دستور زبان چینی: راهنمای کامل ۱۵ عنصر اصلی

دستور زبان چینی منطقی، ساختاریافته و ساده است. و راستش را بخواهید، ساختارهای زبان چینی برای من از قواعد دستوری زبان‌های دیگر — از جمله انگلیسی — منطقی‌تر هستند.

از واژه‌های شمارشی تا ساختارهای پایه‌ای جمله، همه عناصر دستوری کلیدی سیستم زبان چینی را در این راهنما بیاموزید.

۱. اسم‌ها

بیایید با چیزی آسان و آشنا شروع کنیم.

اسم‌ها در چینی نهاد و مفعول در جملات هستند. به عبارت دیگر، یک اسم می‌تواند عملی را انجام دهد یا عملی بر روی آن انجام شود.

به خاطر داشته باشید که اسم‌ها نیازی به همراهی با حروف تعریف مانند "the" و "a/an" ندارند، زیرا در زبان چینی حرف تعریف وجود ندارد.

جنسیت

نکته مثبت دیگر درباره اسم‌های چینی این است که فاقد جنسیت دستوری هستند. حالا می‌توانید با خیال راحت نفس بکشید چون لازم نیست نگران مذکر یا مؤنث بودن کلمات باشید!

شماره

جمع نیز عنصر دیگری است که برای اسم‌های چینی وجود ندارد، یا حداقل نه به شیوه‌ای که در انگلیسی وجود دارد.

نویسه‌های چینی برای نشان دادن جمع، در ساختار تغییر نمی‌کنند. در عوض، نویسه‌های بیشتری برای ایجاد معنای جمع اضافه می‌شود که در بخش‌های «اعداد» و «شمارنده‌ها یا واژه‌های اندازه‌گیر» این پست و در این پست کامل وبلاگ درباره این موضوع بیشتر خواهید آموخت:

جایگاه

از آنجا که می‌توانند نقش نهاد یا مفعول جمله را داشته باشند، اسم‌های چینی می‌توانند قبل یا بعد از فعل ظاهر شوند.

اسم ۱ (نهاد) + فعل + اسم ۲ (مفعول)

انواع اسم‌ها

چندین دسته آشنا از اسم‌های چینی وجود دارد.

شما اسم‌های خاص دارید که نام‌های منحصربه‌فرد موجودیت‌ها هستند، مانند 中国 (zhōng guó) به معنای «چین». همچنین اسم‌های عام دارید که افراد، مکان‌ها یا چیزها را توصیف می‌کنند، مانند 饺子 (jiǎo zi) به معنای «دامپلینگ».

همچنین دسته‌هایی از اسم‌ها وجود دارند که منحصربه‌فرد چینی هستند.

اسم‌های زمانی

همانطور که از نامش پیداست، اسم‌های زمانی به بازه‌های زمانی خاصی اشاره می‌کنند، مانند «امروز» یا «سال گذشته». چنین بازه‌های زمانی فقط به عنوان اسم عمل می‌کنند و نه به عنوان قید در زبان چینی.

اسم‌های زمانی معمولاً قبل یا بعد از نهاد قرار می‌گیرند.

昨天 我所有的烦恼似乎都那么遥远。 (zuó tiān wǒ suǒ yǒu de fán nǎo sì hū dōu nà me yáo yuǎn.) دیروز ، تمام مشکلاتم بسیار دور به نظر می‌رسیدند.

اسم‌های مکانی

وقتی در مورد موقعیت فیزیکی یک اسم نسبت به اسم دیگر صحبت می‌کنید، به جای حرف اضافه چینی، از یک اسم مکانی چینی استفاده می‌کنید.

برای درک تفاوت بین اسم‌های مکانی و حروف اضافه، اجازه دهید به عبارت حرف اضافه انگلیسی "on top of" نگاه کنیم.

در زبان چینی، این عبارت را می‌توان در کلمه یا اسم مکانی 上面 (shàng mian) خلاصه کرد، بدون نیاز به گنجاندن هیچ جزء سخن دیگری مانند حرف اضافه یا حرف ربط.

در اینجا یک جمله مثال با استفاده از اسم مکانی 前 (qián) آورده شده است:

你的手机就在你面前。 (nǐ de shǒu jī jiù zài nǐ miàn qián.) به طور تحت‌اللفظی: تلفن شما درست است در جلوی صورت شما. تلفن شما درست جلوی شماست.

بدیهی است که ترجمه تحت‌اللفظی کمی عجیب است، اما معنی آن تقریباً همان ترجمه صحیح انگلیسی است. این فقط تفسیرهای متفاوتی از این جزء خاص سخن است.

۲. ضمایر

برویم سراغ ضمایر! ضمایر چینی کاملاً ساده هستند، بنابراین این بخش باید بسیار آسان باشد.

در زبان چینی، ضمایر کلماتی هستند که می‌توانند جایگزین اسم‌ها شوند تا مجبور نباشیم هنگام بیان جملات دائماً نام‌ها، عنوان‌ها و اشیاء را تکرار کنیم.

ضمایر شخصی

ضمایر شخصی جایگزین نام‌ها، عنوان‌ها و چیزها هستند.

اینها ضمایر شخصی در زبان چینی هستند.

我 (wǒ) — من

你 (nǐ) — تو

他 (tā) — او (مذکر)

她 (tā) — او (مؤنث)

它 (tā) — آن

برای ضمایر شخصی جمع، فقط کافی است یک 们 (men) به انتهای ضمایر اضافه کنید، بنابراین 我们会 به معنای «ما» است.

به خاطر داشته باشید که در زبان چینی ضمیر ملکی وجود ندارد. برای نشان دادن مالکیت، کافی است 的 (de) را اضافه کنید، که هم برای اسم‌ها و هم برای ضمایر کاربرد دارد. وقتی 的 را به ضمایر شخصی اضافه می‌کنید، 你的 و 他/她们的 به ترتیب به معنای «مال تو» و «مال آن‌ها» می‌شوند.

برای یادگیری بیشتر درباره جزء ساختاری 的، به بخش «۱۲. ذرات» مراجعه کنید.

ضمایر اشاره‌ای

ضمایر اشاره‌ای کلماتی هستند که اشیاء را نشان می‌دهند. می‌توانند همراه با یک اسم («این سیب») یا به تنهایی («این [یکی]») استفاده شوند.

这 (zhè) و 那 (nà) به معنای «این» و «آن»، پایه‌های تمام ضمایر اشاره‌ای هستند.

