Як я вывучыла французскую: мой 8-этапны шлях

Паверыце, калі я скажу, што вывучэнне французскай дапамагло мне атрымаць працу ў парыжскім музеі моды?

І што гэта прывяло мяне да сустрэчы з мужам? І дазволіла жыць у кватэры з відам на Сену і знакаміты сабор Парыжскай Божай Маці!

Французскай мове я павінна дзякаваць за многія цудоўныя моманты ў маім жыцці.

Вывучэнне французскай можа адкрыць перад вамі столькі магчымасцей. Тут я падзялюся гісторыяй таго, як я вывучыла французскую і нечаканым шляхам, які яна мне адкрыла. Я таксама дам парады і ідэі, якія я атрымала на кожным этапе, не толькі для вывучэння мовы, але і для пошуку магчымасцей працы ў Францыі.

Нават калі ваш шлях вывучэння французскай не будзе сапраўды гэткім жа, вы можаце паўтарыць мае поспехі, каб вывучаць французскую стратэгічна і хутка, знаходзячыся дзе заўгодна.

1. Я пачала вывучаць французскую (ці так мне здавалася)

Я заўсёды марыла калі-небудзь паехаць у Парыж, і менавіта гэта захапленне спачатку прымусіла мяне захацець вывучаць французскую.

Магчымасць — а часам і неабходнасць — вывучаць іншую мову яшчэ ў школе з'яўляецца перавагай, якую нельга ігнараваць, і я яе добра выкарыстала.

На жаль, нягледзячы на тое, што я атрымлівала выключна добрыя адзнакі, была членам Французскага ганаровага таварыства і ўдзельнічала ў школьным французскім клубе, я скончыла школу, амаль нічога не ведаючы па-французску. Да таго ж мой акцэнт быў проста жудасны!

Як гэта магчыма пасля чатырох гадоў вывучэння французскай? І што гэта можа сказаць нам пра працэс вывучэння мовы?

Па-першае, я думаю, што старшакласнікі могуць адцягвацца эмоцыямі юнацтва, сацыяльным ціскам у школе і, магчыма, нават адсутнасцю матывацыі. У падлеткавым узросце цяжка не быць засаромленым, а вывучэнне мовы патрабуе свабоды і ўпэўненасці рабіць памылкі.

Таму нават калі вы ўжо даўно скончылі школу, не лічыце, што вы абавязкова ў непераважным становішчы. Вы, напэўна, чулі, што чым раней вы пачнеце вывучаць іншую мову, тым лягчэй — і гэта ў пэўнай ступені праўда.

Але як дарослы навучэнец вы, верагодна, больш упэўненыя і свядома ўспрымаеце свае навучальныя патрэбы і мэты. Да таго ж, у вас ёсць унутраны запал да вывучэння французскай, а не адзнака, якая навісае над вашай галавой.

Яшчэ адна рэч, якая ўскладняе вывучэнне французскай у школе, — гэта тое, што лёгка атрымаць добрыя адзнакі пры невялікай завучванні, але значна цяжэй ужыць вывучанае за межамі класа.

У рэшце рэшт, галоўная мэта — выкарыстоўваць французскую, а не проста здаць некалькі школьных тэстаў.

Азіраючыся назад, самая важная парада, якую я магу даць, — зрабіць французскую часткай вашага паўсядзённага жыцця з самага пачатку. Адной навукі і практыкаванняў будзе недастаткова. Поўнае акунанне ў французскую — адзіны спосаб дасягнуць свабоды мовы і атрымаць плён ад сваёй цяжкай працы.

Вы можаце пачаць гэты працэс адкуль заўгодна. Усё, што для гэтага трэба, — атачыць сябе сапраўднымі французскімі медыя, такімі як тэлебачанне, радыё і кіно.

2. Я пачала ўсё нанова ва ўніверсітэце

Пасля заканчэння школы я адразу паступіла ва ўніверсітэт, каб атрымаць ступень па англійскай літаратуры.

Я ведала, што мне трэба выканаць агульнаадукацю патрабаванне — мець як мінімум сярэдні ўзровень другой мовы. Я не спяшалася з рашэннем, ці варта спрабаваць здаць экзамен і прапусціць пачатковыя курсы французскай, проста ўзяўшы сярэднія, каб выканаць патрабаванне раней.

