چگونه ترتیب کشیدن خطوط در نوشتن ژاپنی را بیاموزیم

زبان‌آموزانی که ژاپنی را به طور خودآموز یاد می‌گیرند، مشهورند که ترتیب کشیدن خطوط را نادیده می‌گیرند، اما من اینجا هستم تا به شما کمک کنم ذهن و دستتان را به فضای اصیل ژاپنی عادت دهید.

در این راهنما، قوانین کلیدی ترتیب کشیدن خطوط در ژاپنی را توضیح خواهم داد و منابع مفیدی را به شما نشان می‌دهم که می‌توانید برای تمرین مهارت‌هایتان از آنها استفاده کنید. وقتی ترتیب خطوط را یاد بگیرید، دستخط ژاپنی شما کم‌کم اصیل‌تر به نظر خواهد رسید.

۱. از بالا به پایین بروید

برای هر نویسه (کاراکتر) ژاپنی، شما از بالا شروع می‌کنید و به سمت پایین می‌روید. این کاملاً منطقی است چون متون ژاپنی به طور سنتی به صورت عمودی و از بالا به پایین نوشته می‌شوند.

به این قانون پایبند باشید و همیشه از بالاترین نقطه هر نویسه شروع کنید: شروع از بالا همیشه کلید ترتیب صحیح خطوط است.

ما انگلیسی‌زبانان همه حروفمان را با شروع از سمت چپ و کشیدن خطوط به سمت راست می‌نویسیم، درست است؟ این به این دلیل است که متون ما از چپ به راست نوشته می‌شوند.

بنابراین، برای نویسه‌های ژاپنی، شما با کشیدن بالاترین خط شروع می‌کنید، هر خطی که از همه بالاتر امتداد یافته باشد. برای مثال، در نویسه «دو»، 二 (に)، شما ابتدا آن خط بالایی را می‌کشید و سپس خط پایینی را.

این یک نکته حرفه‌ای جدی برای شماست: سعی کنید تصور کنید که کانا و کانجی‌های شما روی یک صفحه شطرنجی چیده شده‌اند — شاید حتی در ابتدا بخواهید از کاغذ شطرنجی برای تمرین و درست کردن چیدمان فضایی استفاده کنید.

بنابراین، همه آنها روی یک شبکه قرار دارند. بالاترین نویسه‌ها در یک ردیف هستند. نویسه‌های با ارتفاع متوسط در ردیف دوم. پایین‌ترین نویسه‌ها در ردیف آخر. با کشیدن آنچه در ردیف بالاست شروع کنید.

هنگام کشیدن هر چیزی که در ردیف بالاست، باید قبل از رفتن به مرحله بعد، تمام قوانین زیر را رعایت کنید. وقتی همه کارهای ردیف بالا تمام شد، به ردیف ارتفاع متوسط می‌روید و به همین ترتیب.

استثنا: این قانون در مورد خطوط با طول استاندارد است. علائم تغییردهنده صدا (نقاط و خط‌های کوچکی که صدای نویسه را تغییر می‌دهند) هرگز اول کشیده نمی‌شوند، حتی اگر در بالاترین نقطه نویسه قرار گرفته باشند (قانون شماره ۵ را ببینید).

برای مثال، هنگام نوشتن نویسه کانای ご، ابتدا قسمت‌های بالا و پایین شکل Cمانند را می‌کشید، و سپس دو خط کوچک (که سیلاب را از صدای «ko» به صدای «go» تغییر می‌دهند) را در انتها می‌کشید.

این نقطه‌ها و خط‌های تغییردهنده صدا به عنوان «علائم تغییردهنده صدا» شناخته می‌شوند. حتی اگر در بالاترین نقطه باشند، همیشه در آخر کشیده می‌شوند.

۲. از چپ به راست بروید

این کاملاً سرراست است، درست است؟ هنگام کشیدن 二، شما هر دو خط را از چپ به راست می‌کشید. تبریک می‌گویم، با این دو قانون اکنون می‌توانید 二 را کاملاً درست بکشید! شرط می‌بندم حتی می‌توانید 三 (さん – سه) را هم بکشید اگر حسابی جاه‌طلب باشید.