这个 (zhè ge) — این (یکی)

这 + شمارنده + شیء — این + شیء

那个 (nà gè) — آن (یکی)

那 + شمارنده + شیء — آن + شیء

برای تبدیل کردن اینها به جمع، فقط کافی است 些 (xiē) را اضافه کنید.

这些 (zhè xiē) — این‌ها (آن‌ها)

那些 (nà xiē) — آن‌ها

这些 و 那些 هم برای اشیاء خاص و هم غیرخاص کاربرد دارند.

اگر می‌خواهید به تعداد خاصی از اشیاء اشاره کنید، از این فرمول پیروی می‌کنید:

这/那 + عدد + شمارنده

برای اطلاعات بیشتر به بخش «۸. شمارنده‌ها یا واژه‌های اندازه‌گیر» مراجعه کنید.

ضمایر پرسشی یا کلمات سؤال

ضمایر پرسشی که به عنوان کلمات سؤال نیز شناخته می‌شوند، به شما در ساخت سؤالات پایه کمک می‌کنند.

谁 (shéi/shuí) — چه کسی

什么 (shén me) — چه

什么时候 (shén me shí hòu) — چه وقت

哪里 (nǎ lǐ) — کجا

哪 (nǎ) — کدام

怎么 (zěn me) — چگونه

怎样 (zěn yàng) — چطور (چگونه انجام چیزی)

几 (jǐ) + شمارنده — چند تا

多少 (duō shǎo) — چه مقدار

۳. احترام‌آمیزها

هنگام خطاب کردن غریبه‌ها، بزرگترها و حرفه‌ای‌ها، باید مودب باشید. این موضوع به ویژه در فرهنگ چینی به دلیل عرف حفظ آبرو مهم است.

در زبان چینی، این عناوین احترام‌آمیزی که به جای ضمایر شخصی استفاده می‌شوند، به عنوان «احترام‌آمیز» شناخته می‌شوند. این موضوع از دیرباز وجود داشته است، و حتی اگر برخی عناوین بسیار قدیمی هستند، بسیاری هنوز در گفتار روزمره استفاده می‌شوند.

مانند "madam" و "sir" در انگلیسی، در زبان چینی نیز 女士 (nǚ shì) و 先生 (xiān shēng) وجود دارند.

همچنین احترام‌آمیزهایی برای والدین وجود دارد، مانند 老妈 (lǎo mā) برای «مامان» و 老爸 (lǎo bà) برای «بابا». اگرچه 老 به تنهایی به معنای «پیر» است، اما وقتی در یک عنوان احترام‌آمیز استفاده می‌شود، ترجمه دقیق‌تر آن «بزرگتر» است.

از احترام‌آمیزها برای سایر اعضای خانواده، برای شناخت عناوین شغلی و در محیط کار نیز استفاده می‌شود.

۴. فعل‌ها

فعل‌های چینی کلماتی هستند که نشان‌دهنده عمل یا حالت بودن نهاد هستند. آن‌ها همچنین آنچه را که بین نهاد و مفعول یک جمله اتفاق می‌افتد توصیف می‌کنند.

اگر زمان‌ها و صرف‌ها شما را مضطرب می‌کنند، پس جای درستی آمده‌اید، زیرا در زبان چینی هیچ کدام وجود ندارند!

تنها کاری که باید انجام دهید این است که شکل «مصدر» (صرف‌نشده) فعل‌های چینی را بیاموزید و همه چیز روبراه است!

وقتی می‌خواهید چارچوب زمانی یک فعل را تغییر دهید، فقط یک چیز کوچک به نام «ذره نمود» اضافه می‌کنید! برای یادگیری بیشتر به بخش «ذرات» بروید.

روش‌های متعددی برای دسته‌بندی فعل‌ها وجود دارد، از فعل‌های عمل تا روانی، متعدی در مقابل لازم، حالتی در مقابل پویا و غیره. مگر اینکه کنجکاو باشید یا زبانشناس، دانستن تمام این تمایزها کاملاً ضروری نیست.

با این حال، برخی ویژگی‌های خاص در فعل‌های چینی وجود دارد که باید مرور کنیم.

اگر برای استفاده از فعل‌ها یا هر جنبه دیگر جمله چینی به کمک بیشتری نیاز دارید، برنامه غوطه‌وری Lingflix می‌تواند کمک کند. این ابزار همه‌کاره به شما امکان می‌دهد زبان چینی را به طور طبیعی، از طریق ویدیوها با ویژگی‌های یادگیری تعبیه‌شده بیاموزید. Lingflix ویدیوهای معتبر — مانند موزیک ویدیوها، تریلرهای فیلم، اخبار و گفتگوهای الهام‌بخش — را گرفته و آن‌ها را به درس‌های شخصی‌سازی شده یادگیری زبان تبدیل می‌کند. می‌توانید Lingflix را به مدت ۲ هفته به رایگان امتحان کنید. وب‌سایت را بررسی کنید یا برنامه iOS یا برنامه Android را دانلود کنید. پی.اس. برای استفاده از فروش فعلی ما اینجا کلیک کنید! (تا پایان این ماه منقضی می‌شود.)

چگونه «بودن» را در چینی بگوییم

در انگلیسی، ما از فعل "to be" برای اتصال یک توصیف به یک اسم استفاده می‌کنیم، چه درباره هویت، حالت، مکان یا هر چیز دیگری باشد.

زبان چینی در بیان فعل «بودن» کمی خاص‌تر است.

是 (shì) سرراست‌ترین ترجمه لغوی برای «بودن» است و ارزش دارد کمی وقت برای تسلط بر کاربرد آن صرف کنید.

是 برای اتصال دو اسم استفاده می‌شود، اساساً یک اسم را به عنوان اسم دیگر توصیف می‌کند.

اسم + 是 + اسم

می‌توانید آن را در جمله زیر ببینید:

他是外国人。 (tā shì wài guó rén.) او یک خارجی است.

برای گفتن اینکه یک نهاد صفت است، باید از کلمات خاصی مانند 很 (hěn) استفاده کنید. در مورد این موضوع در بخش «صفت‌ها» بیشتر خواهید آموخت.

اما برای نشان دادن مکان یک اسم، باید از فعل «بودن» متفاوتی استفاده کنید: 在 (zài). ترجمه دقیق‌تر آن «بودن در» است.

