Die Volledige Gids vir Duitse Skeibare Werkwoorde

Daar is baie wonderlike en komplekse dinge aan die Duitse taal, maar skeibare werkwoorde veroorsaak dikwels baie probleme vir Duitsleerders.

Vandag leer ons alles oor skeibare werkwoorde, insluitend hoe om hulle te gebruik, wanneer om hulle te skei en wanneer nie. Ek het daardie besonderhede in eenvoudige stappe opgebreek en die inligting wat jy moet memoriseer, tot 'n minimum beperk.

Wat Is Duitse Skeibare Werkwoorde?

In Duits skei sommige werkwoorde in twee dele wanneer hulle in die teenwoordige tyd gebruik word. Alhoewel dit vreemd mag klink—om 'n woord te neem en dit selfs vir normale gebruik uitmekaar te breek—doen ons dieselfde in Engels. In Engels word hulle "phrasal verbs" (woordgroepwerkwoorde) genoem.

Dink byvoorbeeld aan wat jy met 'n biblioteekboek doen: "check" jy dit? Nee. Jy "check it out". Jy kan ook "check" vir die biblioteekboek terwyl jy deur die rakke blaai (om seker te maak dit is daar). En wanneer jy dit terugbring, maak jy seker dit word "checked back in"—sodra die bibliotekaris dit "checked over" om seker te maak jy het nie al met kryt op geskryf of bier oor die omslag gemors nie.

Net deur een voorsetsel (’n woord wat die verwantskap tussen twee dinge aandui, soos *in*, *on*, *at*, *over*, *under*, ens.) by te voeg, kan ons die betekenis van die werkwoord verander.

In Duits is baie werkwoorde saamgestel uit 'n voorvoegsel (dikwels 'n voorsetsel) en 'n kernwerkwoord. Wanneer 'n voorvoegsel by 'n kernwerkwoord gevoeg word, verander die betekenis.

Dieselfde geld in Engels—ons kan die betekenis van sommige werkwoorde in Engels verander deur 'n voorsetsel by te voeg, maar in Engels voeg ons dit agter die werkwoord, en dit is 'n aparte woord. Dink aan die woordgroepwerkwoorde *get along*, *get over* en *get down*. Al drie het die woord "get", maar wanneer jy die voorsetsel wat volg verander, gaan jy van 'n goeie verhouding hê na herstel van iets tot om flink op die dansvloer te beweeg. Die voorsetsels (of in Duits, die voorvoegsels) maak 'n groot verskil!

Wanneer jy met 'n Duitse skeibare werkwoord, in Duits 'n *trennbares Verb* genoem, begin, sal jy dalk daarmee in die infinitief vorm begin werk. Of ten minste behoort jy, as jy die lewe eenvoudig wil hou.

Byvoorbeeld, *aufstehen* ("opstaan") is letterlik "opstaan" aangesien die voorsetsel voor vasgeplak is. As jy wil praat oor hoe laat jy die oggend opstaan, sal jy daardie *auf-* van die voorkant van die *trennbares Verb* (*aufstehen*) afskei, dit aan die einde van die sin plaas en *stehen* konjugeer soos jy normaalweg sou doen:

Ich stehe um sieben Uhr auf. (Ek staan sewe-uur op.)

Kom ons doen nog een met die werkwoord *zuhören* (om na te luister).

As jy wil sê "Ek luister na jou", skei die *zu-* van die voorkant af en plaas dit aan die einde, en konjugeer weer die hoofwerkwoord, *hören*, volgens die onderwerp:

Ich höre dir zu. (Ek luister na jou.)

Onthou ook dat ons in hierdie geval *dir* sê en nie *dich* of *du* nie, want ons gebruik die datief. Wat 'n lieflike, maklike taal!

As 'n laaste, algemene voorbeeld, as jy jou vriendin bel, gebruik jy die werkwoord *anrufen* (om te bel), wat word:

Ich rufe meine Freundin an. (Ek bel my vriendin.)

Soos die geval is in Engels met woordgroepwerkwoorde, kan hierdie skeibare werkwoorde leerders in die war bring, maar hulle word in allerhande alledaagse uitdrukkings gebruik. Dit beteken dus dat jy hulle regtig moet aanleer as jy heeltemal vaardig in die taal wil word.

Wees versigtig met voorvoegsels—nie almal is skeibaar nie!

Daar is baie voorbeelde van voorvoegsels wat die betekenisse van woorde verander. Baie hiervan is voorsetsels, maar net soos in Engels, is sommige nie alleenstaande woorde nie, maar bloot voorvoegsels.

