10 простых правілаў для складання сказаў у іспанскай мове

Ці цяжка вам злучыць вядомыя іспанскія словы ў звязную фразу?

Найбольш верагоднае тлумачэнне — вам трэба падвучыць асновы пабудовы іспанскіх сказаў.

І не, гэта не зусім тое самае, што ў англійскай. Але ж калі б гэта было так, вывучэнне новай мовы не было б такім цікавым і ўнікальным.

Такім чынам, давайце разабраемся, як складаць гэтыя сказы і пачынаць размаўляць па-іспанску.

Чаму варта вывучыць асновы іспанскіх сказаў?

Калі вы засвойце гэтыя простыя правілы, вы зможаце складаць больш складаныя сказы. Уявіце сабе мову як будынак (ці, калі хочаце, вежу Jenga). Калі вы няправільна пабудуеце падмурак, усё разваліцца. Але калі ў вас ёсць моцны падмурак, вы вольныя будаваць усё, што заўгодна, зверху.

А што да таго, што іспанская і англійская не аднолькавыя... Ці сапраўды гэта так? Ну, іспанская падобная на англійскую у некаторых адносінах. Яе структура не настолькі адрозніваецца, каб вам трэба было кардынальна перагледзець свой погляд на жыццё, каб яе зразумець, але некаторыя адрозненні ёсць.

Як вы ўявілі, менавіта гэтыя адрозненні прыводзяць да большасці памылак. Таму будзьце ўважлівыя, бо вы зараз вывучыце будаўнічыя блокі для вашага будучага жыцця з іспанскай мовай.

10 істотных правілаў для стварэння простых іспанскіх сказаў

1. Кожнаму сказу ў іспанскай мове патрэбны дзейнік і выказнік (як мінімум).

Каб скласці звычайны, сцвярджальны сказ, вам патрэбны дзейнік і выказнік, як мінімум. Вядома, будуць варыяцыі, але да іх мы вернемся крыху пазней.

Для асвяжэння памяці:

• Дзейнік — гэта той, хто "робіць". Ён прымае актыўны ўдзел у вашым сказе альбо з'яўляецца ключавым элементам ці тэмай. Дзейнікам можа быць, напрыклад, імя чалавека, жывёла або машына.
• Дзеяслоў — гэта слова-дзеянне, такое як comer (есці), poder (магчы), beber (піць) і escuchar (слухаць). Вы таксама сустрэнеце "дзеясловы быцця" і "інфінітывы", але для прастаты мы разбяром іх у наступных раздзелах.

Дзейнік + выказнік

Скажам, ваш дзейнік — Juan (распаўсюджанае іспанскае мужчынскае імя, якое адпавядае англійскаму "Джон"), а ваш дзеяслоў — escribir (пісаць). Тады вы можаце скласці просты сказ:

Juan escribe. (Хуан піша.)

На гэтым этапе варта адзначыць, што веданне таго, як спражэць іспанскія дзеясловы, абавязкова. Гэта азначае вывучэнне правілаў і выключэнняў для прымянення часаў да кожнага дзеяслова.

Напрыклад, Juan escribe, але yo escribo. Вывучэнне гэтых спражэнняў можа заняць час, таму калі вы толькі пачынаеце, паспрабуйце засяродзіцца на цяперашнім часе.

Дзейнік + выказнік + дапаўненне

Цяпер дадамо яшчэ адзін элемент: дапаўненне. Простымі словамі, дапаўненне — гэта тое, на што дзеяслоў уздзейнічае. Напрыклад, у нашым апошнім сказе вы можаце задацца пытаннем: "Што піша Хуан?" Адказ на гэта пытанне і будзе дапаўненнем.

Зноў скажам, Хуан піша ліст (carta), які і будзе дапаўненнем, як паказана ніжэй:

Juan escribe una carta. (Хуан піша ліст.)