她在医院。 (tā zài yī yuàn.) او در بیمارستان است.

نفی

نفی با استفاده از 不 (bù)

برای نفی کردن یک فعل، یا برای گفتن اینکه عملی را انجام نمی‌دهید، فقط یک 不 را قبل از فعل اضافه کنید.

不 + فعل

اکثر فعل‌ها، مانند کلمات به معنای «خواستن» و «نیاز داشتن»، می‌توانند با 不 نفی شوند.

بیایید فعل 要 (yào) به معنای «خواستن» را نفی کنیم.

我要 (wǒ yào) — من می‌خواهم

我不要 (wǒ bú yào) — به طور تحت‌اللفظی: من نمی‌خواهم / من نمی‌خواهم

نفی با استفاده از 没/没有 (méi/méi yǒu)

یک فعلی که نمی‌تواند با 不 نفی شود، 有 به معنای «داشتن» است. برای گفتن «ندارد/ندارم»، می‌گویید 没有.

没 همچنین برای بیان چیزی که هنوز اتفاق نیفتاده است استفاده می‌شود.

بیایید جمله‌ای را با استفاده از 不 و 没(有) نفی کنیم تا تفاوت‌ها را ببینید.

她不完成她的作业。 (tā bù wán chéng tā de zuò yè.) به طور تحت‌اللفظی: او تکالیفش را تمام نمی‌کند. او تکالیفش را تمام نمی‌کند.

她没有完成她的作业。 (tā méi yǒu wán chéng tā de zuò yè.) به طور تحت‌اللفظی: او تکالیفش را تمام نکرده است. او تکالیفش را تمام نکرده است.

با جایگزینی 不 با 没(有)، معنی از اینکه دختر هرگز تکالیفش را تمام نمی‌کند به این تغییر کرد که ممکن است بعداً تکالیفش را تمام کند. فقط در این لحظه از زمان، تکالیفش انجام نشده است.

تکرار فعل

اگر می‌خواهید غیررسمی‌تر به نظر برسید، یا شاید لحن خود را هنگام بیان یک درخواست ملایم‌تر کنید، می‌توانید فعل را در یک جمله تکرار کنید. به این کار تکرار فعل می‌گویند، و عمدتاً برای فعل‌های تک‌نویسه‌ای مانند 试 (shì) که به معنای «امتحان کردن» است، محفوظ است.

试试吧！ (shì shì ba!) — به طور تحت‌اللفظی: امتحان کن امتحان کن! / امتحانش کن!

همچنین می‌توانید از 一 (yī)، نویسه به معنای «یک»، برای جدا کردن نویسه‌های تکراری استفاده کنید.

看一看。 (kàn yí kàn) — به طور تحت‌اللفظی: نگاه کن یک نگاه. / یک نگاه بنداز.

۵. صفت‌ها

صفت‌های چینی هر کلمه‌ای هستند که افراد یا چیزها را در یک جمله توصیف می‌کنند. برای اتصال یک صفت به یک اسم، باید کلمات خاصی در بین آن‌ها استفاده شود.

بیایید به روش‌های مختلف گنجاندن صفت‌ها در جملات چینی نگاه کنیم.

https://www.Lingflix.com/blog/chinese/advanced-chinese-grammar/

استفاده از صفت‌ها با 很 (hěn)

اولین روش این است که آن را با 很 جفت کنید. به تنهایی به معنای «خیلی» است، اما وقتی می‌خواهید یک صفت را به یک نهاد متصل کنید، می‌تواند به عنوان فعل «بودن» ترجمه شود.

نهاد + 很 + صفت

برای مثال:

天空很蓝。 (tiān kōng hěn lán.) آسمان (خیلی) آبی است.

توجه: از نظر فنی، لازم نیست حتماً از 很 استفاده کنید تا بگویید «آسمان آبی است». 天空蓝 همچنان معنای یکسانی دارد حتی اگر از نظر فنی فعلی وجود نداشته باشد. اما بیشتر اوقات، زبان‌آموزان 很 را شامل می‌شوند تا درک و ترجمه آن را کمی آسان‌تر کنند.

استفاده از صفت‌ها با 的 (de)

راه دیگر برای استفاده از صفت‌های چینی با کمک نویسه 的 است، که بین یک صفت و یک اسم قرار می‌گیرد.

صفت + 的 + اسم

می‌توانید نحوه عملکرد 的 را در این عبارت ببینید:

这么小的脚！ (zhè me xiǎo de jiǎo!) به طور تحت‌اللفظی: چنین کوچک از پا! چه پاهای ریزی!

استفاده از صفت‌ها با 又 (yòu) …又

برای استفاده از دو صفت، می‌توانید از این فرمول که شامل قید 又 است استفاده کنید، که وقتی به تنهایی استفاده می‌شود در واقع به معنای «دوباره» است.

又 + صفت ۱ + 又 + صفت ۲

این تقریباً به «... و ... بودن» ترجمه می‌شود.

他又大又高。 (tā yòu dà yòu gāo.) او بزرگ و بلندقد است.

صفت‌های تفضیلی و عالی

صفت‌های تفضیلی صفت‌هایی هستند که مقایسه‌ای بین دو شیء ترسیم می‌کنند، در حالی که صفت‌های عالی برای توصیف اشیاء به عنوان بالاترین درجه یک صفت استفاده می‌شوند.

در زبان چینی، کلمات خاصی وجود دارند که می‌توانید در کنار یک صفت استفاده کنید اگر می‌خواهید صفت‌های تفضیلی و عالی ایجاد کنید.

برای گفتن «بزرگ‌ترین کلوچه»، باید از 最 (zuì) استفاده کنید و سپس از فرمول صفت + 的 + اسم استفاده کنید.

最大的饼干 (zuì dà de bǐng gān) — بزرگ‌ترین کلوچه

۶. قیدها

قیدهای چینی کلمات توصیفی هستند که می‌توانند فعل‌ها و صفت‌ها را توصیف کنند. آن‌ها همچنین می‌توانند قیدهای دیگر را برای نشان‌دادن درجه توصیف، مانند کلمه 最 که قبلاً در «صفت‌های تفضیلی و عالی» با آن برخورد کردیم، توصیف کنند.

حرکت در میان قیدهای چینی می‌تواند کمی مشکل باشد، زیرا ترجمه‌ها گاهی مرز بین قیدها، صفت‌ها و گاهی حتی فعل‌ها را محو می‌کنند.