Kom ons neem die werkwoord *laufen* (om te loop). Wel, *sich verlaufen* beteken om verdwaal te raak. So jy mag dink, "Aha! Hier het ons 'n voorvoegsel, *ver*, vasgeplak aan die begin van die werkwoord. Ek weet wat om te doen as ek dit wil konjugeer. Ek plaas die voorvoegsel aan die einde van die sin en konjugeer die kernwerkwoord soos normaal."

Ongelukkig is dit nie in hierdie geval korrek nie.

As jy sê "Ich laufe mich ver," sou jou sin verkeerd wees en jou luisteraar verwar. Dit beteken "Ek loop my... ver" met die voorvoegsel *ver-* bloot in die middel van nêrens vas, met geen werklike alleenstaande betekenis nie.

Dit is waar dat *ver-* 'n voorvoegsel is en ook waar dat dit aan 'n kernwerkwoord vasgeplak is (’n werkwoord wat heeltemal fyn sou wees sonder daardie voorvoegsel), maar dit is nie 'n skeibare werkwoord nie. Dit is 'n nie-skeibare werkwoord. In hierdie geval laat jy daardie voorvoegsel net waar dit is en konjugeer jy die res van die woord soos normaal:

Ich verlaufe mich. (Ek raak verdwaal.)

Voordat jy skeibare werkwoorde in Duits begin gebruik, wil jy aanhou lees. *Ich empfehle es*. (Ek beveel dit aan.) Sien hoe ek daardie voorbeeld daar ingesluip het? *Empfehlen* (om aan te beveel) het die voorvoegsel *emp-*, wat nie van die kernwerkwoord skei nie, so ons laat dit net daar en werk daarom, en konjugeer die kernwerkwoord soos normaal.

Hoe weet jy of 'n voorvoegsel of werkwoord skeibaar is?

Gelukkig hoef jy nie deur te gaan en elke werkwoord en of dit 'n skeibare werkwoord is of nie, te memoriseer nie. Jy kan net memoriseer watter voorvoegsels afkom en watter nie. En as jy regtig jou vereiste pogings tot 'n minimum wil beperk, hoef jy net te onthou watter werkwoordvoorvoegsels nie skei nie; daardie lys is korter en makliker om te onthou.

Die volgende is nie-skeibare voorvoegsels:

• be-
• ent-
• emp-
• er-
• ge-
• miss-
• ver-
• zer-

Dis dit. Jy is klaar. Nee, regtig, dit is so eenvoudig. Ernstig!

Byvoorbeeld:

Kaufen (om te koop): Ich kaufe einen Apfel. (Ek koop 'n appel.) Geen voorvoegsel. Maklik.

Einkaufen (om in te koop of te koop): Ich kaufe einen Apfel ein. (Ek koop 'n appel in.) Let op hoe daardie voorvoegsel nie op ons lys van nie-skeibare voorvoegsels is nie? Dan pluk daardie *ein* af en plak dit aan die einde.

Verkaufen (om te verkoop): Ich verkaufe einen Apfel. (Ek verkoop 'n appel.) Hier het ons die voorvoegsel *ver-*, wat op ons lys van nie-skeibare voorvoegsels is, so ons laat dit net waar dit is.

Een kantnota: die verskil tussen *kaufen* en *einkaufen* kan soms verwarrend wees, so jy wil dalk 'n bietjie meer daaroor lees.

En net vir die pret, hier is nog 'n voorbeeld:

Sprechen (om te praat): Wir sprechen Deutsch. (Ons praat Duits.) Geen voorvoegsel, geen probleem.

Absprechen (om saam te stem): Wir sprechen den Preis ab. (Ons stem oor die prys saam.) Hier het ons 'n voorvoegsel wat nie op ons lys van nie-skeibare voorvoegsels is nie, *ab*, so ons haal dit van die werkwoord af en plak dit aan die einde.

Versprechen (om belowe): Wir versprechen, nur Deutsch zu sprechen. (Ons belowe om net Duits te praat.) Daardie *ver-* is 'n nie-skeibare voorvoegsel, so ons los dit met rus.

Al die ander voorvoegsels, waaroor jy met hul geassosieerde definisies kan lees, is skeibare voorvoegsels.

Dus, tensy dit een van daardie paar nie-skeibare voorvoegsels is wat hierbo gelys is, kan jy verseker wees dat dit skei en dat jy veilig die kernwerkwoord kan konjugeer en die voorvoegsel aan die einde plaas. Hier is 'n uitreikstuk waar jy jouself oor skeibare en nie-skeibare werkwoorde kan toets.

