Pimsleur Japanese Review: Sterk Beginner Oudio-lesse met Sommige Halfbakken Kenmerke

Ek het Pimsleur Japanese jare gelede opgetel toe ek 'n reis na Japan beplan het. Ek het gedink die fokus op gespreksvaardighede sou my goed dien—en dit het. Sedertdien het die program kenmerke bygevoeg om leerders te lok wat nie so belangstel in 'n oudio-alleen benadering nie.

Noudat ek op die intermediêre vlak is en belangstel om my Japanese op te knap, het ek besluit om die program weer te besoek. Ek het gedink die vertroudheid daarvan sou dalk help om my geheue vir die taal op te friss.

Oor die algemeen dink ek dit hou heeltemal stand—dit is 'n soliede oudio-program vir beginner Japanese-leerders met duidelik gestruktureerde kursusse en vorderingopsporing. Die nuwer kenmerke, soos Voice Coach, het meer dimensie daaraan toegevoeg. My enigste klagte is miskien dat sommige van hierdie kenmerke voel asof hulle nog ontwikkeling benodig. Ek sal op al hierdie punte in detail ingaan in my resensie.

As jy 'n video verkies, kan jy ook my kollega se resensie van Pimsleur hier sien:

Hoe die Pimsleur-stelsel Werk

Voordat ons in die besonderhede van Pimsleur Japanese ingaan, kom ons kyk hoe Pimsleur in die algemeen werk.

Pimsleur gebruik 'n skadu- en gespasieerde herhalingstegnieke om jou te leer hoe om in jou doeltaal te praat. Hier is hoe dit in die praktyk werk:

• Jy luister na 'n snit van 'n gesprek in jou doeltaal.
• Daardie gesprek word opgebreek in verteerbare brokke inligting oor woordeskat, grammatika, konteks, ens.
• Jy sal gevra word om aandagtig te luister na moedertaalspreker-oudio van die woorde of frases wat in die gesprek gebruik word, vanaf die heel eerste een.
• Jy sal dan gevra word om die moedertaalspreker-oudio hardop en so noukeurig moontlik te herhaal.

Pimsleur laat jou natuurlik nie net frases in jou doeltaal na-aap nie. Dit herhaal en meng hierdie frases ook tussen die ander wat jy binne elke les leer, wat verseker dat jy onthou wat hulle beteken en in watter konteks hulle gebruik moet word.

Die idee agter hierdie stelsel is dat dit naboots hoe jy jou moedertaal opgepak het terwyl jy grootgeword het. Dink aan hoe jy woorde geleer het volgens hoe onmiddellik nuttig dit vir jou was—bv., jy het eers "mama" en "papa" geleer om jou ouers aan te spreek, dan "melk" om aan te dui dat jy honger is, ens. Pimsleur werk op min of meer dieselfde manier, behalwe (anders as toe jy 'n baba of kleuter was) is jy baie meer bewus van die proses wat plaasvind.

Pimsleur Japanese: Kursusstruktuur

Die hele Pimsleur Japanese-kursus bestaan uit vyf vlakke verdeel in 30 lesse elk. Elke les het 'n 30-minuut oudio-lêer as sy hoofkomponent, met bykomende kenmerke bedoel om aan te vul wat jy geleer het.

Na die heel eerste les begin elke daaropvolgende les met 'n vinnige opknapping van die vorige een en bou dit geleidelik daarop voort.

Op watter vlak dit gemik is

Die kursus blyk gemik te wees op beginner- tot intermediêre leerders. Deur die lesse te gaan, sou ek sê dat as jy voorberei vir die Japanese Language Proficiency Test (JLPT), sal dit jou help tot N4, hoogstens.

Watter onderwerpe dit dek

Pimsleur Japanese fokus op gespreksoefening. As sodanig sal onderwerpe soos aanwysings, kos, reis en aktiwiteite deurlopend sentraal wees.