استثنا: خطوط مورب راست‌به‌چپ اولویت دارند و قبل از خطوط مشابه چپ‌به‌راست نوشته می‌شوند. برای مثال، نویسه «پدر»، 父 (ちち)، به این ترتیب کشیده می‌شود: (۱) خط کوتاه بالا سمت چپ، (۲) خط کوتاه بالا سمت راست، (۳) خط مورب راست‌به‌چپ، (۴) خط مورب چپ‌به‌راست.

۳. ابتدا خطوط افقی را بکشید

این قانون باید با قوانین شماره ۱ و ۲ ترکیب شود. اولین خطی که در یک نویسه می‌کشید، خطی خواهد بود که بیشتر به سمت بالا و بیشتر به سمت چپ باشد و یک خط افقی است.

اگر چندین خط افقی وجود دارد، شما خطی را که بالاتر و چپ‌تر است اول می‌کشید — و کشیدن خطوط را از بالا و چپ شروع می‌کنید، خطوط را به سمت راست گسترش می‌دهید و به سمت پایین حرکت می‌کنید.

قانون خطوط افقی در یک سناریو بر دو قانون اول اولویت دارد: اگر خطوط عمودی وجود داشته باشند که از میان تمام خطوط افقی پایین می‌روند، خطوط افقی ابتدا کشیده می‌شوند.

این موضوع مهم نیست که خط عمودی از بالای خطوط افقی امتداد یابد یا از چپ آنها فراتر رفته باشد.

استثنا: اگر یک خط عمودی در مجموعه وجود دارد، اما کاملاً از بالا تا پایین امتداد ندارد، بر اساس دو قانون قبلی کشیده می‌شود. خطوط افقی لزوماً قبل از خطوط عمودی کوتاه‌تر کشیده نمی‌شوند.

بیایید از نویسه «سال»، 年 (とし)، به عنوان مثال استفاده کنیم. ترتیب این است: (۱) خط مورب راست‌به‌چپ در بالا سمت چپ، (۲) خط افقی بالا، (۳) دومین خط افقی از بالا، (۴) خط عمودی کوچک که به پایین کشیده می‌شود، (۵) سومین خط افقی، (۶) خط عمودی بلندی که از میان تمام خطوط افقی کشیده می‌شود.

همانطور که می‌بینید، آن خط عمودی کوچک نوبتش را بر اساس قانون بالا به پایین گرفت. خطوط افقی فقط بر خط عمودی بسیار بلندی که از میان آنها می‌گذرد اولویت دارند.

۴. خطوط بسیار بلند را دوم بکشید

آن نویسه‌هایی با خطوط بلند و منحنی را می‌شناسید؟ تعداد زیادی از آنها در هیراگانا وجود دارد. آنها دوم کشیده می‌شوند، حتی اگر از بالا شروع شده باشند. برای مثال، خطوط بلند و منحنی در す、ぬ、め همگی دوم کشیده می‌شوند.

هر خط بلندی که از میان خطوط متعدد دیگر عبور کند، پس از خطوط کوچک‌تری که از میانشان می‌گذرد کشیده می‌شود. این کار برای حفظ تناسب و جهت‌گیری فضایی همه چیز مفید است.

۵. خط‌های کوتاه، نقطه‌ها و سایر تزیینات را آخر اضافه کنید

تمام نمادهای کوچکی که صدای سیلاب را تغییر می‌دهند (برای مثال، خط‌های کوچک کنار نویسه‌ای مانند ぱ) در انتها کشیده می‌شوند.

۶. برای نویسه‌های متقارن، ابتدا خط تقسیم‌کننده را بکشید

این برای یک قانون سریع و آسان کمی پیچیده به نظر می‌رسید، نه؟ به همان پیچیدگی که به نظر می‌رسد نیست. گاهی با یک نویسه کانجی روبرو می‌شوید که خط‌های کوچک بالمانندی در دو طرف آن دارد.