Daar is natuurlik uitsonderings op elke reël, en in hierdie geval is daar drie voorvoegsels wat soms skei en soms nie. Vir meer inligting daaroor, kyk na hierdie pos oor skeibare werkwoorde op die Deutsched-webwerf.

Noudat jy weet hoe om werkwoorde met voorvoegsels wat skei en werkwoorde met voorvoegsels wat nie skei nie, te herken—en hoe jy hulle in konteks kan oefen—kom ons verken wanneer jy hierdie inligting werklik nodig het.

Wanneer Om Skeibare Werkwoorde Te Skei

Hier is drie wenke wat jou deur die meeste gevalle sal lei. Ons begin met 'n tyd wanneer jy nie 'n werkwoord moet skei nie.

1. Moet hulle nie skei wanneer met modale werkwoorde gebruik nie

As jy 'n skeibare werkwoord in die infinitief vorm gebruik, bly dit bymekaar. Dis die maklike deel. Dit beteken dat as jy dit met 'n modale werkwoord gebruik, jy die hele skeibare werkwoord aan die einde van die sinsdeel kan plak en nie verder daarop hoef te let nie.

Byvoorbeeld:

Ich will Geld ausgeben. (Ek wil geld uitgee.)

Seker, *aus-* is 'n skeibare voorvoegsel. Sien hoe dit nie op ons kort lys van nie-skeibare voorvoegsels daarbo is nie? Maar in hierdie geval gebruik ons dit in die infinitief vorm omdat dit die modale werkwoord *wollen* (om te wil) volg, gekonjugeer in eerste persoon enkelvoud teenwoordige tyd: *will* (wil). Dus skei ons dit tog nie.

Bonusvoorbeeld:

Ich werde es abgeben. (Ek sal dit prysgee.)

*Ab-* is ook 'n skeibare voorvoegsel, maar dit maak nie saak in hierdie geval nie, want dit word met 'n modale werkwoord gebruik, so ons laat dit in sy infinitief vorm. Wanneer 'n skeibare werkwoord 'n modale werkwoord volg, los ons dit met rus. Hanteer dit net soos jy enige infinitiefwerkwoord sou hanteer. Niks om hier te sien nie. Gaan aan.

2. Skei hulle wanneer in die imperatief gebruik

As jy aanwysings of bevele wil gee, sal jy met die imperatief vorm vertroud wil raak. As jy vir iemand wil sê om hul hande af te was, is *wasche deine Hände ab* 'n baie nuttige frase. Let op hoe *abwaschen* (afwas) 'n skeibare voorvoegsel het en wanneer in die imperatiefvorm gebruik, plop daardie voorvoegsel reg af en gaan aan die einde.

3. Skei hulle wanneer as deelwoorde gebruik

O, deelwoorde, hoe lief het ons u. Laat ons die maniere tel. OK, nou het ons net drie maniere waarop ons u liefhet: teenwoordige voltooide tyd, verlede voltooide tyd en wanneer as 'n deelwoord-bynaamwoord gebruik.

As jou oë net glasig geword het, kom terug! En moenie bekommerd wees nie, ons is steeds oor die onderwerp van skeibare werkwoorde. Wanneer 'n skeibare werkwoord as 'n verlede of teenwoordige voltooide deelwoord gebruik word, word die *ge-* wat jy normaalweg vooraan 'n woord byvoeg, ná die skeibare voorvoegsel van 'n skeibare werkwoord vasgeplak.

Dit vra beslis vir 'n voorbeeld of twee:

Das Wasser ist gelaufen. (Die water het geloop.)

Das Wasser ist ausgelaufen. (Die water het uitgeloop.)

Nog 'n grammatikale kantnota: jy mag ook onthou dat ons in hierdie voorbeeld *ist* gebruik in plaas van *hat* vir ons hulpwerkwoord omdat dit 'n onoorganklike werkwoord is wat 'n nuwe toestand aandui. Vir meer hieroor, kyk na oorganklike werkwoorde.

Hier is nog 'n voorbeeld:

Ich bin gegangen. (Ek het gegaan.)

Ich bin eingegangen. (Ek het ingegaan.)

En as jy die deelwoord as 'n byvoeglike naamwoord wil gebruik, byvoorbeeld om jou vars gewasse hande te beskryf, kan jy verwys na jou *abgewaschenen Hände* (afgewasse hande). Let weer op hoe die *ge-* wat normaalweg vooraan die werkwoord gaan, in hierdie geval tussen *ab-* en *waschenen* gaan omdat *abwaschen* 'n skeibare werkwoord is. Sien jy daardie voorvoegsel?

