das mesmas regras que a súa homóloga en inglés. A non ser que leve un acento ou sexa parte dunha palabra de dúas letras como *le* (o/a) ou *ce* (este/a), non pronuncias esa e.

Ademais da e, estas normalmente non se pronuncian ao final dunha palabra:

• p
• g
• n
• m
• s
• t
• d
• x
• z

Fóra das excepcións cotiás (a maioría delas sendo nomes propios ou palabras prestadas doutra lingua), omites esa última letra.

Para facerche unha idea, aquí tes algunhas palabras nas que deixas o final colgado:

Ademais de todo o anterior, ten en conta que case calquera letra pode ser muda, excepto a j e a v en certas circunstancias.

As Letras Francesas NON Mudas (ao final das palabras)

Como regra xeral, cando as seguintes letras están ao final dunha palabra, pronúncianse:

• b
• c
• f
• l
• q
• r
• k

Un mnemotécnico popular para lembrar que letras finais dunha palabra se pronuncian é C a R e F u L (en inglés): c, r, f e l, mentres que b, k ou q non se atopan tan comunmente ao final das palabras francesas.

De novo, esta non é unha regra absoluta. Como o inglés, o francés está cheo de excepcións que che chegan por todos os lados. Co tempo aprenderás as excepcións comúns, como os infinitivos en -er e *blanc* (branco), nos que estas consoantes non se pronuncian.

Por agora, concéntrate en pronunciar os finais de palabras como estas:

Vocais Nasais

Coas vocais orais regulares, a vogal pronúnciase só coa boca. Coas nasais, sae aire polo nariz e pola boca.

Como regra xeral, se unha “m” ou “n” vén despois dunha vogal, entón esa vogal faise nasal. Non obstante, se a “m” ou “n” vai seguida doutra vogal, non fas un son nasal. Por exemplo, *un* (un/unha – masculino) é nasal, pero *une* (un/unha – feminino) non o é.

Proba a cantarelar coa letra “m” (“mmmmmmmmmm”), e logo coa letra “n” (“nnnnnnnnnn”). Deberías sentir vibracións no nariz se o tocas.

Aquí tes algunhas palabras francesas para practicar as vocais nasais:

As Liaisons

Non, non estamos a falar de relacións do tipo profesional ou escandaloso. As *liaisons* son esencialmente unha ligazón entre dúas palabras que doutro modo soarían raras.

Imaxina que queres dicir:

J’ai deux ampoules. (Teño dúas lámpadas.)

Normalmente, ignorarías ese x ao final de *deux* e pasarías á seguinte palabra como é normal. Pero como a seguinte palabra comeza cun son vogal, non podes deixar ese x colgado como de costume.

En xeral, estas son as consoantes que poden provocar unha *liaison* e como soan entón:

Como a maioría das cousas en francés, hai excepcións a estas regras. Así que déixame resumir os detalles de cando deberías e non deberías facer a *liaison*:

Tamén podes consultar esta guía detallada sobre as *liaisons* francesas:

A H Muet e a H Aspiré

Se levas algún tempo estudando francés, deberías saber que a h é muda en francés. Pero que pasa cando tentas poñer un artigo definido (*le* ou *la*) diante dunha palabra con h, e que pasa coas *liaisons*? ¿É unha vogal ou unha consoante?

A resposta é ambas.

Probablemente saibas que hai dous tipos diferentes de "sons" h en francés: a *h muet* (h muda) e a *h aspiré* (h aspirada).

A *h muet* trátase como unha vogal. Iso significa que fas contraccións con palabras como *hôpital* (hospital), dando *l’hôpital* (o hospital) ou unha *liaison* pronunciada como en *les hôpitaux* (hospitais).

Aquí tes algúns exemplos de palabras con *h muet*:

Mentres tanto, a *h aspiré* trátase como unha boa consoante de toda a vida. Como tal, non fas *liaisons*, e pronunciarías o *le* ou *la* completamente.