Звярніце ўвагу на артыкль una (адзін/адна), які павінен адпавядаць ліку дапаўнення (адзіночны) і яго роду (жаночы). (Мужчынская форма una будзе uno.) І лік, і род будуць уплываць на дзеяслоў і любыя прыметнікі, якія вы выкарыстоўваеце. Не хвалюйцеся: я падрабязней растлумачу гэтыя паняцці пазней.

Калі дзейнік можна апусціць

Каб справа была яшчэ прасцей, часта можна апусціць дзейнік, калі ўжо вядома, пра каго або пра што ідзе гаворка. Так што, калі вы сказалі Juan escribe, ваш наступны сказ можа быць Escribe bien (Ён піша добра).

Паколькі Хуан з'яўляецца дзейнікам у першым сказе, а дзеяслоў у другім сказе паказвае, што дзейнік — гэта ён/яна/яно, можна з упэўненасцю меркаваць, што Хуан усё яшчэ з'яўляецца дзейнікам.

Вы таксама маглі б выкарыстаць займеннік, каб замяніць дзейнік, напісаўшы Él escribe (Ён піша). Гэта дапускальна, пакуль дзейнік ужо быў згаданы.

Гэта не супярэчыць ідэі, што іспанскім сказам патрэбны дзейнік і выказнік. У апошніх некалькіх прыкладах дзейнік можна апусціць, таму што вы ўжо ведаеце, хто або што з'яўляецца дзейнікам з кантэксту. Так што тэхнічна дзейнік усё яшчэ ёсць у выразах тыпу Escribe bien і Él escribe — проста ён маецца на ўвазе, а не называецца.

2. Ужывайце правільны род.

Ужыванне правільнага роду назоўнікаў ключавое ў іспанскай мове, бо яно можа змяніць цэлыя сказы. Уявіце, што можа здарыцца, калі вы перабярэце словы накшталт pulpo (васьміног) і pulpa (пульпа).

Распрацоўваючы і складаючы свае спісы слоўнікавага запасу, абавязкова пазначайце род назоўніка побач са словам у дужках. Напрыклад:

(una) casa — дом

Як агульнае правіла для роду, назоўнікі, якія скончваюцца на o, з'яўляюцца мужчынскімі, а тыя, што скончваюцца на a, — жаночымі, але ёсць выключэнні. Авалоданне родам назоўнікаў можа быць трохі складаным, але гэта сапраўды паліруе вашыя навыкі складання сказаў.

Між іншым, я лічу дзіўным, што многія настаўнікі вырашаюць не ўключаць род назоўнікаў да сярэдняга ўзроўню. Існуе кірунак думак, што не трэба засяроджвацца на граматыцы з самага пачатку. Замест гэтага трэба засяродзіцца на поўным асяроддзі і засваенні слоў у іх натуральным кантэксце. І не зразумейце мяне няправільна: гэта таксама слушны падыход!

Аднак, калі вы хочаце пачаць камунікаваць адразу, запамінанне некалькіх простых будаўнічых блокаў дае вам добры спектр выразаў для выкарыстання ў маўленні і пісьме адразу ж.

3. Ужывайце правільны артыкль.

Як толькі вы асвоіце род назоўнікаў, выкарыстанне артыкляў будзе прасцейшым.

Вось кароткая табліца іспанскіх артыкляў.

Гэтыя артыклі выкарыстоўваюцца значна часцей, чым у англійскай, таму вам трэба ведаць, дзе і калі іх ставіць.

Некаторыя складаныя моманты, на якія трэба звярнуць увагу, — гэта дзейнікі накшталт la gente (людзі) або la familia (сям'я) — яны адносяцца да многіх або некалькіх людзей, але лічацца дзейнікамі ў адзіночным ліку. Звярніце ўвагу, што артыкль "la" перад імі таксама стаіць у адзіночным ліку. Любыя дзеясловы, звязаныя з гэтымі дзейнікамі, павінны быць спражоны як дзеясловы ў адзіночным ліку, трэцяй асобы.