برای مثال، احتمالاً نویسه آب 水 (みず) را می‌شناسید. این نویسه به ترتیب زیر کشیده می‌شود: (۱) خط عمودی وسط، (۲) بال سمت چپ، (۳) بال سمت راست.

توجه کنید که بال‌ها همچنان از قانون چپ‌به‌راست پیروی می‌کنند.

۷. کادرها را در سه خط بکشید

مطمئنم در سطح ابتدایی کانجی‌ها، کادرهای کوچک را دیده‌اید. آنها همه‌جا هستند، بنابراین این قانون هم یکی از موارد مهم است. فقط به نویسه عدد چهار، 四 (よん/し) نگاه کنید.

سمت چپ یک خط است. قسمت بالا و راست کادر یک خط واحد و پیوسته است. و قسمت پایین یک خط است. آنها را بشمارید — می‌شود سه خط!

۸. محتویات داخل کادر را قبل از بستن کادر بنویسید

بیایید ببینیم چه بلایی بر سر محتویات آن کادر می‌آید.

هنگام کشیدن کامل 四، ترتیب صحیح خطوط این است: (۱) خط سمت چپ از بالا به پایین کشیده می‌شود، (۲) خط بالا به سمت راست و پایین کشیده می‌شود تا قسمت‌های بالا و راست کادر را تشکیل دهد، (۳) خط سمت چپ داخل کادر از بالا به پایین کشیده می‌شود، (۴) خط سمت راست داخل کادر از بالا به پایین کشیده می‌شود، (۵) خط پایین از چپ به راست کشیده می‌شود.

۹. به جزئیات توجه کنید

اینجاست که واقعاً مهارت نوشتار ژاپنی خود را متمایز می‌کنید. می‌خواهید همه نویسه‌هایتان طوری به نظر برسند که گویی یک ژاپنی‌زبان اصیل آنها را کشیده است؟ پس باید به تمام جزئیات کوچکی که ظاهر استاندارد نویسه‌ها را می‌سازند توجه کنید.

• اندازه کلی. هیچ کانایی نباید از کانای دیگر بزرگ‌تر باشد. حتی اگر همه آنها شکل‌های متفاوتی دارند، باید دقیقاً در یک مقیاس یکسان نوشته شوند.

• علائم تغییردهنده صدا («). آن خط‌های کوچک، علامت نقل‌قول به سبک انگلیسی نیستند، بنابراین نباید به آن شکل نوشته شوند. آنها انحنای کمی دارند (اما بسیار کم) و همیشه به سمت چپ کج شده‌اند. همچنین هر بار باید در یک مکان مشخص قرار گیرند. به نحوه ظهور آنها در نوشتار استاندارد ژاپنی توجه کنید.

• انحناها. هرگز یک انحنا را نادیده نگیرید. اگر قسمت منحنی ぎ را خیلی گرد (یا به اندازه کافی گرد) بکشید، کاملاً اشتباه به نظر خواهد رسید. همین موضوع برای نویسه‌ای مانند こ نیز صادق است. آن لب پایینی را گرد و منحنی مانند حرف انگلیسی «J» نکشید، وگرنه کاملاً به هم ریخته به نظر می‌رسد. در عوض، این انحنای کوچک بیشتر شبیه یک حرکت سریع کمی گرد است.

• قلاب‌ها. اینها اغلب برای چشم آموزش‌ندیده کاملاً ناپیدا هستند، اما فقدان قلاب‌ها مقصر اصلی به هم ریختگی ظاهر نوشتار ژاپنی است. به خوبی به نویسه‌هایی مانند み و ひ نگاه کنید و فراموش نکنید که قلاب‌ها را در جایی که لازم است قرار دهید.