Hoe lank dit neem om die hele kursus te voltooi

As jy net die 30-minuut oudio-lesse gebruik, sal jy 'n totaal van 4 500 minute (30 minute x 30 lesse x 5 vlakke) of 75 uur aan Pimsleur Japanese spandeer. Selfs as jy besluit om net 'n uur per dag aan die program te spandeer, kan jy dit eintlik in minder as drie maande klaarmaak.

Wat Ek van Pimsleur Japanese Gehou Het

Intuïtiewe vordering van kernlesse

Die heel eerste frase wat jy sal leer is すみません、英語がわかりますか？ (すみません、えいごがわかりますか？) — "Verskoon my, kan jy Engels verstaan?" Dit is 'n redelike nuttige uitdrukking as jy na Japan reis of daar bly, aangesien minder as twee persent van Engelssprekendes in Japan hoogs vaardig in die taal is.

Les 1 gaan voort om op daardie eerste frase voort te bou, en laat jou uitdrukkings oefen soos 日本語が少しわかります (にほんごがすこしわかります) — "Ek verstaan 'n bietjie Japanese" en 日本語がわかりません (にほんごがわかりません) — "Ek verstaan nie Japanese nie."

Die volgende lesse gaan oor na groete soos おはよう — die informele weergawe van "Goeie môre", vrae oor aanwysings soos 上野駅はどこですか？ (うえのえきはどこですか？) — "Waar is Ueno-stasie?" en ander noodsaaklike frases om die daaglikse lewe in Japan as 'n buitelander te navigeer.

Natuurlik, soos die lesse vorder, neem die moeilikheidsgraad ook toe. Maar dit is duidelik dat baie denke in die volgorde van hoe die frases aangeleer sal word, geplaas is. Met Pimsleur voel die aanleerproses redelik natuurlik—soortgelyk aan wat jy kan ervaar as jy terwyl jy in die buiteland in Japan is, leer.

Buigsame taalvoorkeure

As jy die nie-oudio-komponente van Pimsleur Japanese gebruik, het jy drie taalopsies: romaji, romaji met Japanese of Japanese alleen. Kliek net op die vertalings-ikoon by die boonste regterhoek van jou skerm om tussen hierdie opsies oor te skakel.

As jy nog nie die drie Japanese skryfstelsels (hiragana, katakana en kanji) begin leer het nie, is romaji 'n goeie beginpunt. Dit bestaan uit Japanese woorde geskryf in die Romeinse alfabet, wat dit nuttig maak vir wanneer jy net die basiese kennis nodig het om deur die land te beweeg.

Maar as jy vasbeslote is om vlot in die taal te word, en jy reeds 'n goeie begrip van die geskrewe vorm het, stel ek voor dat jy die Japanese instellings gebruik wanneer jy kan. Soos ek vroeër genoem het, word Engels nie wyd gepraat of gebruik in Japan nie, selfs al word inrigtings in stedelike gebiede toenemend tweetalig. Na my mening, hoe gouer jy leer hoe om Japanese te lees met behulp van die inheemse skryfstelsel, hoe beter.

Vermoë om spoor te hou van wat jy geleer het

Die probleem met die ou oudio-alleen stelsel van Pimsleur is dat, tensy jy noukeurige aantekeninge maak terwyl jy luister, daar geen manier is om daardie nuwe frases voor jou uit te lê en te sê, "O ja, dit is wat ek vandag geleer het" nie.

Gelukkig, met die huidige iterasie van Pimsleur, kan jy nou jou nuwe frases sien via "Flash Cards" en "Speak Easy." Eersgenoemde is, getrou aan sy naam, 'n eenvoudige stel van al jou nuwe woordeskat in flitskaartvorm. Laasgenoemde is basies 'n transkripsie van die hoofgesprek wat jy dwarsdeur die les bestudeer het.

Beide "Flash Cards" en "Speak Easy" kom met oudio, sodat jy kan hersien hoe die woorde klink sowel as hoe hulle lyk. Jy kan ook kies hoe die woorde geskryf moet word—in romaji, suiwer Japanese of albei.