Нягледзячы на тое, што я вывучала французскую ў школе, я вырашыла пачаць усё нанова з самага асноўнага курса французскай, які прапаноўваў мой універсітэт. Гэта апынулася адным з лепшых маіх рашэнняў!

Кожны павінен памятаць, што гэта нармальна, калі вам трэба пачаць нанова.

Паўторны пачаток умацаваў матэрыял і растлумачыў паняцці, якія я раней не правільна разумела. Да таго ж, на гэты раз я была рашучая палепшыць свае навыкі французскай.

Калі я выканала моўнае патрабаванне, я ўжо была настолькі ўцягнута ў працу кафедры мовы, што вырашыла атрымаць дадатковую спецыяльнасць па французскай. Мне ўдалося скончыць прасунутыя курсы французскай і пачаць вельмі цікавыя курсы па французскай літаратуры і кіно. Гэтыя заняткі цудоўна палепшылі мае навыкі слухання і чытання.

Я таксама ў рэшце рэшт прайшла самастойную практыку, дзе выкладала французскую ў Савоі, дэпартаменце ў Францыі, пад наглядам майго прафесара, што вельмі дапамагло маёй гутарковай мове.

Калі вы зараз не вучыцеся ва ўніверсітэце, памятайце, што большасць універсітэтаў дазваляе мясцовым жыхарам наведваць заняткі ў якасці вольных слухачоў за невялікую плату, таму вам не абавязкова быць студэнтам, каб хадзіць на заняткі па французскай у мясцовым універсітэце.

Вы не толькі атрымаеце структураваную адукацыю ўніверсітэцкага ўзроўню, але і зможаце засяродзіцца на пэўных аспектах вывучэння французскай, якія не ахопліваюцца больш агульнымі курсамі. Насамрэч, я асабліва рэкамендавала б пашукаць курс па французскай вымаўленню, калі ваш мясцовы ўніверсітэт яго прапануе.

Гэта быў найбольш карысны курс французскай, які я калі-небудзь праходзіла, бо ў мяне было больш праблем з вымаўленнем, чым з чым-небудзь яшчэ. Гэта таксама адно з тых моўных паняццяў, якія значна лягчэй вывучыць тварам да твару з выкладчыкам, у адрозненне ад анлайн-курсаў.

Мой прафесар не саромеўся прымушаць мяне рабіць смешныя міны і гукі перад усім класам, каб навучыцца вымаўляць пэўныя словы, і пасля некалькіх тыдняў такіх заняткаў мой сарам з-за акцэнту цалкам знік.

Толькі пасля таго, як я пазбавілася ўсякага страху гучэць смешна, я змагла палепшыць свой акцэнт, і сышла з таго курса больш упэўненай, чым калі-небудзь.

У цэлым, мае ўніверсітэцкія заняткі па французскай былі цяжкімі, але цікавымі, а мае выкладчыкі былі настолькі ведымі і цудоўнымі, што я вельмі шмат чаму навучылася. Я скончыла ўніверсітэт з карыснымі навыкамі французскай і ганарылася гэтым, хоць усё яшчэ не магла сказаць, што гаварыла свабодна.

3. Я атрымала французскую візу і працу

Некалькі гадоў праз, неўзабаве пасля таго, як мне споўнілася 24 гады, я прыняла рашэнне пакінуць працу ў ЗША і падарожнічаць па свеце, што я заўсёды хацела зрабіць. Насамрэч, я пачала не з Францыі — я пачала з Італіі — але непазбежна апынулася там, дзе заўсёды марыла жыць: у Парыжы.

Я прыбыла па аўпэрскай візе, навучаючы дзяцей на хатнім навучанні. Хоць мая сітуацыя была ўнікальнай — большасць аўпэраў проста даглядаюць дзяцей да і пасля школы — я рэкамендую гэты шлях, калі вы цікавіцеся, як атрымаць французскую візу.

Праз некалькі месяцаў знаходжання ў Францыі я атрымала выдатную працу ў Le Palais Galliera (нацыянальным музеі моды ў Парыжы). Я ўпэўнена, што я атрымала гэтую працу таму, што магла гаварыць і па-англійску, і па-французску і мела досвед працы ў музеях.

Paris Musées (Парыжскія музеі) — цудоўная арганізацыя для працы, і яны наймаюць шмат замежнікаў, таму праверце іх сайт, калі вам цікава.