• توقف‌های کامل. این نویسه‌ها همگی به طور سنتی با قلم‌موهای پهن نقاشی می‌شدند. این مسئله بسیاری از شکل‌ها و سبک‌های آنها را توضیح می‌دهد. یکی از عناصر مهم این خطوط، نحوه پایان آنهاست. در انتهای هر خط، یک قلم‌موی سنتی (۱) برای ایجاد یک توقف کامل و کسل‌کننده، فشار اضافی وارد می‌کرد یا (۲) برای ایجاد یک خط ماندگار که به تدریج محو می‌شود، به بیرون کشیده می‌شد. بنابراین، همیشه به نحوه پایان همه خطوط توجه کنید: آیا یک توقف کامل وجود دارد یا یک خط کشیده؟

• خطوط قلم‌موی ماندگار. نوک انتهایی سمت راست ん یک ضربه قلم‌موی روان، کشیده و ماندگار است.

• فاصله بین خطوط. در داخل یک نویسه، فاصله بین تمام خطوط مختلف باید صحیح باشد. برای مثال، اگر خطوط افقی き را به جای نزدیک به هم، خیلی از هم دور بکشید، یک کانای عجیب و غریب در اختیار خواهید داشت.

• زوایای بین خطوط. زوایایی که خطوط در آن به هم می‌رسند باید با زوایای کانای استاندارد مطابقت داشته باشد. برای مثال، メ را نمی‌توان با خطوط عمود بر هم (مانند حرف کوچک انگلیسی «t») کشید. شما باید زاویه خط عمودی، زاویه خط افقی و زاویه بین دو خط در محل تقاطع را درست انجام دهید؛ این زاویه نباید خیلی تند یا خیلی باز باشد.

• زاویه کلی نمادها. صاف و عمودی نگه داشتن نویسه メ (باز هم مانند «t») منجر به یک نماد کاملاً غیرژاپنی می‌شود. شما باید کل نویسه را هر بار با همان زاویه مشخص کج کنید.

• اندازه نسبی خطوط. تصور کنید اگر قسمت پایینی هیراگانای き بسیار بزرگ بود و قسمت بالایی با خطوطش واقعاً ریز. همه چیز در داخل خود نویسه باید متناسب باشد تا نوشتار شما صحیح و خوانا باشد.

• اندازه نسبی نویسه‌های تشکیل‌دهنده. یک کانجی پیچیده دارید؟ باید تمام جزئیات بالا را برای نویسه‌های تشکیل‌دهنده داخل کانجی در نظر بگیرید.

با اکراه به شما می‌گویم، اما وقتی نویسه کانجی 露 (つゆ – شبنم) را می‌نویسید، باید هر جزء داخل نویسه را بی‌نقص انجام دهید. 雨، 足 و 各 باید نسبت‌های درستی نسبت به یکدیگر در این کانجی داشته باشند. شما نمی‌توانید نویسه 雨 را در بالا به شکل معمولش بکشید، وگرنه خیلی بزرگ به نظر می‌رسد — همانطور که می‌بینید، کمی فشرده و به صورت افقی گسترده شده است.

در متن این کانجی، شما نمی‌توانید 雨 را طوری بکشید که گویی به تنهایی نوشته می‌شود. این را به خاطر داشته باشید و می‌توانید کاملاً از نوشتن کانجی‌های به هم ریخته جلوگیری کنید.

۱۰. تمرین عملی با این منابع داشته باشید

بسیار خوب، این همه قوانین و استثناها بود. وقتی به این صورت کنار هم قرار می‌گیرند، اطلاعات زیادی به نظر می‌رسد، اما به این شکل فکر کنید: شما فقط یک پست وبلاگ کوچک را خواندید، نه یک رمان کامل.

آنچه شما نیاز دارید، مقدار بسیار زیادی تمرین عملی است.