اما واقعاً جای نگرانی نیست. همانطور که با قیدهای جدید مواجه می‌شوید، خواهید آموخت که باید در کجا قرار گیرند و چه نقش‌هایی در جملات ایفا می‌کنند.

قیدهای زمان، تکرار و مکان

به طور کلی، قیدهای مربوط به زمان، تکرار و مکان بین نهاد و فعل قرار می‌گیرند.

نهاد + قید زمان/تکرار/مکان + فعل

می‌توانید آن را در این مثال ببینید:

我马上到了。 (wǒ mǎ shàng dào le) به طور تحت‌اللفظی: من فوراً رسیدم. به زودی می‌رسم.

قیدهای حالت

قیدهای حالت، یا قیدهایی که نحوه انجام عمل را توصیف می‌کنند، می‌توانند قبل یا بعد از فعل قرار گیرند، همانطور که در دو مثال زیر نشان داده شده است:

他几乎不做饭。 (tā jī hū bú zuò fàn.) او به ندرت آشپزی می‌کند.

老人开得很慢。 (lǎo rén kāi dé hěn màn.) مرد مسن (خیلی) آهسته رانندگی می‌کند.

برخی قیدهای حالت می‌توانند به عنوان فعل جمله نیز عمل کنند، مانند 非常 (fēi cháng) در این جمله:

咖啡非常烫。 (kā fēi fēi cháng tàng.) به طور تحت‌اللفظی: قهوه خیلی داغ. قهوه خیلی داغ است.

گروه‌های قیدی

گروه‌های قیدی نوعی مانند قیدهای گسترده هستند — آن‌ها زمان، حالت و مکان مرتبط با فعل جمله را توصیف می‌کنند. اگر می‌خواهید دستور زبان خود را ارتقا دهید، قطعاً باید ساخت گروه‌های قیدی را تمرین کنید.

گروه‌های قیدی همیشه بین نهاد و فعل قرار می‌گیرند.

نسبتاً نادر است که گروه‌های قیدی شامل زمان، حالت و مکان باشند، اما اگر می‌خواهید تمام آن اطلاعات را شامل شوند، فقط به یاد داشته باشید که آن‌ها را به آن ترتیب ذکر کنید.

我立刻从座位上站了起来。 (wǒ lì kè cóng zuò wèi shàng zhàn le qǐ lái) به طور تحت‌اللفظی: من فوراً از روی صندلی بلند شدم. من فوراً از روی صندلی ام بلند شدم.

۷. عددها

من منطق اعداد چینی را دوست دارم.

اگر می‌خواهید بتوانید تا بیش از ۱۰,۰۰۰ بشمارید، واقعاً فقط نیاز دارید ۱۳ نویسه را بدانید.

一 (yī) — یک

二 (èr) — دو

三 (sān) — سه

四 (sì) — چهار

五 (wǔ) — پنج

六 (liù) — شش

七 (qī) — هفت

八 (bā) — هشت

九 (jiǔ) — نه

十 (shí) — ده

一百 (yì bǎi) — ۱۰۰

一千 (yì qiān) — ۱,۰۰۰

一万 (yí wàn) — ۱۰,۰۰۰

دانستن اینها به شما کمک می‌کند اعداد بسیار بزرگتری بسازید، مانند موارد زیر.

十七 (shí qī) — ۱۷

九十九 (jiǔ shí jiǔ) — ۹۹

三百六十五 (sān bǎi liù shí wǔ) — ۳۶۵

二千二 (èr/liǎng qiān èr) — ۲,۰۰۲

五十二万五千六百 (wǔ shí èr wàn wǔ qiān liù bǎi) — ۵۲۵,۶۰۰

اعداد ترتیبی

اعداد ترتیبی چیزی هستند که برای نشان دادن رتبه یک اسم استفاده می‌کنید، مانند «مقام اول» یا «گناه هفتم».

خوشبختانه، لازم نیست مجموعه کاملاً جدیدی از کلمات را برای اعداد ترتیبی چینی یاد بگیرید.

تنها کاری که باید انجام دهید این است که 第 (dì) را قبل از یک عدد اضافه کنید، بنابراین «هفتم» و «سیزدهم» به ترتیب 第七 (dì qī) و 第十三 (dì shí sān) خواهند بود.

اگر می‌خواهید رتبه یک شیء خاص را توصیف کنید، فقط از فرمول زیر استفاده کنید:

第 + عدد + شمارنده + شیء

در بخش بعدی بیشتر درباره شمارنده‌ها خواهید آموخت، اما در اینجا یک مثال با استفاده از آن فرمول آورده شده است:

第九十九个问题 (dì jiǔ shí jiǔ gè wèn tí) — به طور تحت‌اللفظی: نود و نهمین از مسئله / نود و نهمین مسئله

اعداد تقریبی

برای مقادیر مبهم اعداد، اینها برخی از کلماتی هستند که می‌توانید استفاده کنید:

几 (jǐ) — مقداری بین دو و نه؛ چند، چندین

十几 (shí jǐ) — بیشتر از ۱۰؛ یک دوجین

几十 (jǐ shí) — مقداری بین ۲۰ و ۹۹؛ ده‌ها؛ دوجین‌ها

≥۱۰ + 多 (duō) + شمارنده — بیشتر از هر عدد بزرگتر یا مساوی ۱۰

<۱۰ + شمارنده + 多 — بیشتر از هر عدد کمتر از ۱۰

۸. شمارنده‌ها یا واژه‌های اندازه‌گیر

زبان چینی در مورد کمیت‌سنجی اشیاء کمی خاص است. به جای اینکه مستقیم بگویید «شش سیب»، باید چیزی نزدیک به «شش تا سیب» بگویید.

آن «تا» همان چیزی است که در چینی «شمارنده» یا «واژه اندازه‌گیر» نامیده می‌شود. این اساساً یک کمیت‌سنج است که یک عدد را به اسم مورد نظر متصل می‌کند، که نحوه کار جمع در زبان چینی است.

عدد + واژه اندازه‌گیر + اسم

توجه داشته باشید که این فرمول با اعداد دقیق، ترتیبی و تقریبی کار می‌کند.

بنابراین «شش سیب» 六个苹果 (liù gè píng guǒ) خواهد بود به جای 六苹果، که در آن 个 واژه اندازه‌گیر است.