Aquí tes algúns exemplos de palabras con *h aspiré*:

Aviso: só porque a *h aspiré* se trate como unha consoante non significa que se pronuncie.

Pénsao deste xeito: Dirías “a hug”, pero tamén “an hour”. Isto é similar á regra francesa (excepto que ás veces pronunciamos a “h” en inglés): se ten son vogal, usa “an”, e se ten son consonante, usa “a”. Ten isto presente se algunha vez te confundes coas regras francesas.

A Doble L

¿Pronúnciase como unha “l” ou unha “y” (como en español)? En xeral, todo depende do que vén antes da ll.

A Letra O

Se es un falante de inglés, deberías saber que o francés ten o's pechados e o's abertos.

Un exemplo dun o pechado é *bon mot* (dito agudo). Verás que co o pechado, a túa boca estará máis pechada no espello (de aí o nome).

Por outra banda, un o aberto sería como a palabra *botte* (bota). Observa a túa boca no espello e, efectivamente, verás que co o aberto, a túa boca está máis aberta.

Entón, ¿como sabes cal usar para a o na palabra francesa que estás a ver?

Acento das Palabras

Probablemente escoitaches que o francés é unha lingua de tempo silábico. En galego claro, iso significa que cada sílaba ocupa a mesma cantidade de tempo cando se din en voz alta, así que o acento non é un problema tan grande.

Dito isto, hai algunhas regras sobre o acento das palabras en francés que deberías coñecer:

Como Practicar a túa Pronunciación Francesa

• Grábate e practica diante dun espello. Usando o teu teléfono ou un gravador, practica recitar artigos de xornal, capítulos de libros ou letras de cancións en voz alta. Escoita de novo, observa os erros ou malos hábitos que inconscientemente adquiriches e traballa en corrixilos.
• Mira vídeos auténticos en francés. Isto expónteche á pronunciación de falantes nativos. Por sorte, hai moitísimos vídeos franceses en sitios como Netflix, YouTube e Lingflix. Lingflix toma vídeos auténticos, como vídeos musicais, tráilers de películas, noticias e charlas inspiradoras, e convérteos en leccións personalizadas de aprendizaxe de idiomas. Podes probar Lingflix gratis durante 2 semanas. Consulta o sitio web ou descarga a aplicación para iOS ou a aplicación para Android. P.D. Fai clic aquí para aproveitar a nosa oferta actual! (Caduca ao final deste mes.)
• Escoita podcasts (e imita aos falantes). Os podcasts son un fantástico recurso de audio francés e deberían formar parte do teu repertorio independentemente do nivel no que estés. Un gran exercicio para mellorar a túa pronunciación é imitar ou seguir o audio en fragmentos breves.
• Atopa un compañeiro de intercambio lingüístico de francés. Atopa un falante nativo virtual ou real que poida conversar contigo regularmente e corrixir suavemente a túa pronunciación.
• Usa ferramentas de pronunciación francesa. Por sorte, podes atopar a maioría destas en liña.

Por que importa a Pronunciación Francesa Adecuada?

• Axúdache a evitar malentendidos. Lixeiras variacións na pronunciación poderían indicar palabras e significados moi diferentes, como cos sons nasais *en*, *un* e *on*.
• É respectuoso. Pronunciar correctamente as palabras francesas axúdache a mostrar respecto pola lingua e cultura. Cada cultura e lingua é fermosa á súa maneira; a xente notará que che importa e será agradecida e amable en resposta.
• Inspirárache a seguir aprendendo. É como o fenómeno da pegatina de estrela dourada: cando sentes que estás a facer un bo traballo en algo, e cando se recoñece o teu esforzo, queres seguir mellorando para seguir gañando máis estrelas douradas.

Isto non é cada última regra de pronunciación, pero é suficiente para darlles un susto ás partes máis complicadas.

Enfrentémolo: isto é difícil.

Os principiantes non deberían desanimarse en absoluto se o seu acento non é tan bo.

Trátase de crear confianza, escoitar francés falado correctamente e mover a boca tanto como sexa posible!