Паглядзіце гэта відэа, каб убачыць больш прыкладаў дзейнікаў і адпаведных дзеясловаў або прыметнікаў.

4. Прыметнікі ставяцца пасля назоўнікаў у іспанскіх сказах.

Прыметнік апісвае дзейнік або дапаўненне. Некаторыя прыклады прыметнікаў: rojo / roja (чырвоны) і alto / alta (высокі). Тут можна ўбачыць яшчэ некаторыя прыметнікі ў дзеянні.

Менавіта тут найхутчэй за ўсё памыляюцца носьбіты англійскай мовы. Уявіце, што ў Хуана зялёныя вочы, і вы хочаце сказаць гэта па-іспанску. Вам трэба напісаць, што ў яго ojos verdes (літаральна: вочы зялёныя), а не verdes ojos.

Пастаноўка прыметніка пасля назоўніка — адно з першых правілаў, якое трэба засвоіць вывучаючым іспанскую, і яго важнасць нельга пераацаніць.

Гэта правіла ўжываецца і да іншых спалучэнняў прыметніка і назоўніка. Калі ў Хуана доўгія валасы, вы скажаце, што ў яго pelo largo (літаральна: валасы доўгія), а калі кароткія, то será pelo corto (валасы кароткія).

Каб зрабіць усё яшчэ больш заблытаным, вам таксама трэба згадняць вашы прыметнікі. Так што, калі назоўнік у множным ліку, прыметнік таксама павінен быць у множным ліку. Напрыклад, паколькі ojos (вочы) — у множным ліку, вы спалучаеце яго з verdes (зялёныя — множны лік), а не з адзіночным verde. Больш пра гэта можна даведацца ў гэтым паведамленні.

Звярніце ўвагу, што ў некаторых выпадках гэта правіла перавярнута з ног на галаву. Некаторыя прыметнікі мяняюць сваё значэнне ў залежнасці ад таго, ставяцца яны да ці пасля назоўніка. Але пакуль проста трымайцеся правіла "прыметнік пасля назоўніка": пра выключэнні можна падумаць пазней.

5. Злучайце дзейнікі з дзеясловамі/іншымі часткамі мовы з дапамогай дзеясловаў "быць".

У іспанскай мове ёсць два дзеясловы, якія азначаюць "быць": ser і estar.

Існуюць працяглыя правілы, якія дыктуюць, калі варта выкарыстоўваць адзін замест другога. Аднак асваенне некаторых найпрасцейшых формаў ser і estar дапаможа вам скласці значна больш сказаў, чым гэта прадугледжана матэрыяламі для пачаткоўцаў.

Напрыклад, у вас ёсць es і está (абодва азначаюць "ёсць"), каб звязаць ваш дзейнік/назоўнік і прыметнік, вось так:

Juan es alto. (Хуан высокі.)

Juan está enfadado. (Хуан раззлаваны.)

6. Прыслоўі ў іспанскай мове функцыянуюць таксама, як і ў англійскай.

Як і ў англійскай мове, іспанскія прыслоўі выкарыстоўваюцца для апісання дзеясловаў.

Напрыклад, Juan lee rápidamente. (Хуан чытае хутка). Як Хуан чытае? Ён чытае хутка, што апісвае дзеяслоў "чытае". Маладзец, Хуан!

Вось яшчэ адзін прыклад: Juan canta mal. (Хуан спявае дрэнна). Не вельмі добра для Хуана.

Іспанскія прыслоўі таксама могуць перамяшчацца ў сказе, як і ў англійскай. Вы маглі б сказаць:

Juan escribe lentamente. (Літаральна: Хуан піша паволі)

Lentamente escribe Juan. (Літаральна: Паволі піша Хуан)

У любым выпадку вы б сказалі, што Хуан піша паволі. Гэта можа быць добра або не вельмі, у залежнасці ад вашага пункту гледжання.