Reg onder elke 30-minuut oudio-les kan jy jou nuwe woordeskat vind onder kategorieë soos "Meet + Greet," "Survival Skills," "General Phrases" ens. Jy kan ook "x/y" numeriese aanwysers binne elke kategorie sien, waar x is hoeveel jy bemeester het en y is hoeveel jy behoort te bemeester, wat jou 'n oë-vogelperspektief gee van hoe ver jy in die kursus is.

Opsie om te toets wat jy geleer het

Nog 'n probleem met die ou Pimsleur-stelsel is dat daar geen manier is om vinnig te meet hoeveel jy van elke les behou het nie. Om dit te doen, moes jy na die volgende les gaan en wat jy geleer het binne die eerste paar minute van die oudio verfris, wat 'n gedoente kan wees as jy tyd in die korting is. Die program spreek dit aan met "Quick Match" en "Speed Round."

"Quick Match" bestaan uit 'n kort veelkeusevasvra, wat ek goed gedink het. My enigste (klein) klagte is dat sy blurb sê "Daag jouself uit met 'n vinnige vasvra," maar ek het nie regtig die "vinnige" deel gevoel nie. Miskien verwys "vinnig" na die beraamde tyd wat dit sou neem om die vasvra te voltooi, aangesien dit so kort is?

"Speed Round," aan die ander kant, leef tot sy naam. Die speletjie bestaan uit Engelse frases wat van bo af val soos Tetris-blokkies, en jy moet dit aan hul ooreenstemmende Japanese vertalings koppel voordat hulle die grond raak. As jy genotvolle uitdagende speletjies geniet waar jy terselfdertyd nuwe dinge leer, dink ek jy sal mal wees hieroor (ek het beslis). En as die romaji-vertalings te maklik is, kan jy altyd die instellings na die geskrewe Japanese weergawe verander om die moeilikheidsgraad 'n bietjie te verhoog.

Wat Ek Nie van Pimsleur Japanese Gehou Het Nie

Sommige halfbakken kenmerke

Pimsleur is, en was nog altyd, ontwerp vir selfstudie. Die nadeel van die meeste selfstudie-oudio-programme is dat daar geen manier is om terugvoer oor jou uitspraak, aksent, ens. te kry nie.

Daardie soort terugvoer is veral belangrik vir moedertaal Engelssprekendes, omdat Japanese uitspraak 'n paar eienaardighede het wat 'n bietjie tyd kan neem om aan te gewoond te raak—bv., om die "r"-klank op 'n baie spesifieke manier uit te spreek. (Sommige sê dit is soos die Spaanse "r"-klank, maar ek dink dit is net halfwaar. Soos jy in hierdie video kan hoor, inkorporeer die Japanese "r" ook subtiel "l"- en "d"-klanke.)

Pimsleur probeer dit aanspreek met "Voice Coach," wat onderverdeel is in "Pronunciation Practice" en "Challenge." "Pronunciation Practice" is 'n self-tempo-geleide oudiokursus oor die frases wat in die huidige les bespreek word, terwyl "Challenge" in wese 'n oudio-vasvra is gebaseer op wat jy van "Pronunciation Practice" geleer het.

In teorie moes dit 'n goeie idee gewees het: Luister na 'n frase, neem dit op in die app en ontvang 'n telling oor hoe goed jy daardie frase uitgespreek (of, ek veronderstel, nageboots) het. Dit behoort ook 'n goeie aanvulling te wees vir leerders wat 'n "Cliff's Notes"-weergawe van die hoofles benodig.

Terwyl albei afdelings in "Voice Coach" uitlig wat jy verkeerd uitgespreek het met kleuraanwysers, spesifiseer hulle nie regtig watter tipe fout jy gemaak het of hoe jy daarop kan verbeter nie. Seker, jy kan probeer om op die probleem in te zoom deur herhaaldelik na jou opname te luister teenoor die moedertaalspreker-oudio, maar dan kan jy dit altyd via ander middele doen. Ook, hoe weet jy die probleem is nie 'n geringe (en moontlik onhoorbare) verskil in uitspraak of miskien 'n tegniese probleem nie?