Genoeg met deelwoorde.

Waar Om Skeibare Werkwoorde Te Skei En Te Plaas

Op hierdie stadium het jy waarskynlik 'n redelike goeie begrip van waar die skeiding gaan wanneer jy skeibare werkwoorde opdeel, maar vir ingeval jy 'n gedetailleerde lys van voorvoegsels en hul geassosieerde betekenisse wil bekyk, sal jy presies weet waar om die werkwoord te sny of waar om die *ge-* in te voeg.

Die reël is altyd om tussen die voorvoegsel en die kernwerkwoord te skei.

Hier is 'n basiese voorbeeld:

Ich habe es abgesprochen. (Ek het dit reël.)

Sien hoe die *ge-* tussen die *ab-* en die *gesprochen* gaan? Maar nou weet jy dit reeds, reg?

Net ingeval jy dubbel seker wil wees, probeer hierdie een:

Die Milch ist abgelaufen. (Die melk het verstryk.)

'n Woord oor ontkenning: as jy skeibare werkwoorde wil ontken, plaas die *nicht* reg voor die voorvoegsel.

Zum Beispiel (byvoorbeeld), sou ons sê "he washed his hands" as:

Er wäscht sich seine Hände ab.

As Herr Muster (mnr. Monster) 'n bietjie 'n slob is, kan ons sê:

Er wäscht sich seine Hände nicht ab. (Hy was nie sy hande af nie.) Iew!

Wenke Vir Die Aanleer En Gebruik Van Skeibare Werkwoorde

Dit is verstommend hoeveel rekenaarkrag baie van ons in ons sakke, purses of rugsakke dra deesdae. Wanneer jy iets wil leer, is jou slimfoon 'n goeie eerste stap, en dit geld of jy vertalings aanlyn wil opsoek of as jy voordeel wil trek uit die baie toepassings beskikbaar om woordeskatlyste te memoriseer of taalreëls te verstaan.

As jy Duitse skeibare werkwoorde wil bemeester, probeer 'n toepassing soos Quizlet en soek na 'n stel flitskaarte oor Duitse skeibare voorvoegsels. Daar is baie om uit te kies en as jy nie enige kan vind wat by jou smaak pas nie, kan jy altyd jou eie oplaai.

Omdat skeibare werkwoorde dikwels algemene kernwerkwoorde het, is dit ook belangrik om daardie kernwerkwoorde en hul geassosieerde betekenisse aan te leer. Dis iets wat jy in elk geval gaan wil doen wanneer jy 'n nuwe taal aanleer: leer die werkwoorde.

Jy kan taalleerprogramme soos Lingflix gebruik om meer voorbeelde van hierdie woorde te vind wat op 'n natuurlike manier met outentieke Duitse video's gebruik word. Lingflix neem outentieke video's—soos musiekvideo's, filmtrailers, nuus en inspirerende praatjies—en maak dit persoonlike taalleerlesse. Jy kan Lingflix vir 2 weke gratis probeer. Besoek die webwerf of laai die iOS-toepassing of Android-toepassing af. P.S. Klik hier om voordeel te trek uit ons huidige uitverkoping! (Verval aan die einde van hierdie maand.)

Lingflix laat jou ook toe om multimedia-flitskaartstelle te skep om hierdie werkwoorde te bestudeer en verder deur persoonlike vasvrae te hersien. As jy nie seker is wanneer om 'n werkwoord te gebruik nie, kan jy daarvoor soek om presies te sien hoe moedertaalsprekers dit in verskeie situasies sou gebruik.

Maar as jy meer spesifiek op die skeibare werkwoorde wil fokus, bestudeer die betekenisse van die voorvoegsels en voorsetsels wat in skeibare werkwoorde gebruik word. Vir 'n lys, kyk na hierdie goeie pos oor die betekenisse van Duitse voorvoegsels.

Duits aanleer hoef nie moeilik te wees nie. Trouens, as jy dit een stap op 'n slag neem, word dit amper moeiteloos.

Duitse skeibare werkwoorde kom maklik nadat jy 'n goeie begrip van 'n paar kernwerkwoorde het en jy weet watter voorvoegsels skei. Met daardie kennis in jou besit, behoort jy skeibare werkwoorde met selfvertroue te kan gebruik. En voor jy dit weet, sal jou werkwoordskeidingsangs iets van die verlede wees.