در حالی که 个 می‌تواند به عنوان یک شمارنده کلی استفاده شود، بیشتر اشیاء واژه‌های اندازه‌گیر خاصی دارند که باید با آن‌ها جفت شوند.

برای مثال، شمارنده مناسب برای لباس 件 است، با استثنای جوراب.

三件衬衫 (sān jiàn chèn shān) — سه پیراهن

و هر چیزی که جفت باشد، مانند جوراب، 双 (shuāng) خواهد بود.

十双袜子 (shí shuāng wà zi) — ده جفت جوراب

شمارنده‌های فعلی

شمارنده‌هایی برای فعل‌ها نیز وجود دارند، که برای نشان‌دادن تعداد دفعات وقوع یک عمل استفاده می‌شوند. پرکاربردترین شمارنده فعلی 次 (cì) است.

فعل + عدد + شمارنده فعلی

در اینجا می‌بینید که یک شمارنده فعلی در یک جمله چگونه به نظر می‌رسد:

他去过水疗中心几次。 (tā qù guò shuǐ liáo zhōng xīn jǐ cì.) او چندین بار به اسپا رفته است.

۹. آوای‌نامه‌ها

مانند هر زبان دیگری، چینی نیز آوای‌نامه‌ها یا تفسیرهای خود از صداها و آواها را دارد.

بیایید نگاهی به خنده بیندازیم.

انگلیسی تنوع زیادی از آوای‌نامه‌های خنده دارد، مانند "haha"، "hehe" و "teehee". در چینی نیز همینطور است.

哈哈 (hā hā) — هاها

呵呵 (hē hē) — هاها

嘿嘿 (hēi hēi) — هی هی؛ ترکیبی از هاها و هی‌هی

嘻嘻 (xī xī) — خنده آهسته

علاوه بر صداهای انسانی، آوای‌نامه‌هایی برای حیوانات، برخوردها و طبیعت وجود دارد. بیشتر اوقات، آوای‌نامه‌ها را به صورت تکرارشده مانند بالا می‌بینید، اگرچه الگوهای اضافی نیز وجود دارد.

۱۰. حروف اضافه یا پوش‌فعل‌ها

اجزای سخن ذکرشده تا این نقطه به عنوان «کلمات محتوایی» یا 实词 (shí cí) شناخته می‌شوند. کلمات محتوایی عناصری هستند که اعمال، اشیاء یا ایده‌ها را توصیف می‌کنند.

و سپس «کلمات کاربردی» یا 虚词 (xū cí) وجود دارند. کلمات کاربردی رابطه بین کلمات محتوایی را توصیف می‌کنند، مانند حروف اضافه. حروف اضافه موقعیت یا جهت یک اسم را نسبت به اسم دیگر نشان می‌دهند.

در زبان چینی، حروف اضافه اغلب به عنوان پوش‌فعل‌ها نامیده می‌شوند زیرا در واقع از فعل‌ها مشتق شده‌اند.

به 在 نگاه کنید، فعلی که به عنوان «بودن در» ترجمه می‌شود و می‌تواند به عنوان حرف اضافه «در» نیز عمل کند.

من از 在 به عنوان فعل و حرف اضافه در مثال‌هایم در سراسر راهنما استفاده کرده‌ام، اما چند مورد دیگر به شما می‌دهم تا بتوانید به راحتی آن‌ها را مقایسه کنید.

在 به عنوان فعل:

妈妈在家吗？ (mā mā zài jiā ma?) به طور تحت‌اللفظی: مامان خانه است؟ مامان خانه است؟

在 به عنوان حرف اضافه:

你不能坐在这里。 (nǐ bù néng zuò zài zhè lǐ.) به طور تحت‌اللفظی: تو نمی‌توانی بنشینی در اینجا. تو نمی‌توانی اینجا بنشینی.

همانطور که می‌بینید، مفهوم چینی «در» همیشه به انگلیسی ترجمه نمی‌شود. همچنین، توجه داشته باشید که 在 حرف اضافه‌ای همیشه با یک اسم مکانی همراه است.

在 + اسم مکانی

حروف اضافه دیگر چینی نیز خاص اسم‌ها یا فعل‌های معینی هستند. می‌توانید حروف اضافه را قبل یا بعد از فعل‌ها، بین اسم‌ها و غیره بیابید. به همین دلیل، باید الگوهای جمله مناسب را همانطور که با حروف اضافه جدید مواجه می‌شوید، یاد بگیرید.

۱۱. حروف ربط

حروف ربط دسته دیگری از کلمات کاربردی هستند.

حروف ربط چینی کلمات کوچکی هستند که برای اتصال ایده‌ها در یک جمله استفاده می‌شوند. آن‌هایی هستند که روابط هماهنگ‌کننده «و»، روابط جایگزین «یا»، روابط تقابلی «اما»، روابط شرطی «اگر» و غیره را توصیف می‌کنند.

برخی حروف ربط چینی به طور خاص برای اتصال کلمات یا عبارات استفاده می‌شوند، مانند 和 (hé) به معنای «و».

这些和那些 (zhè xiē hé nà xiē) — این‌ها و آن‌ها

حروف ربط دیگر چینی برای اتصال بندها یا جملات استفاده می‌شوند.

我想去海滩，但下雨了。 (wǒ xiǎng qù hǎi tān, dàn xià yǔ le.) می‌خواهم به ساحل بروم اما باران می‌آید.

در برخی موارد، دو حرف ربط می‌توانند در یک جمله استفاده شوند، مانند 因为 (yīn wéi) و 所以 (suǒ yǐ) که به ترتیب به معنای «چون» و «بنابراین» هستند.

因为今天我生病了，所以我没有去上班。 (yīn wéi jīn tiān wǒ shēng bìng le, suǒ yǐ wǒ méi yǒu qù shàng bān.) چون امروز مریضم، به سر کار نرفتم.

۱۲. ذرات

ذرات کلمات کاربردی هستند که با آهنگ خنثی پنجم تلفظ می‌شوند. همچنین به تنهایی معنایی ندارند. با این حال، وقتی در جملات گنجانده می‌شوند، معنی impart می‌دهند.

از ذرات برای تعیین حال‌وهوا، زمان یا رابطه بین عناصر جمله استفاده می‌شود.

سه دسته ذرات وجود دارد. برخی ذرات عملکردهای متعددی دارند و در بیش از یک دسته قرار می‌گیرند.

ذرات حالتی

ذرات حالتی که به طور تحت‌اللفظی به عنوان «کلمات آهنگ» ترجمه می‌شوند، حال‌وهوا یا نگرش یک جمله را تعیین می‌کنند.