Nog 'n ding wat ek betwis het, is die "Mini"-afdeling, wat jy kan toegang deur op "Enrich" op die hoofskerm te tik.

"Mini," soos die naam impliseer, bestaan uit korter oudio-lêers. Die eerste paar minute is die verteller wat brokkies oor die onderwerp uitdeel, terwyl die res 'n baie saamgeperste, "speed run"-weergawe van die hoof Pimsleur-lesse is. Ek het gevoel dat die "Minis" te veel inligting in te min ruimte probeer pak, en meer toepaslik is vir intermediêre leerders wat 'n opknapping soek. Toegegee, die verteller raai aan dat jy waarskynlik in elk geval weer na die oudio moet luister—maar dan, behoort Pimsleur nie die herhalingsgedeelte in die eerste plek vir jou te doen nie?

Ook, alhoewel ek die logika agter die skeiding van sekere onderwerpe (bv., "Verbeter Jou Japanese Met Anime") van die hooflesse kan verstaan, voel ek dat dit langer bonus-lesse moes wees. Ek is byvoorbeeld nuuskierig oor watter ander anime-uitdrukkings leerders (verkeerdelik) in daaglikse taal inkorporeer, behalwe Naruto se ikoniese だってばよ (dattebayo).

Laastens, alhoewel daar 'n "Reading"-komponent is, kan jy dit nie toegang tot Les 11 nie. Ek verstaan dat leesoefening nie Pimsleur se hoofdoel is nie, maar ek voel dat die program 'n vreemde keuse gemaak het wanneer dit kom by die volgorde waarin leerders hierdie kenmerk kan toegang. Soos ek vroeër genoem het, glo ek dit is belangrik dat leerders so gou moontlik aan die inheemse Japanese skryfstelsel blootgestel word, so dit is waarskynlik die swakste deel van die program vir my.

Nuanses gaan op plekke verlore

As iemand wat vroeër 'n volledige beginner in Japanese was, kan ek verstaan waarom Pimsleur lesse tot die mate vereenvoudig soos dit doen. Die laaste ding wat jy as 'n beginner wil hê, is om van die begin af oorlaai te word met inligting, veral wanneer jy met 'n Kategorie IV-taal soos Japanese te doen het. ('n Kategorie IV-taal is een wat, in die woorde van die U.S. State Department's Foreign Service Institute, "uiters moeilik vir moedertaal Engelssprekendes [om te bemeester]" is.)

Ek dink egter ook dit is belangrik vir Japanese-leerders om 'n soliede grondslag te hê, selfs al beteken dit om 'n bietjie ongemaklik te wees met die leermetodes wat aanvanklik aan hulle voorgelê word. As iemand wat iewers tussen die beginner- en intermediêre vlak van Japanese is, kon ek nie help om op te merk dat Pimsleur 'n paar hoeke afgesny het om die lesse makliker verteerbaar te maak nie.

Byvoorbeeld, in Les 1 word 英語が (えいごが) — English ga eenvoudig verduidelik as "Engels soos gebruik in 'n sin." In plaas van die ietwat vae "gebruik in 'n sin," kon die program gesê het "Engels as die onderwerp van die sin." Op dié manier het leerders reeds 'n goeie begrip van hoe die Japanese partikel ga funksioneer van die begin af.

Ek het ook opgemerk dat die program nie uitgelig het dat こんにちは (goeie middag) uitgespreek moet word as kon-ni-chi-wa (met die eerste lettergreep wat eindig in 'n n-klank) eerder as ko-ni-chi-wa nie. Die verskil is subtiel, maar dit is steeds 'n belangrike een, aangesien dit 'n algemene Japanese uitdrukking is—en dat Pimsleur veronderstel is om jou te help om jou uitspraak te verbeter.