Каб скласці большасць іспанскіх прыслоўяў, проста дадайце "-mente" у канцы прыметніка. Калі прыметнік скончваецца на "o", каб апісаць назоўнік мужчынскага роду, вам трэба пераканацца, што літара перад "-mente" — "a", а не "o".

Напрыклад:

• rápido / rápida → rápidamente
• lento / lenta → lentamente
• perfecto / perfecta → perfectamente

Калі прыметнік не сканчаецца на o/a, можна проста дадаць "-mente". Напрыклад, difícil (цяжкі) становіцца difícilmente. Не так ужо і difícil у рэшце рэшт!

Даданне "-mente" ў іспанскай мове падобна на даданне "-ly" да прыметнікаў у англійскай ("slow" становіцца "slowly", напрыклад).

У адрозненне ад іспанскіх прыметнікаў, іспанскія прыслоўі не маюць роду. Іншымі словамі, яны аднолькавыя, незалежна ад таго, да якога роду яны ўжываюцца.

Вядома, ёсць таксама некалькі прыслоўяў, якія не падпарадкоўваюцца правілу "дадаць -mente". Найбольш распаўсюджанымі няправільнымі прыслоўямі з'яўляюцца:

bueno → bien (добра)

malo → mal (дрэнна)

Запомніце іх, і ў вас не павінна быць праблем са складаннем асноўных сказаў з прыслоўямі.

7. Каб зрабіць сказ адмоўным у іспанскай мове, дадайце "no" перад дзеясловам.

У пэўны момант, калі вы не самы пазітыўны чалавек на свеце, вам прыйдзецца рабіць свае сказы адмоўнымі.

Добрая навіна ў тым, што ў іспанскай мове адмаўленне сапраўды лёгкае — нават лягчэй, чым у англійскай.

Проста дадайце "no" перад дзеясловам. І ўсё.

Такім чынам, Juan escribe (Хуан піша) становіцца Juan no escribe (Хуан не піша).

Чаму Хуан не піша, у гэтым выпадку незразумела, але ў гэтым і плюс асноў — вы можаце развіваць мысль.

Вы можаце дадаць да сказа, выкарыстоўваючы свой будаўнічы блок, і сказаць Juan no escribe porque es un gato (Хуан не піша, таму што ён кот), або якое-небудзь іншае тлумачэнне адсутнасці навыкаў іспанскага пісьма ў Хуана, якое вы аддаеце перавагу. Дарэчы, падрабязней пра словы накшталт porque (таму што), якія з'яўляюцца прыкладамі іспанскіх злучальнікаў, мы пагаворым пазней.

У адрозненне ад англійскай мовы, у іспанскай дапускаецца выкарыстанне падвойнага адмаўлення. Напрыклад, вы можаце сказаць no me gusta nada, што літаральна перакладаецца як "мне не падабаецца нішто" і лічыцца граматычна правільным у іспанскай мове.

8. Злучайце іх усіх злучальнікамі.

Ведаць, як злучаць словы і ідэі ў сказы, вельмі важна. Для гэтага вось пяць галоўных іспанскіх злучальнікаў, якія трэба ведаць:

• y — і
• pero — але
• también — таксама
• porque — таму што
• * pues — ну

*Pues: Гэты злучальнік, хоць і выкарыстоўваецца як у Іспаніі, так і ў Лацінскай Амерыцы, хутчэй за ўсё сустракаецца ў лацінаамерыканскай неафіцыйнай мове.

9. Асвойце фразеалагічныя дзеясловы.

Фразеалагічныя дзеясловы — вашы лепшыя сябры пры складанні простых іспанскіх сказаў. Чаму?

Па-першае, у іх ёсць зразумелыя правілы, якія пры правільным выкананні дадуць бездакорныя сказы для апісання вашых будучых дзеянняў.