یک ذره حالتی رایج 啊 (a) است، که برای افزایش احساسات یک جمله استفاده می‌شود. 啊 هیجان یا احساس فوریت می‌افزاید.

快点啊！ (kuài diǎn a!) به طور تحت‌اللفظی: سریع یک کمی! عجله کن!

吗 (ma)، 吧 (ba) و 呢 (ne) نمونه‌های اضافی ذرات حالتی هستند که می‌توانید در بخش «سؤالات» درباره آن‌ها بیشتر بیاموزید.

https://www.Lingflix.com/blog/chinese/chinese-particles/

ذرات نمود

از آنجا که زبان چینی با زمان‌ها کار نمی‌کند، به چیزی به نام ذرات نمود متکی است.

ذرات نمود نشان می‌دهند که یک فعل در یک چارچوب زمانی معین چگونه عمل می‌کند. آن‌ها می‌توانند نشان دهند که یک عمل کامل است، در جریان است، برای مدتی در جریان بوده و غیره.

了 (le) یک ذره نمود است که نشان‌دهنده یک عمل کامل است. مانند زمان گذشته ساده در انگلیسی است.

他们提前离开了派对。 (tā men tí qián lí kāi le pài duì.) به طور تحت‌اللفظی: آن‌ها زود ترک کردند مهمانی. آن‌ها زود مهمانی را ترک کردند.

了 همچنین می‌تواند به عنوان یک ذره حالتی برای نشان‌دادن یک تغییر ناگهانی در شرایط یا حالت عمل کند.

ذرات ساختاری

در نهایت، ذرات ساختاری برای توصیف رابطه بین کلمات محتوایی وجود دارند. می‌توانید آن‌ها را به عنوان چسبی در نظر بگیرید که کلمات محتوایی را به هم متصل می‌کند.

ما در واقع قبلاً با یک ذره ساختاری برخورد کرده‌ایم. 的 را به یاد دارید؟

برای تاکید، 的 برای ایجاد معادل ضمایر ملکی انگلیسی استفاده می‌شود و به طور کلی نشان‌دهنده تعلق یک اسم به اسم دیگر است.

اسم + 的 + اسم

در اینجا یک مثال آورده شده است:

我们的假期 (wǒ men de jià qī) — تعطیلات ما

همچنین قبلاً آموخته‌ایم که برای اتصال یک صفت به یک اسم استفاده می‌شود.

مثال دیگر از یک ذره ساختاری 得 (de) است، که برای توصیف فعل‌ها استفاده می‌شود.

فعل + 得 + متمم

متمم عبارتی است که درجه انجام عمل را توصیف می‌کند. در عبارت «خیلی خوب خواندن»، «خیلی خوب» متمم خواهد بود.

در اینجا می‌بینید که در چینی چگونه به نظر می‌رسد:

唱得很好 (chàng de hěn hǎo) — خیلی خوب بخوان

۱۳. ساختار جمله

بیایید در مورد ساختارهای جمله پایه در چینی که با نهاد شروع می‌شوند صحبت کنیم.

با پیشرفت، برخی ساختارهای دیگر را خواهید آموخت، اما بهتر است با جملات SVO شروع کنید قبل از اینکه با جملات خود خلاق‌تر شوید.

فرمول‌های جمله پایه

نهاد + فعل + (مفعول)

در اینجا یکی را می‌بینید که باید با آن بسیار آشنا باشید. مانند انگلیسی، ابتدایی‌ترین ساختار جمله در چینی SVO است.

他吃牛排。 (tā chī niú pái.) او استیک می‌خورد.

همچنین می‌توانید جملاتی بدون مفعول داشته باشید.

妈妈工作。 (mā mā gōng zuò.) مامان کار می‌کند.

نهاد + زمان وقوع + فعل + (مفعول)

اگر می‌خواهید زمان دقیق یک عمل را نشان دهید، از این فرمول استفاده می‌کنید.

بیایید از آن جمله SV بسازیم:

妈妈周末工作。 (mā mā zhōu mò gōng zuò.) به طور تحت‌اللفظی: مامان آخر هفته کار می‌کند. مامان آخر هفته‌ها کار می‌کند.

نهاد + زمان وقوع + مکان + فعل + (مفعول)

برای افزودن یک مکان به آن جمله، حرف اضافه 在 + مکان را بین زمان وقوع و فعل اضافه می‌کنید.

妈妈周末在图书馆工作。 (mā mā zhōu mò zài tú shū guǎn gōng zuò.) به طور تحت‌اللفظی: مامان آخر هفته در کتابخانه کار می‌کند. مامان آخر هفته‌ها در کتابخانه کار می‌کند.

نهاد + زمان وقوع + فعل + مکان

اگر مفعولی در جمله وجود نداشته باشد، راه دیگر برای گنجاندن مکان، قرار دادن آن در انتهای عبارت شماست.

妈妈周末工作在图书馆。 (mā mā zhōu mò gōng zuò zài tú shū guǎn.) به طور تحت‌اللفظی: مامان آخر هفته کار می‌کند در کتابخانه. مامان آخر هفته‌ها در کتابخانه کار می‌کند.

نهاد + زمان وقوع + مکان + فعل + (مفعول) + مدت زمان

نیاز به افزودن جزئیات بیشتر دارید؟ اگر می‌خواهید یک چارچوب زمانی را در مدت زمانی که عمل انجام می‌شود اضافه کنید، آن مدت زمان را در انتهای عبارت قرار دهید.

妈妈周末在图书馆工作十个小时。 (mā mā zhōu mò zài tú shū guǎn gōng zuò shí gè xiǎo shí.) مامان آخر هفته در کتابخانه کار می‌کند ده ساعت. مامان آخر هفته‌ها ده ساعت در کتابخانه کار می‌کند.

جملات با استفاده از 把 (bǎ)

ساختار جمله 把 می‌تواند کمی چالش‌برانگیز باشد، و از ساختارهای جمله پایه ذکرشده در بالا پیروی نمی‌کند.

به بیان ساده، جملات 把 برای تأکید بر آنچه برای یک مفعول اتفاق افتاده یا باید انجام شود استفاده می‌شوند. این با الگوهای جمله پایه متفاوت است زیرا تمرکز بر روی انجام عمل توسط نهاد است.