Калі праца ў музеі не для вас, то ёсць шмат розных магчымасцяў для тых, хто шукае працу ў Францыі, калі вы гатовы праводзіць даследаванні. Як я ўжо намякала, падкрэсліце, што вы таксама ведаеце англійскую, каб даць сабе перавагу.

4. Я поўнасцю акунулася ў розныя віды французскай мовы

І праца аўпэрам, і праца ў музеі былі неад'емнымі для пашырэння маіх камунікатыўных навыкаў. І добрая навіна ў тым, што вы можаце паўтарыць той жа тып навучання, нават калі зараз вы не знаходзіцеся і не працуеце ў франкамоўным асяроддзі.

Працуючы аўпэрам, нават нягледзячы на тое, што я навучала дзяцей па-англійску, слуханне іхняй французскай па-за часам заняткаў было для мяне вельмі карысным. Дзеці, вядома, былі носьбітамі мовы, але гаварылі на больш нізкім узроўні з-за свайго ўзросту.

Таму я рэкамендую слухаць французскую музыку для дзяцей, глядзець дзіцячыя фільмы на французскай і чытаць французскія дзіцячыя кнігі. Дубляваныя версіі дзіцячых фільмаў, такіх як "Папялушка" і "Шрэк", заўсёды добра падыходзяць для пачатку:

У прынцыпе, любыя медыя для дзяцей — выдатны спосаб палепшыць свае навыкі разумення, не перагружаючыся і не губляючыся.

Працуючы ў музеі, я навучылася прафесійнай французскай, камунікуючы з калегамі і наведвальнікамі. Акрамя таго, мне даводзілася запаўняць французскія формы, чытаць французскія вывескі і выкарыстоўваць французскую кожны раз, калі я выходзіла з дому.

Гэта акунанне было бяспрэцыйным, і я атрымала каштоўныя ўрокі культуры, пазнаёмілася з рознымі акцэнтамі, падарожнічаючы па іншых рэгіёнах Францыі, і даведалася пра слэнг і размоўную мову.

Калі вы не можаце акунуцца ў франкамоўную працу або паўсядзённае жыццё, падумайце пра спосабы сімуляваць гэты досвед акунення, нават калі гэта толькі на гадзіну-дзве ў дзень.

Напрыклад, паспрабуйце далучыцца да мясцовага французскага клуба, глядзець французскае кіно ці нават чытаць французскі раман.

І не забудзьцеся пра адну з самых важных рэчаў, якую я адкрыла для сябе, жывучы ў Францыі: у большасці выпадкаў усе былі ветлівыя, калі я гаварыла па-французску і рабіла памылкі, і мае калегі і наведвальнікі хутчэй цікавіліся, адкуль я, чым асуджалі мяне за няідэальную мову.

Таму не ўнікайце рэальных размоў з носьбітамі французскай. Чакайце іх як магчымасць палепшыць свае навыкі і ўпэўненасць.

5. Я дадала яшчэ адзін курс французскай

Як частка патрабаванняў маёй візы, я павінна была запісацца на курс французскай, пакуль жыла ў Францыі. Я абрала школу ELFE і вельмі рэкамендую яе ўсім, хто едзе ў Парыж. Іх навучальная праграма фантастычная, а мой выкладчык быў цудоўны.

Наведванне заняткаў з іншымі, для каго французская не з'яўляецца роднай, зноў дапамагло практыкавацца без страху зрабіць памылкі, таму што мы былі ў аднолькавай сітуацыі.

Таксама было вельмі карысна зноў мець структураваныя, прагрэсіўныя ўрокі і месца, дзе можна задаць усе пытанні, якія ўзнікалі ў маім штодзённым досведзе акунення.

Напрыклад, я магла запытаць выкладчыка пра выраз, які я пачула на вуліцы і не зразумела, або чаму мяне часам не правільна разумелі, калі я выкарыстоўвала пэўнае слова.

Яго папраўкі і тлумачэнні былі для мяне бескаштоўнымі, і яны сталі яшчэ больш карыснымі, таму што я магла ўжываць іх адразу пасля заняткаў, вяртаючыся на вуліцы Парыжа.

Дзе б вы ні жылі, заўсёды ёсць магчымасці прайсці карысныя курсы французскай. У адрозненне ад вашых першых заняткаў, цяпер вам трэба шукаць такія, якія дапамогуць развіць тэхнікі акунення, якімі вы карысталіся. Менавіта тут усё пачынае складацца ў адну карціну, і вы павінны адчуваць, як уваходзіце ў прасунутыя ўзроўні.