Перш чым працягваць, трэба высветліць, што такое інфінітыў або дзеяслоў у нявызначанай форме. Гэта нешта накшталт англійскага "to + дзеяслоў". У інфінітыве дзеясловы не спражэюцца для вызначэння дзейніка або часу дзеяння. Яны ўсе скончваюцца на -ar, -er або -ir.

Для простага прыкладу: queremos leer (мы хочам чытаць), дзе queremos — спрэжаная форма querer (хацець), і вы дадаеце інфінітыў leer або "чытаць".

Цяпер я хацеў бы ветліва пазнаёміць вас з вашымі новымі фразеалагічнымі сябрамі — так названымі, таму што імі безумоўна лёгка карыстацца: Tener que + Інфінітыў (мець рабіць штосьці) і Ir a + Інфінітыў (збірацца рабіць).

Гэта таксама будзе выдатнай практыкай спражэння двух асноўных дзеясловаў, tener (мець) і ir (ісці), паколькі яны няправільныя ў форме першай асобы цяперашняга часу.

Па сутнасці, вашы дзеянні наступныя.

1. Спрагуйце дзеяслоў (tener або ir).

*Калі вы ў Іспаніі, вы павінны выкарыстоўваць ustedes толькі ў фармальных сітуацыях (у адваротным выпадку выкарыстоўвайце vosotros). У Лацінскай Амерыцы, аднак, ustedes — адзіны займеннік множнага ліку для "вы", незалежна ад ступені фармальнасці.

2. Дадайце que для tener і a для ir. Потым дадайце свой інфінітыў.

Паглядзім на тры прыклады сказаў з tener que ў дзеянні. Спалучэнні з інфінітывам (г. зн. tener + que + інфінітыў) вылучаны тлустым шрыфтам.

Yo tengo que hacer mi tarea porque mañana tengo clase. (Я павінен зрабіць маё хатняе заданне, таму што заўтра ў мяне заняткі.)

Tú tienes que ver esa película, pero vamos juntos porque la quiero ver otra vez. (Ты павінен паглядзець гэты фільм, але давайце пойдзем разам, таму што я хачу паглядзець яго яшчэ раз.)

Si ellos tienen que ir, ella también tiene que ir. (Калі яны павінны ісці, яна таксама павінна ісці.)

Проста, ці не так? Паспрабуйце скласці яшчэ некалькі самастойна. Потым праверце сябе з дапамогай гэтага тэсту.

А як выказаць будучыя дзеянні? Ну, тут прыходзіць на дапамогу фразеалагічны сябар нумар 2. Зноў, спалучэнні з інфінітывам (г. зн. ir + a + інфінітыў) вылучаны тлустым.

Ella va a ver la televisión. (Яна збіраецца глядзець тэлевізар.)

Vamos a comer porque tenemos hambre. (Мы збіраемся паесці, таму што мы галодныя.)

Usted va a poder hacerlo con ayuda. (Вы зможаце зрабіць гэта з дапамогай.)

Працягвайце прыдумваць яшчэ некалькі, выкарыстоўваючы розныя словы і дзеянні. Калі адчуеце, што гатовыя, пройдзіце гэты тэст для праверкі.

10. Ёсць тры спосабы задаваць пытанні на іспанскай мове.

Калі ваша ўся размова не будзе аднабаковай (магчыма, вы размаўляеце з Хуанам-котом), вы, хутчэй за ўсё, таксама захочаце задаваць пытанні. Зноў жа, гэта лягчэй зрабіць на іспанскай, чым на англійскай, і, магчыма, менавіта таму носьбіты іспанскай часта лічаць, што пытанні на англійскай складана складаць.

У вывучаючых іспанскую павінна быць значна менш праблем. (Ура!) Ёсць некалькі спосабаў скласці пытанні на іспанскай:

Памяняць месцамі дзеяслоў і дзейнік.