این تقریباً مانند تفاوت بین «او کیف پولش را درمی‌آورد» و «او کیف پولش را از جیبش درمی‌آورد» است.

در جمله اول، تمرکز بر عمل زن است، در حالی که جمله دوم توجه بیشتری را به آنچه به طور خاص بر روی مفعول انجام شده جلب می‌کند.

شرایط خاصی وجود دارد که از یک جمله 把 استفاده می‌شود:

1. مفعول جمله باید قبلاً مورد بحث قرار گرفته باشد.
2. فعل با جزئیات خاصی همراه شده است.

ابتدایی‌ترین ساختار 把 به این شکل است:

نهاد + 把 + مفعول + عبارت فعلی

با بازگشت به آن مثال قبلی، در اینجا می‌بینید که در چینی چگونه به نظر می‌رسد:

她把钱包从口袋里拿了出来。 (tā bǎ qián bāo cóng kǒu dài lǐ ná le chū lái.) به طور تحت‌اللفظی: او قرار داد کیف پول از داخل جیب درآورد. او کیف پولش را از جیبش درمی‌آورد.

اگرچه 把 به تنهایی به معنای «گذاشتن» در انگلیسی است، اما در یک جمله 把 ترجمه نمی‌شود.

سؤالات نیز می‌توانند با استفاده از ساختار 把 تشکیل شوند، که می‌توانید در بخش بعدی یا در پست زیر بیشتر درباره آن بخوانید.

۱۴. سؤالات

چینی: 问题 (wèn tí)

روش‌های مختلف زیادی برای پرسیدن سؤال در چینی وجود دارد. اگرچه برخی فرمول‌های سؤال ممکن است برای شما کمی ناآشنا باشد، اما کاملاً سرراست هستند.

چند روش برای تشکیل سؤال وجود دارد، مانند استفاده از کلمات سؤال/ضمایر پرسشی یا افزودن ذرات حالتی.

سؤالات با استفاده از ضمایر پرسشی

چهار فرمول پایه برای تشکیل سؤالات دارای ضمایر پرسشی و سایر کلمات سؤال وجود دارد:

کلمه سؤال + فعل + (مفعول)

این یکی شبیه به سؤالات WH در انگلیسی است و عمدتاً برای کلمه سؤال 谁 است، همانطور که در زیر مشاهده می‌شود:

谁要薯条？ (shuí yào shǔ tiáo?) چه کسی سیب‌زمینی سرخ‌کرده می‌خواهد؟

کلمه سؤال + نهاد + فعل + (مفعول)

این نیز قالبی آشنا برای انگلیسی‌زبانان است که برای کلمه سؤال 哪个 استفاده می‌شود:

哪个有花生？ (nǎ gè yǒu huā shēng?) کدام (یکی) بادام‌زمینی دارد؟

نهاد + فعل + کلمه سؤال + (مفعول)

در اینجاست که فرمول‌های سؤال از انگلیسی فاصله می‌گیرند. این رایج‌ترین قالب است، که معمولاً برای کلمات سؤالی مانند 哪里, 哪个, 什么, 什么时候 و 几个 استفاده می‌شود.

نهاد + 是 +谁؟

در اینجا یک مثال آورده شده است:

你要几个？ (nǐ yào jǐ gè?) به طور تحت‌اللفظی: تو می‌خواهی چند تا؟ چند تا می‌خواهی؟

همچنین برای سؤالاتی که می‌پرسند «او چه کسی است؟» استفاده می‌شود.

他们是谁？ (tā men shì shuí?) به طور تحت‌اللفظی: آن‌ها هستند چه کسی؟ آن‌ها چه کسانی هستند؟

نهاد + کلمه سؤال + فعل + (مفعول)

این قالب برای 什么, 什么时候 و 怎么 است.

你什么时候离开？ (nǐ shén me shí hòu lí kāi?) به طور تحت‌اللفظی: تو چه وقت ترک می‌کنی؟ چه وقت می‌روی؟

سؤالات با استفاده از 吗 (ma)

اگر می‌خواهید سؤالات ساده بله/خیر در چینی بپرسید، باید از ذره حالتی 吗 استفاده کنید.

این‌ها به راحتی فرمول‌بندی می‌شوند زیرا فقط کافی است 吗 را به انتهای یک جمله اضافه کنید. این با جملات SVO و سایر ساختارهای جمله پایه کار می‌کند.

برای نشان‌دادن اینکه چقدر آسان است، به عبارت زیر نگاه کنید:

她付账单。 (tā fù zhàng dān.) او قبض‌ها را پرداخت می‌کند.

吗 را اضافه کنید و به این می‌رسید:

她付账单吗？ (tā fù zhàng dān ma?) آیا او قبض‌ها را پرداخت می‌کند؟

اگرچه ترجمه مستقیمی برای 吗 وجود ندارد، اما اغلب به عنوان فعل کمکی در سؤالات بله/خیر انگلیسی فهمیده می‌شود.

سؤالات با استفاده از 吧 (ba)

吧 برای سؤالاتی محفوظ است که در آن‌ها به دنبال تأیید هستید یا می‌خواهید شخص با شما موافق باشد. این هنوز نوعی مانند یک سؤال بله/خیر است که انتظار دارید پاسخ «بله» باشد.

بسیاری از زبان‌آموزان تمایل دارند 吧 و را باهم قاطی کنند چون هر دو در سؤالات بله/خیر استفاده می‌شوند. اما اگر کمی وقت بگذارید تا کاربردهای دستوری ظریف آن‌ها را درک کنید، در واقع آن‌قدرها هم دشوار نیست.

در انگلیسی، معادل اضافه کردن «is/isn't it?» یا «right?» به انتهای یک جمله است.

بیایید از جمله زیر به عنوان مثال استفاده کنیم:

今天是最后期限。 (jīn tiān shì zuì hòu qī xiàn.) امروز آخرین مهلت است.

吧 را به انتها اضافه کنید و عبارت شما به سؤالی تبدیل می‌شود که به دنبال تأیید است:

今天是最后期限吧？ (jīn tiān shì zuì hòu qī xiàn ba?) امروز آخرین مهلت است، مگر نه؟

اگر می‌خواهید شخص با شما موافق باشد به جای اینکه تأیید بخواهید، باید به جای آن از 对吧 (duì ba) استفاده کنید. این کمی ظریف‌تر است اما درک تفاوت‌ها در اینجا مهم است:

今天是最后期限，对吧？ (jīn tiān shì zuì hòu qī xiàn, duì ba?) امروز آخرین مهلت است، درست است؟

سؤالات با استفاده از 呢 (ne)

ذره حالتی 呢 برای تشکیل سؤالات «چطور/چه در مورد» و «و تو؟» استفاده می‌شود. در مکالمه به عنوان سؤالی پس از بیان یک جمله مطرح می‌شود.