En dit is net 'n paar voorbeelde wat ek opgemerk het terwyl ek die program gebruik het. Om duidelik te wees, ek sê nie die inligting op Pimsleur is noodwendig onakkuraat nie. Ek sê dat die belangrike nuanses, wanneer hulle teenwoordig is, uitgelig moet word en nie opgeoffer moet word ter wille van maklike leer nie.

Wie Sal by Pimsleur Japanese Baat Vind?

Soos die program tans ontwerp is, dink ek die mense wat die meeste by Pimsleur Japanese sal baat vind, is:

• Diegene wat van plan is om na Japan te reis en slegs vir 'n tydelike tydperk daar te bly. Dit is regtig die hoofteikengehoor van die program, na my mening. Eerstens bestaan die grondslaglesse uit reisverwante/oorlewingsfrases (in teenstelling met, byvoorbeeld, Japan se skryfstelsels). Daar is ook die feit dat elke oudio-les 'n ewekansige kulturele brokkie oor Japan het wat jy kan bekom deur op die hoof oudio-les-skerm te vee.
• Volledige beginners tot die taal. My vorige griewe oor die gebrek aan nuanses ter syde, dink ek steeds dit is 'n soliede inleidende program vir diegene wat gesproke Japanese wil begin leer.
• Intermediêre studente wat 'n opknapping benodig. Ek dink intermediêre Japanese-leerders sal met my saamstem wanneer ek sê dat dit 'n goeie idee is om nou en dan terug te gaan na die basiese beginsels. Byvoorbeeld, ek het geweet dat 方 (かた) verwys na hoe iets gedoen word, maar ek het nie geweet dit was ook 'n beleefde manier om na 'n persoon te verwys nie!

Alternatiewe vir Pimsleur Japanese

Maar wat as jy nie in enige van die groepe is wat ek pas genoem het nie? Dink miskien oor hierdie alternatiewe:

JapanesePod101

JapanesePod101 is 'n soortgelyke soliede program gebaseer op oudio en podcasts, maar sy aanbiedinge is meer omvattend.

Eerstens strek dit tot gevorderde vlakke van Japanese. Onderweg, beginnende in die beginnerfases, kan jy sien hulle probeer jou heeltemal van Engels ontslae raak. Dit is netjies as jy op soek is na meer uitdagende en meeslepende materiaal.

Ook, JapanesePod101 het beslis meer te bied in terme van leesoefening. Kyk na ons volledige resensie van JapanesePod101.

Lingflix

Lingflix bevat outentieke video's in jou doeltaal wat moedertaalsprekers eintlik kyk. Dit beteken dat, anders as 'n meestal oudiogebaseerde program soos Pimsleur, jy blootgestel word aan die taal soos dit in die werklike lewe gebruik word (in teenstelling met die stroewe, standaardfrases wat taalleerprogramme dikwels gebruik).

Jy kan ook sien hoe moedertaal Japanese sprekers lyftaal inkorporeer om uit te druk of te beklemtoon wat hulle sê, wat 'n lekker bonus is!

Finale Uitspraak

As ek hierdie huidige iterasie van Pimsleur kan vergelyk met die een wat ek jare gelede gebruik het, sou ek sê dat dit oor die algemeen 'n verbetering is.

Eerstens waardeer ek die byvoegings soos flitskaarte en vasvrae wat my toelaat om wat ek geleer het te versterk.

Aan die ander kant dink ek kenmerke soos "Voice Coach" en "Minis" kan 'n bietjie aanpassing gebruik, veral aangesien hulle basies aanvullende oudio-lesse is—wat Pimsleur se hoofproduk is.

Vir diegene wat na Japan reis, sowel as beginner- tot laer-intermediêre leerders, is dit 'n goeie aanvulling tot die ander Japanese-leermateriaal wat jy dalk gebruik.