Сцвярджальны сказ Juan cocina (Хуан гатуе) становіцца ¿Cocina Juan? (Хуан гатуе?). Не забудзьце, што ў іспанскай мове вам таксама патрэбны перагорнуты знак пытання ў пачатку пытання.

Дадайце перагорнутыя знакі пытання і ўзыходную інтанацыю.

Яшчэ больш просты спосаб задаць пытанне — проста абставіць сцвярджэнне знакамі пытання. Такім чынам, Juan cocina становіцца ¿Juan cocina?. Гэта, безумоўна, пераважны спосаб задаваць пытанні як у вуснай, так і ў пісьмовай іспанскай мове.

Але як мы ведаем, што хтосьці задае пытанне, калі гаворыць, калі выкарыстоўваюцца тыя самыя словы (з тым самым парадкам слоў), што і пры напісанні сцвярджальнага сказа?

Адказ — інтанацыя. Падніміце голас у канцы сказа, і ваш суразмоўца зможа зразумець, што вы задаеце пытанне. Гэта яшчэ адна агульная рыса іспанскай з англійскай: ў вуснай мове пытанні пазначаюцца ўзыходнай інтанацыяй у канцы сказа.

Дадайце ціскі.

Яшчэ адзін просты спосаб задаць пытанне на іспанскай — дадаць цісок. Гэта калі вы кажаце звычайны сказ, але дадаеце пытальнае слова ў канцы. Ну, як у англійскай, ці не так?

Давайце выкарастаем Хуана і яго гатаванне ў апошні раз. Каб скласці пытанне з Juan cocina па гэтым метаду, проста дадайце ¿no? або ¿verdad? у канцы.

Такім чынам, наша пытанне цяпер Juan cocina, ¿no? або Juan cocina, ¿verdad?. Гэта як сказаць: "Хуан гатуе, ці не так?"

Вы ўсё зразумелі, ці не так?

Як практыкавацца ў складанні іспанскіх сказаў

Вы прачыталі ўсе гэтыя правілы. Цяпер час высветліць, як укараніць іх у практыку.

Акуніцеся ў іспанскую мову як мага больш.

Ключ да таго, каб асвоіць іспанскія сказы, — гэта, ну, сутыкацца з іх вялікай колькасцю. Некалькі прыкладаў не будуць дастатковымі: чым больш сказаў вы ўбачыце і разаб'ерце, тым больш правілы стануць інстынктыўнымі.

У ідэале ў вас павінен быць носьбіт іспанскай мовы (напрыклад, сябар або настаўнік), які можа пастаянна гутарыць з вамі на гэтай мове. Але калі гэта не варыянт, наступны лепшы метад — выкарыстоўваць аўтэнтычны іспанскі кантэнт, такі як іспанскія кнігі, тэлешоу, фільмы і гэтак далей.

Адзін мультымедыйны моўны рэсурс, які можна выкарыстоўваць для гэтай мэты, — гэта Lingflix, у якім ёсць бібліятэка аўтэнтычных іспанскіх відэа, абсталяваных інтэрактыўнымі субцітрамі на іспанскай і англійскай мовах. Акрамя таго, што дазваляюць ісці за гукавымі фразамі, гэтыя субцітры таксама прадастаўляюць пераклады, граматычную інфармацыю і прыклады сказаў. Пасля відэа таксама ідуць віктарыны, дзе трэба, напрыклад, запоўніць прабелы ў сказе з правільным парадкам слоў.

Канал Lingflix на YouTube таксама разбірае эпізоды папулярных тэлесерыялаў, дубляваных на іспанскую мову, такіх як "Друзі" і "Тэорыя Вялікага выбуху", каб прадаставіць паглыбленыя ўрокі слоўнікавага запасу і граматыкі.

Вы можаце ўбачыць, як граматыка іспанскай мовы выкарыстоўваецца натуральным чынам, а таксама атрымаць тлумачэнні выкладчыка ў відэа працягласцю каля 20 хвілін.

Запісвайце два новых сказы штодня.