جمله. نهاد + 呢؟

در اینجا یک مثال آورده شده است:

我不吃肉。你呢？ (wǒ bù chī ròu. nǐ ne?) من گوشت نمی‌خورم. تو چطور؟ / و تو؟

همچنین می‌توانید از 呢 زمانی استفاده کنید که می‌خواهید بپرسید کسی یا چیزی کجاست. همچنین جایگزینی برای سؤال 哪里 است، که معمولاً به عنوان پیگیری به جای یک سؤال مستقل عمل می‌کند.

شیء گمشده + 呢؟

در اینجا می‌بینید که در یک دیالوگ چگونه به نظر می‌رسد:

الف: 厨房在哪里؟ (chú fáng zài nǎ li?) آشپزخانه کجاست؟

ب: 在走廊尽头。 (zài zǒu láng jìn tóu.) در انتهای راهرو.

الف: 厕所呢？ (cè suǒ ne?) دستشویی کجاست؟ / دستشویی چطور؟

۱۵. نشانه‌های نگارشی

در آخر اما نه کم‌اهمیت، نشانه‌های نگارشی چینی را داریم!

دانستن این نشانه‌های کوچک تأثیر زیادی در یادگیری دستور زبان چینی دارد و به شما کمک می‌کند هنگام نوشتن به چینی، ایده‌ها را به درستی جدا کنید.

نشانه‌های نگارشی چینی بسیار ساده هستند و بسیاری از آن‌ها از نظر ظاهری و عملکردی شبیه به نمونه‌های انگلیسی هستند.

؟ 问号 (wèn hào) — علامت سؤال

！ 叹号 (tàn hào) — علامت تعجب

： 冒号 (mào hào) — دو نقطه

； 分号 (fēn hào) — نقطه‌ویرگول

（） 括号 (kuò hào) — پرانتز

تفاوت بین این نشانه‌های نگارشی چینی و انگلیسی فقط هنگام تایپ کردن آشکار است. نشانه‌های نگارشی تایپ‌شده چینی معمولاً شامل یک فاصله پس از علامت هستند — مگر اینکه علامت پرانتز باز یا نقل‌قول باشد که فاصله قبل از علامت قرار می‌گیرد.

در اینجا چند نشانه نگارشی آشنا دیگر با تغییرات جزئی در سبک آورده شده است.

، 逗号 (dòuhào) — ویرگول

。 句号 (jùhào) — نقطه

البته، تغییرات بیشتری از نشانه‌های نگارشی وجود دارد، و همچنین مواردی که فقط در چینی یافت می‌شوند.

یک نشانه نگارشی منحصربه‌فرد چینی، ویرگول شمارشی است که به جای ویرگول معمولی هنگام فهرست کردن چندین شیء در یک جمله استفاده می‌شود.

、 顿号 (dùnhào) — ویرگول شمارشی

در اینجا می‌بینید که در یک جمله چگونه به نظر می‌رسد:

我需要买鸡蛋、面包、牛奶和橙汁。 (wǒ xū yào mǎi jī dàn, miàn bāo, niú nǎi hé chéng zhī.) من باید تخم‌مرغ، نان، شیر و آب پرتقال بخرم.

توجه: نشانه‌های نگارشی چینی فقط برای نویسه‌های چینی محفوظ هستند. برای پین‌یین از نشانه‌های نگارشی انگلیسی استفاده کنید.

موفق شدید!

می‌دانم که مطالب زیادی بود، اما نگران نباشید اگر بلافاصله بر همه این مفاهیم مسلط نشدید. به هر حال، درک منطق پشت قواعد، خود بیش از نیمی از نبرد است. فقط استقامت کنید، یا 加油 (jiā yóu)!

و یک چیز دیگر... اگر می‌خواهید یادگیری زبان چینی را با محتوای تعاملی و معتبر چینی ادامه دهید، آنگاه Lingflix را دوست خواهید داشت. Lingflix به طور طبیعی شما را به یادگیری زبان چینی سوق می‌دهد. محتوای بومی چینی در دسترس قرار می‌گیرد، و شما زبان چینی را همانطور که در زندگی واقعی صحبت می‌شود یاد خواهید گرفت. Lingflix طیف گسترده‌ای از ویدیوهای معاصر — مانند درام‌ها، برنامه‌های تلویزیونی، تبلیغات و موزیک ویدیوها را دارد. صفحه مرور برنامه Lingflix، Lingflix این ویدیوهای بومی چینی را از طریق زیرنویس‌های تعاملی در دسترس قرار می‌دهد. می‌توانید روی هر کلمه‌ای ضربه بزنید تا فوراً آن را جستجو کنید. تمام کلمات تعاریف و مثال‌هایی با دقت نوشته‌شده دارند که به شما در درک چگونگی استفاده از یک کلمه کمک می‌کنند. برای افزودن کلماتی که می‌خواهید مرور کنید به فهرست واژگان، ضربه بزنید. رونوشت‌های تعاملی در Lingflix، حالت یادگیری Lingflix هر ویدیو را به یک درس یادگیری زبان تبدیل می‌کند. همیشه می‌توانید به چپ یا راست بکشید تا مثال‌های بیشتری برای کلمه‌ای که در حال یادگیری آن هستید ببینید. Lingflix برای هر ویدیو آزمون دارد بهترین بخش این است که Lingflix همیشه واژگان شما را پیگیری می‌کند. این ابزار آزمون‌ها را برای تمرکز بر حوزه‌هایی که نیاز به توجه دارند سفارشی می‌کند و وقتی وقت مرور آنچه آموخته‌اید فرا می‌رسد به شما یادآوری می‌کند. شما یک تجربه ۱۰۰٪ شخصی‌سازی شده دارید. استفاده از وب‌سایت Lingflix را روی رایانه یا تبلت خود شروع کنید یا، بهتر از آن، برنامه Lingflix را از فروشگاه iTunes یا Google Play دانلود کنید. برای استفاده از فروش فعلی ما اینجا کلیک کنید! (تا پایان این ماه منقضی می‌شود.)