6. Я закахалася па-французску

Недзе падчас майго парыжскага жыцця я сустрэла свайго цяперашняга мужа Хаўера, французскага шэфа (які насамрэч калумбіец, але нарадзіўся ў Парыжы — гісторыя на іншы раз). Мы сустракаліся каля года і пажаніліся ў горадзе кахання, як у казцы.

Мая французская значна палепшылася пасля таго, як мы пачалі сустракацца, таму што ў мяне нарэшце з'явіўся блізкі чалавек, які мог папраўляць мяне і дапамагаць з мовай кожны дзень.

Аднак мой муж таксама гаворыць па-англійску, таму нам давялося намагацца ў пачатку адносін часта ўжываць французскую, каб я магла практыкавацца.

Я ведаю, наколькі мне неверагодна пашанцавала — не ўсё сканчаецца французскім раманам. Але кожны можа знайсці носьбіта мовы, з якім можна практыкавацца.

Дзе б вы ні жылі, ёсць шмат анлайн-чатаў, месцаў для пошуку сяброў па перапісцы або мясцовых сустрэч Meetup, дзе вы можаце знайсці сабе франкамоўнага сябра.

Практыка з носьбітам мовы такім чынам вельмі важная, калі вы хочаце заўважаць свае памылкі і развіваць натуральнае гучанне мовы.

7. Я дасягнула свабоды ў тым, дзе менш за ўсё чакала

Неўзабаве пасля вяселля мы з мужам пераехалі ў Калумбію, таму што ў мяне ўзніклі праблемы з аднаўленнем французскай візы.

Бачыце, нягледзячы на тое, што мой муж нарадзіўся ў Францыі, у яго няма французскага грамадзянства, што, як я ўжо казала, гісторыя на іншы раз. Такім чынам, я не магла атрымаць шлюбную візу.

Мы вырашылі, што я змагу пазнаёміцца з калумбійскай культурай, пазнаёміцца з новымі сваякамі і вывучыць крыху іспанскай, таму мы сабралі рэчы і адправіліся ў Паўднёвую Амерыку.

Пакуль мы шукалі падыходзячы горад, дзе муж мог бы адкрыць рэстаран, мы два месяцы жылі ў яго бацькоў. Яны не гавораць па-англійску, а я пачаткова не ведала іспанскай, калі пераязджала ў Калумбію, але мы ўсе гаварылі па-французску.

А вось і смешная частка: пасля двух месяцаў сумеснага жыцця мая французская ў Калумбіі была лепшай, чым калі-небудзь у Парыжы! Я літаральна гаварыла на ёй 24/7 на працягу гэтых двух месяцаў, і менавіта гэты штуршок прывёў мяне да свабоды мовы.

Дзякуючы відэазванкам з сябрамі ў Францыі і частым сустрэчам з сваякамі, я да гэтага часу часта практыкую французскую, і гэта вельмі важна для падтрымання ўзроўню.

Я не магу дастаткова падкрэсліць, наколькі важна знайсці спосабы практыкаваць французскую, каб не страціць яе.

У выніку я зразумела, што дзе б вы ні вывучалі французскую, заўсёды ёсць чым палепшыць, і толькі пастаянная практыка дапаможа гэта зрабіць. Не мае значэння, дзе вы знаходзіцеся ў свеце, чым больш вы гаворыце па-французску, тым лепш будзе ваша французская.

8. Я ніколі не перастаю вучыцца (і зноў вучыць французскую)

Я ўпэўнена, што, прачытаўшы першыя сем крокаў, вы падумалі, што я цалкам свабодна валодаю французскай, і ніхто ніколі не заподозрыць, што я не французская. І вы памыляецеся.

Здаецца, што забыць французскія словы і выразы значна лягчэй, чым вывучыць іх, таму мне трэба практыкавацца ўвесь час.

Адзін са спосабаў, які мне падабаецца, — гэта глядзець аўтэнтычныя французскія відэа, такія як YouTube і трэйлеры да фільмаў. Я асабіста раблю гэта на Lingflix:

Няма адзінага шляху да свабоды французскай мовы. Гісторыя таго, як я вывучыла французскую, можа вельмі адрознівацца ад вашай. Але асноўныя парады павінны дапамагчы вам знайсці свой шлях, і гэта падарожжа можа змяніць ваша жыццё так, як вы і не ўяўлялі.