Напрыклад, вы можаце напісаць адзін раніцай, калі прачнецеся, і адзін увечары перад тым, як легчы спаць.

Хочаце стварыць штодзённае візуальнае напамінне? Павесьце плакат або ліст паперы на сцяне, каб быць упэўненымі, што вы аглядаеце іх штодня.

Адна мая сяброўка расказала, што, зрабіўшы сабе настэнны плакат з 10 іспанскімі сказамі, яна глядзела на плакат па пяць хвілін штодня. Праз тыдзень яна запамятавала на памяць восем з 10 сказаў. Не дрэнна!

Сакрэт у тым, каб працягваць рабіць гэта кожны тыдзень з новай партыяй сказаў, а таксама з тымі, з мінулага тыдня, якія вы яшчэ не цалкам запамятавалі.

Пакуль вы гэтым займаецеся, чаму б не пачаць ваш настэнны плакат з іспанскімі сказамі сёння? Вось некалькі зручных і распаўсюджаных сказаў, з якіх можна пачаць.

1. Soy de ______. (Я з _______.)

2. Vivo en ______. (Я жыву ў _______.)

3. Soy ______. (Я _______.)

4. Soy estudiante. (Я студэнт.)

5. Estoy ______. (Я _______.)

6. Estoy bien, gracias. (У мяне ўсё добра, дзякуй.)

7. Me gusta ______. (Мне падабаецца _______.)

8. No me gusta ______. (Мне не падабаецца _______.)

Гаварыце іх сабе перад люстэркам.

Паўтарыце кожны сказ тры разы і глядзіце на сябе, калі гаворыце. Не саромейцеся! Гэта дапамагае замацаваць сказ. Візуальны вобраз сябе дапамагае засвоіць яго ў памяці і адчуваць асаблівую ўпэўненасць, калі вы выкарыстоўваеце яго ў рэальнай сітуацыі.

Калі штосьці гучыць смешна, паглядзіце на свой рот. Вы сапраўды старанна фармуеце гэтыя губы?

Вядзіце штодзённік.

Трымайце іспанскі штодзённік і запісвайце ў яго два простыя сказы штодня. Запісвайце кожны два або тры разы запар, каб быць упэўненымі, што ён сапраўды замацуецца.

Калі вы адчуваеце сапраўдную матывацыю, вы можаце падоўжыць гэтую практыку і стварыць больш доўгую запіс у штодзённіку, выкарыстоўваючы сказы ў кантэксце.

Не бойцеся эксперыментаваць.

Калі вы засвоілі асновы, можна пачынаць дадаваць дадатковыя элементы і крыху павесяліцца. Калі выкарыстоўваць аналогію з Jenga, калі вежа была пабудавана дастаткова добра, вам не трэба турбавацца пра тое, што ўся яна разваліцца, нават калі вы выдаліце і пераскладзеце блокі (г.зн. правілы граматыкі).

Магчыма, вы хочаце ўдакладніць гэты прыметнік. Вы можаце сказаць el hombre es muy alto (мужчына вельмі высокі). Або вы можаце дадаць яшчэ некалькі прыметнікаў, як у la chica es alta, delgada y muy bonita (дзяўчына высокая, худая і вельмі прыгожая).

Вы нават можаце аб'яднаць некаторыя формулы. Напрыклад, la chica delgada escribe perfectamente (худая дзяўчына піша ідэальна) — гэта дзейнік + прыметнік + дзеяслоў + прыслоўе.

Чым больш вы будзеце эксперыментаваць з выкарыстаннем дадатковых слоў і новых слоў, тым далей вы будзеце прасоўвацца ў вывучэнні іспанскай мовы.

Ну вось вам: дзесяць простых правілаў, якія дапамогуць вам вывучыць іспанскія сказы. Цяпер, калі вы засвоілі асновы, вы можаце ісці далей і будаваць нешта больш складанае. Шчаслівага будаўніцтва!