• تمرین نوشتن با دست را با این برگه‌های عالی تمرین نوشتن هیراگانا امتحان کنید. هیراگانا شاید ساده‌ترین نقطه برای شروع باشد. بعد از تسلط بر اصول اولیه ترتیب خطوط با این سیستم نوشتاری ساده‌تر، می‌توانید به سراغ نویسه‌های کانجی بروید.
• برای دیدن ترتیب خطوط به صورت زنده، صفحه ویکی‌واژه هر نویسه ژاپنی را بررسی کنید. به این صفحه برای 国 (くに – کشور) نگاه کنید تا ببینید منظورم چیست! آنها گیف‌های متحرکی دارند که ترتیب خطوط را برای شما نشان می‌دهند، درست مانند آنهایی که در طول این پست دیده‌اید.
• برای تمرین دیجیتال، اپلیکیشن‌های عالی وجود دارند که به طور خاص برای تمرین ترتیب خطوط طراحی شده‌اند. برخی زبان‌آموزان به KanjiQ ( iOS ) قسم می‌خورند که تماماً در مورد تمرین کانجی با فلش‌کارت است. جدیدترین ویژگی آن، گزینه تمرین نوشتن کانجی است که در آن می‌توانید ترتیب صحیح خطوط را مشاهده و خودتان آن را امتحان کنید. اپ در طول راه شما را اصلاح می‌کند.
• ابزار موردعلاقه شخصی من برای یادگیری ژاپنی، Obenkyo (فقط برای Android) است. این اپلیکیشن تماماً در مورد تسلط کامل بر خواندن و نوشتن واژگان ژاپنی است. شما می‌توانید نمایش‌های متحرک ترتیب خطوط را مشاهده کنید، تمرین نوشتن عملی داشته باشید و بازخورد فوری از اپ دریافت کنید.

در حالی که برنامه یادگیری زبان Lingflix به طور خاص برای تمرین ترتیب خطوط طراحی نشده است، اما شامل آزمون‌های شخصی‌سازی‌شده‌ای است که نیاز به تایپ پاسخ‌های شما دارد. این برنامه همچنین ویدیوهای ژاپنی با زیرنویس دارد. Lingflix ویدیوهای اصیل — مانند موزیک ویدیوها، تریلر فیلم‌ها، اخبار و سخنرانی‌های الهام‌بخش — را می‌گیرد و آنها را به درس‌های شخصی‌سازی‌شده یادگیری زبان تبدیل می‌کند. شما می‌توانید Lingflix را به طور رایگان به مدت ۲ هفته امتحان کنید. وب‌سایت را بررسی کنید یا اپلیکیشن iOS یا Android را دانلود کنید. نکته: برای استفاده از فروش فعلی ما اینجا کلیک کنید! (تا پایان این ماه معتبر است.)

چگونه ترتیب کشیدن خطوط ژاپنی را تمرین کنیم

گام‌های تسلط بر ترتیب کشیدن خطوط ژاپنی همگی در سه دسته اصلی قرار می‌گیرند:

• قوانین کلی را یاد بگیرید. ترتیب خطوط در ژاپنی به طور کلی بسیار پایدار است. قوانین بیشتر از استثناها هستند. وقتی سیستم را یاد گرفتید، تقریباً می‌دانید چگونه با هر نوشتار ژاپنی برخورد کنید.
• استثناها را یاد بگیرید. ترتیب خطوط در ژاپنی آنقدر منطقی است که حتی استثناها در واقع فقط قوانین کوچک هستند. خواهید دید که ۹۰٪ مواقع خطوط را به یک شکل می‌کشید، و سپس ۱۰٪ مواقع یک عامل اضافی وجود دارد که نیازمند توجه و انجام کارها به شکلی کمی متفاوت است.
• حسابی تمرین کنید — و مطمئن شوید که قلم و کاغذ درگیر هستند. ترتیب خطوط از آن چیزهایی است که واقعاً باید به روش قدیمی انجام شود. هرچه بیشتر این خطوط را با ترتیب صحیحشان بکشید، بهتر به یاد خواهید آورد که چگونه هر نویسه ژاپنی را شکل دهید.

بنابراین، اکنون با هر آنچه ممکن است برای تسلط بر هنر ترتیب کشیدن خطوط در ژاپنی نیاز داشته باشید، مجهز شده‌اید.

آستین‌هایتان را بالا بزنید، یک قلم (یا قلم‌مو) بردارید و شروع به تمرین کنید!